• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lal Bahadur Shastri



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Taszkent (uzb.: Toshkent; uzb. cyr.: Тошкент; ros.: Ташкент, Taszkient) – stolica Uzbekistanu, w Azji Środkowej, położona nad rzeką Chirchiq na przedgórzu Tienszanu. Zamieszkuje ją 2,18 mln mieszkańców (2008), szacunki nieoficjalne (wliczając niezarejestrowaną ludność napływową) dają 2,6 – 3,2 mln. Jest głównym ośrodkiem przemysłowym i kulturalno-naukowym kraju, jednym z największych miast Azji Środkowej.Lahaur (ang. Lahore; urdu ‏لاہور‎, Lāhaur; zachodniopendż. ‏لہور‎, Lahaur) – miasto we wschodnim Pakistanie, stolica prowincji Pendżab, na zachodnim przedgórzu Himalajów, nad rzeką Rawi (dopływ Ćanabu), w pobliżu granicy z Indiami. Drugie po Karaczi miasto kraju, główny ośrodek gospodarki Pendżabu. W 2017 roku liczyło ponad 11,1 mln mieszkańców.

    Lal Bahadur Shastri, hindi लालबहादुर शास्त् (ur. 2 października 1904 w Mughalsarai, zm. 11 stycznia 1966 w Taszkencie) – indyjski polityk, członek Indyjskiego Kongresu Narodowego, jeden z najbliższych współpracowników Dżawaharlala Nehru.

    Był premierem Indii od 9 czerwca 1964 do 11 stycznia 1966. Wcześniej należał do rządu premiera Nehru będąc m.in. ministrem kolei i ministrem spraw wewnętrznych. Jako premier doprowadził m.in. do zakończenia wojny indyjsko-pakistańskiej (zwanej II wojną o Kaszmir) podpisując 10 stycznia 1966 porozumienie w Taszkencie. Następnego dnia po tym wydarzeniu 11 stycznia zmarł nagle na zawał serca.

    Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii), nazywany też zawałem serca i atakiem serca – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamknięcia tętnicy wieńcowej doprowadzającej krew do obszaru serca.Dalitowie (popularnie pariasi, hindi दलित, trl. dalit (uciśnieni), dawniej hindi haridźan, potocznie także niedotykalni) — zbiorcza nazwa określająca różne grupy ludności w indyjskim systemie kastowym. Zaliczają się do nich zarówno osoby należące do najniższych kast (dźati), jak i osoby, które w ogóle znajdują się poza systemem kastowym. Liczebność dalitów szacuje się na około 260 mln (Indie, Bangladesz, Nepal, Sri Lanka). W samych Indiach żyje ich około 150–160 milionów (dane z 1991 r.).

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Wczesne życie i kariera[ | edytuj kod]

    Urodził się w Mughalsarai. Jego ojciec, Sharada Srivastava Prasad, z zawodu był nauczycielem, a następnie urzędnikiem w Urzędzie Skarbowym w Allahabadzie. Ojciec Shastri zmarł, gdy ten miał zaledwie rok. Jego matka, Ramdulari Devi, wraz z dwiema siostrami Shastriego zabrała dzieci do domu swojego ojca gdzie zamieszkali. Jako że należał do kasty Kayastha, urodził się pod nazwiskiem Shrivastava, ukazującym jego kastowe pochodzenie, w późniejszym okresie odrzucił to nazwisko co stanowiło sprzeciw wobec tego systemu, główną zasadę ruchu Gandhiego. Shastri dołączył do towarzystwa Servants of the People Society w Muzaffarpur. Zajmował się pomocą dla osób z kasty niedotykalnych (dalit), którzy przez ruch skupiony wokół Gandhiego określani byli jako „Harijans”, czyli „dzieci boga”. W późniejszym okresie został prezesem towarzystwa. Do ruchu niepodległościowego przyłączył się w 1921 roku, za co został na krótko uwięziony przez Brytyjczyków. Shastri zdobył wykształcenie na college East Central Railway Inter w Mughalsarai i Varanasi. W 1926 roku gdy ukończył pierwszą klasę Kashi Vidyapeeth, otrzymał pseudonim Shastri, czyli student. Tytuł Shastri był stopniem edukacji przyznawanym studentom jednak Lal Bahadur wykorzystał go jako późniejsze nazwisko. Na poglądy Shastriego wpłynęli działacze narodowowyzwoleńczy jak Bal Gangadhar Tilak i Mahatma Gandhi, w późniejszym czasie Shastri stał się zwolennikiem poglądów socjalistycznych reprezentowanych przez Dżawaharlala Nehru, lidera lewicowej frakcji Indyjskiego Kongresu Narodowego.

