• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lernaea cyprinacea

    Przeczytaj także...
    Tułów (łac. – truncus) – anatomiczny termin, określający centralną część ciała u wielu zwierząt, w tym u człowieka. Tułów obejmuje klatkę piersiowa oraz jamę brzuszną.Odwłok (abdomen, urosoma) – trzecia, tylna część ciała stawonoga, połączona z tułowiem lub głowotułowiem. Odwłok pokryty jest oskórkiem, ale znacznie delikatniejszym niż okrywy głowy czy głowotułowia. Na odwłoku mogą występować odnóża kroczne; u form bardziej wyspecjalizowanych są one często przekształcone w kądziołki przędne (pająki) czy najrozmaitsze narządy kopulacyjne.
    Pasożytnictwo, parazytyzm – forma antagonistycznego współżycia dwóch organizmów, z których jeden czerpie korzyści ze współżycia, a drugi ponosi szkody. Termin ten stosowany jest w biologii – w odniesieniu do dwóch organizmów różnych gatunków – oraz w socjologii, gdzie pasożytnictwem nazywany jest próżniaczy tryb życia osoby zdolnej do pracy. Zbliżonymi do pasożytnictwa formami – spotykanymi w biologii rozwoju – są szczególne taktyki rozrodcze prowadzone przez parazytoidy, pasożyty lęgowe oraz niektóre gatunki tzw. pasożytów płciowych (np. matronicowate).

    Lernaea cyprinaceagatunek pasożyta z podgromady widłonogów, rodziny Lernaeidae.

    Długość ciała: 9,0–22,0 mm u samicy, szerokość: 15–20 mm. Kształt ciała walcowaty. posada wyodrębnioną głowę z dwoma parami wyrostków. Worki jajowe samicy są wydłużone i osiągają długość 1/3 długości ciała. Pasożyt zakotwicza się w ciele żywiciela głową, pozostawiając wystający na zewnątrz tułów i odwłok. Jest pasożytem skóry ryb i powoduje u nich chorobę lerneozę. Pasożytuje na wielu gatunkach ryb. Głównym żywicielem jest karaś (Carassius carassius) i karaś srebrzysty (Carassius auratus), jednak może pasożytować także na rybach karpiowatych i innych gatunkach ryb słodkowodnych. Pasożyty te występują na obszarze Europy oraz Azji.

    Lerneoza - choroba pasożytnicza ryb wywoływana przez widłonogi z rodziny Lernaeidae. Najczęściej spotykanym pasożytem z tej rodziny jest Lernaea cyprinacea. Pasożyty usadawiają się w skórze. W miejscu przyczepu pasożyta powstają głębokie ubytki skóry. Również występują zmiany i ubytki w tkance mięśniowej. Efektem tego są owrzodzenia z zaczerwienionymi brzegami. Takie zmiany może też otaczać wał martwiczy. Zmiany te po odpadnięciu pasożyta mogą ulegać wtórnym infekcjom bakteryjnym lub grzybiczym. Silna inwazja może też powodować zmiany w narządach wewnętrznych takich jak wątroba, nerki, jelita.Karaś srebrzysty (Carassius gibelio) – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych (Cyprinidae), długo uznawany za podgatunek Carassius auratus gibelio karasia chińskiego. Nazywany jest również japończykiem.

    Rozwój[]

    W rozwoju osobniczym występują 3 stadia nauplius i 5 stadiów kopepodit. Tylko stadia nauplius nie prowadzą pasożytniczego trybu życia. Samce po kopulacji giną. Samice przytwierdzają się do skóry ryb i wnikają głęboko aż do mięśni.

    Bibliografia[]

    1. Grzimek B., Grzimek's Animal Life Encyclopedia, Second Edition Volume 2: Protostomes, Michael Hutchins, Sean F. Craig, Dennis A. Thoney, and Neil Schlager. Farmington Hills, Ml: Gale Group, 2003, str. 307
    2. Prost M., Choroby ryb, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1989, str. 306–311
    3. Stefański W., Parazytologia weterynaryjna tom II, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1970, str. 30-31
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.Gatunek (łac. species, skrót sp.) – termin stosowany w biologii w różnych znaczeniach, zależnie od kontekstu, w jakim występuje. Najczęściej pod pojęciem gatunku rozumie się:



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Skóra (łac. cutis, gr. derma) – największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa.
    Żywiciel - organizm, na którego koszt żyje pasożyt dojrzały lub jego postacie rozwojowe. Pasożyty pozostają w różnych związkach z żywicielami.
    Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).
    Widłonogi (Copepoda) – drobne, z reguły planktonowe, morskie i słodkowodne skorupiaki. Zasiedlają wszystkie oceany i kontynenty łącznie z Antarktydą. Występują wszędzie tam gdzie jest woda, nawet w wilgotnym mchu, pod korą dolnych części pni drzew tropikalnych, w wilgotnym piasku plaż morskich. Część widłonogów prowadzi pasożytniczy tryb życia, pasożytując na jamochłonach, pierścienicach, skorupiakach, mięczakach, szkarłupniach, rybach. Ciało jest zbudowane ze stałej liczby 16 segmentów (5 głowowych, 6 tułowiowych i 5 odwłokowych). Rozmiar ich ciała zawiera się w zakresie od 0,5 mm do 20 cm, jednak typowi przedstawiciele tej podgromady mają zwykle rozmiar ciała zawierający się w zakresie 0,5 mm do 2 mm. Pływają za pomocą silnie rozwiniętej pierwszej pary czułków. Ciało ich zawiera żółte kropelki zapasowego tłuszczu (glikolipidy) oraz wiele witamin. Przeważnie są przezroczyste. W morzach stanowią około 9/10 planktonu. Są też głównym składnikiem pokarmu dla śledzi i narybku wątłuszowego (Gadidae). Również gatunki słodkowodne odgrywają pewną rolę jako pokarm dla ryb. Wolno żyjące oraz pasożytnicze widłonogi są rozdzielnopłciowe. Jaja u wielu widłonogów składane są do worków lęgowych znajdujących się po bokach odwłoka. Widłonogi stanowią dużą grupę składającą się obecnie z 9 rzędów , około 220 rodzin i ponad 13000 gatunków, co czyni je najliczniejszą gromadą wśród skorupiaków niższych.
    Lernaeidae – rodzina pasożytniczych widłonogów z rzędu Cyclopoida powodujących u ryb chorobę lerneozę. Ich budowa ciała wykazują skrajne przystosowanie do pasożytniczego trybu życia. Charakteryzuje się workowatym lub cewkowatym kształtem. Ciało jest pozbawione właściwej segmentacji. Czułki I pary nitkowate. Czułki II pary przekształcone w narządy czepne. Odnóża tułowia występują w formie szczątkowej. Koniec ciała przekształcony w aparat czepny. Te zmiany budowy anatomicznej ciała dotyczą samic. Samce prowadzą wolnożyjący tryb życia. Jednocześnie w dużym stopniu zachowują budowę typowa dla widłonogów. W rozwoju tego pasożyta występują larwy: nauplius, kopepodit. Przedstawicielami tej rodziny są:

    Reklama