• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kuejczou

    Przeczytaj także...
    Egzonim (od gr. ἔξω, éxō, "poza" i ὄνομα, ónoma, "nazwa") – nazwa używana w określonym języku dla obiektu geograficznego znajdującego się poza obszarem, gdzie ten język ma status oficjalny, i różniąca się swoją formą od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie znajduje się dany obiekt geograficzny.Miao (Miaosi), Meo, nazwa własna – Hmong (Hmongowie) – grupa etniczna w Azji Wschodniej: w Chinach (苗, Miáo), Mjanmie (mun lu-myo), Tajlandii (แม้ว, Maew), Wietnamie (Mèo, H’Mông), i Laosie .
    Wyżyna Junnan-Kuejczou, Wyżyna Junkuej (chiń. upr.: 云贵高原; chiń. trad.: 雲貴高原; pinyin: Yúnguì Gāoyuán) – wyżyna w południowo-wschodnich Chinach (prowincje Junnan i Kuejczou), ograniczona rzeką Jangcy na północy, Górami Południowochińskimi na wschodzie, wybrzeżem Zatoki Tonkińskiej na południu oraz Hengduan Shan na zachodzie. Pod względem genetycznym stanowi przedłużenie Wyżyny Tybetańskiej. Powierzchnia wynosi ok. 700 tys. km². Średnia wysokość 1500-2000 m n.p.m. maksymalna 3505 m n.p.m. w paśmie górskim Wuliang Shan. Budowa geologiczna tych obszarów została silnie zaburzona wskutek ruchów tektonicznych. Wyżyna jest zbudowana z mocno pofałdowanych paleozoicznych piaskowców i łupków oraz mezozoicznych wapieni, miejscami występują trzeciorzędowe pokrywy bazaltowe. Powierzchnia głęboko poprzecinana dolinami rzecznymi. Zachodnia część wyżyny charakteryzuje się występowaniem stożków wygasłych wulkanów, natomiast część wschodnia występowaniem wapieni, w których rozwinęły się na dużą skalę zjawiska krasowe – obszar krasowy koło Guilin należy do największych na świecie. Region bardzo aktywny sejsmicznie. Znajdują się tam również duże ośrodki wydobywcze, w których eksploatowane są złoża m.in. węgla kamiennego, soli kamiennej, rud cyny, manganu, rtęci oraz boksytów.

    Kuejczou (Guizhou , chiń. upr. 贵州; chiń. trad. 貴州; pinyin Gùizhōu; Wade-Giles Kuei-chou) – prowincja w południowych Chinach.

    Stolica: Guiyang.

    Główne miasta (poza stolicą): Zunyi, Anshun.

    Geografia[ | edytuj kod]

    Większą część powierzchni zajmuje Wyżyna Junnan-Kuejczou (o wysokościach 1500-2000 m n.p.m.). Charakteryzują ją ostre formy rzeźby, liczne kotliny śródgórskie i wcięte doliny rzek. Występują tu silnie rozwinięte zjawiska krasowe. Klimat zwrotnikowy, monsunowy. Jest to obszar źródłowy licznych rzek. Główną rzeką jest Wu Jiang. Lasy zostały w minionych wiekach silnie wyniszczone i zajmują obecnie tylko mniej niż 10% powierzchni prowincji, głównie w górach. Rozległe tereny, na których lasy wytrzebiono, pokrywają zarośla bambusowe i nieużytki, na których rozwija się erozja gleb.

    Gelao (nazwa własna Klo lub Klau, chiń. 仡佬族 Gēlǎozú) – oficjalnie uznana mniejszość narodowa w Chińskiej Republice Ludowej, z grupy ludów tajo-kadajskich. Zamieszkuje głównie prowincję Guizhou i sąsiednie, niewielka populacja mieszka też w Wietnamie; inne nazwy: Qilao, Gelo, Kopu, Shagai, Thi, Thu, Ilao, Keilao, Kelao, Kha Lao, Khi Lao, Xan Lao. Według spisu z 1990 r. liczyła ponad 438 tys. członków.Mien, Yao (Wym. jao; 瑶族, hanyu pinyin: Yáo zú), Wiet.: người Dao - lud mieszkający w Chinach i na Półwyspie Indochińskim w Wietnamie, Laosie i Tajlandii. Ich większe skupiska w Chinach to prowincje Guangdong, Hunan, Jiangxi oraz region autonomiczny Kuangsi-Czuang. Sami określają się mianem "Iu Mien". Mówią językiem yao (mien), należącym do rodziny językowej hmong-mien (miao-yao). Reprezentują najwcześniejszą warstwę etniczną ludności w południowych Chinach. Trwająca do dziś migracja Yao na południe spowodowana wypieraniem przez Chińczyków, powoduje osiedlanie się enklawami, w górskich trudno dostępnych terenach.

    Ludność[ | edytuj kod]

    Ludność to głównie Chińczycy Han, ale są także mniejszości narodowe takie jak: Yao, Miao, Yi, Qiang, Dong, Zhuang, Buyei, Bai, Tujia, Gelao czy Shui.

    Gospodarka[ | edytuj kod]

    Podstawą gospodarki jest rolnictwo,, choć tylko 12% (w tym połowa jest sztucznie nawadniana) powierzchni jest uprawiana. Na górskich zboczach uprawa tarasowa. Uprawa głównie ryżu i kukurydzy ale także pszenicy, batatów, rzepaku, tytoniu, orzeszków ziemnych, trzciny cukrowej i herbaty. Rozwinięte sadownictwo owoców cytrusowych. Hodowla jedwabników. Duże znaczenie ma także zbiór ziół lekarskich, kory dębu korkowego, nasion tungowca oraz pozyskiwanie laki i drewna. Hodowla bydła i świń.

