• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kultura mikocka

    Przeczytaj także...
    La Cotte de St Brelade – paleolityczne stanowisko archeologiczne, położone w rozpadlinach skał wapiennych na wybrzeżu wyspy Jersey na kanale La Manche. Eksplorowane od początku XX wieku.Kaukaz – region na pograniczu Europy i Azji pomiędzy Morzem Czarnym a Kaspijskim wokół gór Kaukaz. Od północy graniczy z europejską częścią Rosji, od południa, w zależności od przyjmowanego podziału, z Bliskim Wschodem albo z Azją Zachodnią (Przednią).
    Retusz oznacza poprawianie fotografii, poprzez jej odnowienie, zmianę barwną fotografii, wykadrowanie, poprawę szczegółów, a także zmiany poza obszarem kadru np. dodanie ramki. Retuszem jest również wykreowanie fotografii na styl dawnych fotografii.
    Kultura mikocka – Pięściak

    Kultura mikocka – kultura końca środkowego paleolitu, charakteryzująca się artefaktami w postaci dobrze obrobionych, retuszowanych z dwóch stron tłuków pięściowych, oraz noży prądnickich, zgrzebeł, drapaczy.

    Kryteria wydzielenia, chronologia[ | edytuj kod]

    Kultura ta została wydzielona na podstawie inwentarzy kamiennych odkrytych w najwyższych warstwach w jaskini La Micoque w dep. Dordogne we Francji. Najstarsze pięściaki mikockie pochodzą z okresu ok. 280 tys. lat temu, zaś klasyczne stadium rozwoju wyznacza data ok. 100 tys. lat temu. Tak wczesne pojawienie się pięściaków mikockich może świadczyć o ich współczesności później w fazie kultury aszelskiej na terenie Europy Zachodniej. Tradycja mikocka na terenach Krymu i północnego przedpola Kaukazu przetrwała do czasów ok. 30 tys. lat temu.

    Krym (ukr. Крим, ros. Крым, krymskotatarski Qırım, Къырым, Półwysep Krymski) – półwysep na południu Ukrainy, zwany czasem półwyspem Taurydzkim, a w starożytności Chersonezem Taurydzkim bądź Taurydą, połączony jest z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim, pomiędzy Morzem Czarnym i Azowskim, a od Rosji oddzielony Cieśniną Kerczeńską. Długość linii brzegowej 1000 km, powierzchnia 25 700 km².Jaskinia Ciemna – jaskinia położona na terenie w Ojcowskiego Parku Narodowego na zboczu Doliny Prądnika w masywie Góry Koronnej.

    Obszar występowania[ | edytuj kod]

    Zespół zjawisk kulturowych utożsamiany z kulturą mikocką obejmował zasięgiem znaczne połacie Europy. W zachodniej części Europy inwentarze mikockie znane są z stanowisk La Micoque, La Cotte de St Brelade położone na wyspie Jersey na kanale La Manche, oraz stanowiska Mesvin IV znajdujące się na terenie Belgii. Na terenie Portugalii pięściaki mikockie znane są z stanowiska Galeira Pesada, które datowane jest na okres 240-200 tys. lat temu. Znaczna ilość stanowisk mikockich znana jest z terenu Niemiec a okres funkcjonowania tych stanowisk mieszczą się w przedziale 100-70 tys. lat temu. Stanowiska te znajdują się głównie na terenie dzisiejszej Hesji np. stanowiska Buhlen i Balve. Inwentarze mikockie znane są na terenie południowej Polski m.in. Jaskinia Biśnik, Jaskinia Ciemna i schronisko Wylotne w Ojcowskim Parku Narodowym, Zwoleń koło Radomia, Skałki Piekarskie pod Krakowem. Stanowiska te datowane są podobnie jak te z terenów Niemiec na ok. 100-60 tys. lat temu. Stanowiska mikockie znane są także z terenów wschodniej części Europy np. stanowisko Antonowka (Ukraina) oraz z stanowiska Wołograd-Suchaja Mieczetka, które znajduje się na terenie Rosji.

    Pięściak, tłuk pięściowy - narzędzie wykonane techniką rdzeniowania z naturalnych fragmentów krzemieni i innych skał twardych (rzadziej z grubych odłupków) przy zastosowaniu obustronnej obróbki na większej części lub na całym obwodzie. W ten sposób powstawały narzędzia o migdałowatym, sercowatym czy owalnym kształcie, o dopasowanej do dłoni podstawie. Pierwsze pięściaki abwilskie charakteryzowały się przypadkową formą i brakiem wyraźnej krawędzi tnącej.Skałki Piekarskie – skały wznoszące się nad lewym brzegiem Wisły w miejscowości Piekary pod Krakowem. Pod względem geograficznym znajdują się na Obniżeniu Cholerzyńskim w mezoregionie zwanym Bramą Krakowską. Są częścią tzw. Bramy Tynieckiej. W miejscu tym Wisła dokonała przełomu przez zbudowane z wapieni skały i jest to najwęższy jej odcinek.

