• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Leki przeciwpsychotyczne



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]
    Przeczytaj także...
    Piflutiksol – organiczny związek chemiczny, pochodna tioksantenu, zsyntetyzowana w laboratoriach firmy farmaceutycznej Lundbeck. Działanie przeciwpsychotyczne jest długotrwałe (20x dłuższe w porównaniu do flufenazyny) i występujące po przyjęciu małych dawek. Wykazuje silny antagonizm względem dopaminy i noradrenaliny oraz zdolność silnego hamowania sztucznie wywołanej hipertermii. Potencjalny neuroleptyk, dotychczas nie został wprowadzony do lecznictwa.Dietyloamid kwasu D-lizergowego (LSD, LSD-25) – organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna, pochodna ergoliny.

    Leki przeciwpsychotyczne, inaczej neuroleptyki (od gr. νεῦρον neuro- "dotyczący nerwów"; λῆψις lepsis "napad, atak") – leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych głównie schizofrenii oraz innych psychoz, w przebiegu których występują objawy wytwórcze: urojenia, omamy, zaburzenia aktywności, uczuciowości, świadomości.

    Klopentiksol – organiczny związek chemiczny, pochodna tioksantenu, wprowadzona do lecznictwa w 1961 roku przez duńską firmę H. Lundbeck pod nazwą handlową Sordinol. Klopentiksol wykazuje silne działanie uspokajające, silne przeciwwytwórcze, umiarkowane przeciwautystyczne i słabe przeciwdepresyjne. Znalazł zastosowanie jako neuroleptyk w ostrej i przewlekłej schizofrenii oraz innych chorobach psychotycznych z bogatą symptomatyką wytwórczą. Obecnie w lecznictwie stosowany bardzo rzadko (po wprowadzeniu do lecznictwa często stosowanej pochodnej o silniejszym, bardziej selektywnym działaniu – zuklopentiksolu).Chlorpromazyna (łac. Chlorpromazinum) – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy, pochodna fenotiazyny o działaniu przeciwpsychotycznym, przeciwautystycznym i uspokajającym. W lecznictwie stosowana w postaci chlorowodorku. Budową chemiczną zbliżony do chlorprotiksenu.

    Pierwsze zastosowanie terminu przypisuje się francuskim lekarzom Jeanowi Delayowi i Pierre'owi Denikerowi (1955).

    Spis treści

  • 1 Działanie
  • 2 Działania niepożądane
  • 3 Historia
  • 4 Podział neuroleptyków
  • 5 Leki przeciwpsychotyczne I generacji − klasyczne, typowe
  • 5.1 Pochodne fenotiazyny
  • 5.2 Pochodne tioksantenu
  • 5.3 Pochodne butyrofenonu
  • 5.4 Benzamidy
  • 6 Leki przeciwpsychotyczne II generacji - atypowe
  • 7 Postacie neuroleptyków
  • 8 Metabolizm leków przeciwpsychotycznych z udziałem cytochromu P450
  • 9 Działanie sedatywne LPP
  • 10 Bezpieczeństwo stosowania w ciąży
  • 11 Powinowactwo LPP do receptorów cholinergicznych
  • 12 Wpływ na próg drgawkowy
  • 13 Zobacz też
  • 14 Bibliografia
  • Psychoza (gr. psyche – dusza i osis – szaleństwo) – zaburzenie psychiczne definiowane w psychiatrii jako stan umysłu, w którym doznaje się silnych zakłóceń w percepcji (postrzeganiu) rzeczywistości. Osoby, które doznają stanu psychozy, doświadczają zaburzeń świadomości, spostrzegania, a ich sposób myślenia ulega zwykle całkowitej dezorganizacji. Osoba znajdująca się w stanie psychozy ma przekonanie o realności swoich przeżyć i wydaje się jej, że funkcjonuje normalnie. Istotą psychozy jest brak krytycyzmu wobec własnych, nieprawidłowych spostrzeżeń i osądów, przy czym należy tu rozróżnić psychozy z prawidłowo zachowaną świadomością, od psychoz z towarzyszącymi zaburzeniami świadomości.Ziprasidon (Ziprasidonum) – organiczny związek chemiczny, lek neuroleptyczny drugiej generacji stosowany w leczeniu schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej.

    Działanie[]

    Działają silnie uspokajająco poprzez hamowanie aktywności komórek nerwowych wpływając na ich procesy oddechowe, głównie komórek powiązanych z dopaminą (receptor D2) i serotoniną, w mniejszym stopniu z adrenaliną, a także z histaminą i w niektórych przypadkach acetylocholiną. Leki te nie wywołują efektu narkotycznego, czyli nie mogą doprowadzić do uzależnienia, ale wiele z nich potęguje działanie narkotyków i alkoholu etylowego (pomimo tego, niektóre są lub były stosowane w terapiach odwykowych, m.in. w celu przerwania efektu działania narkotyku np. chlorpromazyna (używana w celu przerwania działania LSD).

