• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lontownica

    Przeczytaj także...
    Grot, żeleźce – ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej oraz drzewc chorągwi czy innych znaków wojskowych. Groty mogły być płaskie, paraboliczne, trójkątne lub czworokątne, przeznaczone do zadawania ran szarpanych, ciętych lub kłutych. Groty strzał nierzadko posiadały zadziory skierowane ku drzewcu, które utrudniały wyjęcie strzały z ciała, powodując jednocześnie większe obrażenia. Istniały także tępe groty używane podczas turniejów rycerskich. Grot mocowano za pomocą tulei nakładanej na drzewce lub za pomocą kolca wbijanego w drzewce.Zamek skałkowy – zamek pistoletu skałkowego – ręcznej broni palnej odprzodowej, potocznie nazywanej flintą, od ang. flint – krzemień.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Lontownica z lontem oparta o lufę działa

    Lontownica – przyrząd służący do odpalania dział odprzodowych.

    Rodzaj broni drzewcowej w postaci drzewca o długości ok. 1,5-2 m, zakończonego osadzonym na nim grotem z uchwytem (lub dwoma uchwytami) do lontów artyleryjskich. Używana w XVI-XVII w. Dzięki lontownicy, obsługa działa mogła odpalić je z większej odległości, co zapewniało jej większe bezpieczeństwo.

    Broń drzewcowa – to broń, w której istnienie drzewca determinuje możliwość jej skutecznego użycia oraz w której drzewce są znacznie dłuższe niż wynikałoby to z roli uchwytu. Używana zarówno przez piechotę jak i jazdę od czasów starożytnych do niemal nam współczesnych. W dzisiejszych czasach broń drzewcowa używana jest najczęściej jako broń paradna.Lont - przewód służący do zdalnego lub opóźnionego odpalenia ładunku wybuchowego lub pirotechnicznego przy pomocy ognia.

    W XVIII w. zaczęły je zastępować, początkowo głównie w artylerii morskiej, zamki skałkowe, wyzwalane z pomocą linki, co dodatkowo zwiększało bezpieczeństwo, a także szybkostrzelność. Lontownice pozostawały na wyposażeniu w razie awarii zamka. W połowie XIX w. zostały ostatecznie wyparte przez zapalniki cierne, odpalane bezpośrednio tarciem przymocowywanej do nich linki.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Szybkostrzelność to liczba strzałów jaką dana broń palna może oddać w ciągu określonego czasu (najczęściej minuty). Rozróżnia się:

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Lontownica. W: Mała Encyklopedia Wojskowa. T. 2. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1970, s. 197.
    2. Jeff Kinard: Artillery: An Illustrated History of Its Impact. Santa Barbara, Calif: ABC-CLIO, 2007, s. 115 i 185, seria: Weapons and warfare series. ISBN 978-1-85109-556-8. (ang.)
    Artyleria morska – jest to jeden z zasadniczych rodzajów broni w marynarce wojennej (siłach morskich), charakteryzujący się dużą donośnością, znaczącą mocą pocisków i zdolnością rażenia celów nawodnych, naziemnych i powietrznych; dzieli się na artylerię okrętową i nadbrzeżną.Broń odprzodowa – broń palna ładowana od strony wylotu lufy (od przodu). Była pierwszym rodzajem broni palnej, używanym od XIII do XIX w., obejmującym zarówno działa jak i broń strzelecką. Od połowy XIX w. była wypierana przez broń odtylcową. Obecnie broń odprzodową stanowią jedynie moździerze i niektóre typy granatników.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.