• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Leopold Staff



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Order Sztandaru Pracy, pierwotnie order „Sztandar Pracy” – polskie wysokie odznaczenie państwowe Polski Ludowej ustanowione ustawą z dnia 2 lipca 1949 roku ... w celu nagrodzenia wyjątkowych zasług położonych dla Narodu i Państwa... Ostatni raz nadano go w 1991. Został zniesiony w 1992. Blaise Pascal, wym. [blɛz paskal], pol. Błażej Pascal (ur. 19 czerwca 1623 w Clermont-Ferrand, zm. 19 sierpnia 1662 w Paryżu) – francuski matematyk, fizyk i filozof religii. Był niezwykle uzdolnionym dzieckiem, wyedukowanym przez ojca. Jego wczesne dzieła powstawały spontanicznie, lecz w istotny sposób przyczyniły się do rozwoju nauki. Miał on znaczący wkład w konstrukcję mechanicznych kalkulatorów i mechanikę płynów; sprecyzował także pojęcia ciśnienia i próżni, uogólniając prace Torricellego. W swoich opracowaniach bronił metody naukowej.
    Poezja[ | edytuj kod]

    Twórczość poetycka Leopolda Staffa oceniana jest z perspektywy czasu jako trudna do jednoznacznego zaklasyfikowania. Chociaż jej centrum zawsze stanowił kult humanizmu i klasycznych wartości, to jednocześnie charakteryzowało ją wewnętrzne napięcie, skłonność do przeciwieństw („słodycz smutna”, „dobroć chora”, „pogodny smutkiem”) i skrajności. Najbardziej znamienna okazała się „afirmacja i aktywna zgoda na życie”, stojąca w opozycji do wczesnych, dekadenckich tendencji poety. Z afirmacją tą na ogół zwykło się kojarzyć autora Gałęzi kwitnącej.

    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Friedrich Wilhelm Nietzsche (ur. 15 października 1844 w Röcken w okolicach Naumburg (Saale), zm. 25 sierpnia 1900 w Weimarze) – filozof, filolog klasyczny, prozaik i poeta. Kategorią centralną filozofii Nietzschego jest filozofia życia, ujmowanie rzeczywistości, a więc także człowieka, jako życia. Prowadzi to do zanegowania istnienia ukrytego sensu i układu świata - esencji, rzeczywistość staje się wobec tego chaosem. Konsekwencję tego stanowi radykalna krytyka chrześcijaństwa oraz współczesnej autorowi zachodniej kultury, jako opartych na tym złudzeniu. Istotny jest także szacunek wobec wartości obecnych w antycznej kulturze greckiej, wraz z postulatem powrotu do niej.

    Ponadto, Staff generacyjnie przynależał do trzech epok literackich, w każdej z nich odnajdywał się jako autorytet i wzór dla młodych pisarzy. Zdaniem wielu, swoim wejściem na arenę literacką wypełnił on lukę, jaka powstała w poezji polskiej po odejściu romantyków i pozytywistycznych parnasistów. W okresie Młodej Polski, razem z Janem Kasprowiczem, postrzegany był jako najwybitniejszy reprezentant nowej poezji i największy, obok Antoniego Langego, „sztukmistrz słowa”. W późniejszym czasie Staff nie tylko cieszył się godnością nauczyciela literatów międzywojnia i współczesności powojennej, ale sam wykazał zdolność do pobierania nauk od swoich młodszych adeptów. Dzięki temu był on dla trzech pokoleń twórcą zawsze nowoczesnym. Jeszcze w latach 30. uważany był za „poetyckiego rówieśnika”, a także inicjatora współczesnego klasycyzmu i poezji codzienności.

    Z genealogii moralności (1887) – jedno z nielicznych systematycznie napisanych i ukończonych dzieł Friedricha Nietzschego.Jean-Marie Guyau (ur. 28 października 1854 w Laval, zm. 31 marca 1888 w Mentonie) – filozof francuski, etyk i pisarz.

    Wybory poezji Leopolda Staffa wydawali między innymi Tadeusz Różewicz (Kto jest ten dziwny nieznajomy, 1964) oraz Mieczysław Jastrun (Wybór poezji w serii Biblioteka Narodowa, 1963).

    Sny o potędze (1901)[ | edytuj kod]

    Debiutem Staffa był wiersz Noce bezsenne, który ukazał się w 1900 staraniem Jana Kasprowicza na łamach dodatku do „Kuriera Lwowskiego”. Utwór utrzymany został w młodopolskiej poetyce symbolizmu; opowiadał o niejasnym przeczuciu lęku, melancholii i metafizycznego zachwytu podczas bezsennej nocy. Podstawowym założeniem było wywołanie nastrojowości; kategorii większej wagi od psychologicznego konkretu. Widać w tym wyraźne inspiracje Maurycym Maeterlinckiem.

