• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ludwik I brzeski

    Przeczytaj także...
    Katarzyna (ur. między 1344/1346, zm. między 10 kwietnia 1404/4 maja 1405) – córka księcia brzeskiego Ludwika I Sprawiedliwego i Agnieszki, córki Henryka IV Wiernego księcia głogowsko-żagańskiego.Władysław II Jagiełło (ur. ok. 1362 lub ok. 1352, zm. 1 czerwca 1434 w Gródku) – wielki książę litewski w latach 1377–1381 i 1382–1401, król Polski 1386-1434 i najwyższy książę litewski 1401–1434. Syn Olgierda i jego drugiej żony Julianny, córki księcia twerskiego Aleksandra, wnuk Giedymina. Założyciel dynastii Jagiellonów.
    Koregencja – sytuacja, w której rolę monarchy (koregenta) o równorzędnej pozycji i władzy, sprawują dwie osoby z powodu np. choroby, dłuższej nieobecności lub małoletniości władcy. Inne sytuacje, na mocy których występuje koregencja to: porozumienie dwóch rywalizujących o tron władców, koronacja syna monarchy za życia ojca (vivente rege), czy też wyniesienie praw do korony z małżeństwa (iure uxoris). Koregencja nie występuje w przypadku, gdy mąż władczyni zostaje księciem małżonkiem.
    Tympanon

    Ludwik I brzeski (Sprawiedliwy, Roztropny, Prawy) (ur. pomiędzy 1313 a 1321, zm. w grudniu 1398) – książę namysłowski w latach 1338-1342 i legnicki w latach 1342-1345 z bratem Wacławem I, w latach 1345-1346 w wyniku podziału Legnica, w latach 1346-1348/1349 bez przydziału, od 1348/1349 w Lubinie, od 1358 na połowie Brzegu i Oławy, od 1359 w Chojnowie, w latach 1364-1373 regent w Legnicy, od 1368 całość księstwa brzesko-oławskiego, od 1373 w Kluczborku, w latach 1392-1395 w Niemczy.

    Praga (czes. i słow. Praha, niem. Prag) – stolica i największe miasto Czech, położone w środkowej części kraju, nad Wełtawą. Jest miastem wydzielonym na prawach kraju, będąc jednocześnie stolicą kraju środkowoczeskiego.Lubin (niem. Lüben) – miasto i gmina w południowo-zachodniej Polsce, na Śląsku (Dolnym Śląsku), w województwie dolnośląskim, siedziba powiatu lubińskiego, gminy miejskiej i gminy wiejskiej Lubin. Jest to drugie miasto pod względem liczby mieszkańców (po Legnicy) w Legnicko-Głogowskim Okręgu Miedziowym, piąte w województwie dolnośląskim i pięćdziesiąte w Polsce.

    Ludwik I był młodszym synem księcia legnicko-brzeskiego Bolesława III Rozrzutnego i królewny czeskiej Małgorzaty. W źródłach Ludwik, podobnie jak jego starszy brat Wacław, po raz pierwszy pojawia się w 1329 r. przy okazji składania przez Bolesława III hołdu lennego Janowi Luksemburskiemu.

    Piotr z Byczyny – kanonik kolegiaty w Brzegu, dworzanin Ludwika I brzeskiego, prawdopodobnie autor lub współautor XIV-wiecznej Kroniki książąt polskich. Kronika ta opierała się stylistyczno-kompozycyjnie na Kronice Polskiej i innych przywołanych w treści dokumentach. Według Piotra z Byczyny Śląsk to jedna z polskich ziem, wybitni Ślązacy to Polacy.Bytom (łac. Bitom, Bithom, niem. Beuthen, śl-niem. Beuthn, śląs. Bytůń) – miasto na prawach powiatu, położone w południowej Polsce, na Górnym Śląsku, w województwie śląskim, na Wyżynie Śląskiej, w centrum konurbacji górnośląskiej.

    W latach następnych Ludwik przebywał na dworze Luksemburgów w Pradze. Miało to zapewne na celu nauczenie się dobrych metod rządzenia i uprawiania polityki.

