• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lekcja muzyki - obraz

    Przeczytaj także...
    Michelangelo Merisi da Caravaggio (ur. 29 września 1571, zm. 18 lipca 1610) – włoski malarz działający w latach 1593–1610 w Rzymie, Neapolu, na Malcie i Sycylii. Był reformatorem malarstwa europejskiego na przełomie XVI i XVII wieku. W swoich obrazach wyrzekł się piękna ludzkiego ciała, idealizowanego przez malarzy renesansowych. W celu ukazania realizmu wprowadził do swych dzieł ostry światłocień. Malowidła Caravaggia cechuje połączenie fizycznej formy i psychologicznej treści. Jego styl stał się wzorem dla malarzy epoki baroku. Caravaggio był zapomniany w wiekach XVIII i XIX, został na nowo odkryty dopiero w XX stuleciu. Obecnie jest uznawany za pierwszego wielkiego artystę barokowego.Sygnatura (średniowieczna łac. signatura – oznaczenie, pieczęć; łac. signare – znaczyć, pieczętować) - znak lub ciąg znaków stanowiący jednoznaczny, niepowtarzalny identyfikator obiektu, przedmiotu lub dokumentu, np.:
    Wirginał to mały instrument muzyczny, odmiana klawesynu. Posiada prostokątne pudło bez nóg, jego skala obejmuje 4 oktawy.

    Lekcja muzyki (nl. De muziekles) – obraz Jana Vermeera datowany na lata ok. 1659-1664. Płótno jest sygnowane po prawej stronie, na ramie obrazu.

    Obraz jest obecnie częścią brytyjskich zbiorów królewskich (The Royal Collection) i znajduje się w Buckingham Palace. Do królewskiej kolekcji zakupił go Jerzy III Hanowerski jako dzieło Fransa van Mierisa starszego (1635-1681). Dopiero w 1866 Thoré-Bürger rozpoznał w nim dzieło Vermeera.

    Jan Vermeer van Delft, właściwie Johannes Vermeer (ur. przed 31 października 1632 w Delft, zm. przed 15 grudnia 1675 tamże) – malarz holenderski.Étienne Joseph Théophile Thoré ps. William Bürger (ur. 1807 w La Flèche, zm. 1869 w Paryżu) – francuski krytyk i historyk sztuki, publicysta, kolekcjoner i działacz społeczny.

    Płótno przedstawia scenę rozgrywającą się w bogatym, jasno oświetlonym wnętrzu, w pobliżu okien. Scena oddalona jest od widza. Na pierwszym planie stoi stół, nakryty wielobarwnym dywanem, a na nim stoi biała karafka i talerz. Zarówno dywany, jak i karafka, są elementami, które często występują na obrazach malarza. Obok stołu i krzesła leży wiolonczela lub viola da gamba. Pod ścianą ustawiony jest drugi instrument, identyfikowany jako wirginał, szpinet bądź klawesyn, na którym gra kobieta. Choć jest odwrócona plecami do widza, jej twarz widoczna jest w lustrze, zawieszonym nad instrumentem. Na instrumencie znajduje się łacińska inskrypcja: MUSICA LETITIAE CO[ME]S / MEDICINA DOLOR[IS] (Muzyka jest towarzyszką w radości i lekiem na strapienia). Drugą osobą, przedstawioną przez malarza, jest elegancko ubrany mężczyzna, słuchający muzyki, którego szarfa i szabla wskazują na wysoką pozycję społeczną.

    Jerzy III (George William Frederick; ur. 4 czerwca 1738 w Londynie, zm. 29 stycznia 1820 w Windsorze, Berkshire) – ostatni (od 25 października 1760) król Wielkiej Brytanii i Irlandii i pierwszy (od 1801) król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii, ostatni elektor i książę oraz pierwszy król (od 1814) Hanoweru. Jedyny król Anglo-Korsyki w latach 1794-1796.Pałac Buckingham (ang. Buckingham Palace) - oficjalna rezydencja brytyjskich monarchów. Największy na świecie pałac królewski wciąż pełniący swą pierwotną funkcję. Oficjalna londyńska rezydencja królowej. Na placu przed pałacem od 1913 roku stoi pomnik królowej Wiktorii.

    Na ścianie z prawej widać fragment obrazu, najprawdopodobniej Caritas Romana (Rzymskie miłosierdzie), utrzymanego w stylu Caravaggia. Scena przedstawia uwięzionego Cimona, którego karmi piersią jego własna córka Pero.

    Bibliografia[]

  • Blankert Albert, Vermeer van Delft, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1991, ISBN 83-221-0534-7.
  • Schneider Norbert, Tout l'oeuvre peint de Vermeer, "Taschen", 2004, ISBN 3-8228-0971-3.
  • Linki zewnętrzne[]

  • O obrazie na stronie Royal Collection (ang.)
  • O obrazie na stronie essentialvermeer (ang.)
  • Klawesyn (fr. clavecin, wł. (clavi)cembalo) – znany powszechnie w Europie od XV wieku instrument strunowy szarpany, wyposażony w klawiaturę, zaliczany do rodziny cytr.Viola da gamba – chordofon smyczkowy, instrument dawny o kształcie zbliżonym do dzisiejszej wiolonczeli, choć budowana jest w wielu wielkościach - od sopranowej do kontrabasowej. Nie jest ona bezpośrednim przodkiem dzisiejszych instrumentów, choć podobieństwa są znaczne. Pierwsze viole pojawiły się już pod koniec XV wieku. Cieszyły się dużą popularnością w epoce renesansu i baroku, często były wykorzystywane zarówno jako instrument orkiestrowy, jak i solowy. W początkowym stadium instrument ten występował w wielu różnych odmianach. Dopiero w XVI wieku wyklarował się dosyć jednolity wygląd tych instrumentów, choć zawsze występowały odmiany violi da gamba w różnych strojach.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.