• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ludo van Bogaert

    Przeczytaj także...
    Szpital Salpêtrière – szpital w Paryżu. Pierwotnie był fabryką prochu (stąd nazwa - fr. Salpêtrière od łac. salpetrae czyli sól kamienna, saletra - jeden ze składników prochu strzelniczego). W 1656 roku na mocy kwietniowego edyktu wydanego przez Ludwika XIV został przekształcony w przytułek dla ubogich. Służył także jako więzienie dla przestępców, prostytutek, niepełnosprawnych psychicznie, chorych psychicznie, epileptyków, libertynów. Był znany ze swej wielkiej populacji szczurów. W latach 1848-1893 w szpitalu praktykował Jean-Martin Charcot.Hugo Spatz (ur. 2 września 1888 w Monachium, zm. 27 stycznia 1969 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki lekarz, neurolog i neuropatolog.
    Bruksela (fr. Bruxelles, nid. Brussel, niem. Brüssel) – miasto i stolica Belgii oraz Unii Europejskiej, położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne.

    Ludo van Bogaert (ur. 15 maja 1897 w Antwerpii, zm. 4 marca 1989 tamże) – belgijski neuropatolog.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Ludo van Bogaert urodził się w Antwerpii jako syn lekarza. Jego brat również wybrał studia medyczne. Uczył się w Notre-Dame College w Antwerpii, a w 1914 roku opuścił kupowaną Belgię i podjął studia na Uniwersytecie w Utrechcie. Jako osiemnastolatek zgłosił się na ochotnika do belgijskiej armii. Podczas działań wojennych był dwukrotnie ranny.

    Journal of Neurology – czasopismo medyczne poświęcone neurologii. Założone w 1891 roku w Lipsku jako „Deutsche Zeitschrift für Nervenheilkunde”, pierwszymi redaktorami byli Adolf von Strümpell, Wilhelm Heinrich Erb, Friedrich Schultze i Ludwig Lichtheim. W 1970 roku zmieniło tytuł na „Zeitschrift für Neurologie”, od 1974 ukazuje się pod obecnym tytułem. Redaktorami naczelnymi w 2011 roku są R.A. Barker i G. Said.Belgia, Królestwo Belgii (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), ONZ oraz NATO.

    Po wojnie studiował na Université Libre w Brukseli, ukończył je z wyróżnieniem w 1922. Doznany na wojnie uraz rdzenia skierował jego zainteresowania w stronę neurologii. Przez rok pracował w Paryżu u Pierre Mariego w Salpêtrière, i w Hôpital de la Charité u Marcela Lebbego. Po powrocie do Antwerpii został asystentem w Szpitalu św. Elżbiety i później lekarzem w szpitalu Stuivenberg. od 1920 do 1939 prowadził prywatną praktykę. W 1933 przyjął ofertę zostania dyrektorem Bunge Research Institute. W czasie II wojny Instytut został zniszczony i po wojnie musiał zostać odbudowany. Po wojnie przedmiotem kontrowersji była przyjaźń van Bogaerta z niemieckimi neuropatologami Hugonem Spatzem i Juliusem Hallervordenem, zaangażowanymi w akcję przymusowej eutanazji w III Rzeszy.

    Pierre Marie (ur. 9 września 1853 w Paryżu, zm. 13 kwietnia 1940 w Le Pradet) – francuski neurolog, uczeń i asystent Jeana-Martina Charcota.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Dorobek naukowy[ | edytuj kod]

    Van Bogaert zajmował się przede wszystkim chorobami układu nerwowego, heredoataksjami i chorobami metabolicznymi, zwłaszcza lipidozami. Był autorem i współautorem 753 publikacji.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. E. Baeck, Ludo van Bogaert (1897–1989) and the Bunge Institute, „European Journal of Neurology”, 12 (3), 2005, s. 181–188, DOI10.1111/j.1468-1331.2004.00944.x, ISSN 1468-1331 (ang.).

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jean-Jacques Martin, Ludo van Bogaert (1897–1989), „Journal of Neurology”, 247 (10), 2000, s. 814–815, DOI10.1007/s004150070103, ISSN 0340-5354 (ang.).c?
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Ludo Van Bogaert w bazie Who Named It (ang.)
  • Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Neuropatologia – dział medycyny zajmujący się zmianami chorobowymi powstającymi w wyniku różnych chorób układu nerwowego. Lekarze-specjaliści neuropatologii to neuropatolodzy. W Polsce specjalizacja z neuropatologii jest specjalizacją II stopnia (mogą się w niej specjalizować lekarze mający już specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w neurologii, neurochirurgii lub patomorfologii).
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Julius Hallervorden (ur. 21 października 1882 w Allenbergu koło Wehlau, zm. 29 maja 1969 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki lekarz neurolog i neuropatolog. W okresie narodowego socjalizmu pracował w Kaiser-Wilhelm-Institut w Belinie-Buch, po wojnie w Max-Planck-Institut für Hirnforschung kontynuującym działalność berlińskiego instytutu. Razem z Hugonem Spatzem opisał chorobę, znaną dawniej jako choroba Hallervordena-Spatza. W związku z udziałem obu neuropatologów w akcji T4, proponowano przemianowanie tej choroby na encefalopatię z odkładaniem żelaza w mózgu lub neurodegenerację związaną z kinazą pantotenianu.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Antwerpia (nider.: Antwerpen, wym. [ˈɑntˌʋɛrpə(n)]; fr.: Anvers, wym. [ɑ̃vɛʁs]) – miasto w północnej Belgii, w Regionie Flamandzkim, w dystrykcie Antwerpia, położone nad Skaldą.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Biblioteka Narodowa Republiki Czeskiej (cz. Národní knihovna České republiky) – biblioteka narodowa Czech z siedzibą w Pradze. Biblioteka znajduje się w gmachu Clementinum. Jedna z najstarszych bibliotek na terenie Czech, której zbiory obejmują ponad 6,5 miliona woluminów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.044 sek.