    W 1342 r. starzejący się Bolesław III pragnący przy okazji się pozbyć ogromnych długów, zdecydował się wydzielić synom dzielnicę legnicką jako zaopatrzenie, sam zaś usuwając się do księstwa brzesko-oławskiego (do którego wchodziła również ziemia namysłowska). Przez pierwsze trzy lata bracia rządzili dzielnicą wspólnie bez większych zgrzytów, jednak wobec doczekania się przez Ludwika męskich potomków wymógł on na bracie wydzielenie mu osobnej dzielnicy.

    Pamiętnik Cieszyński – polskie czasopismo naukowe wydawane przez Oddział Polskiego Towarzystwa Historycznego w Cieszynie od 1961. Drugi tom tego wydawnictwa ukazał się w 1972, a tomy od trzeciego do dwudziestego w latach 1990-2005.Byczyna (pierwsze wzmianki jako łac. Bicina, Bicinium, niem. Pitschen) – miasto w woj. opolskim, w powiecie kluczborskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Byczyna. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do starego woj. opolskiego.

    Do układu zatwierdzającego podział, dokonany w wyniku losowania, doszło 9 sierpnia 1345 r. we Wrocławiu (osobiście go sygnował cesarz Jan Luksemburski). Ludwik otrzymał wtedy bogatszą aczkolwiek mniejszą część ze stołeczną Legnicą.

    Podział próbę czasu wytrzymał tylko rok. W 1346 r. starszy brat wymógł na Ludwiku nowy układ, na mocy którego młodszy z braci zrezygnował z całości dzielnicy, w zamian za co, będąc przekonany o poważnym stanie zdrowia Wacława, miał otrzymać po jego śmierci całość dzielnicy nawet w przypadku urodzenia się jego męskich potomków. Jako tymczasowe zaopatrzenie Ludwik dostał dobra w Buczynce i roczną rentę w wysokości 400 grzywien srebra.

    Karol IV Luksemburski (ur. 14 maja 1316 w Pradze, zm. 29 listopada 1378 tamże) – syn i następca Jana Luksemburskiego oraz Elżbiety, córki króla Wacława II, siostry króla Wacława III – z dynastii Przemyślidów. Margrabia Moraw od 1334, hrabia Luksemburga 1346–1353, król rzymski od 1346, król czeski od 1346 jako Karol I, Święty Cesarz Rzymski od 1355, margrabia Brandenburgii 1373-1378. Na chrzcie otrzymał zwyczajowe u Przemyślidów imię Wacław, ale przy bierzmowaniu przyjął imię Karol.Kluczbork (niem. Kreuzburg) – miasto i gmina w północno-wschodniej części woj. opolskiego, w powiecie kluczborskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kluczbork.

    Wkrótce okazało się jednak, że życie po raz kolejny zweryfikowało rzeczywistość. Otóż "umierający" Wacław wcale nie zamierzał jeszcze rozstawać się ze światem, a dodatkowo sytuację skomplikował fakt urodzenia się (po ośmiu latach bezskutecznych starań) pierwszego z czterech synów Wacława.

    Hołd lenny (łac. homagium) – ceremonia uroczystego zawarcia kontraktu lennego. Podczas niej następowało homagium: wasal klękał przed swoim seniorem i składał mu uroczystą przysięgę wierności, zobowiązując się do niesienia pomocy swojemu seniorowi w radzie (łac. consilium) i ofiarując pomoc zbrojną (łac. auxilium). Następowała wówczas inwestytura, czyli formalne przekazanie lenna wasalowi.Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    W zmienionej sytuacji Wacław I zapragnął wymusić na bracie zmianę układu, a Ludwik z dnia na dzień przestał otrzymywać zapewnioną wcześniej rentę pieniężną. Wkrótce okazało się jednak, że sytuacja Ludwika nie jest taka zła, jak by się mogła z początku wydawać. Z odłożonych funduszy Ludwik zdołał mianowicie wykupić zastawiony jeszcze przez Bolesława III Lubin i przeniósł się tam wraz z rodziną.

    Ruprecht (Rupert) I (ur. 27 marca 1347, zm. styczeń 1409) – w latach 1364-1409 razem z braćmi książę legnicki (do 1373 regencja), w latach 1397-1401 regent w księstwie głogowsko-żagańskim.Konrad II (ur. między 25 marca 1338 a 1340, zm. 10 czerwca 1403 w Trzebnicy) – książę oleśnicki w latach 1366–1403 z dynastii Piastów.

