Ulica Kurzy Targ we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kurzy Targ)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output .street-course__cell{background-size:20px;background-repeat:repeat-y}.mw-parser-output .street-course__cell--street{background-image:url("https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/83/Ikona_ulica.svg")}.mw-parser-output .street-course__cell--pedestrain{background-image:url("https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/b0/Deptak.svg")}.mw-parser-output .street-course__cell--grass{background:#73d216}

Kurzy Targ – krótka (ok. 75 metrów) uliczka łącząca wrocławski Rynek z ul. Szewską. Jej początek znajduje się pośrodku wschodniej pierzei Rynku; stanowi najkrótszą drogę do katedry św. Marii Magdaleny.

<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Ulica Szewska (wcześniej niem. Schuhbrücke) - ulica o średniowiecznym rodowodzie na Starym Mieście we Wrocławiu przebiegająca w kierunku południkowym, obecnie stanowiąca część strefy pieszej.

Historia[ | edytuj kod]

Utworzona kilkadziesiąt lat po XIII-wiecznej lokacji miasta. W pierwszych dekadach XIII wieku znajdowały się tu drewniane budynki w konstrukcji ramowo-słupowej (datowane dendrochronologicznie na lata po 1209-po 1230 r.) a sama ulica Kurzy Targ, została wytyczona w latach 50 XIII wieku, jako łącznik Rynku z kościołem św. Marii Magdaleny. Roland Mruczek wyznaczył górną granicę wytyczenia tej ulicy na rok 1481, czyli według daty wzniesienia kamienicy nr 5 przy Kurzym Targu, znajdującej się na portalu tejże kamienicy. Ulica służyła pierwotnie handlowi ulicznemu: sprzedaży mięsa drobiowego i dziczyzny, mleka, warzyw i owoców. Nosiła wówczas nazwę „Ptasi Targ”, ale późniejsze zapisy (z 1403, 1552 1564) wzmiankują już „Kurzy Targ”. W XV wieku znajdowała się tu buda handlarza garnków, funkcjonowali tu wytwórcy chodaków i pantofli, mieszkali (w 1403 r.) m.in.: aptekarz (jego „Apteka pod Podwójnym Złotym Orłem” znajdowała się w kamienicy przy Kurzym Targu nr 4), krawiec, szklarz, złotnik. W 1512 mieszkający przy Kurzym Targu kupiec Franciszek Kloss, handlujący z Gdańskiem, Poznaniem, Wilnem i Warszawą otrzymał od Zygmunta Starego, króla polskiego, przywilej na przywóz i handel w Rzeczypospolitej książkami.

Muzeum Farmacji Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu – muzeum farmacji utworzone w listopadzie 2011, mieszczące się we Wrocławiu przy Kurzym Targu w XIII-wiecznej kamienicy znanej obecnie pod nazwą Dom Śląskiego Aptekarza.Rynek we Wrocławiu (niem. Großer Ring in Breslau) – średniowieczny plac targowy we Wrocławiu, obecnie centralna część strefy pieszej. Stanowi prostokąt o wymiarach 213 na 178, oraz powierzchni około 3,8ha  m. Jest to jeden z największych rynków staromiejskich Europy, z największym ratuszem w Polsce. Zabudowę otaczającą Rynek stanowią budynki pochodzące z różnych epok historycznych. Centralną część Rynku zajmuje blok śródrynkowy, składający się z Ratusza, Nowego Ratusza oraz licznych kamienic. Rynek tworzy układ urbanistyczny wraz z przekątniowo przyległymi placem Solnym oraz placem wokół kościoła św. Elżbiety z wieża o wysokości 91,5 m. Do Rynku prowadzi 11 ulic – po dwie w każdym narożniku (Świdnicka, Oławska, E. Gepperta (Zamkowa), Ruska, św. Mikołaja, Odrzańska, Kuźnicza, Wita Stwosza), ponadto przebity w XIV lub XV w. Kurzy Targ po stronie wschodniej oraz wąskie ul. Więzienna i Przejście św. Doroty.

Do końca XVIII wieku używana była nazwa „Kurzy Targ” (niem. Hünermarkt), później ustępując podobnie brzmiącej po niemiecku nazwie „Tylny Targ” (Hintermarkt).

Pierzeję południową tej ulicy wyburzono na początku XX wieku w związku z budową Domu Handlowego Braci Barasch. W pierzei północnej zachowały się do dziś kamienice średniowieczne, w tym Dom Śląskiego Aptekarza, w którym w listopadzie 2011 otwarto Muzeum Farmacji.

Kurzy Targ. Relikty drewnianych konstrukcji ulic z lat 1258–1263, odkrytych w trakcie badań archeologicznych w 1998 r.
<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||><|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Zygmunt Antkowiak (ur. 8 kwietnia 1929 w Nadwórnej, zm. 12 września 1996) – historyk (dr nauk historycznych), polonista i dziennikarz, kierownik działu miejskiego wrocławskiej prasy („Słowa Polskiego”, potem „Wieczoru Wrocławia”), autor książek o tematyce wrocławskiej. Działacz Towarzystwa Miłośników Wrocławia i Komisji Nazewnictwa Ulic.
Ziemia (łac. Terra) − trzecia, licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu Słonecznego.
Zygmunt I Stary (ur. 1 stycznia 1467 roku w Kozienicach, zm. 1 kwietnia 1548 roku w Krakowie) – od roku 1506 wielki książę litewski, od 1507 roku król Polski. Przedostatni z dynastii Jagiellonów na tronie polskim. Był przedostatnim z sześciu synów Kazimierza IV Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki, ojcem m.in. Zygmunta II Augusta. Dwukrotnie żonaty: z Barbarą Zápolyą (1512), a po jej śmierci z Boną z rodu Sforzów (1518).
Encyklopedia Wrocławia – encyklopedia, zawierająca hasła związane z historią i współczesnością miasta Wrocławia.
Jerzy Ilkosz (ur. 17 czerwca 1953 w Ząbkowicach Śląskich) – polski historyk sztuki, znawca architektury i muzealnik, doktor nauk humanistycznych. Od 2000 dyrektor Muzeum Architektury we Wrocławiu.
Lokacja – forma organizacyjno-prawna, nadawana prawem lokacyjnym przez właściciela ziemi, zarówno już istniejącym, jak też nowo zakładanym wsiom i miastom w jego posiadłościach.

Reklama