• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Leszek Engelking



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Nowela (wł. „novella” – nowość) – krótki utwór literacki, pisany prozą, charakteryzujący się wyraźnie zarysowaną i sprawnie skrojoną akcją główną, mocno udramatyzowaną, która zmierza do punktu kulminacyjnego. Fabuła noweli jest zazwyczaj jednowątkowa, pozbawiona epizodów, rozbudowanych opisów przyrody oraz szczegółowej charakterystyki postaci. Jest to jedna z odmian epiki. Jej treść dotyczy pewnego zdarzenia, opartego na wyrazistym motywie, z pozoru nieistotnym (np. kamizelka, sokół), ale często nabierającym znaczeń symbolicznych. Niemiecki pisarz Paul Heyse określił ów motyw mianem „sokoła”. Stworzył on tzw. teorię sokoła, opartą na wnikliwej analizie noweli Giovanniego Boccaccia pt. „Sokół”.Dom Literatury w Łodzi (wcześniej jako Śródmiejskie Forum Kultury) – samorządowa instytucja kultury działająca w Łodzi, której głównym celem jest popularyzacja literatury, czasopiśmiennictwa, sztuki przekładu, sztuki komiksu, innych form okołoliterackich, jak również wspieranie działań wydawniczych, inicjatyw artystycznych czy działań interdyscyplinarnych.

    Leszek Maria Engelking (ur. 2 lutego 1955 w Bytomiu) – polski filolog, literaturoznawca, poeta, nowelista, tłumacz i krytyk literacki, w latach 1984–1995 redaktor miesięcznika „Literatura na Świecie”, członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (od 1989); laureat Nagrody „Literatury na Świecie” (1989, 2002, 2008, 2018) i nagrody Polskiego PEN Clubu (2010) za przekłady z języka angielskiego i języków słowiańskich.

    Filologia polska, in. polonistyka – filologia, której przedmiotem jest język polski, literatura polska i kultura polska.Březina Otokar, (ur. 13 września 1868, zm. 25 marca 1929) – właśc. Václav Jebavý, pierwszy pseud. Václav Danšovský; przedstawiciel czeskiego symbolizmu, mistyk, poeta i myśliciel, autor filoz. esejów o sztuce. Był czołowym reprezentantem Czeskiej Moderny.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Dzieciństwo spędził na Górnym Śląsku (motywy bytomskie są w jego twórczości istotne, choć nie zawsze ich znalezienie jest rzeczą łatwą; Muzeum dzieciństwa i Suplement to jednak tomy w oczywisty sposób w dużej mierze poświęcone miastu lat dziecinnych). Szkołę podstawową ukończył w rodzinnym mieście. Studiował filologię polską (specjalizacja filmoznawcza) na Uniwersytecie Warszawskim, pracę magisterską obronił w 1979. Od 1984 do 1995 pracował jako redaktor w miesięczniku „Literatura na Świecie”. W latach 1997–1998 wykładał historię literatury czeskiej oraz historię filmu czeskiego i słowackiego na Uniwersytecie Warszawskim. W roku akademickim 1997–1998 prowadził gościnnie wykłady z historii dwudziestowiecznej literatury polskiej na Uniwersytecie Palackiego w Ołomuńcu. W 1998 został doktorantem Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1998–2002 prowadził na tej uczelni zajęcia z teorii literatury oraz literatury porównawczej. Wygłaszał również pojedyncze wykłady na Uniwersytecie Iwana Franki we Lwowie (1998), uniwersytecie w Prešovie (Słowacja, 1999), Uniwersytecie Szczecińskim, Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Justus-Liebig-Universität w Giessen (Niemcy). W grudniu 2002 obronił dysertację doktorską pt. Codzienność i mit. Poetyka, programy i historia „Grupy 42” w kontekście dwudziestowiecznej awangardy i postawangardy (promotor: prof. dr hab. Grzegorz Gazda, recenzenci: prof. dr hab. Jacek Baluch, dr hab. Józef Zarek prof. UŚ, prof. Jiří Holý DrSc). W 2003 wykładał historię literatury światowej na Uniwersytecie Łódzkim oraz prowadził zajęcia z nauki przekładu artystycznego na Uniwersytecie Jagiellońskim (Podyplomowe Studium Tłumaczenia, ponownie prowadził je tu w 2005) oraz na Uniwersytecie Warszawskim (iberystyka, ponownie 2004). Od 2003 jest adiunktem w katedrze Teorii Literatury na Uniwersytecie Łódzkim. W listopadzie 2013 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych na podstawie pracy Chwyt metafizyczny. Vladimir Nabokov – estetyka z sankcją wyższej rzeczywistości. Edytuje nowy wybór pism Vladimira Nabokova w warszawskim wydawnictwie „Muza SA”.

    Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego – polskie wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego założone w 1984. Jedno z największych wydawnictw naukowych w Polsce. Kwartalnik Artystyczny. Kujawy i Pomorze. – periodyk wydawany przez Wojewódzki Ośrodek Kultury i Sztuki w Bydgoszczy przy pomocy finansowej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego, Urzędu Miasta Bydgoszczy, Urzędu Miasta Torunia. Ukazuje się od 1993 roku. Został założony przez redaktorów Krystynę Starczak-Kozłowską, Ryszarda Częstochowskiego i prof. Roberta Mielhorskiego.

