• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Layne Staley



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Demo (nagranie demonstracyjne) – niskonakładowy lub z pojedynczym nakładem wydany album muzyczny, rzadziej singel, film, nagrany w celach demonstracyjnych, pokazowych, promocyjnych dla zaprezentowania własnej twórczości określonemu odbiorcy, którym jest najczęściej przedstawiciel wytwórni muzycznej, stacji radiowej lub stacji telewizyjnej. Często nagrania tego typu są używane w celach wstępnej klasyfikacji zespołów i solistów na festiwalach muzycznych.Cold – amerykański zespół muzyczny grający muzykę z gatunku post-grunge. Początkowo grupa nosiła nazwę Grundig.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Layne Staley, właśc. Layne Thomas Staley (ur. 22 sierpnia 1967 w Bellevue, zm. 5 kwietnia 2002 w Seattle) – amerykański muzyk, kompozytor, wokalista i autor tekstów. Przez niemalże cały okres swojej działalności muzycznej związany z zespołem Alice in Chains, którego był współzałożycielem. Znany z szerokiej skali głosu, która wynosiła do 4 oktaw. Teksty pisane przez Staleya często miały charakter dekadencki, egzystencjalistyczny, melancholijny, nihilistyczny, przez co były określane mianem „mrocznych”. Poruszały takie wątki jak ból, depresja, osobowość dyssocjalna, samobójstwo, samotność, śmierć czy uzależnienie.

    Teledysk (wideoklip) – forma sztuki filmowej towarzysząca utworowi muzycznemu, inspirowana filmem reklamowym. Z reguły fabuła teledysku nawiązuje do tematu utworu. Rozpowszechniony od początku lat 80., m.in. za sprawą amerykańskiej telewizji muzycznej MTV.Heroinizm – uzależnienie od zażywania diacetylomorfiny C21H23NO (heroiny, opioidu: półsyntetycznej pochodnej morfiny). Heroinizm jest jedną z najcięższych kompulsji narkotycznych. Heroinizm można podzielić na uzależnienie fizyczne i psychiczne. Uzależnienie fizyczne charakteryzują tzw. objawy abstynencyjne – nudności, bóle kostno-stawowe, bóle mięśni, biegunka. Wiąże się z wbudowywaniem heroiny w metabolizm organizmu osoby zażywającej nałogowo ten narkotyk.

    Staley dołączył do zespołu Sleze w 1984 w wieku 17 lat, który po dwóch latach funkcjonowania został przekształcony w Alice N’ Chains. Rok później, wraz z gitarzystą Jerrym Cantrellem utworzył grupę Alice in Chains. W roku 1990 wydał z zespołem debiutancki album Facelift. Następna płyta grupy – Dirt, stała się ważnym momentem w historii zespołu i dużym sukcesem komercyjnym. Pod wpływem dużej popularności jaka spadła na grupę, Staley zaczął coraz bardziej pogłębiać się w uzależnieniu od heroiny. Doprowadziło to do zawieszenia działalności koncertowej w 1994. Staley dołączył do supergrupy Mad Season, złożonej z muzyków Pearl Jam oraz Screaming Trees. Grupa wydała jeden album studyjny – Above, utrzymany w klimacie rocka alternatywnego oraz blues rocka. W kwietniu 1995 wokalista powrócił do zespołu Alice in Chains, by nagrać ostatni studyjny album – Alice in Chains. Rok później wziął udział w ostatnim wspólnym projekcie. Zarejestrował z grupą koncertowy album Unplugged. Następnie wycofał się z życia publicznego, stając się typem samotnika i coraz bardziej pogłębiając się w uzależnieniu. Pod koniec 1998 wziął udział w ostatnim projekcie muzycznym – Class of ’99. Staley zmarł 5 kwietnia 2002 w wieku 34 lat, z powodu przedawkowania mieszanki heroiny i kokainy, potocznie zwanej speedballem.

    Funk – jest stylem muzycznym, powstałym w Ameryce w drugiej połowie lat sześćdziesiątych, kiedy to muzycy pochodzenia afroamerykańskiego połączyli muzykę soul, jazz, rhythm and blues, tworząc nowy, rytmiczny i energetyczny styl muzyczny wzbogacony o psychodeliczne brzmienie.Beyond Magnetic – minialbum amerykańskiego zespołu thrash metalowego Metallica, który został udostępniony w wersji elektronicznej 13 grudnia 2011 roku, zaś 30 stycznia 2012 oficjalnie wydany przez wytwórnię Universal Music Group.

    W listopadzie 2006 Layne Staley został sklasyfikowany na 27. miejscu listy „100 najlepszych metalowych wokalistów wszech czasów” według amerykańskiego magazynu Hit Parader.

    Spis treści

  • 1 Życiorys
  • 1.1 Młodość
  • 1.2 Działalność artystyczna
  • 1.3 Ostatnie lata
  • 1.4 Śmierć artysty
  • 2 Po śmierci
  • 3 Obecność w popkulturze
  • 4 Fundacja Layne’a Staleya
  • 5 Instrumentarium
  • 6 Dyskografia
  • 7 Filmografia
  • 8 Nagrody i wyróżnienia
  • 9 Przypisy
  • 10 Bibliografia
  • 11 Linki zewnętrzne
  • Życiorys[]

    Młodość[]

    Layne Thomas Staley urodził się 22 sierpnia 1967 w Overlake Hospital Medical Center w Bellevue, jako syn Philipa „Phila” Blaira Staleya oraz Nancy Elizabeth Layne (z domu McCallum). Dorastał i wychowywał się w Kirkland. Miał siostrę Elizabeth „Liz” Audreyann Staley (ur. 1970). Będąc w szkole podstawowej, aktywnie grał w tee-ball. Rodzice muzyka rozwiedli się w kwietniu 1975, gdy Staley miał siedem lat. 13 czerwca 1975 jego matka wyszła za mąż za Jima Elmera. Staley miał przybraną siostrę Jamie Brooke (ur. 1978) i brata Kena Elmera (ur. 1968). Przez krótki okres czasu, używał nazwiska swojego ojczyma, przedstawiając się jako Layne Elmer. Staley uczęszczał do Meadowdale High School w Lynnwood w stanie Waszyngton. W październiku 1975 wziął udział w koncercie Eltona Johna, który odbył się w Seattle Center Coliseum. W okresie młodości słuchał takich wykonawców jak Billy Joel, Ozzy Osbourne, Scorpions, The Doors oraz Twisted Sister. Cenił również zespoły wywodzące się z kręgu muzyki metalowej takie jak Anthrax, Iron Maiden, Judas Priest, Mercyful Fate, Rainbow oraz Saxon, a także z nurtu industrial/new wave, Ministry, Skinny Puppy oraz The Lords of the New Church. Jako swoje młodzieńcze inspiracje, muzyk powoływał się na osoby Ozzy’ego Osbourne’a z Black Sabbath oraz Iana Gillana z Deep Purple. W wieku 12 lat zaczął grać na perkusji. W rozmowie z dziennikarzem Jonem Wiederhornem przyznał: „Nie wiedziałem, co mam zamiar grać. Zacząłem pogrywać na trąbce, następnie na klarnecie aż w końcu na perkusji. Słuchałem moich ulubionych wykonawców rockowych, mając założone słuchawki i starałem się ich naśladować. Lecz gdy miałem 15 lat, uświadomiłem sobie, że jest znacznie lepiej, niż kiedy zaczynałem, więc postanowiłem śpiewać. W tym czasie, byłem wraz z kilkoma kolegami z liceum w amatorskim zespole”. Gdy okazało się, że miejsce wokalisty jest już zajęte, Staley po odbytej kłótni z kolegami, zamienił swój zestaw perkusyjny na pogłos i mikrofon i zaczął samodzielnie ćwiczyć śpiew, puszczając w domu taśmy między innymi Black Sabbath, Scorpions, Twisted Sister oraz Van Halen.

