• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Leos Carax

    Przeczytaj także...
    Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.
    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

    Leos Carax, właśc. Alex Christophe Dupont (ur. 22 listopada 1960) – francuski reżyser filmowy, scenarzysta i krytyk.

    Życiorys[]

    Jest synem amerykańskiej dziennikarki i krytyczki filmowej Joan Dupont (pracowała dla International Herald Tribune), a jego ojciec był francuskim dziennikarzem pracującym dla prasy naukowej – Georges Dupont. Wraz z rodzicami mieszkał jako dziecko w hipisowskiej komunie, ale nie był tam szczęśliwy. W wieku 13 lat zmienił imię i nazwisko, jego pseudonim artystyczny – Leos Carax – jest anagramem imion Alex i Oscar. Można też je odczytać jako L’oscar à X, czyli „Oscara otrzymuje...”. Jako 17-latek samodzielnie wyjechał do Paryża, bez pieniędzy i wykształcenia, ale z dumą. W 1970 roku rozpoczął naukę na Université de Paris III, gdzie poznał Serge Daney i Serge Toubiana, którzy wprowadzili go do czasopisma Cahiers du cinéma. Współpraca z gazetą jest krótkotrwała, publikuje w niej recenzje filmów. W 1977 rozpoczyna zdjęcia do swojego pierwszego filmu pt. La fille rêvée, który z powodu niewystarczających środków finansowych i wypadku na planie nie zostaje nigdy dokończony. Pierwszym jego ukończonym filmem jest siedemnastominutowy Strangulation Blues z 1980 roku, który ukazywał w pełni poetycką wrażliwość młodego twórcy. Zadebiutował w 1984 roku pełnometrażowym filmem Boy Meets Girl, opowieścią o nieszczęśliwej miłości, która stanie się głównym tematem jego kina, w którym erudycyjnie odwołuje się do klasyki z pod znaku realizmu poetyckiego, przez kino nieme, francuską nową falę, a kończąc na kinie polskim.

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    Filmografia[]

    Filmy wyreżyserowane:

    Bibliografia[]

  • Fergus Daly: Leos Carax (French Film Directors). Manchester: Manchester University Press, 2003. ISBN 978-0719063152.
  • Alban Pichon: Le cinéma de Leos Carax: L'expérience du déjà-vu. Editions Le Bord de l'eau, 2009. ISBN 978-2356870247.
  • Paolo Campana: Leos Carax. Lo schermo e il doppio. Ass. Culturale Il Foglio, 2014. ISBN 978-8876065071.
  • Rafał Syska. Neobarok – uboczna przygoda francuskiego kina. „EKRANy”. 6 (10), 2012. 
  • Linki zewnętrzne[]

  • Leos Carax w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
  • Leos Carax w bazie filmweb.pl
  • Artykuł pt. "Leos Carax i kino przyszłości" autorstwa Piotra Mirskiego ze strony dwutygodnik.com
  • Artykuł pt. "Francuski beatnik kina" autorstwa Anny Bielak ze strony http://stopklatka.pl
  • Artykuł pt. "Paryż LEOSA CARAXA, czyli nie tylko „Holy Motors”" autorstwa Jakuba Niedźwiedzkiego ze strony http://film.org.pl/
  • Artykuł pt. "Leos Carax: Zmartwychwstały" autorstwa Małgorzaty Sadowskiej ze strony http://kultura.newsweek.pl
  • Wywiad pt. "Carax: Żyję na wyspie Kino" przeprowadził Ian Pelczar ze strony http://www.portalfilmowy.pl
  • Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.