• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kulawiec

    Przeczytaj także...
    Krowiniec – żleb w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Na niektórych mapach opisywany jest jako Krowieniec, przez turystów często nazywany Krowim Żlebem. Wcina się w północne stoki Trzydniowiańskiego Wierchu, pomiędzy Wielki i Mały Kopieniec z jednej strony a grzbiet Ptasińca z drugiej strony. Jest całkowicie zalesiony i prowadzi przez niego szlak turystyczny na Trzydniowiański Wierch. Podejście przez Krowiniec (znaczna cześć podejścia to wysokie schody) uważane jest przez turystów za uciążliwe.Wydarty Żleb – żleb na wschodnich stokach Trzydniowiańskiego Wierchu w polskich Tatrach Zachodnich. Opada z grzbietu Kulawca do Doliny Starorobociańskiej. Koryto żlebu jest trawiaste i na większej części swojej długości znajduje się w lesie, jedynie w górnej części jego brzegi porasta kosodrzewina. Wylot Wydartego Żlebu znajduje się w tym samym miejscu, co wylot sąsiedniego na południe Dwojakowego Żlebu. Nazwa żlebu pochodzi od dolnej części stoków o nazwie Wydarte. Dawniej okolice żlebu były bardziej trawiaste i były terenami wypasowymi Hali Stara Robota, po zaprzestaniu wypasu stopniowo zarastają lasem i kosodrzewiną.
    Polana Trzydniówka lub Trzydniówka – niewielka polana w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Znajduje się na wysokości ok. 1080–1100 m n.p.m. nad prawym brzegiem Chochołowskiego Potoku, nieco poniżej dolnego końca Polany Chochołowskiej. Rozpoczyna się tutaj czerwony szlak na Trzydniowiański Wierch. Powyżej polany ma swój wylot żleb Krowiniec, czasami nazywany (błędnie) Krowim Żlebem.
    Widok z Grzesia
    Widok z Ornaku

    Kulawiec – północny grzbiet Trzydniowiańskiego Wierchu w Tatrach Zachodnich. Na niższym z wierzchołków tego szczytu (1758 m) północna grań Kończystego Wierchu rozdziela się na dwie granie: grań Kulawca dalej biegnącą w tym samym północnym kierunku i grań Ropy odbiegającą w północno-zachodnim kierunku.

    Ornak – grzbiet górski, część północnej grani Siwego Zwornika w polskich Tatrach Zachodnich. Oddziela Dolinę Starorobociańską od Doliny Pyszniańskiej.Dolina Starorobociańska (Dolina Starej Roboty) – największe, orograficznie prawe odgałęzienie Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich.

    Kulawiec na niektórych mapach i w przewodnikach nazywany jest Kulowcem, jednak według WET prawidłowa nazwa to Kulawiec. Według WET Kulowiec ciągnie się od Wyżniego Kopieńcowego Przechodu po stoki Trzydniowiańskiego Wierchu (ok. 1325–1650 m n.p.m.) Jest dołem zalesiony, wyżej częściowo porośnięty kosodrzewiną, a częściowo trawiasty. Jego wschodnie stoki opadają do dolnej części Doliny Starorobociańskiej, a zachodnie do Doliny Trzydniowiańskiej. Do Doliny Starorobociańskiej opadają z Kulawca żleby: Mokry Żleb, Wydarty Żleb i Dwojakowy Żleb, do Doliny Trzydniowiańskiej jeden nienazwany żleb. Żlebami tymi (z wyjątkiem Mokrego Żlebu) zimą schodzą lawiny.

    Mokry Żleb – żleb na południowo-wschodnich stokach Trzydniowiańskiego Wierchu w polskich Tatrach Zachodnich. Opada z grzbietu Kulawca do dolnej części Doliny Starorobociańskiej. Koryto Mokrego Żlebu jest trawiaste, okolice porasta las. Jest to przedostatni (patrząc od południa) ze wszystkich żlebów Trzydniowańskiego Wierchu (niżej od niego znajduje się jeszcze niewielki żleb Mlaskacz).Grześ (słow. Lúčna, 1653 m) – dwuwierzchołkowy szczyt w Tatrach Zachodnich, znajdujący się w grzbiecie granicznym na zachód od Polany Chochołowskiej.

