• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lidia Michalska-Bracha

    Przeczytaj także...
    Polska Partia Socjalistyczna (PPS) – polska partia polityczna o charakterze niepodległościowym, socjalistycznym i pracowniczym (klasyfikowana w grupie partii lewicowych), założona w listopadzie 1892 podczas tzw. zjazdu paryskiego jako Związek Zagraniczny Socjalistów Polskich, jedna z najważniejszych w Polsce sił politycznych aż do 1948. W czasach PRL jako samodzielna partia działała jedynie na emigracji.Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach (daw. Akademia Świętokrzyska im. Jana Kochanowskiego w Kielcach) – państwowa publiczna szkoła wyższa w Kielcach.
    Habilitacja (z łac. habilitas – zdatność, zręczność) – posiadające różny zakres, w zależności od sytuacji prawnej w danym kraju, uprawnienie do:

    Lidia Małgorzata Michalska-Bracha (ur. 1961 w Opatowie) – polska historyk i muzealnik, doktor habilitowany nauk humanistycznych. Jest żoną mediewisty Krzysztofa Brachy.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Absolwentka I Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. W 1986 roku ukończyła studia z zakresu historii w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach. Jej praca magisterska dotyczyła posłów Polskiej Partii Socjalistycznej w pierwszych latach międzywojnia. Rozprawę doktorską pt. Tradycja powstania styczniowego na ziemiach polskich w dobie zaborów (1864–1918), której promotorem był Wiesław Caban, obroniła w 1999 na Wydziale Humanistycznym macierzystej uczelni. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskała w 2011 roku na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach w oparciu o rozprawę Między pamięcią a historiografią. Lwowskie debaty o powstaniu styczniowym (1864–1939).

    Muzeum Narodowe w Kielcach – placówka muzealna z ponad 100-letnią tradycją. W swoich zbiorach posiada cenne eksponaty z dziedziny malarstwa, rzemiosła artystycznego, sztuki ludowej, archeologii i przyrody.Magister (z łac. mistrz, nauczyciel), mgr – tytuł zawodowy nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia (dawniej: studiów jednolitych magisterskich lub magisterskich studiów uzupełniających), a w przypadku niektórych kierunków (farmacja, prawo, psychologia, często także teologia) – studiów jednolitych.

    W latach 1986–1999 była zatrudniona w Dziale Historii Muzeum Narodowego w Kielcach. W 1999 roku podjęła pracę w Instytucie Historii na Wydziale Humanistycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach, przekształconej następnie w Akademię Świętokrzyską i Uniwersytet Jana Kochanowskiego (jako adiunkt, a później profesor nadzwyczajny). Członkini Komisji Historii Kobiet Komitetu Nauk Historycznych PAN, Polskiego Towarzystwa Historiograficznego oraz Polskiego Towarzystwa Historycznego. Nadto od 2003 do 2009 była prezesem kieleckiego oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego. W 2004 roku otrzymała Nagrodę im. prof. Jerzego Skowronka za monografię pt. Powstanie styczniowe w pamięci zbiorowej społeczeństwa polskiego w okresie zaborów. Stypendystka Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu im. dr Marii Zdziarskiej-Zaleskiej (2009 r.). Od 2012 r. prodziekan ds. naukowych na Wydziale Humanistycznym UJK w Kielcach oraz członek Senatu UJK i przewodnicząca Senackiej Komisji Wydawnictwa, Biblioteki i Archiwum w kadencji 2016-2020. W latach 2013-2017 powołana przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na członka Rady Muzeum przy Muzeum Narodowym w Kielcach. Autorka ponad 100 publikacji naukowych, w tym prac pod redakcją i monografii autorskich. Zainteresowania badawcze: historiografia i myśl historyczna XIX-XX w.; pamięć kulturowa; powstanie styczniowe - losy uczestników - pamięć i historiografia; historia kobiet w XIX-XX w.; muzealnictwo; dzieje Galicji i historia Lwowa.

    Wiesław Caban (ur. 26 marca 1946 w Mierzycach) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, wykładowca akademicki.Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach – jeden z 7 wydziałów Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach powstały w 1969 roku w wraz z powołaniem do życia w tym mieście Wyższej Szkoły Nauczycielskiej, przekształconej ostatecznie w obecny uniwersytet w 2011. Kształci studentów na czterech podstawowych kierunkach zaliczanych do nauk humanistycznych, na studiach stacjonarnych oraz niestacjonarnych.