    Kwiatki Świętego Franciszka − zbiór krótkich opowiadań o życiu św. Franciszka z Asyżu i jego dwunastu towarzyszach.Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

    Jednakże już w niecały rok później wydana została pierwsza książka poety, stając się z miejsca jednym z największych wydarzeń kulturalnych swoich czasów. Ostatecznie zadecydowała ona o tryumfie nowej epoki, skąd wzięły się wielokrotne porównania do roli, jaką swego czasu odegrała Oda do młodości Adama Mickiewicza. Sny o potędze (co znaczące: tytuł ten pochodzi z wiersza Kazimierza Przerwy-Tetmajera, Hymn do miłości), choć zależne jeszcze od powszechnie uznawanych wzorców, charakteryzowały się szeregiem cech właściwych dla całej dojrzałej liryki Staffa; były nimi choćby kult klasycznego umiaru czy zamiłowanie do przedstawiania życia jako harmonii przeciwieństw. Debiut ten niósł ze sobą treści buntownicze, paradoksalnie jednak – ujęte w poetycki rygor, wobec czego niektórzy krytycy zarzucili Staffowi, iż dionizyjskie wzloty były z gruntu obce jego naturze, zaś cały sztafaż artystyczny mający podkreślić żywiołowość wierszy – nazbyt chłodny. Pomimo wielkiego znaczenia Snów o potędze dla literatury rodzącej się epoki, sam jego schemat liryczny oceniany jest dziś jako banalny i wtórny. Sam autor przyznał w jednym z artykułów programowych, że jako jeden z „najmłodszych”, zastał smutek dekadencji, ale nie potrzebował doświadczać go osobiście.

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Kazimierz Przerwa-Tetmajer (ur. 12 lutego 1865 r. w Ludźmierzu, zm. 18 stycznia 1940 r. w Warszawie) – polski poeta, nowelista, powieściopisarz, przedstawiciel Młodej Polski, brat przyrodni malarza Włodzimierza Tetmajera.

    Z drugiej strony istnieją interpretacje jakoby takie utwory jak Kowal czy Dziwaczny Tum były wyznaniem „woli mocy” à rebours, przedstawiającym niby to zuchwałe męstwo serca, a w istocie mówiącym o jego wrodzonej słabości. Sny o potędze miałyby być bowiem jedynie „snami”, a więc niezrealizowanym marzeniem potęgi. Za tą interpretacją przemawia fakt, iż Staff nie uznał pierwiastków antydemokratycznych obecnych w oryginalnej myśli Nietzschego. Niemniej wydaje się, iż najważniejszym i najbardziej trwałym elementem światopoglądu Snów o potędze było przekonanie o tym, że poezja ma moc stwarzania samego jej twórcy, zaś dzieło sztuki jest poręką istnienia i środkiem budowania własnej tożsamości w świecie.

    Romain Rolland (ur. 29 stycznia 1866 w Clamecy, zm. 30 grudnia 1944 w Vézelay) – francuski pisarz, ojciec powieści rzeki.Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie.

    Mimo iż profil tomiku był zdecydowanie dekadencki, największy podziw wywołały wiersze o tendencji wręcz przeciwnej – sławiące nietzscheański hart ducha i kpinę ze wszelkich świętości. Większość badaczy zauważa, iż związek poety z tymi dwoma tendencjami był powierzchowny. Prawdopodobnie dyktowała go dążność młodego poety do samookreślenia własnej pozycji w świecie literackim. Potwierdza to przede wszystkim fakt, iż w latach późniejszych Staff nigdy nie powrócił już do tendencji młodopolskich, zerwał też z (autentyczną czy pozorną) „wolą mocy”, przybierając postawę pokornego chrześcijanina.

    Edward Porębowicz (ur. 20 lutego 1862 w Warszawie, zm. 24 sierpnia 1937 we Lwowie) – polski romanista, poeta, tłumacz, badacz literacki.Esej (fr. essai – „próba”) – forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora. Esej może poruszać tematykę filozoficzną, społeczną lub artystyczną, być formą krytyki literackiej, manifestu politycznego lub też dotyczyć innych refleksji autora.
    Płanetnicy we Lwowie. Stoją od prawej: Józefa Albinowska, Józef Ruffer, Antoni Stanisław Mueller, Maryla Wolska, siedzą: Ostap Ortwin i Leopold Staff (w pelerynie) oraz dzieci Maryli Wolskiej

    Dzień duszy (1903)[ | edytuj kod]

    Najbardziej bezpośrednim wyrazem tej zmiany stał się wiersz Spowiedź opublikowany w następnym tomie, Dzień duszy z 1903. Książka ta nie ujawniała jeszcze w pełni dojrzałej postawy życiowej Staffa, zapowiadała ją raczej, w większej zaś mierze kontynuowała pewne tendencje ze Snów o potędze, zwłaszcza tendencje dekadenckie.

    Karmelici (pełna nazwa po łac. Ordo fratrum Beatae Virginis Mariae de monte Carmel) – katolicki zakon kontemplacyjny Marii Panny z góry Karmel o surowej regule.Melancholy - pierwszy studyjny album polskiego zespołu Cemetery of Scream. Wydany został w 1995 roku nakładem Croon Records w Krakowie.

    Tom ten świadczy o tym, jak poważnie Staff traktował przejście od nietzscheańskiej pychy i dekadenckiej niemocy ku (inaczej już pojętej) pełni życia, i jakich trudności natury egzystencjalnej trzeba było doświadczyć, aby owo przejście w pełni zrealizować. Wiersze takie jak Deszcz jesienny czy Bladej dziewczynie noszą na sobie jeszcze głębsze piętno dekadentyzmu niż w przypadku debiutu. Z kolei słynny Upadek (wraz z frazą: „giniemy, choć się nieszczęście nie stało”) uznany został za jeden z najbardziej katastroficznych utworów Młodej Polski. Z drugiej zaś strony, w Dniu duszy wiele jest wierszy o skrajnie odmiennej tonacji, w których padają ważne słowa: „O, życie moje! Bądź mi święte i olbrzymie!”. Wiersze te skupiły na sobie większą uwagę. Jednocześnie ocenia się je jako pierwszy w pełni samodzielny głos Staffa, owoc jego osobistych przekonań i humanistycznych dążności.

