• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Legio campana

    Przeczytaj także...
    Legion albo legia (łac. legio) – podstawowa i największa jednostka taktyczna armii rzymskiej złożona przede wszystkim z ciężkozbrojnej piechoty. Odpowiednik współczesnej dywizji. W pierwszych trzech wiekach imperium armia rzymska liczyła od 25 do 34 legionów. W wyprawach legionów uczestniczyli również kamieniarze, cieśle, inżynierowie i inni rzemieślnicy.Forum Romanum (pol. – rynek rzymski), inna nazwa to Forum Magnum – najstarszy plac miejski w Rzymie, otoczony sześcioma z siedmiu wzgórz: Kapitolem, Palatynem, Celiusem, Eskwilinem, Wiminałem i Kwirynałem. Główny polityczny, religijny i towarzyski ośrodek starożytnego Rzymu, miejsce odbywania się najważniejszych uroczystości publicznych.
    Pyrrus (gr: Πύρρος, Pýrros; łac.: Pyrrhus) (ur. 319, zm. 272 p.n.e. w Argos) – król Epiru z dynastii Ajakidów w latach 307-302 p.n.e. i od 297 p.n.e. do swej śmierci, król Macedonii w latach 288-285 p.n.e., król Sycylii w latach 278-276 p.n.e. Syn króla Epiru Ajakidesa i królowej Ftii II. Znany z powiedzenia pyrrusowe zwycięstwo, które powstało od jego imienia z powodu zwycięskich bitew okupionych ogromnymi stratami wojennymi. Autor niezachowanych Pamiętników i licznych dzieł o sztuce wojennej.

    Legio Campana - legion rzymski, złożony głównie, jak sama nazwa wskazuje z Kampańczyków.

    Według Polibiusza liczył on 4000 ciężkozbrojnych piechurów pod wodzą Wibeliusza Decjusza. Ich najważniejszą misją, z którą zostali wysłani, było zajęcie miasta Rhegion w czasie wojny Rzymu z Pyrrusem, królem Epiru. Miało to miejsce prawdopodobnie już po bitwie pod Herakleą, czyli po 280 r. p.n.e. Jak głosi legenda, pod pretekstem wydania miasta przez Thuryjczyków Pyrrusowi, wymordowali oni wszystkich mężczyzn, zabierając dla siebie ich żony.

    Epir (grecki Ήπειρος – Ipiros, co po polsku oznacza kontynent lub wnętrze dużego lądu) – górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji, nad Morzem Jońskim, na północy graniczy z Albanią, na wschodzie z Tesalią, a na południu z Etolią i Akarnanią. Ponadto istnieje także Epir Północny, czyli zamieszkały przez Albańczykow, Greków i Wołochów obszar, położony po albańskiej stronie granicy.Konsul (łac. consul – l.mn. consules) – w starożytnym Rzymie, w okresie republiki był jednym z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję. Był odpowiedzialny za politykę zagraniczną.

    Wibeliusz Decjusz z czasem stał się tyranem Rhegion i nawiązał kontakt z Mamertynami, dawnymi najemnikami tyrana Syrakuz, Agatoklesa. Decjusz panował do 270 r. p.n.e., kiedy to miasto zostało zdobyte po długim oblężeniu przez wojska konsula Gnejusza Korneliusza Bluzona. Z całego legio Campana do niewoli dostało się jedynie około 300 żołnierzy, którzy wkrótce złożyli swe głowy pod topór na Forum Romanum.

    Rhegion – kolonia Chalkis na południu Italii. Założona w latach 730-720 p.n.e. Elitę rządzącą stanowili przybyli z osadnikami z Chalkis Meseńczycy. Po roku 280 zajęta przez rzymski Legio campana, który pod wodzą Wibeliusza Decjusza dopuścił się zdrady, dokonał masakry tamtejszych mężczyzn, po czym biorąc sobie ich żony ustanowił tam tyranię, która trwała do 270 roku, gdy po oblężeniu miasto zdobyły wojska rzymskie.Kampania (wł. Campania) – region administracyjny w południowych Włoszech, o powierzchni 13 595 km²; 5,7 miliona mieszkańców ze stolicą w Neapolu (1,2 miliona mieszkańców). Gęstość zaludnienia 419 os./km². Graniczy z Lacjum, Molise, Apulią i Basilicatą.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Witold Chrzanowski, Rzym i Kartagina, Kraków 1997




  • Warto wiedzieć że... beta

    Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.
    Syrakuzy (łac. Syracusae, wł. Siracusa) – miasto we Włoszech we wschodniej Sycylii. Jego patronką jest Święta Łucja (dzień obchodów: 13 grudnia).
    Polibiusz, Polybios z Megalopolis (ur. ok. 200, zm. ok. 118 p.n.e.) - grecki historyk i kronikarz imperium rzymskiego w okresie republiki. Ze względu na dbałość o prawdę i krytycyzm wobec źródeł jest uważany za wybitnego przedstawiciela historiografii greckiej obok Tukidydesa. Z jego dzieł korzystali między innymi: Liwiusz, Pliniusz Starszy, Plutarch czy Appian.
    Mamertyni (łac. Mamertini – synowie Marsa) - pochodzący z Samnium i z Kampanii najemnicy, słynni z walki w armii greckiej (dowodzonej przez Agatoklesa) przeciwko Kartagińczykom na Sycylii. Po śmierci Agatoklesa zajęli Messynę, z której organizowali wyprawy łupieżcze w kierunku północnej i wschodniej Sycylii. Gdy Hieron II, następca Agatoklesa, zadał im klęskę (265 p.n.e.), wezwali na pomoc Kartaginę, a następnie przeciw niej Rzymian. Stało się to bezpośrednią przyczyną wybuchu I wojny punickiej (264 p.n.e.-241 p.n.e.).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.731 sek.