• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Dowództwo Generalne

    Przeczytaj także...
    Palestyńczycy – część arabskich mieszkańców byłego brytyjskiego terytorium mandatowego Palestyny, obecnie skupionych na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy - tworzących Autonomię Palestyńską. Pozostała część - to tzw Arabowie izraelscy, zamieszkujący w Izraelu. Nazwa Palestyńczycy/ Filastyni pochodzi od indoeuropejskich Filistynów, zasiedlających w starożytności wąski, nadmorski pas ziemi, obejmujący Strefę Gazy i jej północne przyległości z miastami Aszdod i Aszkelon. Poza nazwą semiccy Palestyńczycy i niesemiccy Filistyni nie mają jednak ze sobą nic wspólnego.Wojna domowa w Syrii – antyrządowy ruch zbrojny trwający od 2011 o charakterze społeczno-politycznym w Syrii. Jego przyczyną były dziesięcioletnie rządy Baszara al-Asada, syna syryjskiego dyktatora Hafeza al-Asada, który był u władzy przez 30 lat. Inspiracją dla Syryjczyków do protestów, a następnie zbrojnego wystąpienia były udane rewolucje w Tunezji, Egipcie oraz wojna domowa w Libii.
    Lewica – określa różne partie polityczne, w zależności od podziału sceny politycznej w danym kraju. Zwyczajowo określenie to stosuje się do sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwne prawicy. Głównym założeniem lewicy jest dążenie do wolności, równości i sprawiedliwości społecznej.

    Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Dowództwo Generalne to odłam LFWP. Rozłam, który utworzył tę organizację, miał miejsce bardzo wcześnie, gdyż już w roku 1967, kiedy to doszło do konfliktu między Ahmadem Dżibrilem, a szefem LFWP, Georges'em Habaszem. LWFP-KG potępia wszelkie układy z Izraelem, jest przeciwna działalności OWP (do której należała do 1993 roku) i jest zdecydowanie prosyryjskie. Jej kwatery główne znajdują się w syryjskim Damaszku a swoje bazy posiada również na terytorium Libanu. Paramilitarnym skrzydłem grupy jest Brygada Dżihadistów Dżibrila. Odłam jest wspierany przez Syrię i Iran, ponadto w przeszłości grupa otrzymywała pomoc ze strony Libii rządzonej przez Mu'ammara al-Kaddafiego.

    Damaszek (arab. دمشق, transk. naukowa Dimašq, transk. polska Dimaszk; dialekt damasceński: š-Šām) – stolica oraz największe miasto Syrii – 1,71 mln mieszkańców (XII 2009), cały zespół miejski – 4,36 mln mieszkańców (2007). Leży w południowo-zachodniej części kraju, w oazie nad rzeką Barada u podnóża gór Antyliban, na skraju Pustyni Syryjskiej. Jest to największy ośrodek przemysłowy i naukowy w Syrii, jedno z czterech świętych miast islamu, a także (od 1268) siedziba prawosławnego Patriarchatu Antiochii, znaczący ośrodek handlowy. Aglomeracja Damaszku stanowi wydzieloną jednostką administracyjną Syrii.Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.

