• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Leki moczopędne



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Roztwór hipertoniczny – roztwór o większym ciśnieniu osmotycznym niż oddzielony od niego błoną półprzepuszczalną roztwór odniesienia (roztwór hipotoniczny).Jałowiec pospolity (Juniperus communis L.) – gatunek zawsze zielonego krzewu lub drzewa należący do rodziny cyprysowatych. Występuje na półkuli północnej od obszaru okołobiegunowego po obszary górskie w południowej Europie, Azji i Ameryce Północnej.

    Leki moczopędne, diuretyki, natriuretyki – grupa leków, których działanie polega na zwiększaniu diurezy (a więc objętości wydalanego moczu). W zdecydowanej większości ich działanie opiera się na powodowaniu wzrostu wydalania jonów sodowych (Na), co powoduje szybsze pozbywanie się wody przez organizm.

    Pod względem chemicznym jest to grupa niejednorodna. Najczęstszym kryterium podziału jest mechanizm działania, który jest skorelowany z umiejscowieniem działania w organizmie.

    Hipokalcemia - stan obniżonego poziomu wapnia we krwii, charakteryzujący się stężeniem wapnia całkowitego w surowicy krwi nieprzekraczającym 2,25 mmol/l.Ciśnienie osmotyczne – różnica ciśnień wywieranych na półprzepuszczalną membranę przez dwie ciecze, które ta membrana rozdziela. Przyczyną pojawienia się ciśnienia osmotycznego jest różnica stężeń związków chemicznych lub jonów w roztworach po obu stronach membrany i dążenie układu do ich wyrównania.

    Spis treści

  • 1 Działanie diuretyków
  • 2 Zastosowanie
  • 3 Działanie niepożądane
  • 4 Grupy diuretyków
  • 4.1 Diuretyki działające na kanalik kręty I rzędu
  • 4.1.1 Diuretyki osmotyczne
  • 4.2 Mechanizm działania
  • 4.3 Przykłady
  • 4.4 Stosowanie
  • 4.5 Działania niepożądane
  • 5 Inhibitory anhydrazy węglanowej
  • 5.1 Mechanizm działania
  • 5.2 Przykłady
  • 5.3 Stosowanie
  • 5.4 Działania niepożądane
  • 6 Diuretyki pętlowe
  • 6.1 Mechanizm działania
  • 6.2 Przykłady
  • 6.3 Stosowanie
  • 6.4 Działania niepożądane
  • 6.5 Diuretyki działające na kanalik kręty drugiego rzędu
  • 6.5.1 Tiazydy
  • 6.5.1.1 Mechanizm działania
  • 6.5.1.2 Przykłady
  • 6.5.1.3 Stosowanie
  • 6.5.1.4 Działania niepożądane
  • 6.5.1.5 Analogi tiazydów
  • 6.5.2 Antagonisty aldosteronu
  • 6.5.2.1 Mechanizm działania
  • 6.5.2.2 Przykłady
  • 6.5.2.3 Stosowanie
  • 6.5.2.4 Działania niepożądane
  • 6.5.3 Cykliczne amidyny
  • 6.5.3.1 Mechanizm działania
  • 6.5.3.2 Przykłady
  • 6.5.3.3 Stosowanie
  • 6.5.4 Substancje wpływające na poziom lub działanie wazopresyny
  • 6.5.4.1 Mechanizm działania
  • 6.6 Leki zwiększające przesączanie kłębuszkowe
  • 6.6.1 Roślinne leki moczopędne
  • 6.6.1.1 Mechanizm działania
  • 6.6.1.2 Przykłady surowców zielarskifch
  • 6.6.1.3 Stosowanie
  • 6.6.2 Metyloksantyny
  • 6.6.2.1 Mechanizm działania
  • 6.6.2.2 Przykłady
  • 6.6.2.3 Stosowanie
  • 6.7 Inne leki zwiększające diurezę
  • 7 Bibliografia
  • 8 Przypisy
  • Hipertrójglicerydemia – zwiększenie ponad normę stężenia trójglicerydów we krwi co wiąże się z ryzykiem rozwoju miażdżycy. Znaczna hipertrójglicerydemia może doprowadzić do ostrego zapalenia trzustki.Niepożądane działanie leku, niepożądana reakcja polekowa (ADR – adverse drug reaction) – każda szkodliwa i niezamierzona reakcja, która występuje po podaniu określonego leku w dawce terapeutycznej w celu profilaktyki, ustalenia rozpoznania lub leczenia, niezależnie od drogi podania. Badaniem działań niepożądanych leków zajmuje się farmakosologia.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Antyport – forma transportu aktywnego wtórnego przez błony biologiczne. W antyporcie przemieszczenie jednej substancji (jonu lub cząsteczki, np. metabolitu) do wnętrza określonego przedziału zachodzi równocześnie z usuwaniem drugiej substancji z tego przedziału.
    Mannitol, mannit – organiczny związek chemiczny, polihydroksylowy alkohol cukrowy. Występuje w formie dwóch enancjomerów – D i L. Stanowi bogate źródło przyswajalnego węgla i dlatego jest dodawany do podłoży hodowlanych (np. podłoże Chapmana służące izolacji i identyfikacji bakterii z rodzaju Staphylococcus).
    Mocz (łac. urina) - uryna, płyn wytwarzany w nerkach i wydalany z organizmu, zawierający produkty przemiany materii bezużyteczne lub szkodliwe dla ustroju.
    Pętla Henlego, pętla nefronu (łac. Ansa nephroni) – część kanalika nerkowego, znajdująca się pomiędzy kanalikiem proksymalnym a kanalikiem dystalnym, wyścielona nabłonkiem jednowarstwowym płaskim. Odpowiada za zagęszczanie moczu. Mechanizm ten jest nazywany wzmacniaczem przeciwprądowym.
    Spironolakton (Spironolactonum, C03DA01) – organiczny związek chemiczny, syntetyczny steroid, konkurencyjny antagonista aldosteronu w kanaliku dalszym nefronu. Należy do diuretyków oszczędzających potas. Blokery receptora aldosteronowego, takie jak spironolakton i eplerenon, pozwalają zmniejszyć stężenie aldosteronu we krwi i ograniczyć niekorzystne działania aldosteronu u chorych z nadciśnieniem i nadmiernie aktywowanym układem RAA.
    Cefalosporyny – grupa półsyntetycznych antybiotyków β-laktamowych o szerokim spektrum działania bakteriobójczego. Są to pochodne kwasu 7-aminocefalosporynowego (7-ACA) i zawierają w swojej cząsteczce dwupierścieniową strukturę cefemu, który wykazuje większą odporność na działanie β-laktamaz niż penam.
    Obciążenie wstępne, zwane również ciśnieniem końcoworozkurczowym (termin angielski, ale często stosowany w żargonie medycznym: preload) - termin określający najwyższe ciśnienie występujące w komorze serca (prawej albo lewej, w zależności, o której części serca mówimy) przed rozpoczęciem skurczu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.039 sek.