• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Liga Narodowa

    Przeczytaj także...
    Polska pod zaborami – zestawienie obejmuje historię ziem Rzeczypospolitej Obojga Narodów w okresie od III rozbioru I Rzeczypospolitej w 1795 r. do powstania II Rzeczypospolitej w 1918 r.Karol Raczkowski (ur. w 1869 roku, zm. w 1959) – inżynier chemik - absolwent politechniki w Zurychu, syn Wincenta Raczkowskiego, dowódcy wojsk powstania styczniowego 1863 roku, i Józefy Raczkowskiej, w 1902 roku poślubił Stefanię Stecką. Polski polityk, współzałożyciel Narodowej Demokracji (endecji, ruchu narodowego), jeden z głównych twórców ruchu narodowego.
    Stanisław Kłobukowski (ur. 1854 w Powierciu koło Koła w Wielkopolsce, zm. 1917 w Palmas w Brazylii) – polski ekonomista, podróżnik i działacz społeczny.

    Liga Narodowa – tajna trójzaborowa organizacja polityczna, utworzona 1 kwietnia 1893 roku z przekształcenia Ligi Polskiej. Była ośrodkiem dyspozycyjnym ruchu narodowego. Rozwiązana około 1928 roku.

    W 1894 roku z okazji setnej rocznicy insurekcji kościuszkowskiej Liga Narodowa zorganizowała szereg manifestacji w całym kraju. Po nabożeństwie w archikatedrze warszawskiej 17 kwietnia kilka tysięcy osób udało się pod dom Jana Kilińskiego. Demonstracja ta pociągnęła za sobą liczne aresztowania, w więzieniu znalazła się m. in. prawie cała redakcja Głosu.

    Bolesław Koskowski (ur. 20 maja 1870 w Tyszowcach, zm. 23 stycznia 1938 w Warszawie) – polski ekonomista, dziennikarz, publicysta, senator.Stanisław Kozicki (ur. 4 kwietnia 1876 w Łępicach na Mazowszu, zm. 28 września 1958 w Polanicy Zdroju) – polski polityk i publicysta ruchu narodowego, współpracownik Romana Dmowskiego.

    W konspiracji kierowana z zaboru austriackiego przez Romana Dmowskiego, przedstawiciela skrzydła narodowego. Jej celem było kształtowanie nowoczesnego narodu polskiego – silnego, gotowego oprzeć się innym narodom i realizującego własną misję dziejową. Charakteryzowało ją dążenie do utworzenia jednolitego narodowo państwa. Liga negowała walkę klasową. Za zagrożenie uważała działalność mniejszości narodowych. Piętnowała ucisk władz rosyjskich, krytykowała obóz ugodowców za ich lojalizm wobec Rosji. Jej działacze odzyskanie niepodległości pojmowali jako cel dalekosiężny. Organizacja ta wydawała we Lwowie „Przegląd Wszechpolski”.

    Zygmunt Balicki (ur. 30 grudnia 1858 w Lublinie, zm. 12 września 1916 w Piotrogrodzie) – polski socjolog, publicysta, polityk i jeden z czołowych ideologów Narodowej Demokracji.Stronnictwo Narodowe – polska partia polityczna, utworzona w październiku 1928 w wyniku przekształcenia Związku Ludowo-Narodowego, której zadaniem było prowadzenie bieżącej działalności politycznej obozu narodowego (Narodowa Demokracja).

    Jej przedstawiciele wzięli udział w konferencji partii opozycyjnych i rewolucyjnych Rosji w Paryżu w 1904 roku.

    W latach 1908–1911 z powodu prorosyjskiego kursu Dmowskiego dochodzi do rozłamów (tzw. Fronda i Secesja).

    W 1928 Liga Narodowa została rozwiązana i wcielona w struktury Stronnictwa Narodowego.

     Zobacz też kategorię: Członkowie Ligi Narodowej.