    Na przełomie 1349 i 1350 r. Ludwik wziął udział w pielgrzymce do Rzymu, o której szczegółach nie wiemy właściwie nic. Trzy lata później w związku ze śmiercią ojca Bolesława III Ludwik zdecydował się na ostateczne zbrojne rozwiązanie konfliktu z bratem. Wojna trwała blisko sześć lat (licząc z przerwami związanymi z próbami mediacji ze strony księcia oleśnickiegoKonrada I, biskupa wrocławskiegoPrzecława z Pogorzeli i cesarza Karola IV).

    Zamek Piastów Śląskich w Brzegu – rezydencja Piastów śląskich powstała w XIII w., obecnie siedziba Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu.Srebro (Ag, łac. argentum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Jest srebrzystobiałym metalem, o największej przewodności elektrycznej i termicznej. W przyrodzie występuje w stanie wolnym, a także w minerałach, takich jak argentyt czy chlorargyryt. Większość wydobywanego srebra występuje jako domieszka rud miedzi, złota, ołowiu i cynku.

    Do ostatecznego podpisania pokoju doszło 23 lipca 1359 na mocy układu zawartego pomiędzy braćmi za pośrednictwem cesarza Karola IV. Zwycięzcą konfliktu okazał się Ludwik, który obok zatwierdzenia rządów w Lubinie, uzyskał od Wacława I także Chojnów, połowę księstwa brzesko-oławskiego i odszkodowanie w postaci 4500 grzywien srebra (wcześniej, bo jeszcze w 1352 r. Ludwik zdołał włączyć do swojego państewka Namysłów).

    Ludwik IV Bawarski (Ludwik IV Wittelsbach) (ur. 1 kwietnia 1282 w Monachium, zm. 11 października 1347 w Puch k. Fürstenfeldbruck) – książę Bawarii od 1294, hrabia Palatynatu od 1329, król niemiecki od 1314, Święty Cesarz Rzymski od 1328. Był pierwszym królem i cesarzem Niemiec z rodu Wittelsbachów.Kodeks lubiński − czternastowieczny rękopis z legendą obrazową o św. Jadwidze Śląskiej spisany po łacinie w 1353 r. w Lubine przez zakonnego skrybę Mikołaja Pruzię.

    Ze swej strony Ludwik zobowiązał się do spłacenia połowy ojcowskich długów i zgodzić się z sukcesją bratanków po Wacławie w księstwie legnickim.

    2 czerwca 1364 r. zmarł książę Wacław I Legnicki i wobec nie osiągnięcia przez jego czterech synów pełnoletności, regencję w księstwie do roku 1373 r. objął Ludwik (początkowo, do 1367 r. wespół z ich matką Anną Cieszyńską) w znaczny sposób ratując skarb władztwa i oddalając widmo bankructwa. Panowanie w dzielnicy legnickiej obyło się bez poważniejszych zgrzytów, bratankowie wdzięczni za okazaną pomoc wspierali Ludwika w jego polityce również w latach późniejszych, decydując się na polecenie stryja, aby nie rozdrabniać swojego władztwa pozostając w tzw. niedziale.

    Przemysław I Noszak (cieszyński) (ur. między 1332 a 1336, zm. 23 sierpnia 1410) – książę cieszyński, bytomski i siewierski od 1358, w latach 1359-1368 i od 1405 strata Siewierza, od 1369 strata północnej części księstwa bytomskiego, a od 1405 reszty, 1378-1382 w Żorach, od 1384 połowa Głogowa i Ścinawy (bez okresu 1404-1406), 1397-1401 w Oleśnie, od 1385 w Strzelinie, 1401-1405 w Toszku.Albrecht I Bawarski (ur. 25 lipca 1336 w Monachium; zm. 13 grudnia 1404 w Hadze) – książę Straubing, Hrabia Holandii, Zelandii i Hainaut.

