Lex Gabinia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lex Gabinia, Lex Gabinia de piratis – ustawa rzymska wydana w 67 p.n.e. na wniosek Aulusa Gabiniusza, dająca Pompejuszowi Wielkiemu specjalne uprawnienia na terenie Morza Śródziemnego, dzięki czemu ten mógł przeprowadzić zwycięską kampanię przeciwko piratom cylicyjskim.

Tadeusz Stefan Zieliński, pseud. Eheu (ur. 14 września 1859 w Skrzypczyńcach koło Humania, zm. 8 maja 1944 w Schondorf am Ammersee, Górna Bawaria) – polski historyk kultury, filolog klasyczny, profesor Uniwersytetu w Petersburgu i Uniwersytetu Warszawskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności.Piraci cylicyjscy – morscy piraci mający swe siedziby w Cylicji, w południowej części Azji Mniejszej, działający najintensywniej w późnym okresie hellenistycznym od połowy II w. p.n.e. do połowy I w. p.n.e.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Pełna nazwa lex Gabinia de uno imperatore contra praedones constituendo (łac. ustawa Gabiniusza o jednolitym dowództwie przeciw piratom).
  2. Zieliński 1989 ↓, s. 454.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Tadeusz Zieliński: Rzeczpospolita Rzymska. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1989. ISBN 83-216-0767-5.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Lex Gabinia de piratis persequendis
  • Anna Tarwacka, "Imperator contra praedones" : uwagi o "niekonstytucyjności" lex Gabinia
  • Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.




    Reklama