• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Luminancja

    Przeczytaj także...
    Stilb (z gr. stilbei – błyszczeć, lśnić) – jednostka luminacji źródła światła w układzie CGS, oznaczana sb.Kąt bryłowy – w geometrii część przestrzeni trójwymiarowej ograniczona przez powierzchnię stożkową, czyli wszystkie półproste wychodzące z pewnego ustalonego punktu, zwanego wierzchołkiem, przechodzące przez pewną ustaloną krzywą zamkniętą (częstokroć okrąg).
    Powierzchnia to dwuwymiarowy odpowiednik pojęcia krzywej. Także potoczne określenie pola powierzchni (np. mówiąc o "powierzchni w km²" mamy na myśli właśnie pole powierzchni).

    Luminancja – wielkość fotometryczna będąca miarą natężenia oświetlenia padającego w danym kierunku. Opisuje ilość światła, które przechodzi lub jest emitowane przez określoną powierzchnię i mieści się w zadanym kącie bryłowym. Jest to miara wrażenia wzrokowego, które odbiera oko ze świecącej powierzchni.

    Fotometria – dział optyki dotyczący pomiarów wielkości charakteryzujących światło postrzeganych przez ludzkie oko w odróżnieniu od radiometrii, która dotyczy pomiarów energetycznych. W fotometrii istotne jest wrażenie jakie jest percypowane przez ludzkie oko na skutek stymulacji falą elektromagnetyczną. Punktem wyjścia fotometrii jest więc sposób funkcjonowania oka jako wybiórczego detektora widma elektromagnetycznego. Jednostki fotometryczne, w przeciwieństwie do radiometrycznych mogą służyć jako wskaźniki w eksperymentach psychofizycznych. Jednostki fotometryczne różnią się w swej naturze od radiometrycznych mniej więcej tak jak fon różni się od bela.Normalna do krzywej C w punkcie X to prosta L, przechodząca przez ten punkt i prostopadła do stycznej do krzywej w tym punkcie.

    Jednostką luminancji w układzie SI jest kandela na metr kwadratowy (cd/m²), nazywana też nit (nt), w układzie CGSstilb.

    Luminancja punktu powierzchni w danym kierunku, jest to wielkość fotometryczna wyrażająca iloraz elementarnej światłości dI, jaką emituje elementarne otoczenie dS danego punktu w tym kierunku, do wielkości pozornej tego otoczenia widzianej z danego kierunku. Jednostką luminancji jest kandela na metr kwadratowy (cd/m²)

    Kąt (płaski) w geometrii euklidesowej – każda z dwóch części (tj. podzbiorów) płaszczyzny zawartych między dwiema półprostymi (wraz z nimi), nazwanymi ramionami, o wspólnym początku, zwanym wierzchołkiem. Czyli jest to część wspólna dwóch półpłaszczyzn wyznaczonych przez dwie nierównoległe proste, wraz z ich brzegami nazywanymi ramionami; ich punkt przecięcia to wierzchołek).Układ jednostek miar CGS (Centymetr Gram Sekunda) nazywany bezwzględnym układem jednostek. Zastąpiony przez układ SI.

    L= dI/dScosϵ

    Definicja[edytuj kod]

    Luminancja jest zdefiniowana jako

    gdzie

    Natężenie oświetlenia – gęstość strumienia świetlnego padającego na daną powierzchnię, równa granicy ilorazu strumienia świetlnego Φ {displaystyle Phi } padającego na powierzchnię i pola S {displaystyle S} tej powierzchni, przy S {displaystyle S} dążącym do 0.Kandela (z łac. candela – świeca) – jednostka światłości źródła światła; jednostka podstawowa w układzie SI, oznaczana cd.
    to wartość luminancji (cd/m²), to wielkość strumienia świetlnego (lm), to kąt pomiędzy normalną do powierzchni i określonym kierunkiem, to powierzchnia źródła (m²), to wielkość kąta bryłowego (sr).

    Linki zewnętrzne[edytuj kod]

  • glossary > Luminance na schorsch.com
  • Julio Chaves, Introduction to Nonimaging Optics, CRC Press, 22 maja 2008
  • Nit - (od łac. czasownika niteo, bezokolicznik nitēre "błyszczeć, lśnić") w układzie SI jednostka pochodna dla luminancji.Strumień świetlny – wielkość fizyczna z dziedziny fotometrii wizualnej określająca całkowitą moc światła emitowanego z danego źródła światła mogącego wywołać określone wrażenie wzrokowe.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.045 sek.