• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kwasy fulwowe

    Przeczytaj także...
    Jednostka masy atomowej, dalton, zwyczajowo atomowa jednostka masy, potocznie unit; symbol u (od ang. unit, jednostka) lub Da – będąca jednostką masy stała fizyczna w przybliżeniu równa masie atomu wodoru, ale ze względów praktycznych zdefiniowana jako 1/12 masy atomu węgla C.Huminy (łac. humus ‘ziemia’) – substancje podstawowe próchnicy, węgla brunatnego i kamiennego. Frakcja, która nie ulega rozpuszczeniu pod wpływem działania roztworów alkalicznych.
    Węglowodory aromatyczne, areny – cykliczne węglowodory, w których istnieją sprzężone wiązania wielokrotne, czyli zamknięty układ naprzemiennie położonych wiązań podwójnych i pojedynczych między atomami węgla. We wszystkich atomach pierścienia aromatycznego zachodzi hybrydyzacja sp2, dzięki czemu cząsteczki są płaskie (o ile dodatkowe czynniki stereochemiczne nie wymuszają odchyłek, jak np. dla fullerenu C60).
    Typowy kwas fulwowy

    Kwasy fulwoweorganiczne związki chemiczne o charakterze kwasowym będące częścią próchnicy glebowej (obok kwasów huminowych i humin). Są one dobrze rozpuszczalne w wodzie, alkoholu, alkaliach oraz w kwasach mineralnych.

    Kwasy fulwowe (podobnie jak inne substancje humusowe) nie mają ściśle określonego składu i struktury, lecz stanowią umowną grupę cząstek, różniącą się pod względem wielkości, masy cząsteczkowej i właściwości, a wydzielaną na podstawie różnic rozpuszczalności w różnych rozpuszczalnikach.

    Saturnin Zawadzki (ur. 7 lipca 1923 w Radomiu, zm. 17 września 2003) – polski gleboznawca, profesor nauk rolniczych, przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Agrofizyki Polskiej Akademii Nauk oraz Rady Naukowej Instytutu Melioracji i Użytków Zielonych.Wydawnictwo Naukowe PWN SA – wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Wydawnictwo Naukowe PWN SA stanowi jednostkę dominującą Grupy kapitałowej PWN, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.

    Zbudowane są z pierścieni aromatycznych zawierających liczne grupy funkcyjne (głównie kwasowe grupy fenolowe i karboksylowe) i łańcuchy boczne, powiązane wiązaniami wodorowymi i siłami van der Waalsa. Masa cząsteczkowa jest rzędu kilku tysięcy daltonów. Procentowy udział poszczególnych pierwiastków nie jest stały, jednak różni się wyraźnie od procentowego składu innych związków organicznych. Kwasy fulwowe z procentach atomowych zawierają: 44–49% C; 3,5–7,5% H; 44–49% O; 0,3–4% N.

    Próchnica (humus) – bezpostaciowe, organiczne szczątki w różnym stadium mikrobiologicznego i fizykochemicznego procesu rozkładu, głównie roślinne, nagromadzone w glebach, albo na jej powierzchni (np. w lesie). Zależnie od rozpatrywanych właściwości, stosowane są różne określenia próchnicy:Fenole – związki organiczne zawierające grupy hydroksylowe związane bezpośrednio z atomami węgla w pierścieniu aromatycznym (w przeciwieństwie do alkoholi aromatycznych, np. alkoholu benzylowego, w których grupa hydroksylowa przyłączona jest do alkilowego atomu węgla). Wykazują znacznie większą kwasowość niż alkohole i mogą tworzyć z mocnymi zasadami sole, fenolany. Najprostszym fenolem z jedną grupą hydroksylową jest fenol.

    W porównaniu do kwasów huminowych charakteryzują się one prostszą, bardziej jednorodną budową, niższą masą cząsteczkową i większą rozpuszczalnością. Są one od nich też jaśniejsze, mają mniejszą procentową zawartość atomów węgla, za to więcej struktur alifatycznych.

    Związki organiczne – wszystkie związki chemiczne, w skład których wchodzi węgiel, prócz tlenków węgla, kwasu węglowego, węglanów, wodorowęglanów, węglików, cyjanowodoru, cyjanków, kwasu cyjanowego, piorunowego i izocyjanowego, a także ich soli.Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) – związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodę określa się mianem pary wodnej, a w stałym stanie skupienia – lodem. Słowo woda jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Sławomir Gonet, Halina Smal, Józef Chojnicki: Właściwości chemiczne gleb. W: Andrzej Mocek (red.): Gleboznawstwo. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2015, s. 189–198. ISBN 978-83-01-17994-6. (pol.)
    2. Helena Dziadowiec: Procesy przekształceń glebowej materii organicznej. W: Renata Bednarek, Helena Dziadowiec, Urszula Pokojska, Zbigniew Prusinkiewicz: Badania ekologiczno-gleboznawcze. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 141–144. ISBN 83-01-14216-2. (pol.)
    3. S. Kowaliński, S. Gonet: Materia organiczna gleb. W: Saturnin Zawadzki (red.): Gleboznawstwo. Wyd. IV. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1999, s. 240–248. ISBN 830901703-0. (pol.)

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Jerzy Weber, Charakterystyka swoistych związków próchnicznych, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
  • Wiązanie wodorowe – (tzw. mostek wodorowy) rodzaj stosunkowo słabego wiązania chemicznego polegającego głównie na przyciąganiu elektrostatycznym między atomem wodoru i atomem elektroujemnym zawierającym wolne pary elektronowe. We wzorach oznaczany jest zazwyczaj linią przerywaną, np. X−H⋯Y–Z, gdzie X jest donorem wiązania wodorowego, a Y jego akceptorem.Związek chemiczny – jednorodne połączenie co najmniej dwóch różnych pierwiastków chemicznych za pomocą dowolnego wiązania.




    Warto wiedzieć że... beta

    Kwasy – związki chemiczne wykazujące charakter kwasowy, co w zależności od definicji może oznaczać zdolność do:
    Grupa karboksylowa – jedna z podstawowych organicznych grup funkcyjnych o wzorze –COOH. Charakterystyczna dla wszystkich kwasów karboksylowych. Ma charakter kwasowy, a kwasowość zależy od reszty węglowodorowej. Grupa ta jest jedną z dwóch grup funkcyjnych aminokwasów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.