• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lepkościomierz Ubbelohdego

    Przeczytaj także...
    Lepkościomierz Pinkiewicza (zwany też lepkościomierzem Ostwalda-Pinkiewicza) – rodzaj lepkościomierza kapilarnego, w którym podstawą pomiaru lepkości kinematycznej jest czas przepływu płynu przez kalibrowaną kapilarę w ściśle określonych warunkach pomiarowych. Wymiar kapilary (a tym samym stałą kapilary) należy tak dobrać aby czas pomiaru nie był ani zbyt długi ani zbyt krótki. Lepkościomierz jest zbudowany z dwóch rurek połączonych ze sobą. Lewa, szeroka rurka (2) posiada w dolnej części poszerzenie, a w górnej dodatkową rurkę boczną (3). Prawa rurka (1) składa się z dwóch połączonych zbiorniczków (4) osadzonych w środkowej części kapilary.Lepkość (tarcie wewnętrzne, wiskoza) – właściwość płynów i plastycznych ciał stałych charakteryzująca ich opór wewnętrzny przeciw płynięciu. Lepkością nie jest opór przeciw płynięciu powstający na granicy płynu i ścianek naczynia. Lepkość jest jedną z najważniejszych cech płynów (cieczy i gazów).
    Płyn – każda substancja, która może płynąć, tj. charakteryzuje się wielką łatwością zmieniania wzajemnego położenia poszczególnych elementów nawet dla niewielkich sił, w przeciwieństwie do ciał stałych, które przy niewielkich siłach wykazują proporcjonalność odkształcenia do naprężeń. W wyniku czego płyn może swobodnie przemieszczać się (przepływać).
    Lepkościomierz Ubbelohdego

    Lepkościomierz Ubbelohde, Wiskozymetr Ubbelohde – rodzaj lepkościomierza kapilarnego, w którym podstawą pomiaru lepkości kinematycznej jest czas przepływu płynu przez kalibrowaną kapilarę w ściśle określonych warunkach pomiarowych. Wymiar kapilary (a tym samym stałą kapilary) należy tak dobrać aby czas pomiaru nie był ani zbyt długi ani zbyt krótki.

    Lepkościomierz jest zbudowany z trzech rurek połączonych ze sobą. Lewa, szeroka rurka (1) posiada w dolnej części duży zbiorniczek (8). Prawa rurka (3) składa się ze zbiorniczka (7) przechodzącego w kapilarę (6), nad którymi znajdują się dwa zbiorniczki (4 i 5). Dodatkowa rurka (2) odchodzi od średniego zbiorniczka (6). Na początku pomiaru przyrząd odchyla się o kąt 30° od pionu i przez rurkę (1) napełnia się zbiorniczek (8). Po ustawieniu lepkościomierza pionowo menisk oleju powinien znajdować się między kreskami C i D. Następnie zatyka się palcem rurkę (2) i gumową gruszką podłączoną do rurki (3) zasysa się ciecz do ½ wysokości zbiorniczka (4). Po odłączeniu gruszki i odkryciu rurki (2) odczekuje się aż płyn przepłynie z niej do zbiorniczka (7) (aż do pojawienia się wiszącego menisku). Na koniec otwiera się rurkę (3) i mierzy czas przesunięcia menisku od kreski A do B. Pomiar lepkości w różnych temperaturach odbywa się po wstawieniu lepkościomierza do termostatu.

    Wartość lepkości kinematycznej otrzymuje się z zależności:

    gdzie:

  • – lepkość kinematyczna, [mm²/s],
  • K – stała kapilary, [mm²/s²],
  • t – średnia arytmetyczna czasów przepływu, [s].
  • Jego nazwa wzięła się od nazwiska niemieckiego profesora Leo Ubbelohde. Na podobnej zasadzie działają lepkościomierze Ostwalda i Pinkiewicza. Służy do pomiaru lepkości olejów smarnych oraz innych cieczy.

    Bibliografia[]

    1. Zbigniew Lawrowski: Tribologia. Tarcie, zużywanie i smarowanie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.