    Jim Dunlop Crybaby – popularny i ceniony wśród muzyków efekt gitarowy typu wah-wah. Poprzez poruszanie nogą na ruchomym pedale, gitarzysta uwypukla niektóre pasma częstotliwości, co sprawia, że gitara wydobywa z siebie charakterystyczne odgłosy, przypominające "kwakanie kaczki" (wah-wah) - stąd też potoczna polska nazwa - "Kaczka".Sekcja zwłok (gre. autopsia – zobaczyć na własne oczy, łac. sectio – rozcięcie) – badanie pośmiertne (łac. post mortem), którego celem jest najczęściej ustalenie przyczyny zgonu.

    Muzyk wychowywał się w katolickiej rodzinie i jak wielokrotnie podkreślał później w wywiadach, wiara w latach młodzieńczych była dla niego czymś ważnym. Kiedy bliski przyjaciel rodziny Staleya, został wyrzucony z kościoła za swoją odmienną orientację seksualną, muzyk zaczął oddalać się od kościoła, uznając ten fakt za coś śmiesznego i zupełnie niewytłumaczalnego. Po tym incydencie, Staley zaczął coraz bardziej odsuwać się od swoich bliskich, odrzucał wartości przekazywane przez rodzinę. Zaczął stawać się typem osoby samodzielnej i głęboko zamkniętej w sobie. W okresie izolacji od rodziny i najbliższych, Staley zaczynał wykazywać coraz większe zainteresowanie narkotykami. „Od wielu ludzi słyszałem o heroinie. Brałem już inne środki i byłem ciekaw jej efektów. Znałem też sporo osób, które przedawkowały ten narkotyk. Chciałem więc też sprawdzić, co takiego jest w tym białym proszku, że tak potrafi zawładnąć ludźmi. Gdy wreszcie jej spróbowałem, pomyślałem, że już zawsze chciałbym czuć się w ten sposób” – przyznawał.

    Cielę, cielak – młode bydła domowego (choć nazwą tą określa się też młode niektórych innych ssaków, m.in. jeleni, bizonów, wielbłądów, słoni, żyraf, hipopotamów, nosorożców, fok, łosi, wielorybów i niektórych płetwonogich). Narodziny cielaka nazywane są cieleniem.VHS (ang. Video Home System) – w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych popularny standard zapisu i odtwarzania kaset wideo przeznaczony dla rynku konsumenckiego.

    Działalność artystyczna[]

     Osobny artykuł: Sleze.
     Osobny artykuł: Alice N’ Chains.
    Layne Staley podczas koncertu w The Channel w Bostonie, 27 listopada 1992

    W roku 1984 Staley będąc uczniem Meadowdale High School, zgłosił się za namową przyrodniego brata Kena Elmera, na przesłuchanie do roli wokalisty zespołu Sleze, założonego przez Byrona Hansena, Jamesa Bergstroma, Johnny’ego Bacolasa oraz Zoli Semanate. Grupa wykonał utwór „Looks That Kill” z repertuaru Mötley Crüe, po czym Staley został wokalistą zespołu. Po dwóch latach funkcjonowania, dołączył gitarzysta Nick Pollock, a zespół został przekształcony w Alice N’ Chains. Styl muzyczny prezentowany przez grupę, został określony przez Staleya w jednym z wywiadów jako mieszanka glam i thrash metalu. Zespół na scenie występował z makijażem na twarzy oraz w lateksowych strojach. Jako źródło swojej inspiracji, grupa powoływała się na Mötley Crüe oraz Poison. W ciągu swej półtorarocznej aktywności, członkowie zespołu zarejestrowali dwa albumy demo. Aby poprawić swój śpiew, Staley za namową Tima Branoma pobierał nauki u Davida Kyle. W roku 1987 projekt został oficjalnie rozwiązany.

    James Bergstrom (ur. w 1969 w Seattle) – amerykański perkusista, współzałożyciel grupy muzycznej Sleze, przekształconej następnie w zespół Alice N’ Chains. W późniejszym okresie działalności znany z występów w grupie Second Coming.Down - amerykańska supergrupa pochodząca z Nowego Orleanu (Luizjana) wykonująca odmianę heavy metalu zwaną southern metalem, posiadająca w swej muzyce również elementy sludge metalu. Został założony w 1991 roku. Jego członkami są Phil Anselmo (wokalista Pantery i Superjoint Ritual), Pepper Keenan (wokalista i gitarzysta Corrosion of Conformity), Kirk Windstein (wokalista i gitarzysta Crowbar), Rex Brown (basista Pantery) i Jimmy Bower (perkusista Crowbar oraz gitarzysta Superjoint Ritual i Eyehategod). Todd Strange (basista Crowbar) brał udział w nagrywaniu debiutanckiego albumu NOLA. Zespół trzy razy wystąpił w Polsce - 29 marca 2008 roku w warszawskiej Stodole, 22 czerwca 2009 w krakowskim Klubie Studio oraz 20 czerwca 2013 roku na festiwalu Metalfest w Jaworznie. Od 2008 roku grupa pracuje nad materiałem na czwarty album, który ma składać się z co najmniej dwóch EP. W roku 2009 z zespołu odszedł Rex Brown i zastąpił go obecny basista zespołu Crowbar, Pat Bruders.
     Osobny artykuł: Alice in Chains.

    Po wyprowadzeniu się z domu, Staley zamieszkał w kompleksie sali prób o nazwie Music Bank, którym jednocześnie zarządzał. Podczas jednej z odbywających się uroczystości na terenie północnego Seattle, Nick Pollock poznał ze sobą Staleya oraz gitarzystę Jerry’ego Cantrella. Wokalista dołączył do efemerycznego zespołu, prezentującego muzykę z pogranicza industrial i funk. Cantrell, który dotychczas udzielał się we własnym projekcie Diamond Lie, złożył muzykowi ofertę współpracy. Staley przystał na nią, pod warunkiem, że gitarzysta dołączy do jego zespołu w roli sidemana. Projekt w którym występował wokalista uległ rozwiązaniu. Muzyk objął stanowisko wokalisty w formacji Diamond Lie, w której prócz Cantrella byli basista Mike Starr oraz perkusista Sean Kinney. Tego ostatniego Staley znał już wcześniej. Grupa w pierwszym okresie działalności, rozpoczęła regularne koncertowanie, grając głównie w klubach położonych na północno-zachodnim wybrzeżu. Jedynym członkiem w zespole, który nie miał ukończonych 21 lat był Staley. Z tego względu, wokalista często był zmuszony do czekania przed klubem, aż zespół wejdzie na scenę. Po zakończeniu występu, jako pierwszy musiał opuszczać lokal. Mimo, że muzycy występowali jako Alice in Chains, na plakatach koncertowych, zespół często podpisywany był nazwą Diamond Lie.