    Dawniej Kulawiec był wypasany, wchodził w skład Hali Trzydniówka. Wypas zakończono jednak dawno, bo już w 1925, a hala została częściowo zalesiona. Obecnie grzbietem Kulawca prowadzi szlak turystyczny. Niegdyś rozciągała się z jego wyższych partii rozległa panorama widokowa, obecnie widoki przesłania coraz bardziej rozrastająca się kosodrzewina, a przejście ścieżką turystyczną wśród jej korzeni i gałęzi jest dość męczące.

    Wielka encyklopedia tatrzańska – encyklopedia wiedzy o Tatrach (tatrologii). Jest to fundamentalne dzieło znawców Tatr – Zofii Radwańskiej-Paryskiej i Witolda Henryka Paryskiego, którzy przez 60 lat chodzili po Tatrach i zajmowali się ich badaniem. Encyklopedia obejmuje całość problematyki tatrzańskiej. Zawiera wiadomości z topografii Tatr, historii, geografii, przyrody, turystyki, etnografii, geologii, taternictwa, a także zdjęcia, rysunki i mapy. Pierwsze książkowe wydanie pojawiło się w 1995, potem było jeszcze wznawiane w 2004. Obydwa wydania pojawiły się z 3 wersjami okładki: płótno, skóra i półskórek. Wydanie z 2004 ma 1553 strony. Encyklopedia wydana została w Poroninie przez Wydawnictwo Górskie. Ponadto wyszła wersja multimedialna na płycie CD-ROM. Zawierała ona łącznie ok. 6000 haseł, 1200 grafik (w tym panoramy), a także nagrania gwary i muzyki górali polskich i słowackich oraz 60 interaktywnych map graniowych.Dwojakowy Żleb – żleb na wschodnich stokach Trzydniowiańskiego Wierchu w polskich Tatrach Zachodnich. Opada do Doliny Starorobociańskiej w połowie jej długości. Górą rozgałęzia się na dwa ramiona. Żlebem spływa niewielki potok uchodzący do Starorobociańskiego Potoku. Zimą żlebem schodzą lawiny.

    Szlaki turystyczne[]

    szlak turystyczny czerwony – czerwony, zataczający pętlę od polany Trzydniówki w Dolinie Chochołowskiej przez Krowiniec, Trzydniowiański Wierch i Wyżnią Jarząbczą Polanę na Polanę Chochołowską

    Przypisy

    1. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” S.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
    2. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
    3. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5.
    4. Kulawiec. [dostęp 2010-08-28].


