• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lady Marmalade



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Funk – jest stylem muzycznym, powstałym w Ameryce w drugiej połowie lat sześćdziesiątych, kiedy to muzycy pochodzenia afroamerykańskiego połączyli muzykę soul, jazz, rhythm and blues, tworząc nowy, rytmiczny i energetyczny styl muzyczny wzbogacony o psychodeliczne brzmienie.The Official Charts Company (OCC), wcześniej znana jako Chart Information Network (CIN), a następnie The Official UK Charts Company – organizacja zajmująca się tworzeniem oficjalnych notowań w Wielkiej Brytanii. Notowania są oparte na badaniach przez zespół sprzedawców, stanowią 99% wszystkich sprzedanych singli, 98% wszystkich albumów i ponad 90% wszystkich filmów. Dzięki OCC tworzone są m.in. takie notowania jak:

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Wersja Christiny Aguilery, Lil’ Kim, Mýi i Pink[]
    Christina Aguilera podczas występu, wykonując utwór „Lady Marmalade”.
    Christina Aguilera wykonuje utwór „Lady Marmalade” w otoczeniu tancerzy – Back to Basics Tour, 2 maja 2007 roku.

    W styczniu 2001 roku cover piosenki nagrały cztery amerykańskie wokalistki: Christina Aguilera, Lil' Kim, Mýa oraz Pink. Wyprodukowany przez Missy Elliott i Rockwildera utwór znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu Moulin Rouge! (2001) i został wydany jako pierwszy singel promujący wydawnictwo w 27 marca 2001. W 2002 roku kompozycja została uhonorowana statuetką Grammy Award w kategorii najlepsza współpraca wokalna – muzyka pop (podczas gali Christina Aguilera była nominowana do tej samej nagrody za współpracę przy singlu Ricky’ego MartinaNobody Wants to Be Lonely”).

    Płyta gramofonowa – zwykle okrągła płyta o średnicy do 30 cm z zapisanym spiralnie w postaci rowka analogowym nagraniem dźwiękowym.Hot 100 Airplay – jedna z wielu list przebojów opracowywanych regularnie przez amerykański magazyn muzyczny Billboard. Mierzy częstotliwość nadawania poszczególnych piosenek na antenach stacji radiowych i wraz z Hot 100 Singles Sales i Hot Digital Songs stanowi trzy siostrzane notowania, które kształtują zestawienia Billboard Hot 100. Notowanie jest jednym z niewielu, które nie jest oficjalnie archiwizowane przez Billboard. Jednocześnie Hot 100 Airplay jest ważne dla artystów, ponieważ przewiduje ono możliowość odniesienia komercyjnego sukcesu piosenki jeszcze przed wydaniem singla. Lista nabrała nowego znaczenia, gdy 5 grudnia 1998 roku stała się jednym z komponentów Billboard Hot 100.

    Piosenka była przebojem wiosny i lata 2001 oraz najlepiej sprzedającym się wydawnictwem singlowym roku. Zadebiutowała na pozycji pierwszej w notowaniu Billboard Hot 100 i spędziła na nim osiem tygodni. Znalazła się na szczytach list przebojów w wielu państwach świata, w tym w Australii, Brazylii, Hiszpanii, Irlandii, Meksyku, Niemczech, Norwegii, Nowej Zelandii, Polsce, Szwajcarii, Szwecji i Wielkiej Brytanii.

    Refren - w pieśni lub piosence jest to powtarzająca się melodia i związany z nią tekst, występujący zwykle po zakończeniu zwrotki. W jazzie i w rocku często ma zadanie oddzielenia poszczególnych części solowych i grany jest przez cały zespół.Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.