    Inni działacze:

    Zabór austriacki – ziemie dawnej Rzeczypospolitej zajęte w wyniku rozbiorów przez monarchię Habsburgów, potocznie określaną jako Austrię.Franciszek Rawita-Gawroński (ur. 4 listopada 1846 w Stepaszkach nad Bohem, zm. 16 kwietnia 1930 w Józefowie) – polski historyk-amator (badacz dziejów wschodnich ziem dawnej Rzeczypospolitej), powieściopisarz, publicysta, powstaniec styczniowy.
  • Zygmunt Balicki
  • Józef Hłasko
  • Jan Dołęga-Zakrzewski
  • Jan Głogowski
  • Władysław Jabłonowski
  • Wiktor Jaroński
  • Józef Kamiński
  • Stanisław Kłobukowski
  • Wojciech Korfanty
  • Bolesław Koskowski
  • Stanisław Kozicki
  • Wacław Męczkowski
  • Eugeniusz Nawroczyński
  • Jan Ludwik Popławski
  • Karol Raczkowski
  • Franciszek Rawita-Gawroński
  • Stefan Rowiński
  • Teofil Waligórski
  • Zygmunt Wasilewski
  • Przypisy

    1. Rafał Łętocha, Liga Narodowa, w: Encyklopedia Białych Plam, t. XI, Radom 2003, s. 135-136.
    2. Ryszard Świętek, Lodowa ściana. Sekrety polityki Józefa Piłsudskiego 1904–1918, Kraków 1998, s. 251.
    3. Roman Dmowski, Polityka polska i odbudowanie państwa, Warszawa 1988, s. 51.
    Eugeniusz Nawroczyński (ur. 11 sierpnia 1881 w Sitkowcach, zm. 13 kwietnia 1942 w Kielcach) – polski prawnik, nauczyciel, działacz endecki i oświatowy, współorganizator Polskiej Macierzy Szkolnej.Jan Ludwik Popławski (ur. 17 stycznia 1854 w Bystrzejowicach Pierwszych, zm. 12 marca 1908 w Warszawie) – polski publicysta, polityk i jeden z głównych twórców ideologii narodowo-demokratycznej. Występował pod pseudonimem "Wiatr".



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Konferencja Partii Opozycyjnych i Rewolucyjnych Rosji w Paryżu – konferencja stronnictw opozycyjnych i organizacji rewolucyjnych działających w Rosji, która miała miejsce Paryżu od 30 września do 9 października 1904 roku.
    Głos – polski tygodnik wydawany od 1886 do 1905 roku w Warszawie. Pismo było kontynuowane po 1905 roku przez Przegląd społeczny.
    Wojciech Korfanty (ur. jako Adalbert Korfanty 20 kwietnia 1873 w osadzie Sadzawka (obecnie Siemianowice Śląskie), zm. 17 sierpnia 1939 w Warszawie) – polski przywódca narodowy Górnego Śląska, związany z chrześcijańską demokracją.
    "Secesja" – nazwa grupy inteligencji warszawskiej, która w czerwcu 1911 wystąpiła z Ligi Narodowej i Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, protestując w ten sposób przeciwko prorosyjskiej polityce Romana Dmowskiego. Środowisko skupiło się wokół wydawanego przez siebie w latach 1912-1916 Tygodnika Polskiego, czasopisma o charakterze społeczno-politycznym i literackim.
    Zygmunt Wasilewski (ur. 29 kwietnia 1865 we wsi Siekierno, zm. 25 października 1948 w Zakopanem) – polski polityk Narodowej Demokracji, publicysta, senator III kadencji w II RP.
    Jan Dołęga-Zakrzewski (ur. 7 listopada 1866 w Białyszewie, zm. 3 grudnia 1936 w Ostrowi Mazowieckiej) – geometra, działacz społeczno-polityczny, publicysta.
    Wiktor Jaroński (ur. 1870, zm. 1931) – sędzia, polityk endecki, poseł do Dumy z Koła Polskiego, członek Komitetu Narodowego Polskiego (1914-1917) . Współpracownik Romana Dmowskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.