• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lingua Franca Nova

    Przeczytaj także...
    Ojcze nasz, Modlitwa Pańska, Modlitwa wzorcowa (łac. Oratio Dominica, Pater Noster) – najstarsza, a zarazem najważniejsza modlitwa chrześcijan, którą według Nowego Testamentu Jezus przekazał swoim uczniom. Jest to formuła chwaląca wspaniałość Boga, jednocześnie mająca formę błagalną. Według Ojców Kościoła stanowi ona wzór modlitwy chrześcijańskiej. Ojcze nasz jest często używanym narzędziem w językoznawstwie porównawczym.Język sztuczny schematyczny – typ języka sztucznego, którego gramatyka i morfologia zostały celowo uproszczone i zregularyzowane (specyficzne cechy języków źródłowych zostały usunięte, aby był on prostszy niż języki etniczne), nawet kosztem zniekształcenia wyrazów z języków źródłowych, utrudniającego ich rozpoznanie osobom nie znających tego języka.
    Cyrylica – pismo alfabetyczne służące do zapisu języków wschodniosłowiańskich, większości południowosłowiańskich i innych. Nazwa nawiązuje do apostoła Słowian – św. Cyryla, który wspólnie ze św. Metodym, prowadząc misję wielkomorawską wśród Słowian zapisał i wprowadził do liturgii język słowiański. Do zapisu tego języka zostały stworzone dwa alfabety – głagolica i później cyrylica (pismo uproszczone na bazie dużego alfabetu greckiego – majuskuły oraz głagolicy, z której zostały przeniesione niektóre litery).
    .mw-parser-output table.jezyk.infobox>tbody>tr>.naglowek{text-align:center;font-weight:bold;padding:2px;background-color:#CFCFCF;color:black;border:1px solid #aaa}.mw-parser-output .maf-info{font-size:90%;text-align:left;background-color:#EAECF0;border:1px solid #aaa}.mw-parser-output .wwikipedii tr{background:white}.mw-parser-output .wwikipedii th{vertical-align:middle;width:30px;border-top:1px solid #aaa;text-align:center}.mw-parser-output .wwikipedii td{vertical-align:middle;border-top:1px solid #aaa;text-align:center}

    Lingua Franca Nova (wł.lingua franca’ = ‚język Franków’ + łac. ‚nova’ = ‚nowa’ = „nowy język Franków”) – język planowy typu naturalistycznego zapoczątkowany przez dr. George’a Boeree.

    Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.Lingua franca (wł. język Franków) – w wąskim ujęciu: język mieszany typu pidżynowego używany w basenie Morza Śródziemnego, o zredukowanej fleksji i gramatyce, powstały na bazie słownej głównie z języków: francuskiego, włoskiego, greckiego, hiszpańskiego i arabskiego. Używany w portach śródziemnomorskich jeszcze w XX wieku, głównie w kontaktach handlowych i dyplomatycznych, obecnie jest już językiem martwym.

    Złożona z elementów kilku języków basenu Europy Południowej: francuskiego, włoskiego, portugalskiego, hiszpańskiego i katalońskiego.

    Występuje w dwu wersjach pisanych: posługującej się alfabetem łacińskim oraz cyrylicą.

  • Lingua Franca Nova a b c d e f g i j l m n o p r s t u v x z
  • Лингуа франка нова а б к д е ф г и ж л м н о п р с т у в ш з
  • Gramatyka[ | edytuj kod]