    Sprawiedliwe rządy i przede wszystkim poprawienie finansów umożliwiło Ludwikowi powiększenie obszaru księstwa składającego się z wcześniej zdobytego Lubina i odziedziczonych w 1353 i 1358 r. po ojcu i macosze: Namysłowa i połowy księstwa brzesko-oławskiego o drugą połowę księstwa brzesko-oławskiego, (w 1368 r.) Kluczbork, Buczynę, Wołczyn (w 1373 r.) i wreszcie Niemczę (w latach 1392-1395).

    Milicz (łac. Milicium, niem. Militsch) – miasto w północnej części województwa dolnośląskiego, leżące w powiecie milickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Milicz, nad rzeką Barycz.Piastowie – pierwsza historyczna dynastia panująca w Polsce od ok. 960 do 1370 roku. Za jej protoplastę uchodzi legendarny Piast, syn Chościska, rataj spod Gniezna. Według legendy syn Piasta – Siemowit został pierwszym księciem Polan. Kolejnymi byli Lestek i Siemomysł. Pierwszym władcą z dynastii Piastów, którego historyczność nie jest kwestionowana, był Mieszko I.

    Nie chcąc nadmiernie rozdrabniać księstwa Ludwik, mimo osiągnięcia pełnoletności przez najstarszego syna Henryka VII, nie wydzielił mu żadnej dzielnicy, dopuszczając go od 1360 lub 1361 r. tylko do rządów koregencyjnych. Własną dzielnicę Henryk VII otrzymał dopiero w 1395 r. (w wieku 52 lat!), w związku zakupem przez ojca trzy lat wcześniej Niemczy.

    Henryk VII z Blizną (brzeski) (ur. pomiędzy 1343 a 1345, zm. 11 lipca 1399) – od 1361/1362 koregent w dzielnicy ojca, książę w Niemczy od 1395, brzesko-oławski i namysłowski od 1398.Niemcza (niem. Nimptsch) – miasto w woj. dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Niemcza. Położone nad rzeką Ślęzą, na obszarze Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich. Historycznie leży na Dolnym Śląsku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. wałbrzyskiego.

    Ludwik I prowadził aktywną politykę zagraniczną. 21 maja 1379 złożył razem z bratankami po Wacławie w Pradze hołd lenny królowi czeskiemu Wacławowi IV Luksemburskiemu. W treści układu lennego zawarta była możliwość wzajemnego dziedziczenia w całości księstwa legnicko-brzeskiego przez wszystkich potomków Bolesława III Rozrzutnego, co w przyszłości wielokrotnie uratowało Piastów tej linii od wydziedziczenia. Układ lenny ponowiono 6 stycznia 1383, tym razem jednak Ludwik I musiał zrezygnować ze wszelkich pretensji do księstw uzyskanych przez koronę czeską po dalszych krewnych książąt legnicko-brzeskich – wrocławskiego, świdnickiego i jaworskiego.

    Wacław IV Luksemburski (ur. 26 lutego 1361, zm. 16 sierpnia 1419) – król niemiecki 1378-1400 i czeski 1378-1419, książę Luksemburga 1383–1419. Syn Karola IV Luksemburskiego.Wacław I legnicki (ur. pomiędzy 1310 a 1318, zm. 2 czerwca 1364) – książę namysłowski w latach 1338-1342 i legnicki w latach 1342-1345 wraz z bratem Ludwikiem I, w latach 1345-1346 w wyniku podziału księstwa legnickiego w Chojnowie i Złotoryi, w latach 1346-1349 całość księstwa legnickiego, w 1348 lub 1349 strata Lubina, w 1358 uzyskana połowa księstwa brzesko-oławskiego, Namysłów i Byczyna, sprzedana następnie linii świdnickiej, w 1359 w wyniku nowego podziału Legnica i Złotoryja.

    12 czerwca 1397 roku brał udział w zjeździe w Łubnicach, na którym byli obecni m.in. polski król Władysław II Jagiełło i Przemysław I Noszak, książę cieszyński.

