• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kumarbi

    Przeczytaj także...
    Uranos (także Uran, Niebo; gr. Οὐρανός Ouranós, łac. Uranus, Caelus ‘niebo’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie nieba.Teszub - główne bóstwo w panteonie hurycko-urartyjskim. Bóg burzy, który władał błyskawicami, wiatrem i deszczem. Król wszystkich bogów, syn Kumarbi, małżonek Hebat - Wielkiej Bogini.
    Teogonia (gr. θεογονία theogonia) - część teologii lub mitologii zajmująca się kwestią pochodzenia bogów. Jest to najczęściej pieśń przedstawiająca narodziny bogów. Religioznawstwo współczesne traktuje kwestie teogonii symbolicznie, uznając opisywane przez nią zdarzenia jako wyraz wielu funkcji sfery sacrum. Przykładem teogoni jest Teogonia Hezjoda opisująca powstanie i losy bogów greckiego panteonu, a także teogonie indyjskie zawarte w Puranach.

    Kumarbi – w mitologii hetycko-huryckiej "ojciec bogów". Ośrodkiem kultu Kumarbiego było miasto Urkis.

    Na początku władcą niebios był Alalu, lecz pokonał go Anu, którego sługą został Kumarbi. Po dziesięciu latach służby Kumarbi wystąpił przeciwko Anu. W trakcie walki, kiedy szarpał zębami lędźwie Anu, został zapłodniony i urodził trójkę bogów (m.in. Teszuba), którzy mszcząc się za Anu, po walce zdetronizowali Kumarbiego. Pokonany Kumarbi zapłodnił skałę, która zrodziła Ullikummi, istotę z kamienia, ale o ludzkich kształtach, której chciał użyć przeciwko nowym bogom. Ullikummi umieszczony został na ramieniu olbrzyma Upelluri, który, wiecznie pogrążony we własnych myślach, nie był niczego świadom i nie czuł, jak na jego ramieniu Ullikummi szybko rósł, aż dosięgnął nieba. Zagrożony Teszub ciskał na Ullikummi gromy i zsyłał burze, lecz bezskutecznie, aż wreszcie został zmuszony do porzucenia tronu niebios. Bóg Taszmiszu, brat Teszuba, wpadł jednak na pomysł zwrócenia się o pomoc do Ea, do którego obaj z Teszubem następnie się udali. Ea odciął olbrzymiego Ullikummi od podstawy starodawną piłą o nazwie kuruzzi, którą posłużono się niegdyś do oddzielenia nieba od ziemi. Pozbawionego w ten sposób mocy bazaltowego giganta bogowie pod wodzą Teszuba łatwo pokonali.

    Anu (sum. An, akad. Anu, Anum) – w mitologii mezopotamskiej "Bóg-Niebo", "ojciec wszystkich bogów", "król Anunnaków", bóg stojący formalnie na czele panteonu sumeryjskiego i babilońskiego, tworzący wraz ze swym synem Enlilem "Panem Powietrza" i Enkim "Panem Ziemi" wielką trójcę bogów.Ea – jeden z najważniejszych bogów asyryjsko-babilońskich, bóg wód, kultury, mądrości, cywilizacji, sztuk, rzemiosł artystycznych. Jego pierwowzorem był sumeryjski bóg Enki

    Był również ojcem potwora Hedammu.

    Analogie między hetycko-huryckimi mitami o Kumarbim (w szczególności tzw. Pieśni o Ullikummi) a Teogonią Hezjoda pozwoliły wysnuć wniosek o prawdopodobieństwie orientalnych wpływów na jego dzieło.

    Bibliografia[]

    1. Maciej Popko, Mitologia hetyckiej Anatolii, Warszawa 1987, ISBN 83-221-0103-1

    Zobacz też[]

  • Uranos



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Maciej Popko (ur. 1936) - orientalista, hetytolog polski, profesor w Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Taternik, alpinista, organizator i kierownik polskich wypraw eksploracyjnych w góry Azji.
    Hetyci (biblijni חתי lub HTY) – lud posługujący się indoeuropejskim językiem hetyckim, który około XVII w. p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa (dzisiejsze Boğazkale) w Anatolii. Potęga państwa opierała się na znakomicie, jak na owe czasy, uzbrojonej armii (broń z żelaza, zbroje, doskonałe rydwany bojowe). W okresie swojej największej świetności Hetyci kontrolowali Anatolię, północną Mezopotamię, Syrię i Palestynę. Państwo Hetytów upadło około 1200 p.n.e. prawdopodobnie pod naporem Ludów Morza, chociaż nieliczne hetyckie miasta-państwa w północnej Syrii przetrwały do roku 708 p.n.e.
    Huryci – lud wywodzący się z Wyżyny Armeńskiej, później zasiedlający Mezopotamię. Założyli Mitanni, państwo zniszczone w XIV w. p.n.e. przez Hetytów, jak również byli dominującym elementem etnicznym w powstałych w XIII w. p.n.e. we wschodniej Anatolii państewkach urartyjskich. Utrzymywali dobre stosunki z faraonami Amenhotepem III i Amenhotepem IV Echnatonem. Ulegli potędze hetyckiego władcy Suppiluliumy I (ok. 1380-1346 p.n.e.), ostateczną klęskę ponieśli w XII w. p.n.e., kiedy podobnie jak ich niedawni pogromcy Hetyci zostali pokonani przez tzw. Ludy Morza.
    Upelluri – w mitologii hetyckiej gigant, który na swoich barkach dźwigał stworzone przez starych bogów niebo i ziemię. Upelluri był tego nieświadomy nawet wtedy, gdy przy pomocy piły zwanej kuruzzi oddzielono ziemię od nieba. Na jego ramieniu Kumarbi umieścił też bazaltowego olbrzyma Ullikummi, aby mógł on tam bezpiecznie wzrastać, jako broń przeciw Teszubowi i jego sprzymierzeńcom.
    Mitologia (gr. μυθολογια, gdzie μυθοι to baśń, mit, a λέγειν opowiadać) – zbiór legend i podań o bogach i bohaterach, funkcjonujący w danej religii lub społeczności. Terminem tym określa się również naukę zajmującą się badaniem mitów.
    Hezjod (gr. Ἡσίοδος, Hesiodos) z Beocji – epik grecki. Przypuszczenia co do daty jego narodzin wahają się od 850 do 700 p.n.e. (raczej bliżej tej drugiej daty, o czym informuje filolog aleksandryjski Arystarch z Samotraki). Jego imię tłumaczy się jako „ten, co wysyła pieśń”, co może świadczyć o fakcie, iż Hezjod należał do grona aojdów. Jest pierwszym w historii literatury poetą, o którego życiu wiemy dzięki umieszczeniu poszczególnych faktów we własnych dziełach.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.