• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Leipzig - 1929



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Stępka – główny wzdłużny element konstrukcyjny szkieletu statku wodnego. Stępka występuje w postaci belkowej i płaskiej. Na stępce opierają się wręgi, a na żaglowcach w nadstępkach także pionowe maszty.Nadbudówka – konstrukcja znajdująca się na pokładzie jednostki pływającej. Jej zadaniem jest zwiększenie pojemności pomieszczeń pod pokładem (poprzez zwiększenie ich wysokości ponad krawędź burty), nadanie jednostce odpowiedniego aerodynamicznego opływu, estetycznego kształtu oraz częściowo wzmocnienie jej konstrukcji. Dodatkowo nadbudówki stanowią obudowę otworów komunikacyjnych takich jak zejściówki.
    Służba[ | edytuj kod]

    Podobnie jak inne niemieckie krążowniki lekkie, "Leipzig" był mało intensywnie używany bojowo podczas II wojny światowej, nie miał on również starć z żadnymi większymi okrętami przeciwnika.

    Przed wojną[ | edytuj kod]

    Jesienią 1931 i przez cały 1932 rok miały miejsce próby i poprawki okrętu, który kilka razy musiał być dokowany, oraz ćwiczenia załogi. W lutym 1933 udał się w pierwszy dalszy rejs do Portugalii. Pełnił służbę i uczestniczył w ćwiczeniach na Bałtyku i Morzu Północnym. W lipcu 1934 razem z krążownikiem "Königsberg" wziął udział w pierwszej wizycie okrętów niemieckich w Wielkiej Brytanii po I wojnie światowej. W grudniu 1934 zamontowano na okręcie katapultę. Od sierpnia do października 1936 pełnił służbę patrolową na wodach ogarniętej wojną domową Hiszpanii w ramach Komitetu Nieinterwencji (w rzeczywistości wspomagając blokadę Republiki); ponownie od marca do czerwca 1937. Planowano na 1940 rok modernizację okrętu polegającą na wzmocnieniu i poszerzeniu kadłuba, na wzór krążownika "Karlsruhe", lecz odstąpiono od tych planów z powodu kosztów i wybuchu wojny.

    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.Armata przeciwlotnicza Bofors 40 mm – armata przeciwlotnicza szwedzkiej firmy Bofors skonstruowana przed rozpoczęciem drugiej wojny światowej.

    II wojna światowa[ | edytuj kod]

    Po wybuchu II wojny światowej, pierwszą operacją bojową "Leipziga" była osłona akcji stawiania min u wybrzeży Wielkiej Brytanii 12 listopada 1939, powtórzonej trzykrotnie na początku grudnia, bez kontaktów z nieprzyjacielem. 12 grudnia wziął udział z krążownikami "Köln" i "Nürnberg" w wypadzie lekkich sił na Dogger Bank w celu osłony prowadzonej przez niszczyciele operacji minowej. Podczas wypadu, 13 grudnia przed południem, "Leipzig" i "Nürnberg" zostały storpedowane przez brytyjski okręt podwodny HMS "Salmon". "Leipzig" otrzymał trafienie jedną torpedą w śródokręcie i nabrał 1700 t. wody do wnętrza, lecz okręt udało się uratować i pomimo utraty napędu głównego zdołał powrócić do bazy na silnikach diesla. W czasie powrotu 14 grudnia, stał się celem ataku jeszcze jednego okrętu podwodnego HMS "Ursula", lecz torpedy udało się wyminąć, a ich ofiarą padł jedynie eskortowiec F-9.

    Konferencja poczdamska (17 lipca 1945 – 2 sierpnia 1945 w Poczdamie w pałacu Cecilienhof) – spotkanie przywódców koalicji antyhitlerowskiej, tzw. wielkiej trójki.Lipsk (niem. Leipzig; górnołuż. Lipsk; czes. Lipsko; łac. Lipsia) – miasto na prawach powiatu, najliczniejszy ośrodek Saksonii i drugi, po Berlinie, Niemiec wschodnich. Miasto należy do aglomeracji Lipsk-Halle, która liczy ok. 996 100 mieszkańców (2009).

    Po prawie rocznym remoncie "Leipzig" powrócił do służby 1 grudnia 1940, lecz już z przeznaczeniem do pełnienia funkcji okrętu szkolnego. W trakcie remontu usunięto cztery zniszczone kotły, urządzając w byłej kotłowni pomieszczenia dla kadetów, przez co jego prędkość maksymalna spadła do 24 w. Wzmocniono nieco małokalibrowe uzbrojenie przeciwlotnicze (dwa poczwórne działka 20 mm). Od lutego 1941 "Leipzig" bazował na Bałtyku i wchodził w skład eskadry szkolnej. Po ataku na ZSRR, we wrześniu 1941 wszedł (wraz z krążownikiem "Emden") w skład południowej grupy floty bałtyckiej (Baltenflotte), utworzonej przez Niemców w celu przeciwdziałania ewentualnym próbom przedarcia się okrętów floty radzieckiej. 26 września oba krążowniki ostrzeliwały pozycje lądowe na półwyspie Sworbe nad Zatoką Ryską, a 27 września dodatkowo odpierały atak 4 radzieckich kutrów torpedowych, niszcząc jeden (TKA-82). Po tym, okręt powrócił do służby szkolnej na Bałtyku.