    Ludwik I prowadził politykę dynastyczną z dobrym skutkiem. Udało mu się mianowicie wydać swoją najstarszą córkę Małgorzatę za syna cesarza Ludwika IVAlbrechta Bawarskiego, syna Henryka VII za Małgorzatę Mazowiecką wdowę po Kaźku IV Słupskim, wreszcie bratanka Ruperta I za wdowę po Kazimierzu WielkimJadwigę żagańską. Przypuszcza się, że te małżeństwa miały na celu znalezienie dodatkowych argumentów do walki o polski tron po Kazimierzu Wielkim. Bardzo szybko okazało się, że szanse na tron krakowski są bardzo iluzoryczne i w latach dziewięćdziesiątych Ludwik związał się przymierzem z nowym władcą Polski – Władysławem Jagiełłą, z którym w 1396 r. wystąpił przeciwko Władysławowi Opolczykowi.

    Regent – uprawniona osoba, sprawująca władzę w imieniu monarchy, gdy ten nie może wykonywać swoich obowiązków, np. z powodu małoletności, nieobecności w kraju lub poważnej choroby.Wołczyn (niem. Konstadt) – miasto w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie miejsko-wiejskiej Wołczyn, której jest siedzibą.

    Renoma księcia brzeskiego była tak duża, że Ludwik był wielokrotnie wyznaczany przez Karola IV i Wacława IV na rozjemcę w sporach (m.in. w 1365 r. o Milicz pomiędzy biskupem Przecławem z Pogorzeli a Konradem I oleśnickim, w 1367 r. pomiędzy synami Mikołaja II Opawskiego o podział ojcowizny, czy w 1373 r. pomiędzy Konradem II Oleśnickim a Przemysławem I Noszakiem o księstwo bytomskie).

    Polityka zagraniczna państw – każde państwo za pomocą polityki zagranicznej realizuje na arenie międzynarodowej swoje cele i interesy. Polityka zagraniczna jest ściśle powiązana z polityką wewnętrzną. Jest to proces formułowania i realizacji interesów narodowo-państwowych w stosunku do innych państw. Każde państwo zabiega o realizację określonych interesów. Muszą one uwzględniać interes narodowy. Jest on określany przez elity polityczne, władzę wykonawczą, grupy nacisku (biznes, przemysł), opinię publiczną. Interes narodowy to po prostu żywotne interesy państwa i obywateli ułożone hierarchicznie, według przyjętego systemu wartości. Realizacja interesu narodowego na arenie międzynarodowej koliduje często z interesami innych państw i wymaga podjęcia odpowiednich działań w polityce zagranicznej.Jadwiga Śląska, właściwie: Księżna Jadwiga z Andechs-Meran (ur. między 1178 a 1180, według innych źródeł w 1174 w Andechsie, zm. 15 października 1243 w Trzebnicy) – święta Kościoła Katolickiego, fundatorka kościołów i klasztorów. Żona Henryka I Brodatego, księcia wrocławskiego, matka Henryka II Pobożnego. Córka Bertolda IV, księcia Meranii i Agnieszki von Rochlitz z rodu Wettynów, hrabiów Andechs.

    Ludwik I podczas swoich długich (ponad czterdziestoletnich) rządów dał się poznać jako fundator licznych budowli zarówno świeckich, jak i kościelnych (m.in. zamki w Lubinie i Brzegu wraz z kaplicami zamkowymi, kapitułę kolegiacką w Brzegu). To za jego panowania wykonano tzw. "Kodeks lubiński" z ilustrowaną legendą o św. Jadwidze Śląskiej, której kult Ludwik propagował przez cały okres panowania.

    Jawor (pol. hist. do 1203 Jawr, niem. Jauer) – miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim. Historycznie leżące na Dolnym Śląsku. W latach 1975–1998 miasto należało administracyjnie do województwa legnickiego.Bolesław (Bolko) III Rozrzutny (Hojny) (ur. 23 września 1291, zm. 21 kwietnia 1352) – książę na Legnicy, Brzegu i Wrocławiu w latach 1296-1311 (samodzielne rządy od 1306, formalnie razem z młodszymi braćmi), 1306-1307 w Kaliszu, 1308-1311 w Opawie, od 1311 książę brzeski, 1312-1342 legnicki, 1323-1338 w Namysłowie, od 1329 dziedziczny lennik czeski.

