• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Legnica



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] [5] [6] 7 [8] [9]
    Przeczytaj także...
    Wyższa Szkoła Menedżerska w Legnicy – niepaństwowa uczelnia akademicka w Legnicy, wpisana do rejestru szkół wyższych Ministerstwa Edukacji Narodowej pod numerem 125 dnia 31 lipca 1997. Rektorem szkoły jest prof. dr hab. inż. Jerzy Mączyński W grudniu 2009 z WSM współpracowało 300 nauczycieli akademickich z Polski, Anglii, Francji, Ukrainy, Włoch Niemiec i USA z czego 155 było zatrudnionych na stałe (w tym 16 profesorów zwyczajnych, 22 doktorów habilitowanych i 67 doktorów).POLOmarket – sieć polskich sklepów spożywczych działająca na terenie Polski. Siedziba POLOmarket Sp. z o.o. i centrum logistyczne mieści się w Giebni k/Pakości w województwie kujawsko-pomorskim. Drugie centrum magazynowe zlokalizowano w Kłobucku.
    Osoby związane z miastem[]

    Honorowi obywatele Legnicy[]

     Osobny artykuł: Honorowi obywatele Legnicy.

    Tytuł honorowego obywatela Legnicy nadaje Rada Miejska Legnicy na wniosek uprawnionych organów rozpatrując wysoki poziom moralny kandydatów oraz ich szczególne osiągnięcia.

    Urodzeni w Legnicy[]

  • Benjamin Bilse – kompozytor
  • Georg Rudolf Böhmer – lekarz i botanik
  • Janusz Chabior – aktor
  • Nikifor (Chotiejew)rosyjski biskup prawosławny
  • Therese Chromik – poetka
  • Anna Dymna – aktorka
  • Wojciech Górski – piłkarz
  • Włodzimierz Juszczak – biskup greckokatolicki
  • Marzena Kipiel-Sztuka – aktorka
  • Aleksandra Klejnowska – polska sztangistka
  • Tomasz Kot – aktor
  • Mariusz Lewandowski – piłkarz
  • Magda Mołek – prezenterka
  • Maria Nowakowska – modelka
  • Ołena Pidhrusznaukraińska biathlonistka
  • Popek – raper, zawodnik MMA
  • Marcin Robak – piłkarz
  • Beata Tadla – dziennikarka
  • Georg Thebesius – kronikarz i administrator miasta Legnicy
  • Gabriel Fleszar - Wokalista
  • Tyberiusz Kowalczyk - Strongman
  • Uwagi

    1. Pierwszy pisemny zapis w którym Legnica jest wymieniona jako posiadająca prawa miejskie.
    2. Od roku 1990.
    3. Od roku 1998.
    4. Na podstawie map zasięgu poszczególnych operatorów: Polkomtel, PTC, Orange, Play.
    5. Likwidacja lokalnych mutacji.
    6. Data oddania sali sportowej przy SP 10.
    7. Data zakończenia przebudowy hali sportowej przy VI LO.

