• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lubuskie Lato Filmowe

    Przeczytaj także...
    Krzysztof Zanussi (ur. 17 czerwca 1939 w Warszawie) – polski reżyser i scenarzysta filmowy, teatralny i telewizyjny, producent filmowy, publicysta, pedagog oraz filozof. 41. Lubuskie Lato Filmowe (41. LLF) - najstarszy polski festiwal filmowy (pierwsza edycja w 1969 r.), odbył się jak co roku w Łagowie w województwie lubuskim w dniach 26 czerwca - 1 lipca 2012 r.
    I Lubuskie Lato Filmowe – pierwsza edycja najstarszego polskiego festiwalu filmowego odbyła się w roku 1969 w Łagowie w województwie lubuskim.
    Amfiteatr w Łagowie – miejsce rozpoczęcia festiwalu i filmowych nocnych pokazów
    Łagowski amfiteatr przed przebudową zrealizowaną w 2010 roku

    Lubuskie Lato Filmowefestiwal filmowy odbywający się co roku w Łagowie w województwie lubuskim. Główną nagrodą tego festiwalu jest Złote Grono.

    Edi – dramat obyczajowy produkcji polskiej z 2002 roku w reżyserii Piotra Trzaskalskiego. Akcja filmu toczy się w początkowo w Łodzi, a potem na wsi. Bohaterem jest zwyczajny człowiek, który godzi się z tym co go spotyka.Jan Kidawa-Błoński (ur. 12 lutego 1953 w Chorzowie) – polski reżyser, scenarzysta i producent filmowy. Mąż Małgorzaty Kidawy-Błońskiej.

    Od 1990 roku Lubuskie Lato Filmowe jest festiwalem międzynarodowym. Do Łagowa zjeżdżają na ten czas autorzy filmów, aktorzy i krytycy filmowi, którzy uczestniczą w seminariach oraz w dyskusjach z publicznością.

    Zdobywcy Złotego Grona[ | edytuj kod]

  • I LLF 1969: Andrzej WajdaWszystko na sprzedaż
  • II LLF 1970: Kazimierz KutzSól ziemi czarnej
  • III LLF 1971: Andrzej WajdaBrzezina, Krajobraz po bitwie
  • IV LLF 1972: Kazimierz KutzPerła w koronie
  • V LLF 1973: Andrzej WajdaWesele
  • VI LLF 1974: Krzysztof ZanussiIluminacja
  • VII LLF 1975: Andrzej WajdaZiemia obiecana
  • VIII LLF 1976
  • IX LLF 1977
  • X LLF 1978: Krzysztof ZanussiSpirala, Feliks FalkWodzirej
  • XI LLF 1979: Wanda JakubowskaOstatni etap
  • XII LLF 1980: Jerzy Stuhr – za rolę w filmie Wodzirej
  • XIII LLF 1981:
  • Rafał Marszałek, Krzysztof Mętrak i Andrzej Werner za „ich pisarstwo krytyczne, a zwłaszcza za odwagę sądów, nonkonformistyczną postawę oraz obronę autentycznych wartości polskiej sztuki filmowej”.
  • 1982: festiwal nie odbył się
  • 1983: festiwal nie odbył się
  • XIV LLF 1984:
  • Zygmunt Samosiuk za „twórczy wkład w rozwój polskiej sztuki operatorskiej”.
  • Wit DąbalKartka z podróży,
  • Studio im. Karola Irzykowskiego za „zestaw filmów zrealizowanych przez młodych twórców oraz za wypracowanie nowych metod produkcji"
  • XV LLF 1985:
  • Stanisław Różewicz „za całokształt dorobku, którego szczególną wartością są walory poznawcze w sferze penetracji psychologicznej współczesnego człowieka”.
  • Henryk KlubaSłońce wschodzi raz na dzień
  • Jan Kidawa-BłońskiTrzy stopy nad ziemią
  • XVI LLF 1986: Witold LeszczyńskiSiekierezada, Grzegorz Kędzierski za zdjęcia do filmu Osobisty pamiętnik grzesznika przez niego samego spisany (w reż. Wojciecha J. Hasa), Andrzej J. Jaroszewicz za zdjęcia do filmu Gra w ślepca (w reż. Dominika Wieczorkowskiego-Rettingera)
  • XVII LLF 1987:
  • Feliks Falk za „całość twórczości scenopisarskiej i doniosły wkład w jej profesjonalny rozwój”.
  • Jan Purzycki za scenariusz do filmu Wielki Szu (w reżyserii Sylwestra Chęcińskiego)
  • Małgorzata Kopernik i Waldemar Krzystek za debiut scenopisarski w filmie „W zawieszeniu” (w reż. Waldemara Krzystka).
  • XVIII 1988
  • XIX LLF 1989: Ryszard BugajskiPrzesłuchanie, Andrzej Piekutowski – Górnicy '88
  • XX LLF 1990: Marcel ŁozińskiLas katyński 1945-89
  • XXI LLF 1991: Arpadow Sopsits – Strzelnica (Węgry)
  • XXII LLF 1992: István Szabó – Kochana Emmo, droga Böbe (Węgry)
  • XXIII LLF 1993: Martin Sulik – Wszystko, co lubię (Słowacja)
  • XXIV LLF 1994: Kazimierz KutzŚmierć jak kromka chleba
  • XXV LLF 1995: jury nie przyznało głównej nagrody
  • XXVI LLF 1996: Ibolya Fekete – Bolse Vita (Węgry)
  • XXVII LLF 1997: Sándor Sára – Oskarżenie
  • XXVIII LLF 1998: Sławomir KryńskiKsięga wielkich życzeń
  • XXIX LLF 1999: Roman Vávra – Co znajdziesz w życie (Czechy)
  • XXX LLF 2000: Jan HřebejkPod jednym dachem (Czechy)
  • XXXI LLF 2001: Martin Šulík – Pejzaż (Słowacja)
  • XXXII LLF 2002: Ibolya Fekete – Chico
  • XXXIII LLF 2003: Piotr TrzaskalskiEdi
  • XXXIV LLF 2004: Michaela Pavlatová – Niewierne gry (Czechy)
  • XXXV LLF 2005: Lajos Koltai – Los utracony (Węgry)
  • XXXVI LLF 2006: jury nie przyznało głównej nagrody
  • XXXVII LLF 2007: Pawieł ŁunginWyspa (Rosja)
  • 2008: festiwal nie odbył się
  • XXXVIII LLF 2009: Valeriya Gai Germanika – Wszyscy umrą, a ja nie (Rosja)
  • XXXIX LLF 2010: Paweł Borowski – Zero
  • XL LLF 2011: Siergiej ŁoznicaSzczęście ty moje
  • XLI LLF 2012: Wojciech SmarzowskiRóża
  • XLII LLF 2013: Andrzej JakimowskiImagine
  • XLIII LLF 2014: Krzysztof KrauzePapusza
  • XLIV LLF 2015: Małgorzata SzumowskaBody/Ciało
  • XLV LLF 2016: Petr Kazda oraz Tomáš Weinreb – Ja, Olga Hepnarová
  • XLVI LLF 2017: Michał Rosa – Szczęście świata
  • XLVII LLF 2018: Paweł Pawlikowski - Zimna wojna
  • XVVIII LLF 2019: Árpád Bogdán - Genesis
  • Uzasadnienie niektórych nagród pochodzą z protokołu obrad jury.