    Informacje o utworze[]

    Utwór został wykorzystany w filmie Moulin Rouge! (2001); jako medley, wraz ze „Smells Like Teen Spirit” z repertuaru Nirvany, wykonał go bohater kreowany przez Jima Broadbenta. Musical Baza Luhrmanna miał premierę w maju 2001 roku, a wcześniej, w styczniu, Christina Aguilera, Lil’ Kim, Mýa oraz Pink nagrały cover „Lady Marmalade”, który został uwzględniony na soundtracku z filmu. Piosenka promowała ścieżkę dźwiękową jako pierwszy singel, zmiksowana przez inżyniera dźwięku Dave’a „Hard Drive’a” Pensado. Radiowy remiks utworu został stworzony przez duet Thunderpuss i figuruje na soundtracku jako bonus track. Wznowiona wersja „Lady Marmalade” nadal nawiązuje do soulu i funku, jednak jest taneczną, popowo-rhythmandbluesową kompozycją, a partie rapowane przez Lil’ Kim pozwalają sklasyfikować piosenkę jako hip-hop. Utwór zawiera intro i outro w wykonaniu Missy Elliott. Nieznacznej zmianie poddano tekst utworu; wersja Labelle traktowała o nocnym życiu w Nowym Orleanie, natomiast cover z 2001 dotyczy paryskiego kabaretu Moulin Rouge. Zasadniczo warstwa liryczna „Lady Marmalade” dotyczy seksu. Nasycony erotyzmem jest w szczególności refren, którego fragment brzmi: „Voulez-vous coucher avec moi ce soir?” („Czy chcesz pójść ze mną do łóżka?”). Christina Aguilera nawiązała do tego zwrotu, wykorzystując go w dwóch piosenkach: pochodzącej ze swojego piątego albumu studyjnego, Back to Basics (2006), „Nasty Naughty Boy” oraz „Around the World”, z krążka Lotus (2012). Utwór „Lady Marmalade” znalazł się na składance z największymi przebojami Aguilery pt. Keeps Gettin' Better − A Decade of Hits (2008).

    Petronas Twin Towers – bliźniacze wieże w Kuala Lumpur, stolicy Malezji. Wysokość 452 m. Są to jedne z najwyższych budowli (wież) świata. Wieżowce z Malezji zachowały tytuł najwyższych bliźniaczych wież świata i budowli zbudowanych przed końcem XX wieku. Wieże Petronas Towers były najwyższymi budynkami świata (nie licząc iglicy) od roku 1998 do 2004. Dwa drapacze chmur są połączone mostem o długości 58 m na poziomie 41. i 42. piętra.Vanity Fair – amerykańskie czasopismo poświęcone kulturze, polityce, życiu gwiazd i modzie, wydawane przez Condé Nast Publications. Nazwę pisma tłumaczy się jako "targowisko próżności".

    Obecność w kulturze masowej[]

    W listopadzie 2014 roku cover został zaśpiewany przez artystkę Li Martins podczas jednego z odcinków programu telewizyjnego Esse Artista Sou Eu (bazującego na formacie Your Face Sounds Familiar). Martins wcieliła się w nim w rolę Aguilery. Rok później, we wrześniu, aktorka Denise Laurel zinterpretowała piosenkę na łamach filipińskiej edycji programu.

    Cameo, rola gościnna – krótki udział znanej osobistości w filmie, serialu lub w grze komputerowej. Często osoba taka nie jest uwzględniona w czołówce lub napisach końcowych.Miksowanie muzyki - mieszanie, połączenie w jeden strumień kilku sygnałów dzwiękowych, z których każdy jest nośnikiem informacji muzycznej.

    Wydanie singla[]

    Światowa premiera singla przypadła na 27 marca 2001. 18 czerwca tego roku utwór wydano w Wielkiej Brytanii.