    Maynard James Keenan, właściwie James Herbert Keenan (ur. 17 kwietnia 1964 w Ravennie w stanie Ohio) – amerykański wokalista metalowy.Man in the Box – drugi singel amerykańskiej grupy Alice in Chains, pochodzący z debiutanckiego albumu długogrającego Facelift, wydanego w roku 1990. Utwór został zamieszczony na drugiej pozycji na albumie, trwa 4 minuty i 46 sekund. Tekst do utworu napisał wokalista grupy Layne Staley, muzykę skomponował gitarzysta Jerry Cantrell. Premiera singla nastąpiła 1 marca 1991 roku. Wydawnictwo ukazało się nakładem wytwórni Columbia. Na stronie B singla zostały zamieszczone utwory „Sea of Sorrow”, „Bleed the Freak” oraz „Sunshine”. Utwór „Man in the Box” jest ostatnią kompozycją wykonaną przez Layne’a Staleya i zespół, przed śmiercią wokalisty w kwietniu 2002 roku. Ostatnie wykonanie ze Staley’em miało miejsce 3 lipca 1996 roku w Kansas City, w ramach trasy 1996 North America Tour.

    W roku 1988 miejscowy promotor nagrań Randy Hauser przy pomocy Kena Deansa, umożliwił grupie nagranie pierwszego album demo, który ukazał się niezależnie pod nazwą The Treehouse Tapes. Rok później muzycy zrealizowali drugie demo – Sweet Alice, które trafiło do Kena Deansa. Ten przekazał go managerom muzycznym Kelly Curtis i Susan Silver, które odpowiedzialne były w tym czasie za kierowanie Soundgarden. Po pozytywnym przyjęciu, kwartet 11 września 1989 podpisał kontrakt z wytwórnią Columbia. Nick Terzo, który był przedstawicielem wytwórni przyznał: „W Music Bank zobaczyłem występ zespołu o nazwie Diamond Lie. Pokój był tak mały, że muzycy ledwo się w nim mieścili, a ich wokalista musiał śpiewać w korytarzu, bo po prostu nie było miejsca. To była niekomfortowa sytuacja, ale byłem bardzo pod wrażeniem wokalisty. Jego głosu”.

    Alice N’ Chains – amerykański zespół muzyczny utworzony w roku 1984 w Seattle w stanie Waszyngton pod nazwą Sleze, z inicjatywy gitarzysty oraz basisty Johnny’ego Bacolasa, basisty Byrona Hansena, gitarzysty Zoli Semanate oraz perkusisty Jamesa Bergstroma. W 1986 po dołączeniu do zespołu Nicka Pollocka, formacja zmieniła nazwę na Alice N’ Chains. W czasie swojej półtorarocznej działalności, grupa zarejestrowała dwa albumy demo. Projekt został rozwiązany w roku 1987, a jego członkowie utworzyli nowe grupy muzyczne.Woodstock – nazwa festiwalu muzycznego, który odbył się w dniach 15, 16, 17 i 18 sierpnia 1969 na farmie M. Yasgura w Bethel koło Nowego Jorku. Jego hasłem było: Peace, Love and Happiness (pokój, miłość i szczęście), mimo tego, że festiwal nie był reklamowany w środkach masowego przekazu, przyciągnął ponad 500 tys. ludzi. Ten zaplanowany na trzy dni festiwal stał się pierwszym z wielkich zlotów młodzieżowych w latach 70.
    Layne Staley w trakcie występu Alice in Chains, 27 listopada 1992

    Od grudnia 1989 do kwietnia 1990 zespół pracował nad materiałem na debiutancki album długogrający. Procesem produkcji zajął się Dave Jerden. Premiera Facelift odbyła się 21 sierpnia 1990. Przez okres pierwszego półrocza od momentu wydania, stacje radiowe niechętnie puszczały utwory zespołu w rozgłośniach radiowych. „Dostawaliśmy informacje od dyrektorów programowych, że głos Layne’a jest niewłaściwy. Królował wtedy Axl Rose, Dio i wszyscy inni wysoko śpiewający wokaliści. Ja zawsze lubiłem lekko bluesowe gardła. Powiedzieć, że głos Staleya, albo kogokolwiek innego, jest niewłaściwy, to coś zupełnie niedorzecznego. Jednak z takimi opiniami się spotkałem” – wspominał sytuację Dave Jerden. W marcu 1991 premierę miał singel z utworem „Man in the Box”, będący autorstwa Staleya i Cantrella. W jednym z wywiadów, wokalista przyznał, że tekst który napisał, odnosił się do cenzury. „Zacząłem pisać o cenzurze, w tym samym czasie, udaliśmy się na kolację z niektórymi przedstawicielami Columbia Records, którzy byli wegetarianami. Powiedzieli mi, jak cielęcina została wykonana z małych cieląt hodowanych w tych małych pudełeczkach. Ten obraz utkwił w mojej głowie. Więc poszedłem do domu i napisałem o cenzurze rządowej i jedzeniu mięsa widzianego oczyma tych marnych cieląt”. W celu promocji albumu, muzycy występowali u boku takich wykonawców jak Extreme, Iggy Pop, Megadeth. Od maja do lipca 1991, grupa występowała na trasie Clash of the Titans, supportując thrashmetalowe zespoły Anthrax, Megadeth oraz Slayer. Częstokrotnie dochodziło do słownych potyczek Staleya z nieprzychylną częścią widowni. „Wytrzymywaliśmy publikę Slayera każdej nocy przez jakieś 50 dni i myśleliśmy, że po tym już nic nie zrobimy. Slayer to nie była publika łatwa do zadowolenia” – przyznawał wokalista. Następnie muzycy udali się we wspólne tournée z Van Halen. Koncertowanie obok takich wykonawców sprawiło, że zespół zaczął odczuwać pierwsze oznaki popularności, co nie wpływało dobrze na Staleya, który nie radził sobie z rosnącym zainteresowaniem wokół własnej osoby. „Do tej pory sława oznaczała dla mnie trzysta osób, które przyszły do klubu, żeby zobaczyć mój koncert. Gdy codziennie naruszana jest twoja prywatność, forsa i popularność przestaje mieć dla ciebie jakiekolwiek znaczenie” – wyznawał.

    Columbia Records – najstarsza na świecie wciąż działająca firma fonograficzna, założona w 1888 roku w Stanach Zjednoczonych. Obecnie jest częścią koncernu Sony Music – jednak płyty pod szyldem Columbia Records nadal są wydawane.Promocja jest to oddziaływanie na odbiorców produktów danej firmy, polegające na przekazaniu im informacji, które mają w odpowiednim stopniu zwiększyć wiedzę na temat produktów lub usług oraz samej firmy w celu stworzenia dla nich preferencji na rynku.