  • -s (lub -es po spółgłoskach) tworzy liczbę mnogą rzeczowników,
  • omes e femas „mężczyźni i kobiety”
  • ia tworzy czas przeszły,
  • tu ia labora „pracowałeś”
  • va tworzy czas przyszły,
  • tu va labora „będziesz pracował”
  • dodając -nte do czasownika tworzy się imiesłów przymiotnikowy czynny, który stosuje się jako rzeczownik i przymiotnik,
  • donante „dający” (jako przymiotnik) lub „darczyńca”
  • dodając -da do czasownika tworzy się imiesłów przymiotnikowy bierny, który również można stosować jako rzeczownik i przymiotnik,
  • donada „podarowany” (jako przymiotnik) lub „prezent”
  • czasownik można używać jako rzeczownik,
  • nos dansa „tańczymy” i la dansa „taniec”
  • w ten sam sposób przymiotnika można używać jak rzeczownika,
  • un om saja „mądry człowiek” i la sajas „mędrcy”
  • nie ma rozróżnienia między przysłówkami a przymiotnikami,
  • un om felis „wesoły człowiek” i el dansa felis „tańczy wesoło”
  • czasowniki nieprzechodnie stają się „sprawcze” po dodaniu dopełnienia,
  • me senta „siedzę” → me senta la familia „rozsadzam rodzinę”
  • można uściślić niejasne znaczenie dodając słowa takie jak fa (robić) i se (siebie / się),
  • el senta se „siada” → el fa senta la familia „rozsadza rodzinę”
  • Przykładowy tekst[ | edytuj kod]

    Lingua Franca Nova
    Ojcze Nasz Nos Padre, ce es en sielo:
    Sante es tu nome.
    Tu renia va veni.
    Tu vole va es fada,
    en tera como en sielo.
    Dona nos pan dial a nos.
    Pardona nos pecas
    como nos pardona los ci peca a nos.
    No condui nos a tentia,
    ma proteje nos de mal.
    La tu es la renia, la potia,
    e la gloria a tota tempo. Lingua Franca Nova (audio)

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Lingua franca
  • Języki sztuczne schematyczne
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Lingua Franca Nova
  • LFN Wiki
  • Lingua Franca Nova Yahoo! Group
  • Omniglot
  • Słownik Angielski-Lingua Franca Nova (duży, ponad 20000 fraz) oraz słownik Lingua Franca Nova-Polski (mały, ok. 200 fraz)
  • Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.Język hiszpański (hiszp. idioma español, castellano) – język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Współczesne standardy literackie (z Hiszpanii i Ameryki hiszpańskojęzycznej) wywodzą się ze średniowiecznego języka kastylijskiego. Jeszcze dziś język hiszpański bywa nazywany kastylijskim, dla odróżnienia go od innych języków używanych w Hiszpanii (zob. niżej).




    Warto wiedzieć że... beta

    Język portugalski (port. língua portuguesa, português) – język z grupy romańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 210 mln osób, zamieszkujących Portugalię oraz byłe kolonie portugalskie: Brazylię, Mozambik, Angolę, Gwineę Bissau, Gwineę Równikową, Wyspy Świętego Tomasza i Książęcą, Republikę Zielonego Przylądka oraz Timor Wschodni. We wszystkich tych krajach jest on językiem urzędowym.
    Europa Południowa (Europa Śródziemnomorska) – nazwa stosowana dla określenia państw trzech wielkich półwyspów na południu Europy: Iberyjskiego, Apenińskiego i Bałkańskiego. Są to następujące państwa: Portugalia, Hiszpania, Andora, Włochy, San Marino, Watykan, Malta, Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Serbia, Czarnogóra, Kosowo, Macedonia, Albania, Bułgaria, Rumunia, Grecja i niewielka część Turcji, zajmujące powierzchnię około 1,43 mln km², z liczbą ludności sięgająca 163 mln mieszkańców (2001).
    Język sztuczny naturalistyczny jest językiem sztucznym utworzonym w celu jak najwierniejszego oddania wspólnych cech morfologicznych i leksykalnych grupy spokrewnionych ze sobą języków. Przyświeca temu zazwyczaj idea, że język taki ma być relatywnie łatwy do biernego opanowania - w wielu przypadkach bez uprzedniej nauki - przez osoby mówiące językami danej grupy językowej.
    Języki sztuczne (także konlangi, conlangi) – języki, których fonologia, gramatyka lub słownictwo zostało świadomie wymyślone przez jednostkę indywidualną (zwaną językotwórcą bądź konlangerem) bądź grupę osób. Ich przeciwieństwem są języki, które wyewoluowały drogą naturalną. Istnieje wiele możliwych przyczyn, dla których tworzy się języki: ułatwienie komunikacji międzyludzkiej, eksperymenty lingwistyczne, gry językowe, użycie w fikcyjnych światach.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.