    Marsz solny – akt obywatelskiego nieposłuszeństwa zorganizowany przez Mahatmę Gandhiego, który miał miejsce między 12 marca a 6 kwietnia 1930 r. Ze względu na swoją spektakularność często nazywany jest jako "druga satjagraha".Muzaffarpur - miasto w północno-wschodnich Indiach, na Nizinie Hindustańskiej, nad rzeką Burhi Gandaki, w stanie Bihar.

    16 maja 1928 roku ożenił się z Lalitą Devi z Mirzapur, mieli razem sześcioro dzieci, w tym przyszłego polityka IKN Anila Shastriego. W 1930 roku wziął udział w marszu solnym Gandhiego za co został na dwa i pół roku uwięziony. Po opuszczeniu więzienia w 1937 roku pracował jako sekretarz Organizacyjnego Parlamentu Rady Zjednoczonych Prowincji Agra i Oudh. W 1940 roku ponownie trafił do więzienia, tym razem na rok, za udział w wolnościowym ruchu Satjagraha. Gdy 8 sierpnia 1942 roku, Mahatma Gandhi w Bombaju wezwał Brytyjczyków do opuszczenia Indii, Shastri dopiero co ponownie opuścił więzienie i wyjechał do Allahabadu. Przez tydzień w domu przebywał w domu Dżawaharalala Nehru, Swaraj Bhavan, skąd wydawał instrukcję współtowarzyszom z ruchu niepodległościowego. Kilka dni później został aresztowany ponownie i więziony do 1946 roku. Shastri łącznie w więzieniu spędził dziewięć lat życia. W czasie swoich pobytów w więzieniu, spędzał czas na czytaniu książek i zapoznawaniu się z twórczością zachodnich filozofów, rewolucjonistów i reformatorów społecznych.

    James Harold Wilson, baron Wilson of Rievaulx, KG, OBE (ur. 11 marca 1916 w Huddersfield, zm. 24 maja 1995 w Londynie) – polityk brytyjskiej Partii Pracy, premier Wielkiej Brytanii w okresie od 16 października 1964 do 19 czerwca 1970 i od 4 marca 1974 do 5 kwietnia 1976 r.Waranasi (hindi: वाराणसी, trl. Vārāṇasī, trb. Waranasi; ang. Varanasi; dawniej Benares, Kashi) – miasto indyjskie w stanie Uttar Pradesh, ponad 3,1 mln mieszkańców. Stanowi ono ważny ośrodek kultu wyznawców hinduizmu i buddyzmu. Miejsce znane z rytualnych kąpieli w świętej rzece Ganges i palenia zwłok zmarłych na ghatach. Na obrzeżach Waranasi (ok. 13 kilometrów na wschód) mieści się Park Jeleni – miejsce pierwszego kazania Buddy skierowanego do pięciu ascetów.

    Kariera polityczna[ | edytuj kod]