    Zainteresowania historyczne księcia stały się również przyczyną napisania przez Piotra z Byczyny "Kroniki książąt polskich" i rozpoczęcia w 1390 r. w Ryczynie (domniemanej tymczasowej siedzibie biskupów wrocławskich) pierwszych w Polsce prac wykopaliskowych.

    Długowieczny Ludwik I brzeski zmarł w grudniu (między 6 a 23 dniem miesiąca) 1398 r. i pochowany został w kolegiacie św. Jadwigi w Brzegu.

    Oława (łac. Olavia, niem. Ohlau, czes. Olava) – miasto we wschodniej części województwa dolnośląskiego, siedziba powiatu oławskiego oraz dwóch gmin: gminy miejskiej (miasto Oława) i gminy wiejskiej.Luksemburgowie (czes. Lucemburkové) – dynastia panująca od 1070 w hrabstwie Limburgii a od 1247 w hrabstwie Luksemburga.

    Żonaty był z Agnieszką żagańską, córką Henryka IV Wiernego z którą dochował się sześciorga dzieci: dwóch synów (Henryka VII z Blizną i zmarłego w dzieciństwie Wacława) i czterech córek (Małgorzaty, żony Albrechta Bawarskiego, Jadwigi – żony Jana II oświęcimskiego, Katarzyny– opatki w Trzebnicy i wreszcie czwartej, nieznanego imienia, zmarłej w dzieciństwie).

    Trzebnica (niem. Trebnitz) – miasto w woj. dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Trzebnica i władz powiatowych. Położone we wschodniej części Wzgórz Trzebnickich.Henryk IV (II) Wierny (Żagański) (ur. w 1291 lub 1292, zm. 22 stycznia 1342) – książę żagański 1309-1342, 1309-1312 współrządy z braćmi z Konradem i Bolesławem nad całością (z wyjątkiem Głogowa), 1312-1317 z Janem i Przemkiem w wyniku podziału nad Żaganiem i Ścinawą, 1312-1314 z Janem i Przemkiem współrządy w księstwie poznańskim, 1317-1321 w wyniku podziału rządy nad Żaganiem i 1318-1321 nad Głogowem, wraz z bratem Przemkiem, 1321 ostateczny podział w wyniku którego książę żagański, od 1329 dziedziczny lennik czeski. Na wielu dokumentach tytułował się Dziedzicem Królestwa Polskiego (Heres Regni Polonie).

    Henryk VII miał z kolei dwóch synów: Henryka IX oraz Ludwika II Brzeskiego. Obaj podzielili się między sobą dziedzictwem i tak Henryk IX przejął Oławę, Niemczę, połowę Chojnowa i Lubina. Ludwik II otrzymał księstwo brzeskie z Brzegiem, Kluczborkiem i Wołczynem. Stryj, bp wrocławski Wacław, przekazał Ludwikowi II księstwo legnickie i połowę Złotoryi.

    Niedział – pojęcie prawne funkcjonujące w patrymonialnych państwach europejskich, w szczątkowej formie utrzymujące się do nowożytności, będące formą własności zbiorowej (nie mylić z rzymską współwłasnością) wspólnoty rodzinnej na nieruchomości. Uczestnicy niedziału nie mieli indywidualnej własności do idealnych części ułamkowych rzeczy, a władali wspólnie całością rzeczy. Prawa własności zbiorowej były także niezbywalne. Niedział nazywany był też własnością pospólnej ręki.Wydziedziczenie — pozbawienie zstępnych, małżonka lub rodziców spadkodawcy prawa do zachowku. Może ono być dokonane tylko w testamencie i wyłącznie z przyczyn wskazanych przez ustawodawcę w art. 1008 k.c.

    Przypisy

    1. J. Sperka, Stosunki polityczne Królestwa Polskiego z książętami cieszyńskimi w ostatniej dekadzie XIV w., "Pamiętnik Cieszyński", t. 19, 2004, s. 10.