    Po zakończeniu trasy koncertowej, Staley udał się na leczenie odwykowe spowodowane uzależnieniem od heroiny, którą zaczął regularnie zażywać w trakcie trwania tras koncertowych w 1990 i 1991. Odwyk nie przyniósł jednak oczekiwanego skutku, więc muzyk postanowił zamknąć się w swoim domu i sam zawalczyć z nałogiem. Rozpoczął proces pisania tekstów na nowy album studyjny, czytając w wolnych chwilach książkę The Bad Place autorstwa Deana Koontza.

    Baryton jest to rodzaj głosu ludzkiego. Głos męski mieszczący się w środkowym zakresie skali głosu (niższy od tenoru, wyższy od basu). Jest to najczęstszy głos występujący u mężczyzn. Barytonowy zakres skali głosu sięga od A do f w muzyce chóralnej i od G do g w muzyce poważnej, ale może być poszerzony zarówno w górę jak i w dół. Głos barytonowy można sklasyfikować na baryton dramatyczny (jest to głos o ciemnej barwie posiadający bardzo bogate i pełne brzmienie oraz niską tessiturę głosu, zakres od G do f ) oraz baryton liryczny (głos ten posiada jasną barwę o lekkim i ciepłym brzmieniu oraz wyższej tessiturze głosu niż baryton dramatyczny, zakres od A do g ).Industrial – awangardowy styl w muzyce elektronicznej, czerpiący inspiracje z fascynacji, a jednocześnie rozczarowania zdehumanizowaną cywilizacją przemysłową, z jednej strony dążącą do technicznej doskonałości, a z drugiej spychającą jednostkę ludzką na dalszy plan.

    W marcu 1992 zespół rozpoczął prace nad materiałem na nowy album. Nagrania odbyły się w studiach Eldorado Recording Studios oraz One on One Studios na terenie Los Angeles. Staley nie był zwolennikiem nagrywania w Los Angeles, gdyż uważał to miasto za zbyt „śliskie i dekadenckie”. W trakcie sesji nagraniowej, wielokrotnie dochodziło do spięć między producentem a Staley’em. Jerden nie akceptował obecności wokalisty pod wpływem narkotyków. Często dochodziło do sytuacji, kiedy wokalista zażywał heroinę na oczach kolegów z zespołu. 17 września zespół rozpoczął trasę, występując jako support przed Ozzym Osbourn’em w ramach No More Tours. W trakcie jej trwania, Staley występował na scenie o kulach oraz na wózku inwalidzkim. Spowodowane to było złamaniem nogi podczas jazdy quadem, przed koncertem w Oklahoma City 25 września. Premiera albumu Dirt nastąpiła 29 września 1992. Warstwa liryczna stworzona przez Staleya, skupiała się w głównej mierze na walce człowieka z uzależnieniem narkotykowym. „Płyta prowadzi nas utwór po utworze od gloryfikacji narkotyków po zupełne przygnębienie i podważenie sensu czegoś, co kiedyś mi pomagało. Pod koniec widać wyraźnie, że nie wyszło tak dobrze, jak się spodziewałem” – przyznał. W momencie ukazania się albumu, Staley był czysty. Stwierdził, że najlepszą terapią do walki z uzależnieniem była muzyka. „Gdy zacząłem brać, przestałem być twórczy. Działałem jak robot. Na dodatek wszystkie moje lęki i problemy tylko się nasiliły. Tak zaczął się mój upadek. Dwa lata w piekle. Zaczęły się problemy. Pojawiły się nieporozumienia pomiędzy mną i chłopakami z zespołu. Kiedy bierzesz zamykasz się na wiele rzeczy. Nie dbasz praktycznie o nic. Jesteś tylko ty i heroina. Szczęśliwie nigdy nie zatraciłem swojej osobowości (...) Dlatego udało mi się wyjść z nałogu” – komentował.

    Alice in Chains – amerykańska grupa muzyczna utworzona w 1987 roku z inicjatywy wokalisty Layne’a Staleya oraz gitarzysty Jerry’ego Cantrella. Jest kolejnym zespołem wywodzącym się z Seattle, który osiągnął sukces komercyjny. Grupa bardzo często zaliczana jest do tzw. „Wielkiej Czwórki z Seattle”, wraz z takimi wykonawcami jak Pearl Jam oraz Soundgarden. Muzyka stworzona przez zespół jest mroczna i ciężka, lecz bardzo melodyjna. Odznacza się różnorodnością brzmienia, sprawiającą że zespół trudno jest przypisać do konkretnego gatunku. Grupa powszechnie identyfikowana jest z nurtem grunge, lecz czerpiąca inspirację z szeroko pojętej muzyki metalowej lat 70. Zawiera w sobie elementy ciężkich metalowych riffów spod znaku Black Sabbath oraz melodyjnego hard rocka spod znaku Led Zeppelin, przeplatanego łagodniejszymi i utrzymanymi w stylistyce muzyki akustycznej kompozycjami. Charakterystyczną cechą zespołu są rozbudowane aranżacyjnie utwory, oraz odrębny styl wokalny, który często zawiera zharmonizowane linie wokalne.Osobowość dyssocjalna, psychopatia, osobowość antyspołeczna – zaburzenie struktury osobowości o charakterze trwałym, dotyczące 2–3% każdego społeczeństwa. Zaburzenie to wiąże się z obecnością trzech deficytów psychicznych: lęku, uczenia się i relacji interpersonalnych.
    Layne Staley podczas koncertu Alice in Chains, 27 listopada 1992

    22 stycznia 1993 po zakończeniu koncertu w Rio de Janeiro w Brazylii, gdzie zespół występował w ramach festiwalu Hollywood Rock, zmagający się z coraz większym uzależnieniem od heroiny Mike Starr, o mało nie doprowadził do przedawkowania, tracąc przytomność na 11 minut. Natychmiastową reakcją wykazał się Staley, który widząc poważne zagrożenie życia, cucił muzyka zimnym prysznicem w pokoju hotelowym. Na przełomie czerwca i lipca, grupa występowała w ramach festiwalu muzyki alternatywnej Lollapalooza, grając na głównej scenie obok Rage Against the Machine, Primus, Tool. Pod koniec sierpnia, członkowie zespołu zostali eksmitowani ze swoich mieszkań. Powodem było niepłacenie rachunków. Muzycy przenieśli się do London Bridge Studio, gdzie w przeciągu pierwszego tygodnia września, zarejestrowali nowy materiał, utrzymany w stylistyce rocka alternatywnego, muzyki akustycznej oraz elementów blues rocka. Premiera wydawnictwa Jar of Flies odbyła się 25 stycznia 1994. Staley przyznał w jednym z wywiadów, że materiał nie był przeznaczony początkowo do wydania. Jedynym zamierzeniem było wejście do studia z gitarami akustycznymi i zobaczenie co się stanie. Muzyk stwierdził, że było to jedynie doświadczenie, gdzie czterech ludzi gra wspólnie muzykę. Minialbum okazał się dużym sukcesem, docierając na szczyt zestawienia Billboard 200 i przechodzącym tym samym do historii, jako pierwszy album wydany w formacie EP, który tego dokonał. Po premierze, Staley udał się na leczenie odwykowe do Hazelton Clinic w Minnesocie, spowodowane uzależnieniem od heroiny. W maju pojawił się on w Bremerton na koncercie Rockstock, zorganizowanym przez rozgłośnię radiową KISW. Jak relacjonowali organizatorzy, wokalista nosił wełnianą czapkę, zasłaniającą częściowo zły wygląd, spowodowany długoletnim uzależnieniem od narkotyków. W lipcu Staley wraz z Chrisem Cornellem oraz Peterem Klettem został wybrany przez magazyn Playgirl do Rock 'n' Roll Hall of Hunkdom. W tym samym miesiącu, zespół Alice in Chains planował wyruszyć we wspólną trasę koncertową z zespołami Danzig, Fight oraz Suicidal Tendencies, grając jako support przed grupą Metallica w ramach Shit Hits the Sheds Tour, a także wystąpić w sierpniu na Festiwalu w Woodstock, lecz kiedy Staley przyszedł na jedną z prób zespołu będąc pod wpływem narkotyków, Kinney odmówił dalszej chęci grania z wokalistą. Kwartet wycofał swój udział w trasie na jeden dzień przed rozpoczęciem oraz za pośrednictwem swego rzecznika prasowego poinformował o zawieszeniu działalności. W prasie zaczęły pojawiać się spekulacje, mówiące o powrocie Staleya do nałogu. Muzyk tłumaczył w wywiadach tę sytuację, bardzo dużym zmęczeniem i wyczerpaniem po ostatniej trasie koncertowej.