    Adam Bernard Mickiewicz herbu Poraj (ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu lub Nowogródku, zm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) – polski poeta, działacz i publicysta polityczny, wolnomularz. Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej w ogóle, a nawet za jednego z największych na skalę europejską. Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański. Członek i założyciel Towarzystwa Filomatycznego, mesjanista związany z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego. Jeden z najwybitniejszych twórców dramatu romantycznego w Polsce, zarówno w ojczyźnie, jak i w zachodniej Europie porównywany do Byrona i Goethego. W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Jednym z najbardziej zdumiewających krytykę wierszy tego zbioru jest Życie bez zdarzeń, pieśń na cześć codzienności, prostoty i spokoju. Utwór wprowadził nowy typ bohatera lirycznego, a także nowy styl poetyckiej ekspresji, bazujący na prostocie języka, bezpośredniości i wykorzystaniu mowy potocznej.

    Ptakom niebieskim (1905) i Gałąź kwitnąca (1908)[ | edytuj kod]

    Mimo to, prawdziwy przełom przyniósł dopiero tom Ptakom niebieskim. W tej właśnie książce, w miejsce filozofii Nietzschego, doszła do głosu „pochwała życia” i międzyludzka solidarność głoszona przez francuskiego etyka Jeana Marie Guyau. Wyraźne są też inspiracje Paulem Verlainem, zwłaszcza jeśli chodzi o ideał poety jako „włóczęgi, króla gościńców, pijaka słońca wiecznego”. Jednocześnie, Staff złagodził skrajny indywidualizm widoczny w dwóch wcześniejszych jego zbiorach poezji, aby zjednać się z prostym człowiekiem. Wymowa tomu, zwłaszcza w porównaniu z poprzednimi, jest niezwykle optymistyczna. Jest to „poezja starych studni”, beztroskich wspomnień i dziecięcej fantazji z jednej strony, z drugiej zaś – upojenia majestatem przyrody, demokratycznych dążności i pochwały na cześć wszelkiego życia. Jednym z ważniejszych tematów zbioru jest idealistyczna refleksja nad sensem cierpienia, które uszlachetnia i buduje człowieka.

    Reineke Lis – w językach europejskich Reineke Fuchs, Reynard the Fox, Roman de Renart, Reinaert de Vos, Reynke de Vosz, Reineke de Vos, Рейнеке-Лис – postać tytułowa epopei satyrycznej powstałej w średniowieczu, poświęconej przygodom kłamcy i oszusta lisa Reineke, który wychodził zwycięsko z wszystkich konfliktów z wilkiem i innymi przeciwnikami.Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski; łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.

    Kolejny tomik, Gałąź kwitnąca, kontynuuje ten optymistyczny światopogląd, czyniąc to jednak z większym spokojem i apollińskim umiarem. W Gałęzi kwitnącej klasycyzm Staffa – rozumiany jako postawa życiowa, a nie tylko styl poetycki – doszedł do zenitu. .mw-parser-output div.cytat{display:table;padding:0}.mw-parser-output div.cytat.box{margin-top:0.5em;margin-bottom:0.8em;border:1px solid #aaa;background:#f9f9f9}.mw-parser-output div.cytat>blockquote{margin:0;padding:0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo{text-align:right;padding:0 1em 0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo::before{content:"— "}.mw-parser-output div.cytat.cudzysłów>blockquote{display:table}.mw-parser-output div.cytat.klasyczny::before{float:left;content:"";background-image:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Quote-alpha.png/20px-Quote-alpha.png");background-repeat:no-repeat;background-position:top right;width:2em;height:2em;margin:0.5em 0.5em 0.5em 0.5em}.mw-parser-output div.cytat.klasyczny>blockquote{border:1px solid #ccc;background:white;color:#333;padding-left:3em}.mw-parser-output div.cytat.cudzysłów>blockquote::before{display:table-cell;color:rgb(178,183,242);font:bold 40px"Times New Roman",serif;vertical-align:bottom;content:"„";padding-right:0.1em}.mw-parser-output div.cytat.cudzysłów>blockquote::after{display:table-cell;color:rgb(178,183,242);font:bold 40px"Times New Roman",serif;vertical-align:top;content:"”";padding-left:0.1em}.mw-parser-output div.cytat.środek{margin:0 auto}.mw-parser-output div.cytat.prawy{float:right;clear:right;margin-left:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.lewy{float:left;clear:left;margin-right:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.prawy:not([style]),.mw-parser-output div.cytat.lewy:not([style]){max-width:25em}

    Życiowa złuda rozdwojenia zachodzi czasem wszechmocnych pojednawców. Są nimi serca kochające. Miłość jest potwierdzeniem samej siebie i świata. W istocie i głębi życia nie ma dla niej zła ani dobra. Gdzieś w najdalszej dali zachwytu istnieje głębsza od nich, nienazwana prawda serca ludzkiego (...). Sfinks w uścisku życiodajnym wyznaje nowemu Edypowi imię swe, którym jest Miłość. Odgaduje tylko miłujący. I on tylko rozumie. Rozumie uczuciem, czego uczuć rozumem nie może. I rodzi się harmonia.