    „Lady Marmalade” odniósł duży sukces w Stanach Zjednoczonych, gdzie zadebiutował na pozycji pierwszej zestawienia Billboard Hot 100. Szczyt listy okupował przez osiem tygodni. W czołówce zestawienia singel utrzymywał się w sumie przez kolejnych pięć tygodni, od 25 maja do 30 czerwca 2001 roku, a w Top 40 listy – siedemnaście tygodni. Był to czwarty amerykański singel #1 w karierze Aguilery (wcześniejszymi zostały „Genie in a Bottle”, „What a Girl Wants” i „Come on Over Baby (All I Want Is You)”), a także pierwszy w przypadku pozostałych wykonawczyń. Utwór objął też pierwsze miejsca innych list magazynu Billboard: Top 40 Mainstream (Pop Songs), Hot 100 Airplay oraz Rhythmic Top 40. W Kanadzie, na Canadian Singles Chart, singel dotarł do pozycji #17. Umiarkowanym przebojem został także we Francji, gdzie uplasował się na dwunastym miejscu. Został jednak hitem w innych krajach europejskich, zajmując miejsca #1 w dziesięciu krajach (w tym w Polsce) oraz pozycje w Top 10 w siedmiu innych. W Wielkiej Brytanii piosenka nie tylko objęła szczyt notowania UK Singles Chart, ale też utrzymała swoją obecność na liście przez szesnaście tygodni. Utwór zdobył popularność w państwach latynoamerykańskich; plasował się na szczycie zestawień przebojów singlowych w Argentynie, Brazylii, Chile i Meksyku. Został także singlem #1 w Australii i Nowej Zelandii. W Azji „Lady Marmalade” zajął pozycje #1 na listach w Indonezji i na Filipinach oraz miejsce osiemnaste na japońskiej liście Oricon Top 100 Singles. Przebój sprzedał się w nakładzie pięciu i pół miliona egzemplarzy i znajduje się na liście najlepiej sprzedających się singli świata.

    Rolling Stone Magazine – czasopismo założone w 1967 r. w San Francisco przez Janna Wennera i Ralpha J. Gleasona, jako organ ideowy kultury, a przede wszystkim muzyki hippisowskiej.UK Singles Chart – notowania opracowywane przez The Official Charts Company, w oparciu o aktualną sytuację na brytyjskim rynku muzycznym. Obejmują one okres od niedzieli (godz. 0:01) do soboty (północ) każdego tygodnia, a sporządzone na podstawie otrzymanych danych listy drukowane są w magazynie Music Week oraz publikowane w Internecie na stronie internetowej radia BBC Radio 1. Dane dotyczące sprzedaży poszczególnych singli czy albumów pochodzą ze współpracy z ok. 6,500 sklepów oraz części internetowych stron, oferujących muzykę cyfrowo. W przeciwieństwie do amerykańskich zestawień statystyki radiowe i telewizyjne nie są brane pod uwagę przy tworzeniu notowań.

    Opinie[]

    Pod koniec 2001 „Lady Marmalade” zostało uznane za jedno z najlepszych nagrań roku przez dziennikarzy czasopisma The Village Voice. W maju 2012 roku serwis internetowy Top10HM uwzględnił piosenkę w rankingu dziesięciu najlepszych singli Christiny Aguilery, natomiast w listopadzie '12 redaktorzy magazynu Billboard wliczyli nagranie coveru w listę dziesięciu najważniejszych momentów kariery Aguilery. Pod koniec sierpnia 2014 Jason Lipshutz (Billboard) wskazał singel jako jeden z trzech największych hitów Aguilery w Stanach Zjednoczonych. W 2014 brytyjska organizacja The Official Charts Company okrzyknęła cover kolaboracją wszech czasów, "prawdziwym wydarzeniem" w historii muzyki, "festiwalem gwiazd, który zdefiniował współpracę artystów nurtu muzyki pop".

    Top 40 Mainstream – jedna z wielu list przebojów opracowywanych regularnie przez amerykański magazyn muzyczny Billboard. Mierzy częstotliwość nadawania poszczególnych piosenek na antenach stacji radiowych i z tego powodu jest często mylona z innym notowaniem Billboardu, Pop 100 Airplay.Hip-hop – miejska kultura i gatunek muzyczny, powstały w afroamerykańskich społecznościach w Nowym Jorku w latach siedemdziesiątych XX wieku.