    Elton Hercules John (ur. 25 marca 1947 jako Reginald Kenneth Dwight w Londynie w dzielnicy Pinner) – brytyjski piosenkarz, kompozytor, pianista i okazjonalnie aktor. Współpracuje z tekściarzem Bernie Taupinem od 1967r. Do tej pory są autorami 30 albumów.Spray (IPA: [sprej] lub [spræj]) także sprej lub spraj – płyn znajdujący się, wraz z gazem nośnym, w pojemniku pod dużym ciśnieniem i przeznaczony do rozpylania. Spray to również potoczna nazwa pojemnika z tym płynem. Spray podczas użycia wytwarza gazozol.

    W czasie przerwy w działalności zespołu, Staley wolny czas poświęcał na malowanie, robienie zdjęć oraz pisanie nowych tekstów. W tym samym roku, w jednej z galerii na terenie miasta Seattle, odbyła się wystawa rysunków Staleya, namalowanych ołówkiem oraz tuszem. Jedna z prac została wykorzystana później jako okładka albumu grupy Mad Season.

    W. Axl Rose (ur. 6 lutego 1962 w Lafayette, w stanie Indiana jako William Bruce Bailey) – amerykański wokalista rockowy, autor tekstów, producent, muzyk, multiinstrumentalista, lider Guns N’ Roses.Śpiew – czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy.
    Layne Staley oraz Jerry Cantrell podczas koncertu, 27 listopada 1992

    W drugiej połowie roku 1994, Staley dołączył do supergrupy Gacy Bunch, utworzonej przez gitarzystę Pearl Jam Mike’a McCready’ego oraz basistę Johna Bakera Saundersa. Niedługo potem do grupy dołączył perkusista Screaming Trees – Barrett Martin. Pierwszy koncert zespołu odbył się 12 października 1994 w klubie Crocodile Cafe na terenie Seattle. Po kilku tygodniach muzycy postanowili zmienić nazwę na Mad Season. Pod koniec stycznia członkowie zespołu zakończyli prace nad debiutanckim albumem długogrającym. Teksty napisane przez Staleya, w dużej mierze zostały zainspirowane książką The Prophet autorstwa libańskiego autora Kahlil’ego Gibrana, którą wokalista czytał w trakcie trwania sesji nagraniowej. 14 marca nakładem wytwórni Columbia ukazał się album Above. Płytę wypełniło łącznie 10 utworów utrzymanych w stylistyce rocka alternatywnego, klasycznego, blues rocka oraz domieszek hard rocka i jazzu. Staley został głównym autorem tekstów oraz zaprojektował okładkę. Promujący wydawnictwo singel „River of Deceit”, osiągnął skromny sukces w rozgłośniach radiowych promujących alternatywną muzykę. 29 kwietnia grupa wystąpiła w Moore Theatre w Seattle na specjalnym koncercie, którego zapis ukazał się 29 sierpnia na wydawnictwie VHS Live at The Moore.

    Anthrax (ang. i łac.: dosł. wąglik) – amerykański zespół założony w Nowym Jorku w 1981 roku. Zaliczany obok zespołów Metallica, Slayer i Megadeth do wielkiej czwórki thrash metalu.Nihilizm (od łac. nihil - nic) – pogląd filozoficzny całkowicie lub częściowo negujący istnienie pewnych bytów. Rozróżnia się kilka kategorii tego pojęcia:

    W czasie przerwy w działalności Alice in Chains, Staley stał się obiektem zainteresowań zarówno ze strony fanów jak i mediów. Było to spowodowane pojawiającymi się doniesieniami o uzależnieniu muzyka od narkotyków oraz jego złej kondycji fizycznej. Wokalista w 1994 wystąpił na koncercie wraz z grupą Tool, wykonując gościnnie partie wokalne w utworze „Opiate” (wcześniej również wykonał tę kompozycję w ramach Lollapalooza w 1993). Jak relacjonował dziennik Seattle Post-Intelligencer, Staley pojawił się na koncercie w grubej wełnianej czapce na głowie, aby częściowo ukryć swój zły wygląd, spowodowany zaawansowanym nałogiem narkotykowym. Wówczas w mediach zaczęły pojawiać się doniesienia, jakoby muzyk stracił kilka palców u rąk z powodu zgorzeli. Frontman Mudhoney, Mark Arm, w jednym z wywiadów przyznał: „Pamiętam jak widziałem go w 1995. Pojawił się i był zupełnie siny, na jego widok mój żołądek zaczął wyprawiać harce – patrzyłem na kogoś, kto znalazł się na drodze, z której nie potrafił zejść”.

    Billboard 200 – zestawienie, przedstawiające 200 najlepiej sprzedających się albumów studyjnych i EP w Stanach Zjednoczonych. Lista publikowana jest każdego tygodnia w magazynie muzycznym Billboard i zazwycznaj stanowi wyznacznik popularności poszczególnych wykonawców w oparciu o pozycje, na których się aktualnie znajdują.I Stay Away – drugi singel amerykańskiej grupy muzycznej Alice in Chains, promujący wydany w 1994 roku album EP Jar of Flies. Utwór został zamieszczony na trzeciej pozycji na albumie, trwa 4 minuty i 14 sekund, i prócz instrumentalnej kompozycji „Whale & Wasp” (2:37) oraz zamykającej „Swing on This” (4:04), należy do najkrótszych utworów. Autorem tekstu jest wokalista grupy Layne Staley, natomiast kompozytorami utworu są gitarzysta Jerry Cantrell oraz basista Mike Inez.

    Wiosną 1995 Staley powrócił do Alice in Chains. W jednym z wywiadów przyznał, że rozstanie w zespole spowodowało, iż „wszyscy czuliśmy się rozbici i mieliśmy poczucie jakbyśmy się nawzajem zdradzili”. 7 listopada grupa wydała trzeci studyjny album – Alice in Chains, znany również pod nazwą Tripod. Procesem produkcji zajął się Toby Wright. Pomimo sukcesu wydawnictwa oraz pochlebnych recenzji, zespół nie zdecydował się na trasę koncertową. Stan uzależnienia Staleya od narkotyków, coraz częściej doprowadzał do wewnętrznych konfliktów i napiętej atmosfery w zespole.