    Nagroda Nobla w dziedzinie literatury – nagroda uważana za najbardziej prestiżową międzynarodową nagrodę literacką na świecie. Ustanowiona razem z czterema innymi nagrodami przez Alfreda Nobla w testamencie z 1895, jest przyznawana od 1901.Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.

    Uśmiechy godzin (1910)[ | edytuj kod]

    Uśmiechy godzin są kontynuacją Gałęzi kwitnącej. Pewne motywy, charakterystyczne dla postawy Staffa, znajdują w tym zbiorze wyraz jeszcze jaśniejszy i czysty. Pogoda, łagodna radość życia, krajobrazy sielskie, poczucie znikomości przy wiedzy, że najmilsze jest to, co się traci! Motywy ewangeliczne tu konkretyzują się w takich wierszach, jak: Skazaniec mówi i Krysta spod płota.

    Zwrot – podstawowe i największe polskie czasopismo w Czechach, organ polskiej mniejszości na Zaolziu. Miesięcznik wydawany w nakładzie 1 550 egz (2007). Wydawane przez Polski Związek Kulturalno-Oświatowy, przy finansowym wsparciu Ministerstwa Kultury Czech. Siedzibą wydawnictwa jest Czeski Cieszyn. Obecnym redaktorem naczelnym jest Halina Sikora-Szczotka.Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.

    Uśmiechy godzin są kontynuacją Gałęzi kwitnącej i nie tylko kontynuacją, gdyż pewne motywy, charakterystyczne dla postawy Staffa, znajdują w tym zbiorze wyraz jeszcze jaśniejszy i czystszy. Pogoda, łagodna radość życia, krajobrazy sielskie, poczucie znikomości przy wiedzy, że „najmilsze jest to, co się traci”, a więc pogoda nieco dwuznaczna; motywy ewangeliczne tu konkretyzują się w takich wierszach jak Skazaniec mówi i Krysta spod płota. Zwłaszcza Krysta – aż zaskakująca swą bezpośrednią dydaktyką. Cały cykl Caritas jest w duchu epoki, powtarza motywy bardzo popularne w ówczesnej literaturze polskiej i obcej, ale powtarza je z zastanawiającą czystością wyrazu.

    Tutaj jestem – czwarty studyjny, a piąty w ogóle album polskiego wykonawcy poezji śpiewanej Grzegorza Turnaua, wydany w 1997 przez Pomaton EMI. Nagrania przeprowadzono między listopadem 1996 i lutym 1997 w Studio Grelcom w Krakowie. Na płycie znajduje się czternaście utworów.II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.

    W cieniu miecza (1911)[ | edytuj kod]

    Tomik W cieniu miecza nie wniósł do twórczości Staffa nowych akcentów; zmonumentalizował jedynie obszar tematyki ze zbiorów poprzednich oraz zwiększył klarowność wyrazu. Właściwie, „klasycyzm, który był bliski poecie już w pierwszych zbiorach, tu znajduje teoretyczne uzasadnienie”.

    Jakub de Voragine zwany także Jacopo da Varazze (ur. ok. 1228-1230, zm. 13 lub 14 lipca 1298) – średniowieczny włoski hagiograf, kaznodzieja i pisarz religijny, arcybiskup Genui, błogosławiony Kościoła katolickiego.Nauki prawne – zbiór nauk społecznych zawierających elementy nauk humanistycznych i nauk ścisłych, zajmujących się prawem.

    W zbiorze powracają, dość już zdezaktualizowane i wtórne, wątki nietzscheańskie, np. bohater wiersza Duskobol ziemi dumnie niesie berło z symbolami węża i orła, zaś jego postać, postawiona poza dobrem i złem, wpisana zostaje w mit kosmicznego nadczłowieka. Po raz kolejny ukazują się utarte młodopolskie symbole: sztuka jako ukoicielka, przyroda współcierpiąca z człowiekiem czy egzystencja ludzka w każdej chwili narażona na lęk. Z drugiej zaś strony, w wielu innych wierszach Staff wyraźnie zmierza do ulokowania swoich zainteresowań raczej w codziennym życiu, rzeczywistości niż w świecie wzniosłych idei. Sprawia to, że W cieniu miecza okazuje się tomem niekonsekwentnym w co najmniej kilku miejscach.

    Mieczysław Braun (ur. 29 maja 1902 w Łodzi, zm. 17 grudnia 1941 lub 2 lutego 1942 w Warszawie) – polski poeta i adwokat żydowskiego pochodzenia, przedstawiciel tzw. poezji pracy.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,

    Całość W cieniu miecza stwarza wrażenie liryki chłodnej, intelektualnej, w której prymat wiedzie refleksja filozoficzna zamiast osobistego zaangażowania poety. Recenzując ten tom, Bolesław Leśmian napisał: „Zamiast świata musi się poeta zaspokoić światopoglądem”.

    Łabędź i lira (1914)[ | edytuj kod]

    Ostatni przedwojenny tom wierszy Staffa, tak samo jak poprzedni, nie wniósł nowych akcentów, ani w sferze klasycystycznej formy, ani treści. Tom kontynuował myśli o umarłym Bogu i samodecydowaniu władczego człowieka o własnym losie, pojawiają się także sceptyczne myśli o życiu wiecznym i mitycznym złotym wieku.

