• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kwasy beztlenowe

    Przeczytaj także...
    Jodowodór (HI) – nieorganiczny związek chemiczny, bezbarwny, nietrwały gaz, silnie dymiący w wilgotnym powietrzu. Jego roztwór wodny ma silne własności kwasowe i nazywany jest kwasem jodowodorowym.Selenowodór, H2Se – nieorganiczny związek chemiczny selenu i wodoru; palny, silnie trujący gaz, o charakterystycznym ostrym zapachu.
    Elektroujemność – miara tendencji do przyciągania elektronów przez atomy danego pierwiastka, gdy tworzy on związek chemiczny z atomami innego pierwiastka. Bardziej elektroujemny pierwiastek "ściąga" do siebie elektrony tworzące wiązanie z atomem mniej elektroujemnym, co prowadzi do polaryzacji wiązania. W skrajnym przypadku, gdy elektroujemności obu pierwiastków bardzo się różnią (np. sód i chlor), dochodzi do pełnego przeskoku elektronów na bardziej elektroujemny atom, co prowadzi do powstania wiązania jonowego.

    Kwasy beztlenowe – ogólna nazwa kwasów, które w swojej reszcie kwasowej nie posiadają atomu tlenu.

    Najprostsze z kwasów beztlenowych składają się z atomów wodoru i atomu niemetalu, choć niektóre z nich mają bardziej złożoną strukturę.

    Do pierwszej klasy kwasów beztlenowych zaliczają się m.in.:

  • kwas solny (HCl)
  • kwas fluorowodorowy (HF)
  • kwas bromowodorowy (HBr)
  • kwas jodowodorowy (HI)
  • siarkowodór rozpuszczony w wodzie - H2S
  • kwas selenowodorowy (H2Se)
  • Kwasy te można otrzymać w wyniku bezpośredniej reakcji gazowego wodoru z danym niemetalem, a następnie rozpuszczenie otrzymanego wodorku w wodzie lub innym polarnym rozpuszczalniku. W praktyce przemysłowej otrzymuje się je jednak zazwyczaj w inny sposób.

    Bromowodór – nieorganiczny związek chemiczny, połączenie bromu i wodoru, bezbarwny gaz, mocno dymiący w powietrzu. Jest analogiem chlorowodoru. Ma silne właściwości redukujące.Niemetale – pierwiastki chemiczne lub regeneryczne, które nie wykazują żadnych właściwości metalicznych. Inaczej niż w przypadku metali, nie można podać jednoznacznych cech wszystkich niemetali, gdyż są one bardzo zróżnicowane.

    Kwasy te są zazwyczaj bardzo mocne. Ich moc wzrasta proporcjonalnie do spadku elektroujemności tworzącego je niemetalu.

    Oprócz prostych kwasów beztlenowych znane są także bardziej złożone tego rodzaju związki. Zalicza się do nich m.in.:

  • kwas cyjanowodorowy (HCN)
  • kwas rodanowodorowy (tiocyjanowy) (HSCN) oraz jego izomer kwas izotiocyjanowy (HNCS)
  • merkaptany organiczne (RSH)
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • kwasy tlenowe




  • Warto wiedzieć że... beta

    Kwasy tlenowe (oksokwasy) – kwasy nieorganiczne, które zawierają przynajmniej jeden atom tlenu połączony z atomem centralnym kwasu. Przykładem tego rodzaju kwasu jest kwas siarkowy H2SO4.
    Wodór (H, łac. hydrogenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 1, niemetal z bloku s układu okresowego. Jego izotop, prot, jest najprostszym możliwym atomem, zbudowanym z jednego protonu i jednego elektronu.
    Kwas rodanowodorowy (tiocyjanowy), HSCN – związek chemiczny z grupy kwasów beztlenowych. W stanie czystym jest bezbarwną, oleistą i niestabilną cieczą. Znany bardziej w postaci soli – rodanków (tiocyjanianów). Dysocjuje na anion tiocyjanianowy (SCN) i kation wodorowy. Kwas tiocyjanowy występuje w mieszaninie ze swoim tautomerem, kwasem izotiocyjanowym o wzorze HNCS (którego sole to izotiocyjaniany).
    Kwas solny (kwas chlorowodorowy) (HCl; pot. zajzajer od niem. Salzsäure) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy kwasów beztlenowych, będący roztworem wodnym gazowego chlorowodoru. Czasami kwasem solnym nazywa się też roztwór chlorowodoru w innych rozpuszczalnikach polarnych np. w acetonie. Jest silnie żrący.
    Tiole, tioalkohole (ze starogreckiego: θεῖον (theion) - siarka; dawniej merkaptany; z łac. mercurius captans - wiążący rtęć) to grupa związków organicznych, odpowiedników alkoholi, w których atom tlenu grupy hydroksylowej został zastąpiony atomem siarki. Do tioli należą m.in.
    Fluorowodór (HF) – nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z fluoru i wodoru. Jest to bezbarwna ciecz lub gaz o ostrym zapachu. Jego temperatura wrzenia jest niewiele niższa od temperatury pokojowej, co wyróżnia go spośród innych fluorowcowodorów (np. temp. wrz. HCl wynosi –85 °C). Spowodowane jest to występowaniem pomiędzy cząsteczkami tego związku silnych wiązań wodorowych.
    Siarkowodór, sulfan, H2S – nieorganiczny związek chemiczny; w warunkach normalnych jest to bezbarwny, palny gaz, którego silny, charakterystyczny zapach zgniłych jaj jest wyczuwalny w bardzo niewielkich stężeniach. Próg wyczuwalności siarkowodoru w powietrzu to od 0.0007 do 0,2 mg/m³. Powyżej 4 mg/m³ zapach jest odczuwany jako bardzo silny, jednak przy jeszcze wyższych stężeniach, przekraczających 300 mg/m³ staje się niewyczuwalny z powodu natychmiastowego porażenia nerwu węchowego. Siarkowodór jest silnie trujący. Jako stężenie niebezpieczne dla zdrowia przyjmuje się 6 mg/m³. Stężenie 100 mg/m³ powoduje uszkodzenie wzroku, natomiast przy stężeniu powyżej 1 g/m³ śmierć może nastąpić już w wyniku zaczerpnięcia jednego oddechu. Niebezpieczeństwo zatrucia siarkowodorem zachodzi m.in. podczas prac związanych z opróżnianiem szamba, wierceniem i kopaniem studni, wchodzeniem do studni, studzienek kanalizacyjnych lub niewentylowanych korytarzy podziemnych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.