    Recenzje[]

    Redaktor internetowego serwisu Allmusic, Jose F. Promis, chwalił piosenkę za bycie barwnym i dynamicznym, współpracę czterech wykonawczyń uznał za sukcesywną, „umiejętnie mieszającą ich talenty”. Promis docenił rap Lil’ Kim, który jego zdaniem dodał utworowi współczesnego tonu, a także brzmienie gitar i taneczny beat. Finał piosenki, w którym Missy Elliott przedstawia słuchaczom każdą z wokalistek, uznał za szczególnie zabawny. Promis podsumował „Lady Marmalade” jako wakacyjny przebój. Brad Kohlenstein, także piszący dla Allmusic, uznał cover za „supergorący”, „niegrzeczniejszy niż wersja Labelle”. David Browne (Entertainment Weekly) wykazał się krytycznością wobec utworu, pisząc: „Remake przeboju Labelle z lat siedemdziesiątych wznowiony został dzięki gwiazdom: czterem rhythmandbluesowo-popowym divom i divie-producencie. Ale nawet jeśli Aguilera utrzymuje swoje krzyki w wysokiej skali, a aranżacja Labelle jest wiernie odwzorowana, nowa wersja 'Lady Marmalade’ sprawia wrażenie zabałaganionej w porównaniu z oryginałem. Może to znak czasów, lecz 'Voulez-vous coucher avec moi ce soir?' brzmi obecnie strasznie nudno”. Dziennikarz Sal Cinquemani, współpracujący z pismem Slant Magazine, doszedł do wniosku, że „Lady Marmalade” wyróżnia się bogactwem stylów swoich wykonawczyń. Zdaniem recenzenta związanego z witryną ukmix.org, siłą piosenki jest jej magnetyzm. „Utwór zobowiązuje do odsłuchania” – stwierdził pamflecista w swym omówieniu. Krytyk uznał cover za nienagannie wykonaną piosenkę, a głosy Aguilery, Lil’ Kim, Mýi i Pink za potężne i emocjonalne. Pamflecistka współtworząca witrynę muzyka.wp.pl opisała nagranie jako „niezawodne do kręcenia biodrami”.

    Soul (ang.dusza) – gatunek muzyki rozrywkowej wywodzący się z rhythm and bluesa, początkowo będąc jego częścią.Back to Basics – trzeci anglojęzyczny album studyjny amerykańskiej wokalistki Christiny Aguilery, wydany w sierpniu 2006 roku. Jest to wydanie dwupłytowe, na którym znalazły się łącznie dwadzieścia dwie piosenki.

    Teledysk[]

    Teledysk do singla, wyreżyserowany przez Paula Huntera, zdobył liczne nagrody, w tym MTV Video Music Awards w kategoriach teledysk roku i najlepszy teledysk filmowy. Popularna jest choreografia zastosowana w klipie, stworzona przez Tinę Landon, wielokrotną współpracownicę Christiny Aguilery kolaborującą z nią przy teledyskach („What a Girl Wants”, „Come on Over Baby (All I Want Is You)”). W wideoklipie do utworu wokalistki tańczą i śpiewają w paryskim kabarecie Moulin Rouge. Zdjęcia kręcono pod koniec marca 2001 na planie w Los Angeles. Wnętrze kabaretu miało przypominać wnętrze rzeczywistego klubu nocnego z przełomu stuleci (okresu 1890−1910). Producentka piosenki Missy Elliott występuje w teledysku w roli cameo.

    Billboard (The International Music-Record-Tape Newsweekly) – amerykański tygodnik poświęcony przemysłowi muzycznemu w Stanach Zjednoczonych.Ricky Martin, właściwie Enrique Martín Morales (ur. 24 grudnia 1971 w San Juan) – portorykański wokalista popowy i aktor, laureat nagród Grammy i Latin Grammy, posiadacz własnej gwiazdy na Hollywood Walk of Fame, ambasador dobrej woli UNICEF.