    Liryka (gr. λυρικóς, lyrikos – odnoszący się do liry) – jeden z trzech rodzajów literackich, obok dramatu i epiki.Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    Tęcza łez i krwi (1918)[ | edytuj kod]

    Staff jako poeta od zawsze daleki był od ingerencji w problemy współczesności, zareagował jednak na wydarzenia rewolucji 1905 roku oraz I wojny światowej. Tym właśnie problemom poświęcony został jego pierwszy międzywojenny tom, Tęcza łez i krwi. W kreacji poety ujawnia się charakterystyczna postawa wobec grozy historii; Staff nie identyfikował się z żadną ideologią ani ugrupowaniem politycznym, patrząc na przemianę dziejów z dystansem, niepozbawionym jednak humanistycznego zaangażowania w wartości osobowe. Poeta w obliczu wojny nie zatracił ludzkiej perspektywy widzenia i oceniania świata, radykalnie odcinał się natomiast od tematów konkretnych co do kwestii społecznych. W Tęczy z łez i krwi postulował zainteresowanie się jednostką ludzką, odżegnywał się od formy agitacyjnej poezji. Aktywizm Staffa zawsze dotyczył bowiem życia wewnętrznego; polegał głównie na odbudowywaniu świata wartości.

    Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.Franciszkanizm w literaturze – tendencje w literaturze XX wieku nawiązujące do idei franciszkanizmu i jego protagonisty św. Franciszka z Asyżu. Bohater literatury nurtu franciszkańskiego to człowiek prosty, radujący się z życia, głęboko religijny i miłujący naturę. Pochwała prostego stosunku do świata łączy się często w utworach tego nurtu ze świadomym uproszczeniem kompozycji i stylu.

    Ścieżki polne (1919)[ | edytuj kod]

    Wydane w 1919 Ścieżki polne stały się nie tylko przełomem w samej twórczości Staffa, ale zrewolucjonizowały literaturę polską XX wieku w ogóle. Stanęły one bowiem u podstaw poezji Skamandrytów, a także awangardy (Julian Przyboś, Mieczysław Braun). W skład dzieła weszły dwa wcześniej wydane zbiorki, Pieśń o skowronku i Sady.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Alfons Karny (ur. 10 listopada 1901 w Białymstoku, zm. 14 sierpnia 1989 w Warszawie) – polski rzeźbiarz. Portretował wybitne postacie polskie (Mikołaj Kopernik, Adam Mickiewicz, Józef Piłsudski) i obce. Jego granitowe i brązowe rzeźby otrzymały złote medale na wystawach w Paryżu i Brukseli.

    Wiersze Ścieżek polnych proponowały poezję spraw codziennych, pochwały chłopskiej pracy, sytuacji i rzeczy pozornie niepoetyckich, budzących dotychczas sprzeciw, a nawet odrazę artystów. Klasycystyczne ody ze Ścieżek polnych opiewały zwózkę, nawóz ziemi, przewrotne piękno krowy, kur, bociana czy psa. Tak oto Staff został oficjalnie uznanym mistrzem i prekursorem grupy Skamander, później zaś stał się także inicjatorem jej klasycystycznego oblicza i źródłem wewnętrznych przemian twórczości chociażby Juliana Tuwima czy Kazimierza Wierzyńskiego. Razem z rozwojem Skamandra, sam Staff przeżył renesans swojego talentu. Poeta reprezentował wówczas postawę jasnej, ufnej religijności a nade wszystko – poczucia harmonii, które stało u podstaw międzywojennego optymizmu.

    Władysław Orkan, właśc. Franciszek Ksawery Smaciarz (ur. 27 listopada 1875 w Porębie Wielkiej, zm. 14 maja 1930 w Krakowie) – pisarz tworzący w okresie Młodej Polski, chociaż do nurtu modernistycznego ani on sam, ani współcześni go nie zaliczali.Soykanova – album muzyczny Stanisława Sojki zarejestrowany z muzykami częstochowskiej sceny jazzowej, m.in. Mateuszem Pospieszalskim, Antonim Gralakiem, Januszem Iwańskim.

    Szumiąca muszla (1921) i Żywiąc się w locie (1922)[ | edytuj kod]

    W 1921 Staff wydał tom wierszy zatytułowany Szumiąca muszla, późniejsze jego wydania ukazały się jednak pod nieco innym tytułem, Sowim piórem, choć zawierały tę samą treść. Na tom ten złożyły się przeważnie spokojne, wzbogacone subtelnymi impresjami wiersze miłosne o delikatnym zabarwieniu refleksyjno-filozoficznym; obok nich pojawiły się także liryki podejmujące temat samotności, młodzieńczych zauroczeń oraz zachwytu nad ciszą przyrody.

    Oda do młodości – wiersz Adama Mickiewicza napisany 26 grudnia 1820 roku. Uznawany jest za entuzjastyczną pochwałę młodości w duchu filomackim.Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.

    Twych lic, oczu i włosów słodki cud potrójny
    Różowość w sobie, błękit i złoto ma rana,
    W które wiosna przychodzi przez ptaki witana,
    Łącząc swe usta z twymi w pocałunek spójny.
    Rozkoszny wiew zefiru, pieściwy i czujny,
    Bielą szat obejmuje ci smukłe kolana
    I lekko niesie ciebie jasna kwiatów piana
    Po zielonej traw fali, szumiącej i bujnej.