    Wybrane publikacje[ | edytuj kod]

  • Powstanie styczniowe w pamięci zbiorowej społeczeństwa polskiego w okresie zaborów, Kielce 2003
  • Między pamięcią a historiografią. Lwowskie debaty o powstaniu styczniowym (1864–1939), Kielce 2011
  • Między irredentą a kolaboracją. Postawy społeczeństwa polskiego w latach niewoli – "W obcym mundurze", (współredakcja wraz z M. Korybut-Marciniak), Warszawa 2013
  • Znani i nieznani dziewiętnastowiecznego Lwowa. Studia i materiały, t. 1-4, (współredakcja wraz z M. Przeniosło), Kielce 2007-2014
  • Znani i nieznani międzywojennego Lwowa. Studia i materiały, t. 1-4, (współredakcja wraz z M. Przeniosło), Kielce 2007-2015
  • O wojnę powszechną za wolność ludów... I wojna światowa na ziemiach polskich - aspekty społeczne, polityczne i militarne, (współredakcja z R. Kotowskim i M. Przeniosło), Kielce 2014
  • Drogi Polaków do Niepodległości. W 150. rocznicę powstania styczniowego, (współredakcja wraz z W. Caban, W. Śliwowska), Warszawa 2015
  • Polskie dziewiętnastowieczne pamiętniki i listy z Ziem Zabranych, (współredakcja wraz z W. Caban), Warszawa 2017
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Z perspektywy czterdziestolecia. Księga pamiątkowa Instytutu Historii Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego w Kielcach (1970–2010), pod red. R. Gryza, Kielce 2010, s. 179-180.
  • Dr hab. Lidia Małgorzata Michalska-Bracha, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2014-09-30].
  • Profesor nadzwyczajny (z łac. professor extraordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który ma stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora. Ustawodawca dopuszcza także zatrudnienie na stanowisku profesora nadzwyczajnego osoby, która ma tylko stopień naukowy doktora oraz znaczne i twórcze osiągnięcia w pracy naukowej, jednak tylko na podstawie umowy o pracę. Stanowisko profesora nadzwyczajnego jest niższe rangą od stanowiska profesora zwyczajnego. Na uczelniach morskich na stanowisku profesora nadzwyczajnego można zatrudnić doktora, który dodatkowo ma najwyższy dyplom morski, tj. kapitana żeglugi wielkiej bądź starszego mechanika.Opatów – miasto w woj. świętokrzyskim, w powiecie opatowskim. Jest siedzibą powiatu, jak również miejsko-wiejskiej gminy Opatów. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. tarnobrzeskiego.




    Warto wiedzieć że... beta

    Adiunkt (łac. adiunctus – dołączony) – stanowisko w szkołach wyższych i placówkach naukowo-badawczych dla pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych posiadających stopień naukowy doktora lub doktora habilitowanego. W przeciwieństwie do samodzielnych pracowników nauki określani są czasem mianem pomocniczych pracowników nauki. Na niektórych polskich uczelniach jest przyjętym zwyczajem, że po obronieniu habilitacji naukowiec uzyskuje stanowisko profesora, jednak na wielu uczelniach nie jest to automatyczne i zależy bardziej zarówno od polityki wydziału, jak i dostępności etatów (finansowania).
    Historia – nauka humanistyczna i społeczna, która zajmuje się badaniem przeszłości, a w znaczeniu ścisłym badaniem działań i wytworów ludzkich, aż do najstarszych poświadczonych pismem świadectw, w odróżnieniu od prehistorii, archeologii, antropologii lub historii naturalnej. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia).
    Instytut Historii Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach – jednostka organizacyjna Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Jeden z instytutów tworzących Wydział Humanistyczny.
    Polskie Towarzystwo Historyczne (PTH) – stowarzyszenie historyków polskich, skupiająca zarówno zawodowych historyków, jak i miłośników historii. Utworzone w 1886 we Lwowie z inicjatywy Ksawerego Liskego jako lokalne towarzystwo naukowe. Po 1925 stało się towarzystwem ogólnopolskim.
    Muzeologia (muzealnictwo, muzeografia) – nauka pomocnicza historii, zajmująca się architekturą muzeów i ich zarządzaniem, poszerzona o teorię komunikacji, edukację i rolę, jaką pełnią instytucje muzealne w społeczeństwie. W sensie praktycznym jest nauką o funkcjonowaniu muzeów. Jej nazwa zrodziła się w 1934 r. na konferencji zorganizowanej w Madrycie przez Office International des Musées (poprzednik ICOM – Międzynarodowej Rady Muzeów), uznanej za pierwszą konferencję muzeologiczną. Georges Henri Riviere (1897-1985), założyciel i wieloletni dyrektor generalny ICOM, twórca teorii „nowej muzeologii” mówił o niej tak: muzeologia jest to nauka stosowana, nauka o muzeum. W jej polu znajdują się rozważania nad rolą muzeum w społeczeństwie, badania i konserwacja, sposoby prezentacji, animacji i rozpowszechnienia, organizacji i funkcjonowania, architektury wznoszonej dla celów muzealnych oraz architektury „zmuzealizowanej” (adaptowanej do potrzeb muzeów), badania nad miejscami i obiektami pozyskanymi, nad wyborami, a także typologia i deontologia.
    Ośrodek Przetwarzania Informacji (OPI) - jednostka badawczo-rozwojowa nadzorowana przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (wcześniej przez Komitet Badań Naukowych). Jej zadaniem jest ułatwienie szybkiego dostępu do aktualnej i kompleksowej informacji o nauce polskiej.
    Nagroda im. prof. Jerzego Skowronka – nagroda honorowa przyznawana autorom i wydawcom w dziedzinie historii i archiwistyki. Ustanowiona w 1997 r. dla upamiętnienia tragicznie zmarłego naczelnego dyrektora Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych Jerzego Skowronka.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.