• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lista rozkazów procesora

    Przeczytaj także...
    RISC (Reduced Instruction Set Computer) – nazwa architektury mikroprocesorów, która została przedstawiona pod koniec lat 70. w teoretycznych pracach na uniwersytecie Berkeley oraz w wynikach badań Johna Cocke z Thomas J. Watson Research Center.Rejestry procesora to komórki pamięci o niewielkich rozmiarach (najczęściej 4/8/16/32/64/128 bitów) umieszczone wewnątrz procesora i służące do przechowywania tymczasowych wyników obliczeń, adresów lokacji w pamięci operacyjnej itd. Większość procesorów przeprowadza działania wyłącznie korzystając z wewnętrznych rejestrów, kopiując do nich dane z pamięci i po zakończeniu obliczeń odsyłając wynik do pamięci.
    Asembler (z ang. assembler) – termin informatyczny związany z programowaniem i tworzeniem kodu maszynowego dla procesorów. W języku polskim oznacza on program tworzący kod maszynowy na podstawie kodu źródłowego (tzw. asemblacja) wykonanego w niskopoziomowym języku programowania bazującym na podstawowych operacjach procesora zwanym językiem asemblera, popularnie nazywanym również asemblerem. W tym artykule język programowania nazywany będzie językiem asemblera, a program tłumaczący – asemblerem.

    Lista rozkazów procesora (ang. instruction set) – zestaw podstawowych instrukcji, jakie dany procesor potrafi wykonać.

    Producenci procesorów podają zazwyczaj szczegółowe informacje dotyczące każdego z rozkazów:

  • działania jakie dana instrukcja realizuje: co dokładnie wykonuje (algorytm), jak wpływa na stan procesora (zawartość rejestrów, modyfikacja rejestru flag itp.), jakie może spowodować błędy, itp.;
  • sposób kodowania rozkazu, tj. jego binarna postać rozpoznawana przez układ elektroniczny (dekoder rozkazów);
  • proponowane mnemoniki udostępniane przez asemblery.
  • Lista rozkazów jest niezbędna dla programistów wykorzystujących procesor bezpośrednio, zwykle z poziomu asemblera, a także twórców kompilatorów, debuggerów i innych narzędzi operujących na poziomie kodu maszynowego. Nie wszystkie rozkazy rozpoznawane przez dany procesor muszą jednak zostać udokumentowane.

    Procesor (ang. processor), także CPU (ang. Central Processing Unit) – urządzenie cyfrowe sekwencyjne, które pobiera dane z pamięci, interpretuje je i wykonuje jako rozkazy. Wykonuje on ciąg prostych operacji (rozkazów) wybranych ze zbioru operacji podstawowych określonych zazwyczaj przez producenta procesora jako lista rozkazów procesora.Model programowy procesora (ang. ISA - Instruction Set Architecture), czasem także nieściśle architektura procesora — ogólne określenie dotyczące organizacji, funkcjonalności i zasad działania procesora, widoczne z punktu widzenia programisty jako dostępne mechanizmy programowania. Na model programowy procesora składają się m.in.:

    Niektóre rozkazy wymienione na liście nie muszą odpowiadać rzeczywistym instrukcjom wykonywanym przez układ elektroniczny. Np. w procesorach Itanium nie istnieje rozkaz umożliwiający przesłanie zawartości pomiędzy rejestrami, jednak to działanie można zrealizować za pomocą dodawania i nawet producent zaleca, aby w asemblerach udostępniać taki pseudorozkaz.

    Mnemonik - w językach assemblera jest to składający się z kilku liter kod-słowo, które oznacza konkretną czynność procesora. Przykładem mogą być: "add" (ang. dodaj) czy "sub" (ang. subtract - odejmij).Rejestr stanu lub rejestr flag (niepoprawnie: rejestr statusu) – rejestr procesora opisujący i kontrolujący jego stan. Zawartość tego rejestru może zależeć od ostatnio wykonanej operacji (zmiana pośrednia), bądź trybu pracy procesora, który można ustawiać (zmiana bezpośrednia). Budowa rejestru stanu zależy od modelu programowego danego procesora, w szczególności może on mieć różne rozmiary (zwykle jest to ściśle związane z rodzajem architektury), jednak zwykle ma długość będąca wielokrotnością bajtu, czyli najczęściej oktetu: 8, 16, 32 lub 64 bitów. Pojedynczy bit rejestru stanu nazywa się flagą bądź znacznikiem.

    Zobacz też[edytuj kod]

  • RISC
  • CISC
  • Model programowy procesora
  • Kod maszynowy



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kompilator – program służący do automatycznego tłumaczenia kodu napisanego w jednym języku (języku źródłowym) na równoważny kod w innym języku (języku wynikowym) . Proces ten nazywany jest kompilacją. W informatyce kompilatorem nazywa się najczęściej program do tłumaczenia kodu źródłowego w języku programowania na język maszynowy. Niektóre z nich tłumaczą najpierw do języka asemblera, a ten na język maszynowy jest tłumaczony przez asembler.
    Debug tool, Debugger (po polsku - program do usuwania błędów, czytaj dibager - z ang. odpluskwiacz) – program komputerowy służący do dynamicznej analizy innych programów, w celu odnalezienia i identyfikacji zawartych w nich błędów, zwanych z angielskiego bugami (robakami). Proces nadzorowania wykonania programu za pomocą debuggera określa się mianem debugowania.
    Algorytm – w matematyce skończony ciąg jasno zdefiniowanych czynności, koniecznych do wykonania pewnego rodzaju zadań. Słowo "algorytm" pochodzi od starego angielskiego słowa algorism, oznaczającego wykonywanie działań przy pomocy liczb arabskich (w odróżnieniu od abacism – przy pomocy abakusa), które z kolei wzięło się od nazwiska, które nosił Muhammad ibn Musa al-Chuwarizmi (أبو عبد الله محمد بن موسى الخوارزمي), matematyk perski z IX wieku.
    Język maszynowy (kod maszynowy) – język programowania, w którym zapis programu wymaga instrukcji bezpośrednio jako liczb, które są rozkazami i danymi bezpośrednio pobieranymi przez procesor wykonujący ten program.
    Wyjątek (ang. exception) jest mechanizmem przepływu sterowania używanym w mikroprocesorach oraz współczesnych językach programowania do obsługi zdarzeń wyjątkowych, a w szczególności błędów, których wystąpienie zmienia prawidłowy przebieg wykonywania programu. W momencie zajścia niespodziewanego zdarzenia generowany jest wyjątek, który musi zostać obsłużony poprzez zapamiętanie bieżącego stanu programu i przejście do procedury jego obsługi. W niektórych sytuacjach po obsłużeniu wyjątku można powrócić do wykonywania przerwanego kodu, korzystając z zapamiętanych informacji stanu. Przykładowo obsługa błędu braku strony pamięci polega najczęściej na pobraniu brakującej strony z pliku wymiany, co umożliwia kontynuowanie pracy programu, natomiast błąd dzielenia przez zero powoduje, że wykonywanie dalszych obliczeń nie ma sensu i musi zostać przerwane na trwałe.
    Rozkaz – w informatyce i programowaniu to pojedyncza operacja centralnej jednostki obliczeniowej określona przez zestaw rozkazów danej architektury. Jest ona przekazywana procesorowi, który ją wykonuje, po czym zapisuje wartość wynikową lub ustawia flagę błędu, jeżeli wystąpił. W szerszym pojęciu, rozkaz może być elementem programu wykonywalnego, takiego jak kod bajtowy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.036 sek.