    „Lady Marmalade” zajął trzydzieste miejsce listy stu najlepszych klipów według kanadyjskiej stacji telewizyjnej MuchMusic. W 2010 roku teledysk został uwzględniony w telewizyjnym zestawieniu „100 klipów, które wstrząsnęło VIVĄ!”. Amerykańska stacja telewizyjna Fuse uwzględniła wideo w rankingu najseksowniejszych teledysków w historii muzyki, przypisując mu miejsce piąte. Wideoklip, opublikowany przez oficjalny kanał VEVO Christiny Aguilery w serwisie YouTube, został odtworzony blisko sto dwa miliony razy (stan na wrzesień 2014) oraz odznaczony specjalnym certyfikatem przyznawanym najczęściej wyświetlanym teledyskom. Elizabeth Learned, redaktorka witryny thecelebritycafe.com, uwzględniła wideo w zestawieniu dziesięciu najlepszych teledysków w karierze Aguilery; chwaliła jego scenografię i kostiumy, całość podsumowała jako elegancką i zmysłową.

    "What a Girl Wants" to piosenka popowa stworzona na pierwszy album studyjny amerykańskiej piosenkarki Christiny Aguilery zatytułowany, po prostu, Christina Aguilera (1999). Wyprodukowany przez Guya Roche, utwór wydany został jako drugi singel promujący krążek dnia 28 grudnia 1999 roku. W 2001 kompozycja została nominowana do nagrody Grammy w kategorii najlepszy żeński występ pop.Singel (SP, singiel) – w muzyce krótkie wydawnictwo zawierające jeden lub więcej utworów zazwyczaj zapowiadające i promujące album, z którego pochodzi tytułowy utwór na singlu.

    Promocja i wykonania koncertowe[]

    Wszystkie cztery wykonawczynie odśpiewały piosenkę podczas gali MTV Movie Awards w czerwcu 2001 oraz ceremonii wręczenia nagród Grammy w lutym 2002.

    Kwietniem 2013 Aguilera wystąpiła z utworem solo w trakcie gali magazynu „Time”, zorganizowanej w związku z opublikowaniem listy stu najbardziej wpływowych osób show-biznesu (artystka znalazła się w tym zestawieniu). 31 grudnia tego roku piosenkarka dała prywatny, sylwestrowy koncert w Moskwie. Na setlistę złożyło się czternaście utworów, między innymi „Lady Marmalade”, przeboje „Beautiful” i „Ain't No Other Man” oraz „Let There Be Love” Aguilera miała wystąpić z piosenką podczas festiwalu muzycznego Twin Towers Alive w Petronas Towers w Kuala Lumpurze dnia 28 marca 2014. Koncert został odwołany z powodu katastrofy lotu Malaysia Airlines 370. Mimo to, odbył się występ artystki przed prywatną publicznością. 2 maja 2014 Aguilera wykonała utwór w trakcie New Orleans Jazz & Heritage Festival, a 22 lutego 2015 − podczas oscarowego przyjęcia organizowanego przez Vanity Fair. 27 lipca 2015 wokalistka dała koncert podczas prywatnej imprezy Cisco Rocks. Przed publicznością wykonała między innymi "Lady Marmalade". 28 maja 2016 występ artystki przed dwustutysięczną widownią zamknął marokański festiwal muzyczny Mawazine. Wśród dwudziestu odśpiewanych przez Aguilerę piosenek znalazł się cover "Lady Marmalade", poprzedzony fragmentem "Express".

    Nagrody Grammy (ang. Grammy Award) − przyznawane corocznie przez amerykańską Narodową Akademię Sztuki i Techniki Rejestracji, honorują wyróżniające się osiągnięcia w muzyce. Ceremonie rozdania nagród uświetniają występy cenionych artystów, zaś sama Grammy uważana jest poniekąd za muzycznego Oscara.Entertainment Weekly (czasem skracany do EW) to amerykański magazyn wydawany przez główną filię medialną Time Inc. w Stanach Zjednoczonych od 1990 roku.