    Antychryst: Próba krytyki chrześcijaństwa (tytuł oryginału: Der Antichrist: Versuch einer Kritik des Christenhums) to tytuł książki napisanej przez Fryderyka Nietzschego.Julian Przyboś (ur. 5 marca 1901 w Gwoźnicy Dolnej, zm. 6 października 1970 w Warszawie) – polski poeta, eseista i tłumacz.

    Szumiąca muszla nie stanowiła o ewolucji twórczej Staffa, powielała raczej poetykę znaną z wcześniejszych jego dokonań. Podobnie następny tom, Żywiąc się w locie (1922), zawierający kilka długich poematów opisowych, oceniany przeważnie negatywnie jako przejaw stagnacji poety. W skład tego ostatniego weszły również wydane wcześniej mniejsze zbiory, Wino miłości (1919) oraz Oczy otchłani (1919).

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Złota legenda (łac. Legenda aurea) – jeden z najpopularniejszych średniowiecznych zbiorów żywotów świętych, legend hagiograficznych i opowiadań apokryficznych ułożonych w porządku kalendarza kościelnego.
    Claude Monet, Tulip Fields in Holland, 1886.

    Ucho igielne (1927)[ | edytuj kod]

    W 1927 na rynku księgarskim pojawiła się kolejna książka Staffa, Ucho igielne. Tomik okazał się wyjątkowy na tle dotychczasowej twórczości poety, przede wszystkim dlatego, że ten w całości poświęcił go głęboko intymnym doświadczeniom religijnym. Wiersze chrześcijańskie pojawiały się co prawda wcześniej, choćby już w Snach o potędze, jednak nie na taką skalę i nie tak radykalnie, jak w Uchu igielnym. Znajdują się jednak i tacy, którzy zauważają w tym tomie powtórzenie istniejących już wcześniej u Staffa problemów, tyle że tym razem podjęte one zostały na szerszą skalę. Należy przy tym podkreślić, iż przez wielu badaczy Staff postrzegany bywał dotąd jako wzór realisty, obcego szaleństwu wiary; poety, u którego „mistyki jest jak na lekarstwo”. W tej perspektywie zbiór wniósł kolejne istotne novum. Ucho igielne w ocenie krytyków stanowiło niespodziewaną odnowę sił twórczych Staffa, które zdawały już się wyczerpywać.

    Rewolucja rosyjska 1905 roku – ogólnokrajowy spontaniczny zryw o podłożu społecznym i narodowym, skierowany przeciwko absolutyzmowi carskiemu oraz uciskowi obszarników i przemysłowców. Wydarzenie to uważa się za początek zmian ustrojowych w Rosji, prowadzący do rewolucji lutowej i październikowej 1917 roku. W przypadku Królestwa Polskiego rewolucja przybrała formę modernizującego zrywu, którego jedną z długofalowych konsekwencji jest odzyskanie niepodległości Polski w 1918 r.Ludwik Maria Staff, pseud. Jan Strzemię, Strzemieńczyk, właśc. Karol Staff (ur. 19 lipca 1890 we Lwowie, zm. 17 stycznia 1914 w Zakopanem), poeta i powieściopisarz polski, brat Leopolda Staffa i Franciszka Staffa.

    Wiersze Ucha igielnego wyróżniają się barokowym niemalże ujęciem tematu. Religijność Staffa lokowała się w pobliżu pascalowskiej otchłani: ponadto wizyjność, dynamiczne i żywiołowe ujęcie dramatu wiary, wewnętrzne rozdarcie pomiędzy mrokiem i światłem, wiarą i niewiarą, miłością i rozpaczą, początkowo przywoływało na myśl XVII-wiecznych mistrzów Karmelu.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Klasycyzm (z łac. classicus – doskonały, pierwszorzędny, wzorowy, wyuczony) – styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. "powrót do źródeł" (klasycznych) pojawił się już w renesansie - jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Klasycyzm jako styl panował w epoce oświecenia. Najpełniejszy rozkwit klasycyzmu nastąpił w I poł. XVIII wieku. W dziedzinie literatury swoisty kres klasycyzmu przyniosła walka klasyków z romantykami.

    Mój Bóg to przepaść! Mój Bóg to bezedno,
    Kędy, błyskawic wichurami smagan...

    Obok głosów widzących w Staffie odkrywcę mroków wiary i niewiary, pojawiały się również takie, które dostrzegały w Uchu igielnym raczej zapowiedzi pogodnej ufności, jak gdyby pierwszy krok na drodze do religii nadziei i radości. Dla całokształtu tomu ważna okazała się znajomość z modernizmem katolickim Henry’ego Newmana i Williama Jamesa. Inni byli zdania, że zbiór wyraża raczej tęsknotę za Bogiem, ale zarazem – niewiarę. Demiurg w pojęciu Staffa miałby być wywiedzionym raczej z idei panteistycznych i stoickich bezosobowym absolutem, a nie Bogiem judeo-chrześcijańskim.