    Przypisy

    1. http://demografia.stat.gov.pl/bazademografia/Tables.aspx.
    2. Według Wikiźródeł.
    3. Legnica ma nowe logo i hasło.
    4. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2007 r., GUS, Warszawa 2007 r.
    5. LPT Legnica.
    6. Opracowanie Ekofizjograficzne dla Województwa Dolnośląskiego. Wojewódzkie Biuro Urbanistyczne we Wrocławiu.
    7. Gumiński T. Wiśniewski E., Legnica. Przewodnik po mieście, Legnica 2001, s. 15.
    8. Źródło: Legnica w liczbach – 2007, broszura wydana przez UM w Legnicy. Dane na dzień 31.12.2006.
    9. Pruski dokument z roku 1750 ustalający urzędowe opłaty na Śląsku – „Wznowione powszechne taxae-stolae sporządzenie, Dla samowładnego Xięstwa Sląska, Podług ktorego tak Auszpurskiey Konfessyi iak Katoliccy Fararze, Kaznodzieie i Kuratusowie Zachowywać się powinni. Sub Dato z Berlina, d. 8. Augusti 1750”.
    10. Oryginalna mapa Ptolemeusza.
    11. Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre Entstehung und Bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch’s Buchhandlung, 1888, s. 8.
    12. Georg Korn, Breslauer Urkundenbuch, Erster Theil, Breslau, Verlag von Wilhelm Gottlieb Korn 1870, s. 10.
    13. Georg Korn, Breslauer Urkundenbuch, Erster Theil, Breslau, Verlag von Wilhelm Gottlieb Korn 1870, s. 54.
    14. Georg Korn, Breslauer Urkundenbuch, Erster Theil, Breslau, Verlag von Wilhelm Gottlieb Korn 1870, s. 59.
    15. „Monumenta Poloniae Historica”, Tom IV, Akademia Umiejętności w Krakowie, Lwów 1884, „Vita Sanctae Hedwigis”, s. 558.
    16. „Monumenta Poloniae Historica”, Tom IV, Akademia Umiejętności w Krakowie, Lwów 1884, „Vita Sanctae Hedwigis”, s. 599.
    17. H. Markgraf, J. W. Schulte, „Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis”, Breslau 1889.
    18. Franz Xaver Seppelt, „Die Breslauer Diözesansynode vom Jahre 1446”, Franz Goerlich, Breslau 1912. – tekst łaciński statutów w wersji zdigitalizowanej.
    19. „Wznowione powszechne taxae-stolae sporządzenie, Dla samowładnego Xięstwa Sląska, Podług ktorego tak Auszpurskiey Konfessyi iak Katoliccy Fararze, Kaznodzieie i Kuratusowie Zachowywać się powinni. Sub Dato z Berlina, d. 8. Augusti 1750”.
    20. Józef Lompa, Krótki rys jeografii Śląska dla nauki początkowej, Głogówek 1847, s. 11.
    21. Konstanty Damrot, „Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung: mit einem Anhange über die schlesisch-polnischen Personennamen: Beiträge zur schlesischen Geschichte und Volkskunde”, Verlag von Felix Kasprzyk, Beuthen 1896.
    22. Legnica w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego Tom V, s. 223.
    23. Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. Nr 44, poz. 85).
    24. ORBIS LATINUS – Letter L.
    25. Wacław Korta, Historia Śląska do 1763 roku, wyd. DiG, Warszawa 2003, s. 63, ISBN 83-7181-283-3.
    26. Kroniki Rzymskie.
    27. Georg Korn, Breslauer Urkundenbuch, Erster Theil, Breslau, Verlag von Wilhelm Gottlieb Korn 1870, s. 10.
    28. Gumiński T. Wiśniewski E., Legnica. Przewodnik po mieście, Legnica 2001, s. 14.
    29. Legnica. Zarys monografii miasta, S. Dąbrowski (red.), Wrocław-Legnica 1998, s. 41.
    30. Legnica. Zarys monografii miasta, S. Dąbrowski (red.), Wrocław-Legnica 1998, s. 65.
    31. Fakt ten potwierdzają praktycznie wszyscy autorzy pozycji książkowych poświęconych historii miasta.
    32. Od 2001 Qubus Hotel.
    33. W istocie, pierwszą hutą w Polsce był zakład w Wizowie, jednakże ze względu na jego prowizoryczny charakter, krótki okres działalności i działanie w oparciu o wytop złomu w literaturze najczęściej za pierwszą hutę miedzi w Polsce uznaje się zakład legnicki [1].
    34. Patrz hasło: Podział administracyjny Polski (1975–1998).
    35. O historii filii PWr. można przeczytać na oficjalnej stronie filii.
    36. Gumiński T., Wiśniewski E., Legnica. Przewodnik po mieście, Legnica 2001, s. 27.
    37. Gumiński T. Wiśniewski E., Legnica. Przewodnik po mieście, Legnica 2001, s. 102–103.
    38. Legnica. Zarys monografii miasta, S. Dąbrowski (red.), Wrocław-Legnica 1998. s. 392.
    39. Legnica. Zarys monografii miasta, S. Dąbrowski (red.), Wrocław-Legnica 1998, s. 402–403.
    40. Legnica. Zarys monografii miasta, S. Dąbrowski, Wrocław-Legnica 1998, s. 393–400.
    41. Na podstawie danych GUS; zobacz hasło Ludność Legnicy.
    42. http://www.polskawliczbach.pl/Legnica, w oparciu o dane GUS.
    43. Dane ze strony Głównego Urzędu Statystycznego, listopad 2010.
    44. Nowa obwodnica Legnicy.
    45. Zbiorcza Droga Południowa.
    46. Remont Legnickiego rynku.
    47. Rewitalizacja dzielny Zakaczawie.
    48. Legnicki Park Technologiczny.
    49. Stwierdzenie na podstawie map zasięgu firm: Bajtnet, Flashnet i eTurbo.
    50. Na podstawie strony szpitala.
    51. Na podstawie strony pogotowia.
    52. Dawne Przychodnie Rejonowe: nr 1 ul. Chojnowska, nr 2 ul. Piekarska, nr 3 ul. Biegunowa i nr 4 ul. Tatrzańska.