    Nagrody i wyróżnienia[]

    Lista utworów singla[]

    Singel CD
    1. „Lady Marmalade” (Thunderpuss Radio Mix) – 4:09
    2. „Lady Marmalade” (Thunderpuss Mixshow Mix) – 6:21
    3. „Lady Marmalade” (Thunderpuss Club Mix) – 9:35
    4. „Lady Marmalade” (Thunderdub) – 8:21
    5. „Lady Marmalade” (Thunderdrums) – 3:42
    6. „Lady Marmalade” (Thunderpuss Tribe-A-Pella) – 7.42

    Pozycje na listach przebojów[]

    Listy końcoworoczne[]

    Adnotacje

    Paul Alan Hunter (ur. 14 października 1978 w Leeds, zm. 9 października 2006 w Huddersfield) – snookerzysta angielski.Your Face Sounds Familiar – telewizyjny program rozrywkowy i międzynarodowy format telewizyjny, zapoczątkowany w Hiszpanii i stworzony przez Endemol oraz telewizję Antena 3.
  • A^ Do roku 2006 telewizyjna audycja 30 ton – lista, lista przebojów pełniła funkcję oficjalnego polskiego notowania singli.
  • Przypisy

    1. GRAMMY Hall Of Fame. grammy.org. (ang.) [dostęp 2013-06-15].
    2. „Christina Aguilera – Billboard Charts 1". bignoisenow.com. (ang.) [dostęp 2011-12-07].
    3. Copsey, Robert (2012-11-02). „Christina Aguilera’s new album ‘Lotus’: First listen”. Digital Spy. (ang.) [dostęp 2013-02-12].
    4. Silva, Bruno (2014-11-02). "'Esse Artista Sou Eu' (03/11/14): Christian Chávez vira Thalia nesta segunda". famososnaweb.com. (port.) [dostęp 2016-05-03].
    5. "Your Face Sounds Familiar: Denise Laurel as Christina Aguilera − 'Lady Marmalade'". youtube.com. [dostęp 2016-05-03].
    6. „UKMIX – Reviews – Christina Aguilera, Lil’ Kim, Mya & Pink – 'Lady Marmalade'”. ukmix.org. (ang.) [dostęp 2013-06-23].
    7. „Nicki Minaj Breaks Female Rapper Record With ‘SuperBass’”. thatgrapejuice.net. 2011-08-10. (ang.) [dostęp 2011-10-28].
    8. Village Voice – Pazz & Jop Lists (2001). rocklistmusic.co.uk. (ang.) [dostęp 2013-08-16].
    9. „Top 10 Best Christina Aguilera Songs”. top10hm.com. (ang.) [dostęp 2012-05-07].
    10. Lipshutz, Jason (2012-11-21). „Christina Aguilera’s Top 10 Biggest Career Moments”. Billboard. (ang.) [dostęp 2012-12-17].
    11. Lipshutz, Jason (2014-08-22). "Christina Aguilera’s Top 20 Billboard Hits". Billboard. (ang.) [dostęp 2014-08-29].
    12. Myers, Justin (2014-06-21). "Official Charts Pop Gem #61: Christina Aguilera, Pink, Lil' Kim, Mya − Lady Marmalade". officialcharts.com. (ang.) [dostęp 2014-09-11].
    13. „Lady Marmalade – Christina Aguilera”. Allmusic. (ang.) [dostęp 2013-04-14].
    14. „Original Soundtrack – Moulin Rouge (Original Soundtrack)”. Allmusic. (ang.) [dostęp 2013-06-23].
    15. Browne, David (2001-04-23). „Lady Marmalade Review”. Entertainment Weekly. (ang.) [dostęp 2013-04-14].
    16. Cinquemani, Sal (2001-05-19). „Moulin Rouge: Original Soundtrack”. Slant Magazine. (ang.) [dostęp 2013-06-23].
    17. "Christina Aguilera − Keeps Gettin' Better − A Decade of Hits: 10 lat z Aguilerą". muzyka.wp.pl. 2008-11-19. [dostęp 2014-01-21]
    18. Music News: FUSE’s 100 Sexiest Videos Of All Time. atrl.net. (ang.) [dostęp 2013-04-10].