    Po uzyskaniu przez Indie niepodległości Shastri został powołany na sekretarza stanu w jego rodzinnym stanie, Uttar Pradesh. Wkrótce został stanowym ministrem ds. policji i transportu. Jako minister wdrażał w Indiach nowoczesne reformy, jako pierwszy zadecydował o przyjmowaniu kobiet na stanowisko konduktora a jako minister ds. policji zadecydował aby policja zamiast używania pałek lathi używała armatek wodnych. W 1951 roku, Shastri został sekretarzem generalnym Ogólnoindyjskiego Komitetu Kongresu, był odpowiedzialny za dobór kandydatów partii, reklamę i kampanię wyborczą IKN. Odegrał dużą rolę w sukcesach wyborczych partii w latach 1952, 1957 i 1962 roku. W wyborach w 1952 roku dostał się do Rajya Sabha, uzyskując 69% poparcia. Od 13 maja 1952 roku do 7 grudnia 1956 roku pełnił funkcje ministra kolei i transportu rządu centralnego. Dymisję ze stanowiska złożył we wrześniu 1956 roku po wypadkach kolejowych w Ariyalur i Mahbubnagar. Zobowiązał się do przyjęcia moralnej i konstytucyjnej odpowiedzialności za wypadek. Premier Nehru oświadczył, że przyjmuje dymisję, jednak Shastrhi nie był w żaden sposób odpowiedzialny za wypadek. Do rządu Shastri wrócił po wyborach w 1957 roku, najpierw jako minister transportu i komunikacji, a następnie jako minister handlu i przemysłu. W 1951 roku został ministrem spraw wewnętrznych. Jako minister spraw wewnętrznych powołał Komitet ds. Zapobiegania Korupcji pod przewodnictwem Kasturiranga Santhanama. Mimo tego że przez wiele lat był ministrem, pozostał biedny jako członek charytatywnej Servants of the People Society, oddał cały swój prywatny majątek biednym. Posiadał jedynie kupiony na raty stary samochód.

    Morarji Ranchhodji Desai ( hindi मोरारजी देसाई , ur. 29 lutego 1896, zm. 10 kwietnia 1995) - indyjski polityk, premier.Lokmanya Bal Gangadhar Tilak ( hindi बाल गंगाधर तिलक, marathi बाळ गंगाधर टिळक , ur. 23 lipca 1856– zm. 1 sierpnia 1920 ) – nacjonalistyczny polityk i pisarz indyjski pochodzący ze stanu Maharasztra. Przez podziwiających go Indusów, został obdarzony tytułem "Lokamanja" ( Honor narodu ).

    Jako premier[ | edytuj kod]

    Pomnik Shastriego w Bombaju

    Po śmierci Nehru 27 maja 1964 roku i sporze wokół tego kto ma zostać nowym premierem, Shastri, choć znany był z łagodnego usposobienia jako zwolennik polityki Nehru i socjalista, zwrócił się z apelem aby uniknąć sytuacji w której premierem zostanie konserwatywny i prawicowy Morarji Desai. 9 czerwca Shastri został mianowany na premiera przez prezydenta Kumarasami Kamaraja. Jako premier Shastri zachował w Radzie Ministrów większość członków rządu Nehru. Ministrem finansów został Tiruvellore Thattai Krishnamachari, ministrem obrony Yashwantrao Chavan, ministrem spraw wewnętrznych Swaran Singh a Indira Gandhi ministrem informacji i radiofonii. Shastri był świeckim przywódcą, podobnie jak Nehru nie łączył religii z polityką. Sam był wyznawcą hinduizmu, uważał on jednak że wynoszenie religii tej do miana religii państwowej doprowadziłoby Indie do sytuacji takiej jak Pakistan który był państwem wyznaniowym.

    Mumbaj lub Bombaj (hindi i marathi मुंबई, trl. Muṁbaī, trb. Mumbaj; ang. Mumbai; do 1995 hindi बम्बई/बॉम्बे, trl. Bambaī/Bômbe, trb. Bambaj/Bombe, ang. Bombay – stare nazwy wciąż w powszechnym użyciu) – stolica indyjskiego stanu Maharasztra, położona na wyspie Salsette, na Morzu Arabskim.Satjagraha ( dewanagari सत्याग्रह , trl. satyāgraha - uchwycenie prawdy, trzymanie się prawdy ) – ruch społeczny zainicjowany przez Mahatmę Gandhiego . Opiera się na zasadach ahinsy i propagował demonstrowanie własnych przekonań bez uciekania się do stosowania przemocy, za pomocą akcji obywatelskiego nieposłuszeństwa. Adepci identyfikujący się z poglądami satjagrahy nazywani są satjagrahi .