    53. http://straz.lca.pl.
    54. Budowa Mostu na rzece Kaczawie.
    55. Uchwała Nr XXV/273/04 Rady Miejskiej Legnicy z dnia 11 października 2004 r. w sprawie przyjęcia Zintegrowanego Programu Rozwoju Transportu Publicznego dla Miasta Legnicy.
    56. Na podstawie rozkładu jazdy dworca PKS w Legnicy.
    57. Dane o lotnisku ze strony Urzędu Miasta.
    58. 1990 r. – według oficjalnej strony NKJO.
    59. 1998 r. – według strony Uczelni (dostęp 21.05.2008).
    60. Data startu Wyższej Szkoły Zarządzania, na podstawie strony uczelni.
    61. Legnica. Zarys monografii miasta, S. Dąbrowski (red.), Wrocław-Legnica 1998, s. 516–518.
    62. Dni Legnicy.
    63. Satyrykon-Legnica.
    64. Warsztaty filmu animowanego – Letnia Akademia Filmowa.
    65. Legnickie Wieczory Ogranowe.
    66. Na podstawie strony diecezja.legnica.pl.
    67. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 6 stycznia 2015.
    68. Co roku start w Legnicy, grody.com.pl.
    69. Patrz: spis obiektów na stronie OSiR.
    70. Patrz: hasła nt. historii klubów.
    71. Zarządzenie Nr 78 Wojewody Dolnośląskiego z dnia 29 marca 2010 r. ws. ustalenia liczby radnych (Dz. Urz. Woj. Dolnośląskiego z 2010 r. Nr 63, poz. 966).
    72. Państwowa Komisja Wyborcza: Wybory samorządowe. wybory2002.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-13].
    73. Geografia wyborcza – Wybory samorządowe – Państwowa Komisja Wyborcza. wybory2006.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-13].
    74. Wybory Samorządowe 2010 – Geografia wyborcza – Województwo dolnośląskie – – m. Legnica. wybory2010.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-13].
    75. Nowa Rada Miejska Legnicy – skład.
    76. Legnica. Zarys monografii miasta, S. Dąbrowski (red.), Wrocław-Legnica 1998, s. 502 (mapa).
    77. § 59 uchwały nr XVII/163/07 Rady Miejskiej Legnicy z dnia 26 listopada 2007 r. Statut Legnicy.
    78. Na podstawie mapy załączonej do książki M. Juniszewskiego Nazwy ulic i placów Legnicy, Legnica 2000.
    79. Prezydent Miasta Legnica.
    80. Szczegółowy tryb przyznawania tytułu reguluje załącznik nr 4 do Statutu Legnicy.
    81. Никифор, епископ Отрадненский и Похвистневский (Хотеев Алексей Валерьевич).
    Matthäus Merian der Ältere (starszy) (ur. 22 września 1593 w Bazylei, zm. 19 czerwca 1650 w Bad Schwalbach k. Wiesbaden) – rytownik pochodzenia szwajcarskiego, działający głównie w Niemczech.Fryderyk II Wielki, Friedrich II von Hohenzollern (ur. 24 stycznia 1712 w Berlinie, zm. 17 sierpnia 1786 w Poczdamie) – król Prus w latach 1740-1786. Pod jego rządami Prusy stały się jednym z najpotężniejszych państw europejskich.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] [5] [6] 7 [8] [9]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Droga krajowa – jedna z kategorii dróg publicznych, umożliwiających krajową i międzynarodową komunikację kołową pomiędzy dużymi miastami oraz ogólnodostępnymi przejściami granicznymi, która jest rekomendowana do ruchu długodystansowego i tranzytowego.
    Wałbrzych (niem. Waldenburg, śl-niem. Walmbrig, Walmbrich, czes. Valdenburk, Valbřich) – miasto na prawach powiatu na południowym zachodzie Polski, w województwie dolnośląskim, siedziba powiatu wałbrzyskiego. Miasto leży na Pogórzu Zachodniosudeckim i w Sudetach Środkowych, nad rzeką Pełcznicą, historycznie na Dolnym Śląsku. Dawna stolica województwa wałbrzyskiego. Według danych z 31 grudnia 2011 r. miasto miało 119 955 mieszkańców.
    Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. starożytna Viadua, Suevus, łac. średniowiecza Oddera (w Dagome iudex), Odera; łac. renesansowa Viadrus (od 1543)) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie).
    Georg Thebesius (ur. 13 stycznia 1636 w Legnicy (Liegnitz), zm. 16 września 1688 tamże) – kronikarz miasta Legnicy i księstwa legnicko-wołowsko-brzeskiego, sekretarz miejski, zarządca miejski (syndykus).
    Politechnika Wrocławska – państwowa szkoła wyższa we Wrocławiu, uważana za jedną z najlepszych uczelni technicznych w Polsce. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 1. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a na świecie 412. pośród wszystkich typów uczelni.
    Królestwo Prus (niem. Königreich Preußen) – oficjalny tytuł państwa prusko-brandenburskiego po 1701, wraz z pozostałymi domenami dynastii Hohenzollernów w latach 1701-1918, od 1871 wchodzące w skład Cesarstwa Niemieckiego. Terytorium Królestwa Prus obejmowało dwie trzecie całego obszaru Cesarstwa Niemieckiego.
    Zbór – określenie stosowane m.in. w Polsce, Czechach (czes. sbor) i na Białorusi (biał. збор) w odniesieniu do lokalnej wspólnoty wiernych kościołów protestanckich (gmina, zgromadzenie, kongregacja) oraz niektórych ugrupowań nieprotestanckich, historycznie wywodzących się z protestantyzmu oraz przez np. Świadków Jehowy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.187 sek.