    19. Learned, Elizabeth (2014-02-21). "Top 10 Christina Aguilera music videos". thecelebritycafe.com. (ang.) [dostęp 2014-09-11].
    20. „ZDJĘCIA/WIDEO: Christina na gali magazynu TIME!”. xtina.pl. 2013-04-24. [dostęp 2013-04-24].
    21. „ZDJĘCIA/WIDEO: Christina w Rosji na specjalnym, noworocznym koncercie”. xtina.pl. 2014-01-01. [dostęp 2014-01-01].
    22. "KONCERT W MALEZJI ODWOŁANY − AKTUALIZACJA". christinaaguilera.com.pl. [dostęp 2014-03-28].
    23. "Twin Towers Alive Festival --- Malaysian Gig Cancelled". afterld.com. (ang.) [dostęp 2014-03-28].
    24. "ZDJĘCIA/VIDEO: PRYWATNY KONCERT W MALEZJI". christinaaguilera.com.pl. 2014-03-28. [dostęp 2014-03-28].
    25. "ZDJĘCIA/WIDEO: Koncert w Malezji!". xtina.pl. 2014-03-28. [dostęp 2014-03-28].
    26. "ZDJĘCIA/WIDEO: Christina na festiwalu w Nowym Orleanie!". xtina.pl. 2014-05-03. [dostęp 2014-05-03].
    27. "Christina Aguilera At 2015 Vanity Fair Oscar Party (02/22) Hi Res Photos + Videos". xtina-web.com. (ang.) [dostęp 2015-07-28].
    28. "ZDJĘCIA/WIDEO: Christina na koncercie Cisco Rocks!". xtina.pl. 2015-07-28. [dostęp 2015-07-28].
    29. "Mawazine Festival - Rhythms of the World 2016 - 15th edition - Artists - Christina Aguilera". festivalmawazine.ma. 2016. (ang.) [dostep 2016-05-29].
    30. "Xtina Travels To Morocco To Perform At The Mawazine Festival; Slays In The Process". 2016-05-29. (ang.) [dostep 2016-05-29].
    31. "ZDJĘCIA/VIDEO: FESTIVAL MAWAZINE 2016". christinaaguilera.com.pl. 2016-05-29. [dostęp 2016-05-31].
    32. "Stripped girl | No hype, no gloss, no pretense....just me Stripped”. freewebs.com. (ang.) [dostęp 2011-12-01].
    33. Christina Aguilera, Mya, Lil’ Kim, Pink – „Lady Marmalade”. australian-charts.com. [dostęp 7 kwietnia 2009].
    34. Ελληνικó Chart: Top 50 Singles. ifpi.gr. 2002-02-22. (gr.) [dostęp 2013-01-03].
    35. "Christina Aguilera :: Charts & Sales History". ukmix.org. (ang.) [dostęp 2011-11-02].
    36. Chart History Christina Aguilera.
    37. "Top of the Year 2001". rt100.ro. (ang.) [dostęp 2013-06-23].
    38. „Christina Aguilera – Billboard Singles”. Allmusic and Billboard.
    39. RIANZ: Chart annual: 2001. rianz.org.nz. (ang.) [dostęp 2013-06-23].
    Dance-pop – gatunek muzyczny, powstały w latach 80. w Stanach Zjednoczonych. Łączy on w sobie proste, popowe struktury i melodie z dance’owymi beatami i zazwyczaj szybkim tempem. Utwory dance-popowe przeznaczone są zarówno do komercyjnego radia, jak i do dyskoteki. Generalnie gatunek oparty jest na producentach, a nie wykonawcach.P!nk (także Pink), właśc. Alecia Beth Moore (ur. 8 września 1979 w Doylestown, stan Pensylwania, USA) – amerykańska piosenkarka i autorka tekstów, sporadycznie aktorka.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    YouTube – serwis internetowy, stworzony w lutym roku 2005, który umożliwia bezpłatne umieszczanie, oglądanie filmów oraz live streaming. Używa technologii FLV do wyświetlania szerokiego wyboru filmów zamieszczonych przez użytkowników (tzw. user-generated content), takich jak zwiastuny filmowe lub telewizyjne, teledyski, jak i dzieła amatorskie: wideoblogi i krótkie własne filmy. Większość materiałów została załadowana na YouTube przez prywatne osoby, ale wiele firm (na przykład Columbia Broadcasting System, BBC, Universal Music Group, w Polsce Polska Agencja Prasowa, Grupa TVN, CD Projekt), różne instytucje i organizacje oferują część swoich materiałów przez YouTube jako część programu partnerskiego.