    Amisulpryd (łac. Amisulpridum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny o właściwościach atypowego neuroleptyku, stosowany w leczeniu schizofrenii, dystymii oraz lekkiej i umiarkowanej depresji.Fenotiazyna (agrazyna) – organiczny związek chemiczny o potrójnym pierścieniu węglowym będący trójpierścieniowym heterocyklicznym związkiem zawierającym heteroatomy azotu i siarki w pierścieniu środkowym.

    Głównym zastosowaniem neuroleptyków są psychozy z objawami osiowymi (np. autyzm), jak też z objawami wytwórczymi (urojenia, halucynacje), pomocniczo w depresji, bezsenności (szczególnie w postaci z objawami psychotycznymi) i w celu zwalczenia myśli samobójczych.

    Teratogenność (dosłownie potworotwórczość od teratos – potwór) – właściwość teratogenów powodująca wady (potworności) w rozwoju płodu (mają ją np. promieniowanie, wirusy, ksenobiotyki, niektóre lekarstwa).Narkotyk – potoczna nazwa niektórych substancji odurzających działających na ośrodkowy układ nerwowy. Ze względu na poglądy społeczne, różnice kulturowe, stany prawne itp. nie ma jednoznacznej definicji słowa narkotyk. Narkotykami nazywa się:


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Flufenazyna (łac. Fluphenazinum) – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy z grupy neuroleptyków. Należy do grupy piperazynowych pochodnych fenotiazyny. Lek przeciwpsychotyczny. Działa na wybrane ośrodki w mózgu, blokuje receptory dopaminergiczne D1 oraz D2. Biologiczny okres półtrwania wynosi 14–33 godziny. Wykazuje działanie stymulujące w atymicznych formach schizofrenii, także w stanach osłupieniowych różnej etiologii.. Wykazuje silne działanie antywytwórcze, antyautystyczne, aktywizujące. Wykazuje podczas stosowania umiarkowane ryzyko objawów niepożądanych ze strony układu pozapiramidowego, niewielkie ze strony układu wegetatywnego.
    Lewomepromazyna (ATC, N05 AA02, łac. Levomepromazinum) – alifatyczna fenotiazyna o działaniu przeciwpsychotycznym (neuroleptycznym). Posiada niską aktywność przeciwpsychotyczną (70% mocy chloropromazyny) i silne właściwości uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwbólowe i przeciwwymiotne. Ze względu na rozgałęzienie łańcucha, cząsteczka lewomepromazyny wykazuje chiralność. W lecznictwie stosuje się enancjomer R.
    Dyskinezy – nieskoordynowane i niezależne od woli ruchy kończyn lub całego ciała, wyginanie i prężenie, mimowolne ruchy warg, wysuwanie i chowanie języka. Dyskinezy dzieli się na wczesne i późne.
    Neuron, komórka nerwowa – rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji w postaci sygnału elektrycznego. Neurony są podstawowym elementem układu nerwowego zwierząt. Najwięcej neuronów znajduje się w ośrodkowym układzie nerwowym w skład którego wchodzi mózgowie oraz rdzeń kręgowy.
    Sulpiryd (INN: Sulpiride) – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy zaliczany do neuroleptyków o dodatkowym efekcie przeciwdepresyjnym, działającym przez wybiórcze blokowanie receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym. Sulpiryd wykazuje silne działanie antyautystyczne, aktywizujące i przeciwdepresyjne i niewielkie działanie antywytwórcze, wykazując tylko niewielkie ryzyko działań ubocznych ze strony układu pozapiramidowego Jest lekiem bezpiecznym w leczeniu lżejszych postaci psychoz- szczególnie przebiegajacych z apatią, depresją, wycofaniem społecznym. Lek dostępny pod nazwą handlową Sulpiryd.
    Autyzm schizofreniczny jest uważany za jeden z objawów osiowych schizofrenii według Bleulera. Występuje u 50–60% chorych. Polega na wycofaniu się z kontaktów z innymi ludźmi, zamknięciu w sobie i rosnącym (aż do wyłączności) pochłonięciu na przeżywaniu świata wewnętrznego. Kontakt z otoczeniem jest zwykle niedostosowany i znacznie ograniczony. Nasilenie autyzmu zwykle ma związek z nasileniem innych objawów choroby i jest największe w ostrej fazie. Może się utrwalić w zaburzeniach przewlekłych.
    Leki przeciwpsychotyczne długodziałające, neuroleptyki długodziałające – postacie neuroleptyków podawane w iniekcjach domięśniowych w celu uzyskania długotrwałego efektu klinicznego. Neuroleptyki długodziałające posiadają częściowo wspólną, a częściowo odrębną – w porównaniu do postaci doustnych – charakterystykę skuteczności, tolerancji i wskazań klinicznych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.05 sek.