    Heinkel He 60 – niemiecki dwupłatowy wodnosamolot rozpoznawczy zaprojektowany przed II wojną światową przez Reinholda Mewesa w biurze konstrukcyjnym Ernsta Heinkela. Używany był od 1933 do 1942. Wyprodukowano 361 egzemplarzy wszystkich wersji.Rajder − określenie okrętów używanych w trakcie wojny jako korsarskie, do zwalczania i dezorganizowania żeglugi nieprzyjaciela na jego liniach komunikacyjnych (działania rajderskie lub krążownicze). Nie można w tym wypadku mówić o jakiejś klasie okrętów. Słowo „rajder” określa przeznaczenie okrętu w danej chwili i nie determinuje żadnego z parametrów bojowych okrętu.

    4 marca 1943 został przebazowany do Lipawy i przeniesiony do rezerwy, jednakże już 1 sierpnia 1943 przywrócono do służby szkolnej. Otrzymał on wówczas radar FuMo 22. W 1944 zamierzano użyć go do stawiania min w cieśninach duńskich, lecz 15 października 1944 wychodząc z Gotenhafen (okupacyjna nazwa Gdyni), w rejonie Helu zderzył się we mgle z powracającym do Gdyni ciężkim krążownikiem "Prinz Eugen". "Prinz Eugen" praktycznie staranował "Leipziga", uderzając go dziobem w burtę między pomostem a kominem i niemal przecinając na pół kadłub lekkiego krążownika. Po rozdzieleniu okrętów odholowano "Leipzig" do Gdyni. W panującej sytuacji militarnej, wobec zmniejszających się potrzeb posiadania dużych okrętów, prace remontowe prowadzono powoli. Od 12 marca 1945 okręt służył jako pływająca bateria artylerii, ostrzeliwując podchodzące pod Gdynię wojska radzieckie i polskie. 25 marca okręt wyszedł z portu, mając uchodźców na pokładzie i przeszedł na silnikach diesla do zatoki Apenrade na północ od Flensburga, gdzie zastała go kapitulacja Niemiec. Po kapitulacji okręt przeholowano do Wilhelmshaven. Z uwagi na ustalenia konferencji poczdamskiej, kadłub wyholowano i zatopiono na pełnym morzu na południowy zachód od Farsundu (płd. Norwegia), na pozycji 57°53′N 6°13′E/57,883333 6,216667 11 lipca 1946, a według innych źródeł 20 lipca lub 16 grudnia 1946. Według części publikacji, zatopiono go z zapasami niemieckich gazów bojowych i amunicji chemicznej na pokładzie, lecz część autorów uznaje to za mało prawdopodobne.

    Mina morska to środek walki morskiej, przeznaczony do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu lub statku. Składa się z ładunku materiału wybuchowego umieszczonego w kulistym lub cylindrycznym kadłubie wodoszczelnym, wyposażonego w urządzenia zapalające i zabezpieczające.Bitwa pod Lipskiem (niem. Völkerschlacht bei Leipzig), znana też jako „bitwa narodów” – bitwa stoczona pod Lipskiem w dniach 16-19 października 1813 roku między wojskami francuskimi pod przywództwem Napoleona Bonaparte, a wojskami koalicji antyfrancuskiej (złożonej z Austrii, Prus, Rosji i Szwecji). Była to największa bitwa w kampaniach Napoleona i jego najcięższa porażka, aczkolwiek bardziej symboliczną stała się bitwa pod Waterloo.
    Szkic krążownika "Leipzig" według danych amerykańskiego wywiadu, z zaznaczonym na rzutach poniżej opancerzeniem

    Dane techniczne[ | edytuj kod]

  • napęd: 6 kotłów parowych (ciśnienie robocze 16 at) i 2 dwustopniowe turbiny parowe Deutsche Werke o mocy łącznej 66 000 KM oraz 4 7-cylindrowe silniki wysokoprężne MAN o mocy łącznej 12 400 KM dla prędkości ekonomicznej, 3 śruby
  • zapas paliwa do kotłów: 1235 t, oleju napędowego: 348 t
  • Uzbrojenie i wyposażenie:

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Dziób – przednia część kadłuba każdej jednostki pływającej, w przekroju poprzecznym najczęściej w kształcie zbliżonym do powiększającego się trójkąta, rzadziej prostokąta lub trapezu (np. przy łodziach płaskodennych). Na jachtach żaglowych przyjmuje się, że jest to część od stewy dziobowej do przedniego masztu. Na współczesnych, dużych okrętach podwodnych dziób ma kształt zbliżony do połowy kuli, natomiast na statkach nawodnych, głównie handlowych, stosuje się tzw. dziób gruszkowy.
  • po wejściu do służby:
  • 9 dział 150 mm SKC/25, w wieżach trzydziałowych (3xIII)
  • donośność maksymalna 25.700 m, kąt podniesienia -10°+40°, masa pocisku 45,5 kg, zapas amunicji 120 na działo (1080 ogółem, zwiększony w toku wojny do 1500).
  • 4 pojedyncze działa przeciwlotnicze 88 mm
  • 12 wyrzutni torpedowych 500 mm (4xIII - po dwa stanowiska na burcie), 24 torpedy
  • 120 min morskich (możliwość)
  • hydrolokator GHG
  • 3 dalmierze 6-metrowe kierowania ogniem artylerii głównej
  • 1936:
  • 9 dział 150 mm SKC/25 (3xIII)
  • 6 dział przeciwlotniczych 88 mm C32 (3xII)
  • Donośność 19.200 m (cele morskie) - 12.400 m (cele powietrzne), kąt podniesienia -10°+80°, masa pocisku 9 kg, zapas amunicji 1600-2400 nabojów ogółem
  • 8 półautomatycznych działek przeciwlotniczych 37 mm C/30 (4xII)
  • Donośność 8450 m (cele morskie) - 6800 m (cele powietrzne), kąt podniesienia -10°+85°, szybkostrzelność prakt. 80 strz/min, zapas amunicji 9600 nabojów ogółem
  • 8 działek przeciwlotniczych 20 mm (8xI)
  • 12 wyrzutni torpedowych 533 mm (4xIII), 24 torpedy (od 1934, demontowane w latach 1941-1944)
  • 120 min morskich (możliwość)
  • 2 wodnosamoloty Heinkel He 60, później Arado Ar 196, katapulta (od 1934)
  • hydrolokator GHG
  • 3 dalmierze 6-metrowe
  • radar FuMo-21 (od 1943)
  • Schemat poprzeczny opancerzenia kadłuba

    Opancerzenie:

    Krążownik lekki – klasa dużych okrętów artyleryjskich, podklasa krążowników, powstała na początku XX wieku. Intensywnie używane podczas obu wojen światowych. Obecnie, podobnie jak i inne okręty artyleryjskie, klasa zanikła. Do tej klasy należały też krążowniki przeciwlotnicze.Okręt podwodny – wojskowa jednostka pływająca, konstrukcyjnie przystosowana do prowadzenia działań i operacji zarówno na powierzchni, jak i pod wodą; współcześnie jedna z głównych klas okrętów. Okręty podwodne zdolne są do samodzielnego zanurzenia i wynurzenia oraz kontrolowanego pływania pod wodą, a także do prowadzenia w tym środowisku walki oraz wykonywania zadań transportowych i rozpoznawczych.
  • burty: pas pancerny 20-50 mm i łuki wewnętrznego pokładu pancernego 25 mm
  • pokład pancerny: 20 mm
  • stanowisko dowodzenia: 50-100 mm
  • wieże: 30 mm przód, 20 mm boki i tył
  • masa opancerzenia: 774 t


  • Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Salwa burtowa – w walce na morzu salwa oddana z wszystkich dział artylerii głównej okrętu, lub głównej i pomocniczej, w kierunku jednej burty.
    Wieża artyleryjska – element konstrukcji okrętów wojennych, służący do obrotowego mocowania dział oraz ochrony ich mechanizmów i obsługi przed ogniem nieprzyjaciela lub wpływami atmosferycznymi. Przez zamocowanie obrotowe w wieży działa uzyskują duży kąt ostrzału w poziomie. W celu ochrony dział i obsługi przed ogniem nieprzyjaciela, wieże stosowane w historycznych klasach okrętów artyleryjskich (głównie pancerniki i krążowniki) były opancerzone.
    Prinz Eugen – niemiecki krążownik ciężki typu Admiral Hipper (wersja powiększona). Nazwa okrętu pochodzi od osoby austriackiego feldmarszałka z przełomu XVII i XVIII wieku, Eugeniusza Sabaudzkiego.
    Gneisenau – niemiecki pancernik z okresu II wojny światowej, typu Scharnhorst. Nazwę tę wcześniej nosił krążownik pancerny "Gneisenau" z I wojny światowej.
    Śruba okrętowa, śruba napędowa, śruba statku – rodzaj pędnika o napędzie mechanicznym, służący do napędzania statku wodnego. Przetwarza ruch obrotowy wału śrubowego na siłę naporu poruszającą statek.
    Niszczyciel (zwany wcześniej kontrtorpedowcem) – szybki, wielozadaniowy okręt średniej wielkości, przeznaczony do takich zadań, jak ochrona własnych jednostek, zwalczanie lotnictwa, okrętów podwodnych i innych jednostek wroga.
    Nürnberg – niemiecki krążownik lekki z okresu II wojny światowej, trzeci krążownik noszący tę nazwę, po wojnie służący w latach 1946-1959 w marynarce ZSRR pod nazwą Admirał Makarow.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.048 sek.