    W 1965 roku doszło do protestów antyhindi w Madrasie, rząd starał się przez długi czas wprowadzić hindi jako jedyny język urzędowy Indii. W obliczu niepokojów w Madrasie, aby uspokoić sytuację Shastri wysłuchał rady Indiry Gandhi i zapewnił, że angielski dalej będzie używany jako język urzędowy jak długo stany mówiące w językach innych niż hindi będą tego chciały. Premier Shastri kontynuował socjalistyczną politykę gospodarczą zapoczątkowaną przez Nehru, choć twierdził że Indie nie mogą mieć restrykcyjnego systemu gospodarczego. W polityce wewnętrznej starał się zwiększyć produkcję żywności i ograniczyć głód wśród ubogich. Premier wypromował Białą Rewolucję – kampanię mającą na celu zwiększenie produkcji i podaży mleka. Wspierając spółdzielnie mleczne w Anand w regionie Gudźarat, utworzył Narodową Radę Rozwoju Mleka. Jako premier wezwał ludzi do dobrowolnego zrezygnowania z jednego posiłku, tak aby mógł on być dystrybuowany do ubogiej ludności. W czasie wojny z Pakistanem w 1965 roku stworzył slogan Jai Jawan Jai Kisan (Niech żyje żołnierz, niech żyje rolnik), który miał podkreślać potrzebę zwiększenia produkcji żywności. W czasie kadencji promował politykę Zielonej Rewolucji, polegającej na zwiększaniu produkcji rolnej.

    Muhammad Ayub Khan (urdu محمد ایوب خان; ur. 14 maja 1907, zm. 19 kwietnia 1974) – pakistański wojskowy i polityk. Język hindi – język z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się jako pierwszym językiem 180 milionów osób, natomiast przy zaklasyfikowaniu jako dialekty hindi języków radźastani, bihari oraz pahari (bez nepalskiego) aż 422 mln osób, czyli 41% mieszkańców Indii. Używany jest także w Nepalu (500 tys.), na Fidżi (300 tys.), na Mauritiusie i w Surinamie (po 100 tys.). Posługują się nim również hinduscy imigranci w Europie Zachodniej. Język hindi jest językiem urzędowym, od 1950 roku ogólnopaństwowym (angielski jest językiem pomocniczym) Republiki Indii, oraz jednym z 23 języków konstytucyjnych. W kilku indyjskich stanach i terytoriach: Uttar Pradesh, Uttarakhand, Himachal Pradesh, Harianie, Madhya Pradesh, Biharze, Radżastanie oraz na terytorium stołecznym Delhi hindi (w wersji standardowej) jest oficjalnym językiem administracji stanowej oraz podstawowym językiem wykładowym w szkołach.

    Pod jego rządami Indiom udało się odeprzeć pakistańską inwazję z 1965 roku, co do dziś jest powodem dumy narodowej dla wielu Hindusów. Lal Bahadur Shastri kontynuował politykę niezaangażowania Nehru, ale również budował bliższe stosunki z ZSRR. W następstwie wojny chińsko-indyjskiej z 1962 roku i powstaniu więzi wojskowych między Chińską Republikę Ludową i Pakistanem, rząd Indii zdecydował się rozszerzyć budżet obronny Indii. W 1964 roku Shastri podpisał porozumienie z premierem Sri Lanki Sirimavo Bandaranaike. Umowa ta znana jest jako pakt Sirimavo-Shastri lub pakt Bandaranaike-Shastri. Zgodnie z warunkami umowy, 600 tys. indyjskich Tamilów na Sri Lance miało otrzymać obywatelstwo Indii, a 375 tys. miało zostać obywatelami Sri Lanki. Umowa między Indiami a Sri Lanką obowiązywała do 31 października 1981 roku, Indie miały więcej niż 300 tys. repatriantów a Sri Lanka przyznała obywatelstwo ponad 185 tys. osobom, po 1964 roku zwiększając liczbę obywatelstw o 62 tys. obejmując programem również dzieciom repatriantów. Indie przyznały obywatelstwo 207 tys. Tamilów i 45 tys. ich dzieci.

    Order Bharat Ratna (hindi भारत रत्न) – najwyższe indyjskie odznaczenie cywilne (order), przyznawane przez prezydenta Indii.Mirzapur (hindi: मिर्ज़ापुर) – miasto portowe w Indiach, w stanie Uttar Pradesh, nad rzeką Ganges.

