• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lepiszcze - technika

    Przeczytaj także...
    Skrobia – węglowodan, polisacharyd roślinny, składający się wyłącznie z merów glukozy połączonych wiązaniami α-glikozydowymi, pełniący w roślinach rolę magazynu energii.Narzędzie ścierne - bryła o ustalonym kształcie i wymiarach przeznaczona do wykonywania obróbki ściernej. Narzędzia ścierne składają się z ziaren materiału ściernego połączonych spoiwem.
    Poli(butadien-co-kwas akrylowy-co-akrylonitryl) (PBAN) – statystyczny kopolimer (terpolimer) butadienu, kwasu akrylowego i akrylonitrylu. Został otrzymany w 1954 roku przez Thiokol i stosowany jako składnik paliw rakietowych (np. TP-H-1011). Posada lepsze właściwości mechaniczne od innego kopolimeru butadienu i kwasu akrylowego, PBAA – poli(butadien-co-kwas akrylowy).

    Lepiszcze – rodzaj spoiwa łączącego materiały sypkie w jednolitą masę. Lepiszcze działa podobnie do kleju, jednak jest używane przeważnie w połączeniu z prasowaniem pod dużym ciśnieniem.

    Wydawnictwa Naukowo-Techniczne (WNT) – polskie wydawnictwo założone w 1949 z siedzibą w Warszawie, do 1961 działało pod firmą Państwowe Wydawnictwa Techniczne.Bentonit – skała powstała z przeobrażenia tufów i tufitów, barwy białej, szarej, żółtawej lub brunatnej, dosyć krucha, monomineralna lub prawie monomineralna, zbudowana przede wszystkim z montmorillonitu, powstająca na skutek halmyrolizy, środowisko powstania pH 8-9.

    Wykorzystanie praktyczne[]

    Lepiszcza stosuje się, między innymi, do produkcji:

    Sklejka (potocznie dykta, z niem. Dickte) – materiał kompozytowy sklejony z krzyżujących się cienkich warstw drewna (obłogów). Zwykle składa się z nieparzystej liczby warstw. Sklejki wytwarza się z różnych gatunków drewna. Najczęściej z brzozy, olchy, sosny, rzadziej z buku lub z drzew egzotycznych. Wewnętrzne warstwy sklejki często są z innego, tańszego gatunku niż zewnętrzne.Smoła pogazowa (węglowa) – smoła otrzymywana w wyniku odgazowania węgla kamiennego w temperaturze ok. 1000 °C. Jest jednym z produktów ubocznych (ok. 3-5% masy surowego węgla) z produkcji koksu z węgla kamiennego, dawniej również była produktem ubocznym z produkcji gazu świetlnego. Jest wydzielana z surowego gazu koksowniczego, w którym pary smoły występują w stężeniach rzędu 100 g/m³. Smoła pogazowa znajduje zastosowanie w lecznictwie jako produkt standaryzowany pod nazwą Prodermina.
  • asfaltobetonu
  • brykietów
  • kompozytów, w tym kompozytów konstrukcyjnych (na przykład z włóknami węglowymi)
  • sklejek
  • narzędzi ściernych
  • stałych paliw rakietowych
  • Przykłady lepiszczy[]

  • ług posulfitowy
  • skrobia
  • emulsja akrylowa
  • szkło wodne sodowe
  • bentonit
  • smoła pogazowa o temperaturze mięknienia 40–50 °C
  • polimery, na przykład PBAN
  • Przypisy

    1. Lepiszcze. Słownik języka polskiego PWN. [dostęp 2012-04-20].
    2. Encyklopedia techniki. Chemia. Warszawa: WNT, 1965.
    Temperatura mięknięcia – temperatura przy której materiał zaczyna zmieniać się z ciała stałego w masę plastyczną.Brykiet – regularny blok sprasowanego materiału sypkiego i opcjonalnie lepiszcza. Jako materiał opałowy, wykonywany jest z mieszanki różnych palnych składników (np. trocin, torfu, miału, węgla drzewnego, słomy itp.), czasami z dodatkiem lepiszcza, sprasowanych pod ciśnieniem. Brykiety mogą mieć kształt odłamków o przekroju kołowym lub prostokątnym. Rodzajem brykietów są też pellety.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Szkło wodne – roztwór wodny krzemianów sodu, potasu lub sodu i potasu (tzw. szkło wodne mieszane) o zmiennym składzie i wzorze ogólnym:
    Włókno węglowe (włókno karbonizowane) – włókno powstające w wyniku kontrolowanej pirolizy poliakrylonitrylu i innych polimerów organicznych, składające się prawie wyłącznie z rozciągniętych struktur węglowych podobnych chemicznie do grafitu.
    Asfaltobeton – materiał kompozytowy, potocznie znany jako asfalt, technicznie zróżnicowany, składający się z mieszaniny: drobnego kruszywa, piasku, wypełniacza (mączki kamiennej) i asfaltu jako lepiszcza.
    Prasowanie - rodzaj obróbki mechanicznej polegający na zmianie geometrii oraz struktury obrabianego przedmiotu w wyniku wywierania nacisku na element obrabiany. Od kucia odróżnia ją fakt, że w przypadku prasowania wywierany jest nacisk statyczny, w przypadku kucia mamy do czynienia z naciskiem dynamicznym.
    Polimery (gr. polymeres - wieloczęściowy, zbudowany z wielu części) – substancje chemiczne o bardzo dużej masie cząsteczkowej, które składają się z wielokrotnie powtórzonych jednostek zwanych merami.
    Materiał kompozytowy, kompozyt − materiał o strukturze niejednorodnej, złożony z dwóch lub więcej komponentów (faz) o różnych właściwościach. Właściwości kompozytów nigdy nie są sumą, czy średnią właściwości jego składników. Najczęściej jeden z komponentów stanowi lepiszcze, które gwarantuje jego spójność, twardość, elastyczność i odporność na ściskanie, a drugi, tzw. komponent konstrukcyjny zapewnia większość pozostałych własności mechanicznych kompozytu.

    Reklama