• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lakier

    Przeczytaj także...
    Lakier pustynny, glazura pustynna, polewa pustynna, lak pustynny, warnisz – mikroskopijne powłoki na zewnętrznej powierzchni skał i luźnych głazów na pustyniach. Ich wielkość dochodzi najczęściej do 100 μm.Lakier do włosów – popularna nazwa alkoholowego, wodno-alkoholowego lub rzadziej wodnego roztworu żywicy, używanego do utrwalenia fryzury. W opakowaniu z pompką mechaniczną lub ze sprężonym gazem lakier aplikowany jest równomiernie na włosy w postaci aerozolu. Po odparowaniu rozpuszczalnika żywica tworzy cienką warstwę na powierzchni włosa oraz łączy skrzyżowane włosy, co pozwala na modelowanie i utrwalenie fryzury. W zależności od rodzaju żywicy, jej zawartości i obecności innych dodatków uzyskuje się lakiery o różnym stopniu trwałości, sztywności i odporności na zmienne warunki atmosferyczne.
    Lepkość (tarcie wewnętrzne, wiskoza) – właściwość płynów i plastycznych ciał stałych charakteryzująca ich opór wewnętrzny przeciw płynięciu. Lepkością nie jest opór przeciw płynięciu powstający na granicy płynu i ścianek naczynia. Lepkość jest jedną z najważniejszych cech płynów (cieczy i gazów).

    Lakierroztwór (lub zawiesina) środków powłokotwórczych (np. olejów schnących, żywic naturalnych lub syntetycznych). Podstawową różnicą między lakierami a farbami jest znikome stężenie lub całkowity brak pigmentów i wypełniaczy oraz często mniejsza lepkość.

    Lakiery mają nikłą zdolność do tzw. krycia, czyli pokrywania powierzchni nieprzezroczystą warstwą, lecz mają dobre właściwości błonotwórcze.

    Poligrafia jest dziedziną techniki zajmującą się procesami wytwarzania druków. Na przestrzeni wieków zachodziły w niej zmiany, aż osiągnęła ona dzisiejszy etap przemysłowy, którego rozwój zachodzi w jeszcze szybszym tempie. Przemysł poligraficzny jest szczególną dziedziną produkcyjną – obejmuje on opracowywanie wzorców (form drukowych) oryginałów tekstowych i rysunkowych, i drukowanie za ich pomocą kopii, w większości na potrzeby masowego odbiorcy. Jak każdą dziedzinę produkcyjną, tak i poligrafię można określić poprzez wykorzystywane technologie, charakterystykę wyrobów i powiązania z innymi dziedzinami gospodarki.Lakierowanie druku, czyli pokrywanie lakierem druku, to jeden ze sposobów uszlachetniania druku, tj. podnoszenia jakości lub atrakcyjności podłoża drukowego zazwyczaj pokrytego farbą drukową.

    Zastosowanie lakierów[]

    Lakiery służą do pokrywania powierzchni przedmiotów w celach dekoracyjnych i ochronnych. Stosowane jako pojedyncza (jedyna) warstwa nadają materiałowi połyskliwą i gładką powierzchnię z jednoczesnym zachowaniem naturalnej jego faktury (np. słojów drewna). Również zabezpieczają powierzchnię przed warunkami zewnętrznymi zachowując jej oryginalną barwę. W przemyśle samochodowym, w poligrafii (do lakierowania druku) itp. lakiery stosowane są jako ostatnia warstwa malarska, nadająca połysk i zabezpieczająca głębsze warstwy wykonane z użyciem farb kryjących.

    Stężenie (ang. concentration) – miara ilości substancji (pierwiastka, związku chemicznego, jonu bądź innego indywiduum chemicznego) w mieszaninie. Pojęcie to stosowane jest najczęściej w przypadku roztworów. Według definicji Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) terminem tym określa się jedynie cztery sposoby wyrażenia ilości substancji, w których odnosi się ją do objętości mieszaniny (są to stężenia masowe, molowe, objętościowe i liczbowe). W praktyce stosowanych jest jednak wiele innych rodzajów stężeń, włączając w to sposoby pośrednie (np. poprzez odniesienie zawartości substancji do gęstości mieszaniny).Lakier samochodowy – materiał lakierniczy, substancja powłokotwórcza stosowana w celu otrzymania gładkiej powierzchni i zabezpieczenia jej przed działaniem czynników zewnętrznych. Ma on za zadanie przede wszystkim chronić samochód przed korozją i nadać mu kolor. Lakiery samochodowe występują w szerokiej gamie kolorystycznej i najczęściej nakładane są przy pomocy specjalnych urządzeń w specjalistycznych zakładach.

    Zobacz też[]

  • lakier do włosów
  • lakier do paznokci
  • lakier samochodowy
  • lakier pustynny



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Lakier do paznokci – kolorowy lakier nakładany na paznokcie (zarówno u dłoni, jak i stóp) jako ozdoba. Dostępny jest w różnych kolorach, choć najbardziej popularny jest kolor czerwony. Kosmetyk ten stosowany jest głównie przez kobiety.
    Substancje barwiące – substancje nadające barwę innej substancji pozbawionej barwy (przezroczystej, białej lub szarej), lub też zmieniające barwę substancji posiadającej już jakąś barwę. Można je podzielić na pigmenty, laki i barwniki. Pigmenty są nierozpuszczalnymi kryształami wymagającymi procesu dyspersji w celu ich użycia do barwienia substancji. Barwniki są substancjami rozpuszczalnymi. Barwniki są łatwe w użyciu niemniej jednak ich odporności są mniejsze od pigmentów. Barwniki są transparentne, pigmenty są różne - część jest kryjąca, część transparentna.
    Zawiesina - układ niejednorodny, dwufazowy, w postaci cząstek jednego ciała rozproszonych (faza rozproszona) w drugim ciele (faza rozpraszająca), np. cząstek ciała stałego w gazie lub cząstek cieczy w cieczy. Jeżeli cząstki te są dostatecznie małe, mowa jest o układzie koloidalnym. Gęstość fazy rozproszonej w zawiesinach jest na ogół większa niż gęstość fazy rozpraszającej i z tego powodu rozproszone cząstki fazy stałej mają tendencję do sedymentacji (opadania).
    Połysk – wrażenie optyczne, które powstaje dzięki odbiciu i rozproszeniu światła na powierzchni ciał stałych i cieczy lub bezpośrednio nad ich powierzchnią. Zależy on od współczynnika załamania światła, absorpcji, przezroczystości i charakteru powierzchni. Również barwa i kształt powierzchni ma pewien wpływ na wizualne wrażenie połysku oraz to czy powierzchnia oświetlana jest silnym światłem ukierunkowanym czy też rozproszonym.
    Roztwór – homogeniczna mieszanina dwóch lub więcej związków chemicznych. Skład roztworów określa się przez podanie stężenia składników. W roztworach zwykle jeden ze związków chemicznych jest nazywany rozpuszczalnikiem, a drugi substancją rozpuszczaną. Który z dwóch związków uznać za rozpuszczalnik, jest właściwie kwestią umowną, wynikającą z praktyki i tradycji.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.