    Paweł Pawlikowski (ur. 15 września 1957 w Warszawie) – polsko-brytyjski reżyser i scenarzysta, autor Idy, pierwszego polskiego filmu, który w 2015 roku zdobył nagrodę Akademii Filmowej (Oscara) w kategorii filmów nieanglojęzycznych.Wszyscy umrą, ale nie ja (ros. oryg. Все умрут, а я останусь) to rosyjski dramat psychologiczno-społeczny, debiut reżyser filmów dokumentalnych Valeriyi Gai Germanika. Film nakręcono kamerą z ręki, co stwarza wrażenie dokumentu. Tłem muzycznym są tylko dwie piosenki zespołu Zwieri - Dożdi-pistolety (Дожди-пистолеты) i Rajony-Kwartały (Районы-Кварталы).

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Oficjalna strona festiwalu




  • Warto wiedzieć że... beta

    Województwo lubuskie – jednostka podziału administracyjnego Polski, województwo o najmniejszej liczbie ludności – według danych z 31 grudnia 2012 r. miało 1,02 mln mieszkańców. Obejmuje obszar o powierzchni 13 987,88 km². Siedzibą wojewody jest Gorzów Wielkopolski, a władz samorządu województwa – Zielona Góra.
    Wesele – film fabularny w reżyserii Andrzeja Wajdy z roku 1972; ekranizacja dramatu Stanisława Wyspiańskiego pt. Wesele. Dzięki scenarzyście film jest wierną adaptacją dramatu. Skróty w dialogach wykonane zostały z wielkim wyczuciem.
    III Lubuskie Lato Filmowe – trzecia edycja najstarszego polskiego festiwalu filmowego odbyła się w roku 1971 w Łagowie w województwie lubuskim.
    Krzysztof Krauze (ur. 2 kwietnia 1953 w Warszawie) – polski reżyser i scenarzysta filmowy. Twórca filmów dokumentalnych i fabularnych. Wielokrotnie nagradzany na polskich i zagranicznych festiwalach.
    Wanda Jakubowska (ur. 10 października 1907 w Warszawie, zm. 25 lutego 1998 w Warszawie) – polska reżyserka filmowa, scenarzystka.
    Martin Šulík (ur. 20 października 1962 w Żylinie) – słowacki reżyser. Ukończył studia na Wydziale Filmu i Telewizji Wyższej Szkoły Sztuk Dramatycznych w Bratysławie. Jego film Wszystko co lubię zdobył nominację do Oscara w kategorii "najlepszy film nieanglojęzyczny".
    Szczęście ty moje (ang. My Joy, ros. Счастье моё, ukr. Щастя моє) – niemiecko-holendersko-ukraiński film dramatyczny z 2010 roku w reżyserii Siergieja Łoznicy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.045 sek.