    Trzęsienie ziemi na Oceanie Indyjskim – podwodne trzęsienie ziemi o magnitudzie 9,1 w skali Richtera, którego hipocentrum znajdowało się ok. 30 km pod dnem Oceanu Indyjskiego w pobliżu zachodniego wybrzeża północnej Sumatry (3°31′64″N, 95°85′43″E) 250 km na południowy wschód od Banda Aceh. Główny wstrząs nastąpił 26 grudnia 2004 o godzinie 01:58:53 czasu warszawskiego (00:58:53 UTC, 07:58:53 czasu lokalnego w Dżakarcie i Bangkoku). Według sejsmologów było to czwarte pod względem siły trzęsienie ziemi od roku 1900, od kiedy to prowadzi się ciągłe obserwacje sejsmiczne. Trzęsienie ziemi wywołało fale tsunami, które w ciągu trzech godzin uderzyły w wybrzeża kilku państw Azji Południowo-Wschodniej, a później także Afryki. Sięgające 15 m fale zniszczyły nadmorskie wsie i miasteczka, a także kąpieliska odwiedzane o tej porze roku przez zagranicznych turystów.DVD (Digital Video Disc lub Digital Versatile Disc) – rozpowszechniony w roku 1995 standard zapisu danych na optycznym nośniku danych, podobnym do CD-ROM (te same wymiary: 12 lub 8 cm) lecz o większej pojemności uzyskanej dzięki zwiększeniu gęstości zapisu.
    Layne Staley oraz Jerry Cantrell podczas koncertu Alice in Chains, 27 listopada 1992

    10 kwietnia 1996 zespół zagrał swój pierwszy publiczny koncert od 7 stycznia 1994. Widowisko miało miejsce w Majestic Theatre w Brooklyn Academy of Music w Nowym Jorku. Grupa zagrała koncert z cyklu MTV Unplugged, ze specjalnie przygotowanym materiałem. Występ został zarejestrowany i wydany 30 lipca na kasecie VHS, a później także na DVD. Następnie grupa udała się w krótką trasę koncertową, występując jako support przed zespołem Kiss. Staley początkowo nie był przychylny powrotowi na scenę i odmówił, jednak ostatecznie zgodził się na udział w trasie. Ostatni występ wokalisty z zespołem miał miejsce 3 lipca 1996 w Kemper Arena w Kansas City. Po tym koncercie, Staley trafił do szpitala, w związku z problemami powstałymi na skutek uzależnienia od heroiny. W październiku w wyniku powikłań spowodowanych zażywaniem narkotyków, na infekcyjne zapalenie wsierdzia zmarła długoletnia partnerka muzyka – Demri Lara Parrott. Jej śmierć spowodowała u Staleya pogłębiającą się depresję i całkowitą rezygnację z woli walki z nałogiem. Po śmierci Parrott, wokalista przez pewien okres czasu był pilnowany przez kolegów z zespołu, gdyż był bliski popełnienia samobójstwa. Matka muzyka, Nancy McCallum, wyznała w jednym z wywiadów, że para planowała porzucenie nałogu i założenie rodziny. W wywiadzie dla dwutygodnika Rolling Stone z 1996, Staley stwierdził: „Pisałem o narkotykach i nie wydaje mi się, żebym był niebezpieczny czy nierozważny pisząc o nich. Oto jak przebiegała ścieżka mojego myślenia: Kiedy spróbowałem narkotyków, były wspaniałe i pomagały mi przez lata, ale teraz obracają się przeciwko mnie – teraz przechodzę przez piekło i to jest koszmarne”.

    Dżubran Chalil Dżubran (arab. جبران خليل جبران, znany także jako Khalil Gibran i Kahlil Gibran; ur. 6 stycznia 1883 w Baszarri, zm. 10 kwietnia 1931 w Nowym Jorku) - libański pisarz, poeta i malarz, przedstawiciel tzw. szkoły syryjsko-amerykańskiej w literaturze.Majestic Theatre – teatr znajdujący się na Broadwayu w Nowym Jorku. Usytuowany jest przy 245 West 44th Street, w sercu Manhattanu. Jest on jednym z największych teatrów na Broadwayu. Całkowita pojemność wynosi 1,645 miejsc. Wielokrotnie był wykorzystywany do wielkich muzycznych i teatralnych produkcji. Wśród najbardziej znaczących znajdują się miedzy innymi: Carousel (1945), South Pacific (1949), The Music Man (1957), Camelot (1960), A Little Night Music (1973) oraz The Wiz (1975). Jest także drugim miejscem, gdzie wystawiano musical 42nd Street oraz trzecim, gdzie pokazywano 1776. Od 26 stycznia 1988 roku wystawiany jest po dziś dzień musical Upiór w operze, który został zagrany już w sumie 11,335 razy, co czyni go najdłuższą produkcją w historii na Broadwayu.

    Po tych wydarzeniach, wokalista przestał udzielać się publicznie. Pod koniec sierpnia 1998, zespół powrócił do studia, w celu zarejestrowania dwóch nowych utworów na album kompilacyjny. Staley nie pojawił się na pierwszej sesji, co doprowadziło do konfliktu z Cantrellem. Następnego dnia planowano nagrywanie partii wokalnych. Muzyk stwierdził, że musi wrócić do Seattle na ślub siostry. Sytuacja ta doprowadziła do pogłębienia się konfliktu z Cantrellem oraz Jerdenem. Ostatecznie nagrania zrealizowano na przełomie września i października w Seattle, pod okiem Toby’ego Wrighta. Zespół nagrał dwa nowe utwory – „Get Born Again” oraz „Died”. Ostatni z nich wokalista zadedykował pamięci swojej zmarłej dziewczyny. Producent Dave Jerden przyznał, że podczas sierpniowej sesji, Staley „ważył niecałe osiemdziesiąt funtów i był blady jak ściana”. Obie kompozycje zostały zamieszczone na albumie kompilacyjnym Music Bank wydanym w roku 1999.

    Samotność – zjawisko subiektywnie odczuwane, stan emocjonalny człowieka wynikający najczęściej z braku pozytywnych relacji z innymi osobami. Często ma wydźwięk negatywny.Down in Your Hole Tour – oficjalna trasa koncertowa amerykańskiej grupy muzycznej Alice in Chains, promująca wydany we wrześniu 1992 roku album studyjny Dirt.

    Ostatnie upublicznione zdjęcie na jakim pojawia się wokalista, zostało zrobione 31 października 1998, podczas obchodów Halloween. Muzyk widoczny jest w towarzystwie Jerry’ego Cantrella, który tego dnia grał solowy koncert. Staley odmówił zaśpiewania z nim na scenie w jednym z utworów. Zdjęcie zostało zrobione za kulisami.

    Toby Wright – amerykański producent muzyczny, oraz inżynier dźwięku, mający na swoim koncie współpracę z takimi wykonawcami jak Alice in Chains, Metallica, Sevendust oraz Korn.Johnny Bacolas, właśc. Yianni Sotiris Bacolas (ur. 3 marca 1969 w Seattle) – amerykański muzyk greckiego pochodzenia. Ponadto kompozytor, producent muzyczny oraz kamerzysta. Najbardziej znany ze współpracy z zespołami Alice N’ Chains oraz Second Coming.

