Lewant

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lewant

Lewant (od wł. levante – wschód) – pochodzące z języka włoskiego określenie państw leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego. Granice wyznaczają: Morze Śródziemne, Taurus, Mezopotamia, pustynie Półwyspu Arabskiego i Morze Czerwone. Obszar ten obejmuje dzisiejszą Syrię, Palestynę, Jordanię, Liban oraz Izrael. W szerszym znaczeniu do Lewantu zalicza się również Azję Mniejszą (Turcja) i Egipt.

Handel lewantyński – średniowieczny i nowożytny handel prowadzony szlakiem łączącym przez Morze Śródziemne Europę z Lewantem, a pośrednio z Dalekim Wschodem. We wczesnym średniowieczu dominowali na nim Arabowie, Grecy i Żydzi. W czasie wypraw krzyżowych ten handel przejęli mieszczanie Wenecji, Genui i Pizy. Do Europy przywożono głównie surowce i przedmioty luksusowe. Eksportowano srebro, drewno i niewolników. Bilans tego handlu był zwykle ujemny, co powodowało ucieczkę srebra z Europy.Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.

Prehistoria Lewantu[ | edytuj kod]

Dowody archeologiczne sugerują, że Homo sapiens i inne gatunki hominidów pochodzą z Afryki. W trakcie wczesnych migracji tych gatunków na tereny Eurazji jedna z głównych tras prowadziła przez Synaj i tereny Lewantu. Z tego względu tereny odgrywają znaczną rolę w badaniach prehistorycznego osadnictwa człowieka i innych gatunków z rodzaju Homo. Tereny Lewantu znane są jako centrum rozwoju rolnictwa.

Ludy zbieracko-łowieckie - typ społeczeństwa lub gospodarki polegający na zdobywaniu pożywienia przez zbieranie jadalnych roślin i polowanie bez znaczącego wysiłku w kierunku udomowienia jednych czy drugich. Przy czym najczęściej udział zbieractwa jest bardziej znaczący.Człowiek rozumny (Homo sapiens) – gatunek ssaka z rodziny człowiekowatych (Hominidae), jedyny występujący współcześnie przedstawiciel rodzaju Homo. Występuje na wszystkich kontynentach.

Kultury[ | edytuj kod]

Najwcześniejsze ślady ludzkiej obecności datowane są na wczesny okres paleolityczny około 1,4 miliona lat temu i zlokalizowane są na terenach Ubeidiya Izraela w dolinie Jordanu. Kamienne szczątki przypisane są do wczesnej kultury aszelskiej. Późniejsze wykopaliska aszelskie to okolica Gesher Benot Ya’akov i Jaskinia Pieca, datowane na okres pomiędzy 1 400 000 a 250 000 lat temu, gdzie widoczne są pierwsze ślady wskazujące na udomowienie psów, jak i na kontrolowane użycie ognia. Wczesne wykopaliska szczątków człekokształtnych z południowego Lewantu są nieliczne. Znaleziska są ograniczone do pojedynczych zębów z Ubeidiya, podłużnych fragmentów kości z Gesher Benot Ya’akov i fragmentów czaszki z jaskini Zuttiyeh (człowiek z Galilei).

Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīya al-Lubnānīya, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).

Okres środkowego paleolitu (około 250 000–48 000 p.n.e.) w Lewancie jest reprezentowany przez kulturę mustierską. Odkrywki archeologiczne z tego okresu są bardziej liczne zarówno w jaskiniach, jak i na otwartej przestrzeni. Znaleziska tego okres zawierają zarówno szczątki neandertalczyków (jaskina Kebara, jaskinia w wąwozie Amud i Jaskinia Pieca), jak i człowieka anatomicznie nowoczesnego (jaskinie Jebel Qafzeh i Es Skhul).