    W latach studenckich prowadził dyskusyjny klub filmowy w Brwinowie. W przeszłości członek Koła Młodych przy Związku Literatów Polskich (do jego rozwiązania w stanie wojennym) i Stowarzyszenia Literackiego „Scriptus”. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Polskiego PEN Clubu, Societé Européenne de Culture oraz Polsko-Czeskiego Towarzystwa Naukowego i Łódzkiego Towarzystwa Naukowego. Jest jurorem przyznawanej w Czechach międzynarodowej Nagrody Václava Buriana. Od 2019 roku jest członkiem jury wyłaniającego laureata czeskiej nagrody państwowej w dziedzinie literatury. Przez wiele lat był jurorem Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Haliny Poświatowskiej. Przez trzy lata był jurorem Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima.

    Pogranicza (właściwie Szczeciński Dwumiesięcznik Kulturalny "Pogranicza") - periodyk o tematyce literacko-kulturalnej, wydawany od 1994 roku przez Dom Kultury Klub 13 Muz w Szczecinie. "Pogranicza" publikują opracowania krytycznoliterackie, recenzje, omówienia i relacje z wydarzeń kulturalnych oraz krótkie formy poetyckie i prozatorskie, w tym również debiuty.Barbara Teresa Engelking (ur. 22 kwietnia 1962 w Warszawie) – polska psycholog i socjolog. Zajmuje się badaniem historii getta warszawskiego, okupacyjnej Warszawy i zagłady Żydów. Jest autorką książek związanych z zagadnieniami Holocaustu. Prowadzi bazę danych getta warszawskiego. Jest profesorem i kierownikiem Centrum Badań nad Zagładą Żydów Instytutu Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk.

    Od 1970 mieszka w Brwinowie pod Warszawą. Jego żona, Maja Chadryś-Engelking, jest animatorem kultury, instruktorem teatralnym i literackim, teatrologiem, kuratorem wystaw literackich (m.in. o Władysławie Broniewskim), pracowała w Wojewódzkim Ośrodku Kultury w Częstochowie oraz w warszawskim „Centrum Łowicka”. Jego synem jest pisarz Wojciech Engelking. Jego stryjem jest prof. dr hab. Ryszard Engelking, matematyk i tłumacz literatury francuskiej. Jego siostrami stryjecznymi są psycholog i socjolog prof. dr hab Barbara Engelking oraz etnografka i etnolingwistka dr hab. Anna Engelking.

    Natalia Gieorgijewna Astafiewa (ros. Наталья Георгиевна Астафьева, ur.19 września 1922 w Warszawie) – poetka, tłumaczka poezji polskiej."Listy" - czeskie, z początku emigracyjne, pismo kulturalno-społeczno-polityczne, założone w 1971 roku w Rzymie przez Jiřego Pelikana.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Uniwersytet Palackiego w Ołomuńcu (czes. Univerzita Palackého) – najstarszy uniwersytet na Morawach, a zarazem drugi pod względem starszeństwa w całych Czechach (po Uniwersytecie Karola).
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
    Górny Śląsk (łac. Silesia Superior, śl. Gůrny Ślůnsk, czes. Horní Slezsko, śl-niem. Oberschläsing, niem. Oberschlesien) – kraina historyczna położona na terenie Polski i Czech w dorzeczu górnej Odry oraz początkowego biegu Wisły, południowo-wschodnia część Śląska.
    Związek Literatów Polskich (ZLP) – organizacja twórcza i zawodowa pisarzy, którymi w rozumieniu statutu są także „eseiści, krytycy, tłumacze literatury pięknej”.
    Wiaczesław Iwanowicz Iwanow (ros. Вячеслав Иванович Иванов) (ur. 16 lutego 1866 w Moskwie, zm. 16 lipca 1949 w Rzymie) – rosyjski poeta i dramatopisarz powiązany z symbolizmem rosyjskim. Iwanow był też filozofem, tłumaczem, i krytykiem literackim.
    Vladimir Nabokov (właś. Władimir Władimirowicz Nabokow (ros. Владимир Владимирович Набоков); ur. 10 kwietnia/22 kwietnia 1899 w Petersburgu, Imperium Rosyjskie - zm. 2 lipca 1977 w Montreux, Szwajcaria) - pisarz rosyjski i amerykański, tworzący do mniej więcej 1938 roku głównie w języku ojczystym, potem głównie w języku angielskim, autor kilku tekstów w języku francuskim. Z wykształcenia filolog (romanista i rusycysta), krótko studiował zoologię, przez całe życie zajmował się lepidopterologią (liczne artykuły w czasopismach specjalistycznych, praca w harwardzkim muzeum), hobbystycznie układał zadania szachowe, w latach 1941-1959 był wykładowcą literatury na uczelniach amerykańskich.
    Odznaka honorowa "Zasłużony dla Kultury Polskiej" – odznaka przyznawana osobom wyróżniającym się w tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury, ustanowiona w 1969 roku. Jest wyróżnieniem za szczególne zasługi położone w działalności społecznej stanowiącej istotny wkład w rozwój literatury, teatru, fotografii, malarstwa i innych dziedzin kultury. Obecne zasady nadawania odznaki, jej wzór i sposób noszenia określiło rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 5 stycznia 2012 r.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.979 sek.