    Ostatnie lata[]

    W listopadzie 1998 w prasie zaczęły pojawiać pogłoski, mówiące o powrocie Staleya do muzyki, kiedy to dołączył do supergrupy Class of ’99, aby nagrać partie wokalne do II części utworu „Another Brick in the Wall” z repertuaru Pink Floyd. W skład zespołu weszli: Martyn LeNoble, Matt Serletic, Stephen Perkins oraz Tom Morello. Kompozycja nagrana przez zespół znalazła się na ścieżce dźwiękowej do filmu science-fiction Oni w reżyserii Roberta Rodrigueza. Na potrzeby filmu nakręcono teledysk, w którym wystąpili wszyscy muzycy, prócz Staleya. W wideoklipie użyto jedynie zdjęcia wokalisty z czasów koncertu w Moore Theatre z grupą Mad Season z 1995. 19 lipca 1999 krajowe konsorcjum Rockline przeprowadziło wywiad z muzykami Alice in Chains, przy okazji wydania albumu kompilacyjnego Nothing Safe: Best of the Box. Z powodu nieobecności Staleya w studiu, połączono się z nim telefonicznie. Dziennikarz Charles R. Cross wyznał, że pod koniec lat 90. miał gotowy nekrolog z nazwiskiem Staleya w gazecie Rocket. Na przełomie 1999/2000, amerykański muzyk, lider formacji Thelonious Monster, Bob Forrest oraz gitarzysta John Frusciante, próbowali pomóc wokaliście wyjść z nałogu. Obydwaj odwiedzili go w domu w Seattle. Forrest stwierdził, że „umysł Staleya wyraźnie wciąż pracuje, ale jest milion mil gdzieś indziej”.

    Wegetarianizm – rodzaj praktyki (w sensie świadomej i celowej działalności człowieka), charakteryzującej się wyłączeniem z diety mięsa (w tym ryb i owoców morza); może również wiązać się z unikaniem innych produktów pochodzących z uboju zwierząt np. smalcu . Wegetarianizm może być wybrany z pobudek moralnych, zdrowotnych, ekologicznych, bądź ekonomicznych. W języku potocznym przyjmuje się, że wegetarianizm to zbiór kilku diet, które w różnym stopniu ograniczają spożywanie produktów pochodzenia zwierzęcego.Unplugged – pierwszy koncertowy album amerykańskiej grupy muzycznej Alice in Chains. Premiera wydawnictwa odbyła się 30 lipca 1996 roku. Album ukazał się nakładem wytwórni fonograficznej Columbia. Występ zarejestrowany został 10 kwietnia 1996 roku podczas koncertu z serii MTV Unplugged w Brooklyn Academy of Music w Nowym Jorku. Widowisko zostało wyreżyserowane przez Alexa Coletti. Pierwsza retransmisja koncertu odbyła się 28 maja 1996 roku, na kanale muzycznym MTV. W przeciwieństwie do swoich tradycyjnych koncertów, zespół zaprezentował materiał specjalnie przygotowany na ten występ, składający się w głównej mierze z utworów zawartych na dwóch albumach EP Sap, Jar of Flies oraz studyjnych Dirt i Alice in Chains. Był to zarazem pierwszy publiczny występ całego zespołu od 23 lutego 1994 roku.
    Layne Staley oraz Jerry Cantrell w ramach Down in Your Hole Tour, 27 listopada 1992

    W okresie 1999–2002, wokalista całkowicie odizolował się od życia publicznego. Rzadko kiedy opuszczał swoją posiadłość mieszczącą się w dzielnicy uniwersyteckiej w Seattle. Niewiele wiadomo także na temat szczegółów z jego życia w tym czasie. Z relacji bliskich wiadomo jedynie tyle, że Staley w większości swój wolny czas spędzał na malowaniu, grając w gry komputerowe oraz zażywając narkotyki. Ostatnie zdjęcie na którym jest wokalista, zostało zrobione w listopadzie 2001, kiedy to pojawił się na narodzinach swojego siostrzeńca Oscara. Fotografia nie została nigdy upubliczniona przez rodzinę. W ostatnim okresie życia, muzyk nie utrzymywał kontaktów z przyjaciółmi ani rodziną. Nie utrzymywał również kontaktów z kolegami z zespołu. W jednym z wywiadów, znajomy wokalisty stwierdził, że kiedy spotkał Staleya na ulicy przed dwoma laty, ten wyglądał niczym podstarzały punk. „Wyglądał bardzo źle. Jego skóra była żółta i szara, stracił częściowo uzębienie oraz był bardzo wychudzony. To był najsmutniejszy obraz jaki kiedykolwiek widziałem”. Artyście próbowali pomóc także Kelly Curtis (menadżerka Pearl Jam), Krist Novoselic, Mark Lanegan oraz Mike Inez. Pod koniec marca, producent Toby Wright skontaktował się z wokalistą, w celu zaproponowania gościnnego występu w jednym z utworów grupy Taproot na albumie Welcome. Staley wyraził zgodę. Nagrania planowano zrealizować w jednym z prywatnych studiów nagraniowych na terenie Seattle, lecz plany przerwała śmierć muzyka. Przyjaciel Staleya, Morgen Gallagher w wywiadzie przyznał, że wokalista na niecały rok przed śmiercią, otrzymał propozycję występów w grupie Audioslave. „Powiedział, że zadzwonili do niego członkowie Rage Against the Machine. Zakładali nowy zespół i chcieli, aby przyszedł na przesłuchanie. Oznajmił, że wraca na odwyk, a potem pojedzie na przesłuchanie do Los Angeles” – stwierdził.

    Blabbermouth.net – wortal internetowy poświęcony muzyce rockowej i metalowej. Serwis został utworzony 3 marca 2001 roku przez Borivoja Krgina. Na stronie, oprócz wiadomości muzycznych znajdują się recenzje płyt CD i DVD oraz forum dyskusyjne.Narkotyk – potoczna nazwa niektórych substancji odurzających działających na ośrodkowy układ nerwowy. Ze względu na poglądy społeczne, różnice kulturowe, stany prawne itp. nie ma jednoznacznej definicji słowa narkotyk. Narkotykami nazywa się:

    Perkusista Alice in Chains Sean Kinney, skomentował okres izolacji wokalisty słowami: „Próbowałem nawiązać z nim kontakt. Trzy razy w tygodniu dzwoniłem do niego, ale on nigdy nie odbierał. Za każdym razem, kiedy byłem w jego okolicy, krzyczałem w stronę okna. Nawet gdybym mógł dostać się do drzwi jego domu, nie otworzyłby ich. Nie mogłem przecież siłą kopnąć w te drzwi, wejść i złapać go, choć miałem kilkakrotnie takie myśli. Ale jeśli ktoś tak naprawdę nie chce sam sobie pomóc, to co może zrobić ktoś inny?”. W artykule opublikowanym przez magazyn Blender, reporter Pat Kearny opisał ostatnie dni wokalisty słowami: „Wydaje się, że ostatnie kilka tygodni Staleya było zwyczajnie puste. Nieopodal jego posiadłości znajdował się bar o nazwie Rainbow, w którym muzyk zatrzymywał się raz w tygodniu. Jak wspominał później pracownik, Staley nigdy nie zamówił niczego do picia. Siadał jedynie przy stoliku i siedział”.