    Ecce Homo: Jak się staje, czym się jest (tytuł oryginału: Ecce Homo: Wie man wird, was man ist) to tytuł ostatniej książki napisanej przez Fryderyka Nietzschego. Dzieło, z założenia autobiograficzne, posłużyło filozofowi do określenia swojego miejsca pośród prądów intelektualnych epoki (i odcięcia się od większości z nich).Tłumacz – osoba, która dzięki znajomości co najmniej dwóch języków dokonuje przekładu wypowiedzi lub tekstu pisanego z języka źródłowego na język docelowy. Tłumaczenie wymaga nie tylko rozumienia tekstu, ale również sprawnego wyrażania jego treści w języku, na który ma być tłumaczony. Oprócz wysokich kompetencji językowych, dobry tłumacz powinien cechować się umiejętnością szybkiego uczenia się i wszechstronną wiedzą, a przynajmniej dobrą orientacją w swojej specjalizacji. Tłumacz musi także być osobą wzbudzającą zaufanie obu stron, którym umożliwia komunikację.

    Wysokie drzewa (1932)[ | edytuj kod]

    Tom Wysokie drzewa był, zdaniem historyków literatury Dwudziestolecia, najdoskonalszym przykładem klarowności, artystycznego zrównoważenia oraz „przezroczystości” klasycystycznej poezji międzywojnia. Najdobitniej świadczył on również o odnowieniu talentu Staffa. Jeszcze wyraźniej niż wcześniej, programowy klasycyzm objawił się w nich jako postawa duchowa, etos. Stosunek autora do świata w Wysokich drzewach cechuje jednocześnie pełen wzniosłości i majestatu podziw dla piękna natury, ale i ciepły humor w stosunku do codziennych spraw człowieka. Dotyczyło to również duchowej ewolucji Staffa w kwestii pojmowania dramatu wiary; religijność poety z tego okresu jest dużo bardziej pogodna, pełna dowcipu i swobody.

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Paul Thomas Mann /pʰaʊl ˈtʰɔ:mas man/, w spolszczeniu Tomasz Mann (ur. 6 czerwca 1875 w Lubece, zm. 12 sierpnia 1955 w Zurychu) – niemiecki prozaik i eseista, laureat literackiej Nagrody Nobla w 1929, uznawany za najwybitniejszego pisarza niemieckiego pierwszej połowy XX wieku i jednego z najwybitniejszych, obok Goethego, w dziejach literatury niemieckojęzycznej.

    Barwa miodu (1936)[ | edytuj kod]

    Wiersze wojenne (1942–1945)[ | edytuj kod]

    W okresie II wojny światowej Staff wszedł w trzeci już – a jednocześnie najmniej płodny w wiersze – etap swojej twórczości. Nie wydał wówczas żadnego osobnego tomu, a jedynie próbki poetyckie zamieszczone w podziemnej antologii Pieśń niepodległa.

    Tadeusz Różewicz (ur. 9 października 1921 w Radomsku) – polski poeta, dramaturg, prozaik i scenarzysta, członek Wydziału VI Twórczości Artystycznej Polskiej Akademii Umiejętności; brat Janusza i Stanisława, ojciec Jana.Chrystus miasta - druga płyta długogrająca formacji Buldog, wydana 19 kwietnia 2010 samodzielnie przez zespół. Na płycie znajdują się interpretacje tekstów Juliana Tuwima, Stanisława Barańczaka i Leopolda Staffa oraz jeden tekst wokalisty Buldoga, Tomasza Kłaptocza. Płytę nagrywano w studiu DR w Wiśle w dniach 07-13,21,22 grudnia 2009, miksowano w studiu Elektra w Warszawie. To pierwsza płyta nagrana z nowym wokalistą, Tomaszem Kłaptoczem, który zastąpił Kazika Staszewskiego.

    Poeta w obliczu katastrofy zachował klasyczny umiar, patrząc na grozę aktualnej historii z niejakiego dystansu. Nie znaczy to jednak, iż jego wiersze z tego okresu pozbawione były wewnętrznych napięć. Pomiędzy chłodną formą a treścią pełną bólu zaszedł kolejny paradoks jego poezji. Staff widział w wojnie odwieczny dylemat wyboru między dobrem i złem, męczeństwem i utratą człowieczeństwa, pychą oraz pokorą; problematykę tę podnosił przy tym do perspektywy kosmicznej. Przyczyny kolejnej wojny tkwiły, jego zdaniem, w potwierdzeniu przez człowieka swojego odstępstwa od Boga. Pod koniec lat 40 klasycyzm Staffa radykalnie zmienił swoje znaczenie. Dotychczas był on wyrazem wierności rudymentarnym zasadom sztuki poetyckiej, z drugiej zaś strony – realizacji ideału antropologicznego i humanistycznego poety. Teraz ten sam klasycyzm stał się dla Staffa próbą zachowania wewnętrznej harmonii pośród powszechnego chaosu i zniszczenia, a w dalszej kolejności – wyznaniem wiary w ostateczne przywrócenie ładu wszechświata, pogwałconego przez destrukcję wojny.

    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.V Państwowe Liceum i Gimnazjum im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego we Lwowie – polska szkoła z siedzibą we Lwowie w okresie II Rzeczypospolitej, od 1938 o statusie gimnazjum i liceum ogólnokształcącego.

    Martwa pogoda (1946)[ | edytuj kod]

    Wiklina (1954) i Dziewięć muz (1958)[ | edytuj kod]

    Dramat[ | edytuj kod]

    Twórczość dramatyczna Staffa wyrastała z trzech młodopolskich tendencji, które kontynuował również w Dwudziestoleciu międzywojennym; były nimi: zwrot w stronę tradycji antycznej, zamiłowanie do secesyjnej przestrzeni magicznej (ukryty skarb, wróżki, czary) oraz powrót do pogańskich wierzeń ludowych.