    Charakterystyczne wyroby kulturowe[ | edytuj kod]

    Charakteryzuje się wydłużonymi pięściakami o grubych podstawach, tzw. pięściaki mikockie. Ich cechą charakterystyczną jest: symetryczny kształt, płaski retusz, proste regularne krawędzie z dodatkowym drobnym retuszem przykrawędnym. W inwentarzach mikockich poświadczona jest obecność asymetrycznych noży-zgrzebeł obrabianych dwustronnie i ostrzy liściowatych, drapaczy.

    Piotr Franciszek Kaczanowski- (ur. 1943) - prof. dr hab., polski archeolog; były dziekan Wydziału Historycznego UJ, jest członkiem Komisji Edukacji RGSW, Komisji Ekonomicznej RGSW oraz Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.Artefakt – wytwór ręki ludzkiej, każdy przedmiot wykonany lub zmodyfikowany przez człowieka, a następnie odkryty w wyniku badań archeologicznych.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Janusz K. Kozłowski. „Wielka Historia Świata”, t. I Świat przed „rewolucją” neolityczną, wyd. Fogra Kraków 2004.
  • Janusz K. Kozłowski. „Archeologia Prahistoryczna”, Część I Starsza Epoka Kamienia, Nakładem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kraków 1972 r.
  • Piotr Kaczanowski, Janusz K. Kozłowski, „Wielka Historia Polski” , t.1 Najdawniejsze dzieje ziem polskich (do VII w.), wyd. Fogra Kraków 1998 r.
  • Janusz K. Kozłowski (opracowanie naukowe) „Encyklopedia historyczna świata: tom I Prehistoria”, Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres , Kraków 1999.
  • Bolesław Ginter, Janusz K. Kozłowski. „Technika obróbki i typologia wyrobów kamiennych paleolitu, mezolitu i neolitu”, wydanie trzecie. Wyd. PWN Warszawa 1990 r.
  • J. Desmond Clark. „Prahistoria Afryki”, wyd. PWN Warszawa 1978 r.
  • Wylotne – schronisko w Dolinie Sąspowskiej w Ojcowskim Parku Narodowym (OPN). Znajduje się w jej orograficznie lewych zboczach, w lesie, w jednej z wyżej położonych skał grupy Framugi. Ma postać komory przebijającej skałę na wylot. Znane jest z tego, że opisano w nim jedno z najstarszych na terenie OPN miejsc pobytu ludzi prehistorycznych. Jasna, sucha i zasłonięta od wiatru komora stwarzała im dobre warunki do zamieszkania. Drapacz – narzędzie krzemienne ukształtowane na krańcu odłupka lub wióra, z końcówką drapiskiem wykończoną retuszem. Drapacze służyły do obróbki drewna i kości oraz zapewne do cięcia. Wyróżnia się drapacze niskie, wysokie, smukłe i krótkie. Drapacze wysokie, których drapisko jest efektem odłupania wiórków długich, wąskich i wygiętych, są określane jako łódkowate. Spotyka się je często w kulturze oryniackiej. Jeżeli szerokość drapiska jest ograniczona przez retusz z jednego boku lub obydwu, drapacze są zwane pyskowatymi. O ile retusz obejmuje dwa przeciwległe końce uzyskuje się drapacz podwójny, jeżeli rozciąga się na całej krawędzi krótkiego odłupka - wynikiem jest drapacz krążkowaty. Drapacze występują już w przemysłach aszelskich i w wielu kulturach paleolitu i mezolitu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Zgrzebło - narzędzie kamienne wykonywane najczęściej z krzemienia mające formę wielokątnego odłupka o zaretuszowanej przynajmniej jednej krawędzi dłuższej biegnącej równolegle lub poprzecznie do osi wyrobu. Retuszowana krawędź może być wklęsła, wypukła bądź prosta. Zgrzebła wykonywano różnymi typami retuszy jedno- i dwustronnych, z wyjątkiem retuszy stromych zatępiających, wnękowych i zębatych. W miarę stępiania się krawędzi pracującej dochodziło do jej naprawy przez wtórne retuszowanie, w związku z czym forma tych narzędzi ulegała zmianie. Narzędzia te służyły przeważnie jako noże do rozdzielania mięsa.
    Ojcowski Park Narodowy – jeden z 23 parków narodowych w Polsce, utworzony w 1956. Znajduje się on w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, około 15 km od Krakowa. Położony jest na obszarze 4 gmin: Skała, Jerzmanowice-Przeginia, Wielka Wieś, Sułoszowa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.