    Ryż (Oryza L.) – rodzaj zbóż z rodziny wiechlinowatych obejmujący 25 gatunków. Występuje w strefie klimatów gorących i ciepłych na całym świecie. Ryż spożywczy, będący podstawą wyżywienia 1/3 ludności świata , jest produktem otrzymywanym z ziarna ryżu siewnego.Zunyi (chin.: 遵义; pinyin: Zūnyì) – miasto o statusie prefektury miejskiej w południowych Chinach, w prowincji Kuejczou. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 554 597. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 6 848 451 mieszkańców. Ośrodek przemysłu spożywczego, chemicznego, elektromaszynowego, włókienniczego; rozwinięte hutnictwo metali nieżelaznych. Miasto posiada własne lotnisko i uniwersytet.

    W przemyśle dominuje górnictwo. Wydobycie węgla kamiennego, rud rtęci, cynku, ołowiu, manganu oraz boksytów i fosforytów. Rozwinięte gałęzie przemysłu przetwórczego to: spożywczy, jedwabniczy, maszynowy i chemiczny; ponadto hutnictwo żelaza i metali nieżelaznych. Także rzemieślnicza tradycja produkcji papieru, cukru trzcinowego, szkła i porcelany.

    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.Dong, Dongowie, także: Kam, Kamowie (chiń. 侗族, pinyin: Dòngzú; nazwa własna: Gaeml, [kɐm]) – licząca niespełna 3 mln osób mniejszość etniczna w Chinach. Posługują się językiem dong, zapisywanym znakami chińskimi, lecz należącym do niespokrewnionej z chińskim grupy języków dajskich. Zamieszkują prowincje Kuejczou, Hunan oraz region autonomiczny Kuangsi. Znani są z wysokich umiejętności ciesielskich i wyjątkowej architektury, której przykładem mogą być zadaszone mosty oraz tzw. wieże bębnów o charakterystycznym kształcie. Podstawą kuchni Dongów są marynowane warzywa oraz kleisty ryż.

    Główne ośrodki przemysłowe to Guiyang i Zunyi

    W transporcie główną rolę odgrywa transport samochodowy.

    Podział administracyjny[ | edytuj kod]

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Tradycyjna polska nazwa (egzonim) zalecana przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych; w polskiej literaturze powszechnie stosowana jest również forma chińska (endonim) w zlatynizowanym zapisie pinyinGuizhou.
    Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej (KSNG) – komisja odpowiedzialna za ustalanie polskich nazw geograficznych świata (egzonimów) oraz za reprezentowanie Polski w kwestiach nazewnictwa geograficznego na arenie międzynarodowej.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.




    Warto wiedzieć że... beta

    Tujia (chiń. 土家族, nazwa we własnym języku Bizika) – chińska mniejszość etniczna licząca ok. 8 mln osób. Zamieszkuje góry Wuling Shan w chińskich prowincjach Hunan i Hubei. Jest zaliczana do oficjalnych 55. mniejszości w ChRL. Nazwa bizika oraz jej chińskie tłumaczenie (tujia) oznaczają "tubylców"
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Zhuang (język chiński: 壮族 pinyin: Zhuàngzú; inaczej – Zhuangowie, Czuangowie) – mniejszość etniczna w Chinach, licząca ok. 18 mln osób, zamieszkująca głównie Region Autonomiczny Kuangsi-Czuang na południu Chin, a także prowincje Junnan, Guangdong, Kuejczou oraz Hunan. Liczebnie są drugą co do wielkości grupą etniczną w Chinach po Hanach. Posługują się językiem zhuang, niespokrewnionym z językiem chińskim.
    Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.
    Bambus (Bambusa Shreb.) – rodzaj roślin wieloletnich o drewniejących łodygach należący do rodziny wiechlinowatych. Stanowi jeden z kilkudziesięciu rodzajów zwyczajowo określanych mianem "bambusów", wchodzących w skład podrodziny bambusowych (Bambusoideae). Rodzaj liczy ok. 130 gatunków występujących w tropikalnej i subtropikalnej części Azji, poza tym niektóre gatunki są szeroko rozpowszechnione w uprawie.
    Yi, Nuosu, Lolo (język chiński: 彝族 pinyin: Yízú, wiet.: Người Lô Lô) – mniejszość etniczna w Chinach, Wietnamie i Tajlandii. Większość jej członków, 8 milionów, mieszka w chińskich prowincjach Syczuan, Junnan, Kuejczou i Kuangsi. Sami określają się nazwą "Nuosu". Nazwa "Lolo", spotykana w dawniejszej literaturze, jest obecnie uważana w Chinach za obraźliwą, ale jest oficjalnie używana w Wietnamie jako Lô Lô oraz w Tajlandii jako Lolo. Yi posługują się różnymi, czasami wzajemnie trudno zrozumiałymi językami z rodziny tybetańsko–birmańskiej, które zapisują używając własnego pisma yi, lecz tylko jeden z nich (nuosu) jest nauczany w szkołach.
    Bai (chiń. 白族, pinyin: bái zú; nazwa własna: pɛ21tsi33) – jedna z 55 mniejszości etnicznych w Chinach. Według spisu z 2000 r. liczy 1,858,063 osób. Zamieszkuje region Dali w prowincji Junnan, a także prowincje Kuejczou (rejon Bijie) i Hunan (rejon Sangzhi).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.052 sek.