    Młodość – akademicki miesięcznik założony i wydawany w Krakowie w 100 rocznicę urodzin Adama Mickiewicza, tj. w roku 1898. Pismo ukazywało się do 1900 roku.Skarżysko-Kamienna – miasto i gmina w północnej części województwa świętokrzyskiego, siedziba władz powiatu skarżyskiego. Położona na Wyżynie Kieleckiej, nad rzeką Kamienną.

    Skarb (1904)[ | edytuj kod]

    Pierwszą sztuką teatralną Staffa był wydany w 1904 Skarb. Było to zarazem najwyżej cenione dzieło sceniczne tego autora, które tuż po premierze wywołało żywą dyskusję najwybitniejszych intelektualistów epoki. Ogólna wymowa Skarbu koncentrowała się na problemie stosunku ideału do życia, metafizyki do pragmatyzmu; były to więc sprawy najważniejsze z punktu widzenia światopoglądu artystów młodopolskich.

    14 listopada jest 318. (w latach przestępnych 319.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 47 dni. Pieśń niepodległa. Poezja polska czasu wojny – antologia poezji wydana konspiracyjnie w Warszawie w roku 1942. Redaktorem był Czesław Miłosz (ps. "ks. J. Robak"). Nakład wyniósł 1,6 tys. egzemplarzy po 128 stron. Była drukowana przez podziemną Oficynę Polską, jej okładkę zaprojektowała Stefania Kunstetter. Publikacja składała się z 5 części:

    Godiwa (1906) i Igrzysko (1909)[ | edytuj kod]

    To samo (1912) i Wawrzyny (1912)[ | edytuj kod]

    Południca (1920)[ | edytuj kod]

    Jedynym dramatem, jaki napisał Staff w okresie Dwudziestolecia, a jednocześnie ostatnim jego dziełem teatralnym okazała się Południca (1920). Utwór był tragedią zbrodni i kary: na plan pierwszy wysunięta została namiętna zazdrość miłosna, obłęd, chłopska chciwość ziemi oraz wiejska wiara w ślepe przeznaczenie prowadzące do nieuchronnej katastrofy. Wyeksponowana została tzw. „liryka spraw powszednich”, przypominająca dramaturgię Władysława Orkana. Staff wyraźnie skierował się tym samym w stronę naturalizmu. Jak twierdzą historycy Dwudziestolecia, mimo iż Południca była tragedią nazbyt konwencjonalną, to jednak można nadać temu dziełu status lege artis – dzieła nie wybitnego, ale udanego. Innego zdania była publiczność: w czasie premiery sztuka spotkała się z jednoznacznie negatywną oceną. Spowodowało to ostateczne odejście Staffa od teatru.

    Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta – drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne (po Orderze Orła Białego), nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione przez Sejm Rzeczypospolitej ustawą z dnia 4 lutego 1921 jako najwyższe odznaczenie państwowe po Orderze Orła Białego. Na straży honoru Orderu stoi Kapituła Orderu.Biblioteka Narodowa – seria wydawnicza wydawana początkowo przez Krakowską Spółkę Wydawniczą, a po jej upadku przez Ossolineum.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Jan Kasprowicz (ur. 12 grudnia 1860 w Szymborzu, zm. 1 sierpnia 1926 w Zakopanem) – polski poeta, dramaturg, krytyk literacki i tłumacz. Przedstawiciel Młodej Polski, związany z kilkoma głównymi nurtami ówczesnej liryki, przede wszystkim z naturalizmem, symbolizmem oraz ekspresjonizmem. Prekursor nowoczesnego wiersza wolnego, katastrofizmu oraz szeregu tendencji prymitywistycznych we współczesnej sztuce. Uważany za jednego z najwybitniejszych poetów w dziejach literatury polskiej, stawianego na równi z Adamem Mickiewiczem, czy nawet nobilitowanego do roli Wieszcza.
    Kazimierz Wierzyński (ur. 27 sierpnia 1894 w Drohobyczu, zm. 13 lutego 1969 w Londynie) – polski poeta, prozaik, eseista. Zdobywca złotego medalu w konkursie literackim IX Letnich Igrzysk Olimpijskich w Amsterdamie w 1928.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Dekadentyzm (inaczej: choroba wieku) – nurt światopoglądowy i artystyczny, który swój początek miał około 1890 roku. Pojęcie to wywodzi się od francuskiego słowa décadence, oznaczającego "chylenie się ku upadkowi", "schyłek" (wieku).
    Lege artis (też jako de lege artis) – zwrot łaciński oznaczający według reguł sztuki, wykonywany według wszelkich zasad sztuki. Zwrot ten określa postępowanie odpowiadające uznanym regułom i prowadzone przy zastosowaniu doświadczenia oraz umiejętności zarówno technicznych, jak i personalnych.
    Rabindranath Tagore (bengali রবীন্দ্রনাথ ঠাকুর) (ur. 7 maja 1861 w Kalkucie, zm. 7 sierpnia 1941 Kalkuta) – indyjski poeta, prozaik, filozof, kompozytor, malarz i pedagog. Został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1913. Była to pierwsza Nagroda Nobla dla Hindusa, jak również dla Azjaty.
    Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.162 sek.