• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Leone Brancaleone

    Przeczytaj także...
    Bazylika Świętego Krzyża w Jerozolimie (wł. Basilica di Santa Croce in Gerusalemme) – kościół tytularny w Rzymie, na wzgórzu laterańskim.Kałojan (także: Joanica; czasem z przydomkiem: Rzymianobójca, bułg. Калоян) – car bułgarski w latach 1197-1207. Brat carów Asena i Piotra. Zginął zamordowany w 1207 roku.
    Waldensi – ugrupowanie chrześcijańskie, zainicjowane przez Piotra Waldo, zawiązane w południowej Francji ok. 1170 r. jako tzw. „ubodzy z Lyonu”, działające we Francji, Włoszech, Niemczech, Czechach i Polsce (Śląsk), występujące przeciw władzy i bogactwu kościoła. Potępieni przez papiestwo, ekskomunikowani i prześladowani przez inkwizycję.
    function mfTempOpenSection(id){var block=document.getElementById("mf-section-"+id);block.className+=" open-block";block.previousSibling.className+=" open-block";}

    Leone Brancaleone (zm. 25 sierpnia 1224) – włoski duchowny katolicki. Był członkiem kongregacji kanoników regularnych San Frediano di Lucca. W czerwcu 1200 papież Innocenty III mianował go kardynałem diakonem S. Lucia in Septisolio, a w marcu 1202 promował go do rangi kardynała prezbitera Santa Croce in Gerusalemme. Sygnował bulle papieskie wydane między 4 lipca 1200 a 23 maja 1224. W 1204 był legatem papieskim w Bułgarii, gdzie wynegocjował z carem Kałojanem unię tego kraju z Rzymem i koronował go na króla według ceremoniału łacińskiego. W 1207 i 1209 służył jako legat w Niemczech, gdzie razem z kardynałem Ugolino z Ostii próbował mediować między dwoma pretendentami do tronu Ottonem z Saksonii i Filipem Szwabskim. Legat w Lombardii (wspólnie z kardynałem Raniero Capocci) latem 1216 roku. Był przyjacielem Franciszka z Asyżu oraz protektorem wspólnoty waldensów, którzy pod wodzą Duranda z Huesca w 1208 pojednali się z Kościołem Katolickim.

    Bułgaria, Republika Bułgarii (България, Република България) – państwo położone w południowo-wschodniej Europie, na Bałkanach. Graniczy z Serbią oraz Macedonią od zachodu, Grecją i Turcją od południa, Morzem Czarnym od wschodu i Rumunią od północy.Otto IV z Brunszwiku, Otton IV Welf (ur. 1175 lub 1176 w Brunszwiku , zm. 18 maja 1218 w Hartzburgu) – antykról niemiecki 1198-1208, król niemiecki od 1208, Święty Cesarz Rzymski od 1209. Rywal rodu Hohenstaufów, jego panowanie związane było z zabiegami papiestwa o uzyskanie kontroli nad Świętym Cesarstwem Rzymskim.

    Bibliografia[]

  • Werner Maleczek, Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216, Wiedeń 1984, s. 137-139
  • The Cardinals of the Holy Roman Church
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany), formalnie - Kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego (łac. Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae ), potocznie nazywany purpuratem z racji koloru noszonego mucetu – najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim. Wszyscy kardynałowie razem tworzą Kolegium Kardynałów.Grzegorz IX (łac. Gregorius IX, właśc. Ugolino di Conti di Segni; ur. pomiędzy 1160, a 1170 w Anagni, zm. 22 sierpnia 1241 w Rzymie) – papież w okresie od 19 marca 1227 do 22 sierpnia 1241.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Filip Szwabski - (ur. 1177; zm. 21 czerwca 1208 w Bambergu) król Niemiec i książę Szwabii, od 1198 jego rywalem do korony Niemiec był Otton IV Welf.
    Franciszek z Asyżu, właśc. włos. Giovanni Bernardone, nazywany Biedaczyną z Asyżu (ur. 1181 lub 1182w Asyżu, zm. 3 października 1226 w Porcjunkuli koło Asyżu) – włoski duchowny katolicki, diakon, założyciel zakonu franciszkanów, a pośrednio także klarysek i tercjarzy, misjonarz, mistyk średniowieczny, stygmatyk, święty Kościoła katolickiego, uważany za prekursora ekologii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.