Lalka (serial telewizyjny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lalka (Lalka : powieść przez Bolesława Prusa) – polski serial telewizyjny z 1977 w reżyserii Ryszarda Bera, wyprodukowany przez Zespół Filmowy „Pryzmat” na zlecenie Telewizji Polskiej; scenariusz na podstawie powieści Lalka (1890) Bolesława Prusa napisali Aleksander Ścibor-Rylski i Jadwiga Wojtyłło; w rolach głównych wystąpili Jerzy Kamas, Małgorzata Braunek i Bronisław Pawlik; jeden z najwybitniejszych polskich seriali telewizyjnych 20. stulecia.

IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.Zespół Filmowy „Pryzmat” (ZF „Pryzmat”) – polska państwowa wytwórnia filmowa powstała 1 stycznia 1972 roku, a rozwiązana w roku 1978.

Serial jest drugą adaptacją filmową powieści. Powstał 10 lat po kinowej adaptacji Lalka w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa z 1968.

Lista odcinków[ | edytuj kod]

  1. Powrót
  2. Pamiętnik starego subiekta
  3. Wielkopańskie zabawy
  4. Pierwsze ostrzeżenie
  5. Widziadło
  6. Wiejskie rozrywki
  7. Ciąg dalszy pamiętnika starego subiekta
  8. Damy i kobiety
  9. Dusza w letargu

Obsada[ | edytuj kod]

Role główne[ | edytuj kod]

  • Jerzy Kamas (Stanisław Wokulski)
  • Andrzej Precigs (Stanisław Wokulski w młodości), dubbing – Jerzy Kamas
  • Małgorzata Braunek (Izabela Łęcka)
  • Bronisław Pawlik (Ignacy Rzecki)
  • Role drugoplanowe[ | edytuj kod]

    Postacie epizodyczne[ | edytuj kod]

    Pomnik Stanisława Wokulskiego, znajdujący się na terenie skierniewickiej stacji kolejowej
    Andrzej Cezary Precigs (ur. 22 sierpnia 1949 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i głosowy, reżyser dubbingu i samorządowiec.Jacek Korcelli (ur. 12 marca 1934 w Łodzi) – polski operator filmowy, scenarzysta, profesor sztuki filmowej i wykładowca na PWSFTviT w Łodzi. Członek Polskiej Akademii Filmowej. Mąż reżyserki Anny Sokołowskiej.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Ignacy Rzecki – postać fikcyjna, bohater powieści Lalka Bolesława Prusa. Przez zamieszczenie w powieści Pamiętnika starego subiekta staje się drugim pierwszoplanowym narratorem utworu.
    Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).
    Emil Karewicz, właśc. Emilian Alojzy Karewicz (ur. 13 marca 1923 w Wilnie, zm. 18 marca 2020 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i radiowy.
    Wojciech Jerzy Has (ur. 1 kwietnia 1925 w Krakowie, zm. 3 października 2000 w Łodzi) – polski reżyser filmowy, scenarzysta, producent.
    Zamek w Zasławiu – zamek około 1 km od dworca kolejowego w Zasławiu. Bastionowy zamek wzniósł wojewoda witebski Jan Hlebowicz herbu Leliwa. Zamek został zbudowany w systemie starowłoskim. Wały miały długość 100 na 200 metrów, a wjazd był poprowadzony przez dwukondygnacyjną murowaną bramę. W 1667 roku zamek przeszedł w ręce Sapiehów. W 1676 roku zachodnia cześć terenu zamkowego została sprzedana zakonowi dominikanów. Obecnie po zamku pozostał zarys wału z widocznym fragmentem muru. Po drugiej stronie drogi, w miejscu dawnego majdanu, znajduje się kościół obronny z 1577 (obecnie cerkiew). Obiekt opisany jest jako pomnik archeologii z XI-XVII wieku.
    Bronisław Pawlik (ur. 8 stycznia 1926 w Krakowie, zm. 6 maja 2002 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i radiowy.
    Kurjer Warszawski – gazeta codzienna wydawana w Warszawie od roku 1821 do 1939. Związana ze Stronnictwem Chrześcijańsko-Narodowym, popularna wśród urzędników państwowych i warstwy inteligenckiej stolicy w okresie dwudziestolecia międzywojennego.

    Reklama