    Class of ’99 − krótkotrwały projekt muzyczny, supergrupa rockowa utworzona w roku 1998 w Seattle w stanie Waszyngton. W skład zespołu wchodzili: wokalista Layne Staley (Alice in Chains, Mad Season), gitarzysta Tom Morello (Audioslave, Rage Against the Machine), perkusista Stephen Perkins (Jane’s Addiction, Nine Inch Nails), basista Martyn LeNoble (Porno for Pyros) oraz klawiszowiec Matt Serletic. Nazwa zespołu nawiązuje do amerykańskiego filmu science fiction Klasa 1999 z roku 1990 w reżyserii Marka L. Lestera.Kokaina (metylobenzoiloekgonina) – substancja pobudzająca pochodzenia roślinnego. Odznacza się dużym potencjałem uzależniającym psychicznie. Jest to alkaloid tropanowy, otrzymywany z liści krasnodrzewu pospolitego (koki) (Erythroxylon coca), który pierwotnie porastał tereny Andów w Ameryce Południowej.

    Śmierć artysty[]

    19 kwietnia 2002 matka muzyka, Nancy McCallum, otrzymała informację od księgowego, że od dwóch tygodni na rachunku bankowym Staleya nie są odnotowywane żadne transakcje ani działania. Matka wokalisty udała się wraz z policją do posiadłości wokalisty około godziny 5:40 czasu lokalnego. Tam muzyk został znaleziony martwy. Jak donosił Rick Anderson z gazety Seattle Weekly, ciało wokalisty było otoczone różnego rodzaju strzykawkami i innymi akcesoriami służącymi do wstrzykiwania sobie substancji narkotycznych. W raporcie zanotowano, że kiedy policjant wyważył drzwi do posiadłości muzyka w dniu 19 kwietnia, w środku był zapalony telewizor, na podłodze znajdowały się puszki po sprayu, a na stoliku leżały małe ilości kokainy. Na kanapie spoczywały szczątki wokalisty. We wspomnianym raporcie odnotowano, że ciało muzyka w chwili znalezienia ważyło niecałe 39 kg (86 funtów). Raport z autopsji wykazał, że Layne Staley zmarł z powodu wstrzyknięcia mieszanki heroiny i kokainy, potocznie nazywanej speedballem. Ocenia się, że muzyk zmarł 5 kwietnia. Ciało zostało znalezione dwa tygodnie po śmierci artysty. Stan rozkładu zwłok był na tyle zaawansowany, że konieczne było przeprowadzenie badań potwierdzających tożsamość wokalisty. Wykonano je na podstawie uzębienia.

    Hit Parader (w początkach istnienia Hit Parade) - amerykańskie czasopismo muzyczne wydawane przez spółkę Magna Publishing Group; obszary, na których szczególnie skupia się miesięcznik oscylują wokół hard rocka i heavy metalu.Stephen Andrew Perkins (ur. 13 września 1967) – amerykański perkusista i autor tekstów, najlepiej znany jako członek założyciel zespołu Jane’s Addiction.

    Ciało wokalisty zostało poddane kremacji. Nieformalna ceremonia żałobna odbyła się w nocy z 20 na 21 kwietnia w Seattle Center. W ceremonii udział wzięło co najmniej 1000 fanów oraz muzycy zespołu – Cantrell, Inez, Kinney oraz Starr. Obecni byli także Chris Cornell z grupy Soundgarden, Eddie Vedder z Pearl Jam, muzycy zespołu Queensrÿche oraz Dave Abbruzzese, znany z występów w Pearl Jam. Siostry Ann i Nancy Wilson z zespołu Heart, wykonały utwór „Sand”. Po ceremonii, duża grupa fanów oraz przyjaciół, udała się do posiadłości muzyka, gdzie przed wejściem złożyła kwiaty oraz zapaliła znicze.

    Al Jourgensen właściwie Allen David Jourgensen (ur. 9 października 1958 w Hawanie) - amerykański muzyk, kompozytor, wokalista i multiinstrumentalista kubańskiego pochodzenia. Al Jourgensen znany jest przede wszystkim z wieloletnich występów w zespole Ministry którego był członkiem w latach 1981-2008 i 2011-2013. Równolegle występował w grupach Revolting Cocks i Lard.Eldorado Recording Studios - amerykańskie studio nagraniowe mieszczące się w Burbank, Los Angeles. Studio powstało w roku 1954 i początkowo pełniło funkcję warsztatu, który był usytuowany na skrzyżowaniu ulic Hollywood oraz Vine w Los Angeles. W 1987 roku z powodu wielokrotnych trzęsień ziemi, budynek w którym znajdowało się studio, uległ uszkodzeniu. Studio przeniesiono na Sunset Boulevard, gdzie zrealizowano wiele udanych albumów z nurtu rock alternatywny oraz grunge (1987 - 1996). W 1996 roku, studio zostało przeniesione do obecnej lokalizacji, czyli Burbank, hrabstwo Los Angeles, gdzie zostało zaprojektowane i zbudowane od podstaw przez Stevena Kleina


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Lynnwood - miasto w USA, w stanie Waszyngton w Hrabstwie Snohomish. Według spisu z 2000 roku miasto zamieszkuję 33847 osób.
    Wybrzeże Północno-Zachodnie (ang. Pacific Northwest) – kraina geograficzna i krąg kulturowy położone w środkowej, umiarkowanej klimatycznie, części pacyficznego wybrzeża Ameryki Północnej. Obejmuje dorzecze wpadających do Oceanu Spokojnego rzek regionu (Kolumbia, Fraser), począwszy od południowo-wschodniej Alaski, przez dużą część kanadyjskiej prowincji Kolumbia Brytyjska, amerykański stan Waszyngton, znaczną część stanów Oregon i Idaho oraz północną Kalifornię.
    Zaburzenia depresyjne – zaburzenia psychiczne z grupy zaburzeń afektywnych, charakteryzujące się obniżeniem nastroju, obniżeniem napędu psychoruchowego, zaburzeniem rytmów okołodobowych i lękiem.
    Rolling Stone Magazine – czasopismo założone w 1967 r. w San Francisco przez Janna Wennera i Ralpha J. Gleasona, jako organ ideowy kultury, a przede wszystkim muzyki hippisowskiej.
    Robert Anthony Plant CBE (ur. 20 sierpnia 1948 w West Bromwich) – brytyjski wokalista rockowy i autor tekstów, frontman zespołu Led Zeppelin.
    Poison – amerykańska grupa wykonująca szeroko pojętą muzykę heavymetalową. Powstała 1983 r. w Harrisburgu w stanie Pensylwania w USA.
    Scorpions – zespół hardrockowy założony 12 listopada 1965 roku w Hanowerze (Niemcy). Od momentu założenia zespołu, ich muzyka wahała się od hard rocka do heavy metalu. Trzon zespołu stanowią założyciel grupy, gitarzysta Rudolf Schenker oraz wokalista Klaus Meine.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.224 sek.