    The Village Voice (dosłownie: "Głos Wsi") – amerykański bezpłatny "alternatywny" tygodnik muzyczny (ISSN 0042-6180), wydawany w Nowym Jorku od października 1955. Założycielami gazety byli Dan Wolf, Ed Fancher i Norman Mailer. Właścicielem jest korporacja Village Voice Media (przekształcona w 2006 z New Times Media), wydawcą Michael Cohen, a redaktorem naczelnym Tony Ortega (stan na rok 2009). Nakład gazety wynosi niespełna ćwierć miliona egzemplarzy, w Internecie publikowana jest też wersja elektroniczna.
    Sylwester – wigilia Nowego Roku, noc z 31 grudnia (imieniny Sylwestra; w Kościele katolickim – wspomnienie liturgiczne papieża Sylwestra I) na 1 stycznia, kiedy to świętuje się koniec starego roku i początek nowego, stanowiąca okres hucznych zabaw i bali, toastów, sztucznych ogni, petard.
    Oricon (jap. 株式会社オリコン, Kabushiki-gaisha Orikon) – japońska firma założona przez Sōkō Koike w 1967, która zajmuje się zbieraniem informacji na temat sprzedaży muzyki (CD i DVD), gier elektronicznych i tworzeniem tygodniowych rankingów. Tygodniowe rankingi są ogłaszane w każdy wtorek. Grupa Oricon sporządza też szacowaną listę popularności na oficjalnej stronie internetowej. Diagramy Oricon są obecnie bardzo popularne w Japonii.
    Język portugalski (port. língua portuguesa, português) – język z grupy romańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 210 mln osób, zamieszkujących Portugalię oraz byłe kolonie portugalskie: Brazylię, Mozambik, Angolę, Gwineę Bissau, Gwineę Równikową, Wyspy Świętego Tomasza i Książęcą, Republikę Zielonego Przylądka oraz Timor Wschodni. We wszystkich tych krajach jest on językiem urzędowym.
    Missy Elliott, właściwie Melissa Arnette Elliott, pseudonim Missy „Misdemeanor” Elliott (ur. 1 lipca 1971 w Portsmouth w stanie Wirginia, USA) – amerykańska raperka.
    MTV Video Music Awards (znane też jako VMA) – nagrody muzyczne wręczane co roku przez amerykańską telewizję muzyczną MTV za przemysł teledysków. Plebiscyt obejmuje kilkanaście kategorii, z czego do najważniejszą jest teledysk roku. Do 2006 zwycięzcy wybierani byli przez profesjonalne jury, od 2007 wybór wygranych należy głównie do internautów, podczas gry profesjonaliści dobierają zwycięskie teledyski w kategoriach technicznych (najlepsza reżyseria, efekty specjalne itp.). Odbywające się co roku w sierpniu lub wrześniu w amerykańskich teatrach i halach widowiskowych gale wręczenia nagród, obfitujące w występy gwiazd muzycznych, emitowane są na żywo przez kanały MTV na całym świecie. Pierwsze rozdanie odbyło się w 1984, a najbliższe (MTV Video Music Awards 2013) jest już trzydziestym w historii VMA.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.059 sek.