Bliski Wschód (arab. الشرق الأوسط; hebr. המזרח התיכון; per. خاورمیانه, Xâvar-e Miyâne; przestarzałe Lewant) – region geograficzny leżący na styku Azji, Europy i Afryki.Środkowy paleolit – odnosi się do charakterystycznych wyrobów kulturowych spotykanych na terenie zachodniej Eurazji. Odpowiednikiem dla tego terminu odnośnie terenów afrykańskich jest Środkowa Epoka Kamienia (MSA – Middle Stone Age). Proces przechodzenia od aszelskiej tradycji technologicznej do Środkowej Epoki Kamienia znanej z terenów afrykańskich trwał od ok. 300 do 200 tys lat temu zaś koniec MSA wyznacza okres między 50 a 20 tys. lat temu.

Górny paleolit w Lewancie miał miejsce w latach ok. 48 000–20 000 p.n.e.

Epipaleolit (schyłek górnego paleolitu 20 000–9500 p.n.e.) cechuje znaczna różnorodność kulturowa i szeroko rozpowszechnione technologie mikrolityczne. W okresie 18 000 do 12 500 p.n.e. z kulturą Kebaranu pojawiły się takie narzędzia jak łuki i strzały. Kebaran wskazuje na powiązania z wczesną fazą Helwan w egipskim Fayum i może być powiązane z migracją przez Synaj w okresie zmian klimatycznych (ociepleniem po późnym maksimum lodowcowym 20 000 p.n.e.). Ludy tej kultury dotarły aż po regiony południowej Turcji. Późniejszy okres ok. 12 500–9500 p.n.e. to czas rozkwitu kultury natufijskiej i rozwój osadniczego stylu życia wśród ludów zbieracko-łowieckich.

Lewanty – to nazwa typu polskich drobnicowców pływających do krajów Bliskiego Wschodu, z odgałęzieniem na Morze Czarne i Czerwone.PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Republika Genui (po włosku: Repubblica di Genova) – dawne niepodległe państwo leżące w Ligurii, na wybrzeżu północno-zachodnich Włoch. Istniała od XI wieku do 1797 roku.
Anatolia (tureckie Anadolu) – kraina, należąca do Turcji, na półwyspie Azja Mniejsza (którego jest synonimem), leżąca między Morzem Czarnym a Zatoką Aleksandretty.
Fajum (także m.in.: Al-Fajum, Al-Fajjum, arab.: محافظة الفيوم) prowincja gubernatorska (muhafaza) w Egipcie, w północnej części. Stolicą administracyjną jest miasto Fajum. Populacja liczy 2 478 230 mieszkańców na powierzchni 1 827 km.
Imperium Osmańskie (jako nazwa państwa pisane wielką literą, jako nazwa imperium dynastii Osmanów – małą; dla tego drugiego znaczenia synonimem jest nazwa imperium ottomańskie) – państwo tureckie na Bliskim Wschodzie, założone przez Turków osmańskich, jedno z plemion tureckich w zachodniej Anatolii, obejmujące w okresie od XIV do XX wieku Anatolię, część Azji południowo-zachodniej, Afrykę północną i Europę południowo-wschodnią. W kręgach dyplomatycznych na określenie dworu sułtana, później także całego państwa tureckiego, stosowano termin Wysoka Porta.
Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).
Kultura natufijska – kultura mezolitu bliskowschodniego. Nazwa pochodzi od stanowiska archeologicznego Wadi-an-Natuf, w Izraelu, z około IX tysiąclecia p.n.e.. Kultura została zdefiniowana w latach 30. XX wieku w wyniku badań wykopaliskowych na Górze Karmel prowadzonych przez Dorothy Garrod.
El-Ubeidiya – stanowisko archeologiczne w dolinie Jordanu, na południe od Jeziora Tyberiadzkiego. Odkryte w 1959. Najstarsze znalezisko kultury ludzkiej w Palestynie, będące śladem kultury aszelskiej z okresu paleolitu dolnego. Pozostawione przez przedstawicieli gatunku homo erectus.

Reklama