    W 1968 grupa wyłamała się z LFWP twierdząc że jej celem jest skupienie się na samej walce a nie na polityce, grupa przez lata pozostawałą członkiem Organizacji Wyzwolenia Palestyny. Początkowo stacjonowała w Jordanii z której wycofać musiała się do południowego Libanu i Syrii po porażce w wojnie domowej w Jordanii między Palestyńczykami a rządem z 1970 roku (Czarny Wrzesień). W latach 70. przeprowadziła szereg zbrojnych ataków na izraelskie cele. W 1974 roku członkowie grupy dokonali ataku na Kirjat Szemona. W ataku zginęło 18 Izraelczyków i trzech bojówkarzy. W połowie lat 70. frakcja wzięła udział w wojnie domowej w Libanie gdzie wsparła sił syryjskie walczące u boku prawicowych oddziałów chrześcijańskich. W latach 80. wzięła udział w wojnie libańskiej w ramach koalicji sił antyizraelskich. Dwa lata po zakończeniu wojny, w 1987 roku grupa przeprowadziła serię ataków zwaną jako noc szybowców. Partyzanci przy użyciu motolotni przeniknęli z południowego Libanu na terytorium Izraela. Wylądowali w rejonie przygranicznego miasta Kirjat Szemona i zaatakowali bazę wojskową Gibor, zabijając 6 żołnierzy i raniąc kolejnych 8. W dniu 3 grudnia 1987 roku Jasir Arafat pochwalił atak, mówiąc: „atak wykazał, że nie może być żadnych barier ani przeszkód dla partyzanta, który postanowił zostać męczennikiem”. Palestyńskie gazety na Zachodnim Brzegu umieściły opis ataku na swoich pierwszych stronach, wytłuszczając kolorowym tuszem tytuły. Palestyńczycy zaczęli śmiać się z izraelskich żołnierzy, wołając do nich „sześć do jednego”. Na ścianach domów w Gazie pojawiły się plakaty „6:1”. W dniu 6 grudnia 1987 roku w Strefie Gazy wybuchły zamieszki, dając początek palestyńskiemu powstaniu Intifadzie. Noc szybowców często jest spostrzegana jako katalizator Intifady. Według wysokiego funkcjonariusza irańskiego wywiadu Abulghasima Misbahiego, ugrupowanie to było odpowiedzialne za zamach nad Lockerbie z 1988. W 1993 roku po porozumieniu z Oslo grupa opuściła szeregi OWP.

    Skrajna prawica (radykalna prawica, ultraprawica, reakcyjna prawica, ekstremizm prawicowy) – terminy używane na określenie osób i ugrupowań o poglądach prawicowych, charakteryzujących się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania. W sprawach gospodarczych skrajna prawica zazwyczaj opowiada się za neoliberalnym kapitalizmem lub korporacjonizmem. Osoby o skrajnie prawicowych poglądach najczęściej dążą do wyróżnienia swojego narodu na tle innych. Uznają, iż naród danego kraju powinien przyjmować imigrantów na swoich warunkach.Iran (pers. ايران – Irān), (dawniej znany powszechnie na Zachodzie jako Persja) pełna nazwa: Islamska Republika Iranu (pers. جمهوری اسلامی ايران – Dżomhuri-je Eslāmi-je Irān) – państwo na Bliskim Wschodzie, leżące nad Morzem Kaspijskim, Zatoką Perską i Zatoką Omańską.

    Od czasu wycofania się wojsk syryjskich z Libanu w 2005 roku sytuacja organizacji w tym kraju jest niepewna. Grupa od tamtego czasu wzięła udział w licznych starciach z libańskimi służbami bezpieczeństwa. Pod koniec października 2005 roku armia libańska otoczyła obozy Frontu twierdząc że rebelianci otrzymywali broń z granicy syryjskiej. Grupa spotkała się z krytyką władz Libanu które oskarżyły ją o to że w imieniu Syrii wznieca ona w kraju niepokoje. W 2006 roku wraz z libańskim Hezbollahem stoczyła II wojną libańską przeciwko siłom izraelskim. Grupa wzięła udział w wojnie domowej w Syrii. 5 czerwca 2011 roku w Yarmouk doszło do starć między członkami Frontu którzy odmówili udziału w antyrządowych protestach a Palestyńczykami przeciwnymi rządowi Syrii. Zaangażowanie LFWP-DG w konflikt syryjski potępił prezydent Palestyny Mahmud Abbas. Według doniesień prasowych niektórzy członkowie Frontu wzięli udział w kampanii wojennej po stronie antyrządowych rebeliantów. Kierownictwo partii spotkało się z opozycją ze strony części członków którzy uznali że Front z pozycji lewicowych przeniósł się w stronę skrajnej prawicy.

    Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīya al-Lubnānīya, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).

    Przypisy

    1. Wybrane organizacje terrorystyczne na świecie.
    2. "PFLP-GC divided on Syria stance". Ma'an News Agency.
    3. Blundy, David; Lycett, Andrew (1987). Qaddafi and the Libyan Revolution. Boston and Toronto: Little Brown & Co. ISBN 978-0-316-10042-7.
    4. Kawczynski, Daniel (2011). Seeking Gaddafi: Libya, the West and the Arab Spring. Biteback. ISBN 978-1-84954-148-0.
    5. Bruce St. John, Ronald (2012). Libya: From Colony to Revolution (revised edition). Oxford: Oneworld. ISBN 978-1-85168-919-4.
    6. http://www.fas.org/sgp/crs/mideast/RS21235.pdf Palestinian Factions, CRS Report for Congress, Aaron D. Pina: "Damascus based faction that is politically close to Syria and is a Marxist group that suspended its participation in the PLO after the 1993 Israel-Palestinian Declaration of Principles. The PFLP-GC split from the PFLP (established by Dr. George Habbash) in 1968, claiming it wanted to focus more on fighting and less on politics."
    7. Arab Terrorists Slay 18 In Raid On Israel (ang.). W: The Virgin Islands Daily News [on-line]. 1974-04-13. [dostęp 2014-03-15].
    8. Aburish, Said K. (1998). From Defender to Dictator. Bloomsbury Publishing. s. 150–175. ISBN 978-1-58234-049-4.
    9. Night of the Hang-Gliders (ang.). W: IsraCast [on-line]. 2013-11-25. [dostęp 2014-04-07].
    10. Donald Neff: The Intifada Erupts, Forcing Israel to Recognize Palestinians (ang.). W: Washington Report on Middle East Affairs [on-line]. 1997. [dostęp 2014-04-07].
    11. Benny Morris: Righteous Victims: A History of the Zionist-Arab Conflict, 1881-1999. Knopf, 1999, s. 561. ISBN 0-679-42120-3.
    12. Shaul Shai: The Axis of Evil: Iran, Hizballah, and the Palestinian Terror. Transaction Publishers, 2005, s. 74. ISBN 0-7658-0255-4.
    13. New evidence in Lockerbie bombing points to Iran Al Dżazira America
    14. http://www.fas.org/sgp/crs/mideast/RS21235.pdf Palestinian Factions, CRS Report for Congress, Aaron D. Pina, 8 lipca 2005: "Damascus based faction that is politically close to Syria and is a Marxist group that suspended its participation in the PLO after the 1993 Israel-Palestinian Declaration of Principles. The PFLP-GC split from the PFLP (established by Dr. George Habbash) in 1968, claiming it wanted to focus more on fighting and less on politics."
    15. PFLP claims losses in IDF strike on Lebanon base (ang.). Jerusalem Post, 6 sierpnia 2006.
    16. "Report: 14 Palestinians killed in Syria camp". Ma'an News Agency.
    17. "PFLP on Defense in Gaza Over Ties to Assad". Al-Monitor.
    Porozumienia z Oslo – wzajemne uznanie Izraela i Organizacji Wyzwolenia Palestyny zawarte w 1993 w Oslo, a podpisane 13 września 1993 r. w Waszyngtonie, fundament procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie i podstawa prawna istnienia Autonomii Palestyńskiej.Noc szybowców – zamach terrorystyczny przeprowadzony w dniu 25 listopada 1987 roku przez dwóch członków Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny - Dowództwo Generalne, przy mieście Kirjat Szemona na północy Izraela.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP) (arab. منظمة التحرير الفلسطينية munazzamat at-tahrir al-filastinija) - polityczna reprezentacja arabskiej ludności Palestyny na uchodźstwie. Powstała w 1964 roku z połączenia wielu różnych ugrupowań walczących o utworzenie państwa palestyńskiego. Najważniejsze z nich to Al-Fatah (Palestyński Narodowy Ruch Wyzwolenia), Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny, Ludowo-Demokratyczny Front na rzecz Wyzwolenia Palestyny. OWP miała koordynować działania wojskowe i polityczne wszystkich walczących Palestyńczyków. Celami łączącymi te ugrupowania było:
    Kryzys izraelsko-libański – konflikt między państwem Izrael a arabską szyicką organizacją Hezbollah, mającą swoje bazy w południowym Libanie, toczony od 12 lipca do 14 sierpnia 2006 r. Ten trwający 33 dni konflikt znany jest w Libanie jako wojna lipcowa (arab. حرب تموز, Ḥarb Tammūz), a w Izraelu nazywany jest II wojną libańską (hebr. מלחמת לבנון השנייה, Milhemet Levanon HaShniya). Wojna rozpoczęła się 12 lipca 2006 i trwała do wejścia w życie zawieszenia broni wprowadzonego dzięki działaniom Organizacji Narodów Zjednoczonych rankiem 14 sierpnia 2006, choć oficjalnie wojna zakończyła się 8 września 2006, kiedy to Izrael zniósł blokadę morską wybrzeża Libanu.
    Prawica – zwyczajowe określenie sił politycznych, które charakteryzuje szacunek dla tradycji, autorytetów, religii, istniejącej hierarchii społecznej oraz wstrzemięźliwość przy dokonywaniu zmian w systemie społeczno-gospodarczym i politycznym. Poglądy prawicowe są przeciwstawiane lewicowym.
    Mahmud Abbas, arab. محمود عباس, znany też jako Abu Mazin (ur. 26 marca 1935 w Safed, Palestyna) – palestyński przywódca i działacz niepodległościowy, prezydent Autonomii Palestyńskiej od 2005 roku, pierwszy premier palestyński (29 kwietnia – 6 września 2003). Jeden z czołowych przywódców Al-Fatah, przewodniczący Organizacji Wyzwolenia Palestyny (wybrany 11 listopada 2004 po śmierci Jasira Arafata).
    Czarny Wrzesień – radykalna palestyńska organizacja terrorystyczna powstała w 1971 roku jako komórka w obrębie Al-Fatah. Jej działacze stawiali sobie za cel pomszczenie tzw. czarnego września – działań odwetowych, podjętych przez króla Jordanii Husajna I po zamachu na jego życie. Zamach ten związany był z próbą wywołania przez Organizację Wyzwolenia Palestyny rewolucji w Jordanii, jednak zakończył się niepowodzeniem, a akcja wojsk króla przeciw obozom uchodźców palestyńskich zmusiła działaczy OWP do przeniesienia się do Libanu. Wraz z nimi Jordanię opuściły tysiące Palestyńczyków.
    Intifada (hebr. אינתיפאדה, arab. انتفاضة ) była masowym powstaniem Palestyńczyków przeciwko izraelskiej okupacji Palestyny, ale obejmowało także konflikty wewnątrz ruchu palestyńskiego między fundamentalistycznymi ugrupowaniami muzułmańskimi (Hamas) a zwolennikami ruchu narodowego kierowanego przez Jasira Arafata.
    Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (LFWP, ang. Popular Front for the Liberation of Palestine, PFLP) – założona w 1967 roku najstarsza polityczno-militarna organizacja palestyńska. Ma charakter świecki, łączy ideologię marksistowsko-leninowską z arabskim nacjonalizmem, na arenie międzynarodowej najściślejsze związki z Syrią. Przez USA i Unię Europejską został uznany za organizację terrorystyczną. Najważniejsi przywódcy: Georges Habasz, Wadi Haddad (obaj prawosławni chrześcijanie), Abu Ali Mustafa i Ahmed Saadat.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.119 sek.