    Przyczyną inwazji Pakistanu na Indii były roszczenia Pakistanu do części indyjskiego Półwyspu Kaććh, inwazja rozpoczęła się w sierpniu 1965 roku. W ramach programu pokojowego zaproponowanego w czerwcu 1965 roku przez brytyjskiego premiera Harolda Wilsona, Pakistan otrzymał 10% terytorium, w miejsce wcześniejszych żądań do 50% terytorium. Agresywna polityka Pakistanu skoncentrowała się również na Kaszmirze. Kiedy w stanach Dżammu i Kaszmirze pojawił się uzbrojone siły pakistańskie, Shastri jasno przekazał rządowi Pakistanu że atak spotka się z odpowiedzią militarną. We wrześniu 1965 roku, doszło do najazdu pakistańskich bojowników i żołnierzy na terytorium Indii, rząd Pakistanu miał nadzieje że po inwazji w Kaszmirze dojdzie do buntu. Do buntu jednak nie doszło, a Indie wysłały na linię zawieszenia broni żołnierzy i zagroziły Pakistanowi wojną. Do walk indyjsko-pakistańskich doszło w stanie Pendżab, gdzie pewną przewagę uzyskali Pakistańczycy jednak wojska indyjskie zdobyły kluczową miejscowość Kaszmiru, Haji Pir a siły indyjskie zbliżyły się do pakistańskiego miasta Lahore które znalazło się w zasięgu indyjskiej artylerii i moździerzy.

    Gulzarilal Nanda, hindi गुलजारीलाल नन्दा (ur. 4 lipca 1898, zm. 15 stycznia 1998) – polityk indyjski. International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.


    Podczas swojej kadencji Shastri odwiedził wiele państw, w tym ZSRR, Jugosławię, Wielką Brytanię, Kanadę i Birmę. Po zawieszeniu broni z Pakistanem w 1965 roku, Shastri i prezydent Pakistanu Muhammad Ayub Khan spotkali się na szczycie zorganizowanym przez radzieckiego premiera Aleksieja Kosygina w Taszkencie w Uzbeckiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej. 10 stycznia 1966 roku, Shastri i Khan podpisali Deklaracją Taszkencką. Premier Shastri zmarł w Taszkencie, dzień po podpisaniu deklaracji, prawdopodobnie z powodu ataku serca, jednak wielu ludzi uważa że na jego życie został zaplanowany spisek a sam premier został zamordowany. Premier został uznany za bohatera narodowego. Po jego śmierci tymczasowo rolę premiera przejął Gulzarilal Nanda, sprawował on tę funkcję do czasu gdy parlament i Partia Kongresowa wybrała Indirę Gandhi na następcę Shastri.

    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.Dictionary of National Biography (DNB) – słownik biograficzny stanowiący standardowy punkt odniesienia w dziedzinie biografii znanych postaci brytyjskiej historii, publikowany od 1885. W 1996 Uniwersytet Londyński opublikował wolumin korekcji zebranych na podstawie Biuletynu Instytutu Badań Historycznych. Zaktualizowany Oxford Dictionary of National Biography (ODNB) został opublikowany 23 września 2004 jako 60-tomowe wydawnictwo i publikacja on-line.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Rajya Sabha (hindi राज्यसभा , trl. rājyasabhā, trb. radźjasabha, ang. Council of States, pol. Izba Stanów, Izba Reprezentantów) – izba wyższa indyjskiego parlamentu federalnego.
    Lathi (dewanagari: लाठी "kij") - indyjska sztuka walki przy użyciu kija o długości ok. 180 - 200 cm. Tego typu bambusowe kije są standardowym wyposażeniem indyjskiej policji, służącym zwłaszcza do rozpędzania demonstracji.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Sri Lanka (Demokratyczno-Socjalistyczna Republika Sri Lanki; syng. ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජය, trl. Śrī Laжkā Prajātantrika Samājavādi Janarājya, trb. Sri Lanka Pradźatantrika Samadźawadi Dźanaradźja; tamilski இலங்கை சனநாயக சோஷலிசக் குடியரசு, trb. Ilangaj Dźananajaka Soszalisak Kudijarasu) – państwo w Azji Południowej, na wyspie Cejlon (pod tą nazwą znane do 1972) wraz z mniejszymi przybrzeżnymi wyspami. Oddzielone od Półwyspu Indyjskiego cieśniną Palk i zatoką Mannar. Od wschodu oblewane przez Zatokę Bengalską, od południa otwartym Oceanem Indyjskim. Największe miasta kraju to: Kolombo, Dehiwala, Moratuwa, Dżafna, Kandy, Galle, Kalmunai.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.093 sek.