    Bibliografia[]

  • A.Karłowska-Kamzowa, Fundacje artystyczne księcia Ludwika I Brzeskiego: studia nad rozwojem świadomości historycznej na Śląsku XIV-XVIII w., Wyd. Instytutu Śląskiego w Opolu, Wrocław 1970 r.
  • S. Szczur, K. Ożóg, Piastowie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1999r., ISBN 8308028292
  • Z. Boras, Książęta piastowscy Śląska, Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1978 r., ISBN 8321602487
  • K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, Wyd. Avalon, Kraków, 2007r. ISBN 8360448281
  • K. Popiołek, Śląskie dzieje, Państw. Wydaw. Naukowe, Warszawa, Kraków, 1981 r., ISBN 8301026820
  • Mikołaj II opawski (Przemyślida) (ur. ok. 1288, zm. 8 grudnia 1365), od 1318 książę opawski, od 1337 raciborski, 1318-1336 i od 1361 prudnicki.Małgorzata Przemyślidka (ur. 21 lutego 1296 zapewne w Pradze; zm. 8 kwietnia 1322 w Hradcu Královym) – królewna czeska, księżna brzesko-legnicka.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Czechy (czes. Česko), Republika Czeska (czes. Česká republika) – państwo śródlądowe w Europie Środkowej. Od północnego wschodu graniczy z Polską, od zachodu i północnego zachodu z Niemcami, od południa z Austrią, a od południowego wschodu ze Słowacją. Stolicą i największym miastem Czech jest Praga. Kraj składa się z trzech historycznych krain – Czech właściwych, Moraw i czeskiej części Śląska. Na powierzchni 78 866 km² żyje ponad 10,5 mln osób, z czego 94% to Czesi. Państwo czeskie dzieli się na czternaście krajów. Czechy są republiką parlamentarną, demokratycznym państwem prawa o liberalnym systemie rządów, opartym na swobodnej rywalizacji partii i ruchów politycznych. Głową państwa jest prezydent. Naczelnym organem władzy ustawodawczej jest parlament z Izbą Poselską i Senatem, władzy wykonawczej rząd z czternastoma ministerstwami, a władzy sądowniczej Sąd Konstytucyjny i Sąd Najwyższy. Czechy są członkiem wielu organizacji międzynarodowych, m.in. ONZ, Unii Europejskiej, NATO, strefy Schengen, Rady Europy, OECD i Grupy Wyszehradzkiej.
    Legnica (dawniej Lignica, czes. Lehnice, niem. Liegnitz, łac. Lignitium) – miasto na prawach powiatu w południowo-zachodniej Polsce, w środkowej części województwa dolnośląskiego, na równinie legnickiej, położone nad rzekami: Kaczawą (lewy dopływ Odry) i wpadającą do niej Czarną Wodą.
    Chojnów (pol. hist. Hajnów, niem. Haynau) – miasto i gmina w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, nad rzeką Skorą na zachód od Legnicy. Największe według ludności, miasto powiatu legnickiego, oraz 27 według ludności województwa dolnośląskiego. Historycznie leży na Dolnym Śląsku. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa legnickiego.
    Świdnica (niem. Schweidnitz, czes. Svídnice) – miasto i gmina w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim. Miasto leży historycznie na Dolnym Śląsku, na Przedgórzu Sudeckim, nad rzeką Bystrzycą. Od 2004 r. siedziba diecezji świdnickiej. Świdnica wchodzi w skład Aglomeracji Wałbrzyskiej..
    Jadwiga żagańska (ur. pomiędzy 1340 a 1350, zm. 27 marca 1390 w Legnicy) – młodsza córka Henryka V Żelaznego, księcia żagańskiego i Anny płockiej, żona Kazimierza Wielkiego i Ruprechta Legnickiego, królowa Polski.
    Na mapach: 50°55′37″N 17°24′28″E/50,926944 17,407778 Ryczyn – dawny gród na Dolnym Ślasku, nad Odrą, ok. 30 km na S-E od Wrocławia. W lasach Oławy. Wymieniany w bulli papieskiej w 1093 roku. Siedziba kasztelanii do 1297 roku.
    Konrad I oleśnicki (ur. między 1292 a 1298, zm. 22 lub 27 grudnia 1366) – książę śląski, syn Henryka III głogowskiego i Matyldy z Brunszwiku, tytułował się Dziedzicem Królestwa Polskiego (Heres Regni Polonie), pierwszy książę na Oleśnicy i Bierutowie, pochowany w kościele Świętej Jadwigi w Trzebnicy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.072 sek.