• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Li Conghou

    Przeczytaj także...
    Ludy tureckie (także turkijskie, turkskie, turskie, turańskie) – rodzina ludów wspólnego pochodzenia i kultury, posługujących się językami tureckiej rodziny językowej. Zamieszkują rozległe terytoria ciągnące się pasem od Azji Mniejszej przez Kaukaz, Azję Środkową i południową Syberię (pas ten ogólnie pokrywa się z Wielkim Stepem) aż niemal po Czukotkę oraz liczne izolowane terytoria w Europie wschodniej, na Bliskim Wschodzie i w Chinach. Ludy tureckie liczą dziś około 150 milionów ludzi.Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.
    Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.

    Li Conghou (chin. upr.: 李从厚; chin. trad.: 李從厚; pinyin: Lǐ Cónghòu), urodzony w 914 roku, był cesarzem chińskim z Późniejszej dynastii Tang, założonej przez ludy tureckie Shatuo. Sprawował swe rządy zaledwie rok, od 933 do 934. Został obalony przez swego przyrodniego brata Li Congke.

    Li Congke, chin. upr.: 李从珂; chin. trad.: 李從珂; pinyin: Lǐ Cóngkē (ur. 885, zm. 937) - cesarz chiński z Późniejszej dynastii Tang, założonej przez Turków Shatuo.Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. XX wieku w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Mote F.W., Imperial China: 900-1800, Harvard University Press, 1999
  • Lew Gumilow: Śladami cywilizacji Wielkiego Stepu. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2004.
  • Lew Nikołajewicz Gumilow (ros. Лев Николаевич Гумилёв, ur. 1 października 1912 w Petersburgu, zm. 15 czerwca 1992 w Sankt Petersburgu) – rosyjski historyk, geograf, etnolog i orientalista. W latach 1933 - 1938 trzykrotnie aresztowany, po czym osadzony w gułagu, gdzie przebywał do wybuchu wojny z Niemcami w 1941. W czasie wojny powołany do Armii Czerwonej, z którą dotarł do Berlina. Po demobilizacji ponownie osadzony w łagrze na 10 lat. Zwolniony na mocy amnestii ogłoszonej przez Chruszczowa w 1956.Późniejsza dynastia Tang (chiń. upr.: 后唐; chiń. trad.: 後唐; pinyin: Hòu Táng) to nazwa krótko istniejącej dynastii rządzącej częścią Chin w tak zwanym Okresie Pięciu Dynastii i Dziesięciu Królestw. Późniejsza Tang rządziła od 923 do 937 roku. Była pierwszą z trzech dynastii rządzonych przez Turków Shatuo. U szczytu potęgi kontrolowała większość północnych terytoriów chińskich.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.752 sek.