    Dolina Chochołowska – najdłuższa i największa dolina w polskich Tatrach, znajdująca się na zachodnim skraju polskich Tatr Zachodnich i stanowiąca orograficznie lewą odnogę doliny Czarnego Dunajca. Zajmuje obszar ponad 35 km² i ma długość ok. 10 km. Jest doliną walną. Administracyjnie leży na terenie wsi Witów.Wyżni Kopieńcowy Przechód – położona na wysokości ok. 1320 m nieznaczna przełączka w północnej grani Trzydniowiańskiego Wierchu w Tatrach Zachodnich, oddzielająca grzbiet Kulawca od Małego Kopieńca (1329 m). Znajduje się tuż po południowej stronie wierzchołka Małego Kopieńca. Wschodnie stoki spod przełęczy opadają do dolnej części Doliny Starorobociańskiej, zachodnie do żlebu Krowiniec (często nazywanego Krowim Żlebem), wciętego w północne stoki Trzydniowiańskiego Wierchu. Przełęcz jest całkowicie zalesiona i nie prowadzi przez nią żaden szlak turystyczny. U jej wschodnich podnóży, w Dolinie Starorobociańskiej znajduje się polana Dudówka.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Szlak turystyczny – trasa wycieczkowa oznaczona specjalnymi symbolami wyznaczającymi jej przebieg i ułatwiającymi odnalezienie właściwej drogi.
    Józef Nyka (ur. 5 grudnia 1924 w Łysininie k. Żnina) – alpinista, taternik, popularyzator alpinizmu i turystyki górskiej, autor wielu przewodników turystycznych po polskich górach. Ma na koncie szereg najwyższej klasy przejść dróg i pierwszych przejść w Tatrach oraz w Dolomitach. Członek honorowy prestiżowych międzynarodowych organizacji alpinistycznych i górskich, między innymi Polskiego Związku Alpinizmu.
    Ropa – zakończenie północno-zachodniego grzbietu Trzydniowiańskiego Wierchu w Tatrach Zachodnich. Górna część tego grzbietu oddziela Dolinę Trzydniowiańską od Doliny Jarząbczej, zaś dolna od Doliny Chochołowskiej.
    Hala Trzydniówka – dawna hala pasterska w Tatrach Zachodnich. Znajdowała się na północnych zboczach Trzydniowiańskiego Wierchu, obejmując obszar pomiędzy jego dwoma ramionami: Kulawcem i Ropą. W dolnej, północnej części sięgała po Chochołowski Potok. Pierwotnie nazywała się Trąbową Dolinką, dopiero później zmieniła się jej nazwa. Hala w XVIII wieku należała do miejscowości Morawczyna i od występującego tu nazwiska Trąba wywodzi się jej dawna nazwa. Nazwa Trzydniówka istnieje na mapach dopiero od 1846 r., pochodzenie nazwy nie jest znane. W jej skład wchodziła polana Trzydniówka.
    Wyżnia Jarząbcza Polana – polana reglowa znajdująca się w Dolinie Jarząbczej (górne odgałęzienie Doliny Chochołowskiej) w Tatrach Zachodnich. Znajduje się na płaskim, lekko tylko wznoszącym się terenie, na wysokości 1130–1160 m n.p.m. i z wszystkich stron otoczona jest lasem. Po zachodniej stronie polany, za niewielkim skrawkiem lasu płynie Wyżni Chochołowski Potok.
    Polana Chochołowska – polana w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Położona jest na wysokości 1090–1150 m n.p.m. Jest to największa polana w polskich Tatrach i jedna z największych w całych Tatrach. Dawniej była jednym z głównych ośrodków pasterstwa w Tatrach, wchodziła w skład Hali Chochołowskiej. Była koszona i wypasana, pasiono tutaj owce i bydło. W 1930 r. stało na niej 60 różnego rodzaju budynków; szałasów, szop, stodół z sianem. Służyły one nie tylko celom gospodarczym, ale były również bazą noclegową dla kłusowników, przemytników i taterników. Rzędy z dużych kamieni wyznaczały granice działek własnościowych. Jerzy Mieczysław Rytard pisał o tej polanie w 1923: „Rozległa hala z mnóstwem szałasów i szop, rozbrzmiewająca dzwoneczkami owiec i krów, otoczona potężnymi szczytami, piękna w owiewającym ją pastersko-górskim stroju.”
    Tatry Zachodnie (514.52; słow. Západné Tatry, dawniej Liptovské hole, Liptovské Tatry, niem. Liptauer Alpen, Liptauer Tatra, Liptauer Hochgebirge, Arva-Liptauer Hochgebirge, Westliche Tatra, węg. Liptói-Tátra) – największa, zachodnia część Tatr położona w Polsce i na Słowacji. Nazwa rozpowszechniła się w polskiej literaturze dopiero po 1868, dawniej używano także nazw: Hale Liptowskie, Hale Liptowsko-Orawskie, Hale Liptowsko-Nowotarskie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.049 sek.