• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kuchnia grecka



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Mezes, często jako liczba mnoga: Mezedes (gr. μεζέ, μεζέδες), w kuchni greckiej potrawa lub zestaw potraw, podanych jako zakąska, zwykle do ouzo. W skład greckich mezedes najczęściej wchodzą: plaster sera feta i nieco oliwek, polane oliwą z oliwek i przyprawione, np. posypane oregano), podane z pieczywem. Alternatywnie może to być bardzo mała porcja owoców morza, zazwyczaj marynowanych, albo mała porcja, zawierająca dojrzewające lub wędzone mięsa i wędliny, zawsze także z pieczywem.Gemista (również yemista, gr. γεμιστά, czyt. jemista) – potrawa kuchni greckiej. Wydrążone pomidory lub papryka napełniane są farszem z doprawionego ryżu, po czym pieczone. Potrawa przeważnie wegetariańska czasem spotykana jest w wersji z mielonym mięsem, czy boczkiem, ale także serem lub, w wersji na słodko, rodzynkami i orzechami.
    Musaka
    Sałatka choriatiki
    Chorta wlita
    Pastitsio

    Kuchnia grecka – dział sztuki kulinarnej wywodzącej się i charakterystycznej dla Grecji i Greków. Zazwyczaj postrzegana jest jako zdrowa i prosta. Charakteryzuje się m.in. popularnym w kuchniach śródziemnomorskich i bałkańskich, częstym stosowaniem czosnku, oliwy z oliwek, liści winorośli, dużej ilości warzyw (zwłaszcza pomidorów, papryki, świeżych ziół), baraniny i ryb. Wina greckie są znane i cenione już od czasów starożytności.

    Siros, Sira (gr. Σύρος), grecka wyspa w archipelagu Cykladów na Morzu Egejskim, na południowy wschód od Grecji kontynentalnej.Czosnek pospolity, czosnek zwyczajny (Allium sativum L.) – gatunek byliny (w uprawie jako roślina dwuletnia lub jednoroczna) należący do rodziny amarylkowatych (podrodzina czosnkowych). Jest warzywem, przyprawą i rośliną leczniczą znaną zwykle tylko pod nazwą rodzajową, jako czosnek. Pochodzi z Azji Środkowej, skąd rozprzestrzeniony został jako roślina uprawna do Europy i północnej Afryki, z czasem trafił na inne kontynenty. Rozprzestrzeniany w postaci rozmnażanych wegetatywnie kultywarów, pochodzących od dziko rosnących w Azji południowo-zachodniej roślin, opisywanych jako gatunek Allium longicuspis Rgl.

    Spis treści

  • 1 Historia kuchni greckiej
  • 2 Podstawowe składniki dań greckich
  • 3 Specjalności niektórych wysp
  • 4 Popularne napoje
  • 5 Podstawowe terminy
  • 6 Literatura
  • 7 Przypisy
  • Historia kuchni greckiej[]

    Kuchnia grecka ma bardzo długą tradycję. Historycznie kuchnia grecka była prekursorem kuchni zachodniej i wywarła kulinarny wpływ, poprzez starożytny Rzym, na Europę, a później Nowy Świat. Pierwszą w historii książkę kucharską napisał w 330 roku p.n.e. Archestratos, a tradycja kulinarna Grecji liczy sobie koło 4000 lat. Kuchnia starożytnej Grecji charakteryzowała się niewielką ilością surowców i opierała się głównie na pszenicy, oliwie i winie, mięso jadano rzadko, nieco częściej ryby. Taki trend w greckiej trwał przez czasy rzymskie i osmańskie i dopiero dość niedawno popularniejsze stało się mięso. Kuchnia bizantyjska była bardzo podobna do tej klasycznej, ale zawierała już nowe składniki, wcześniej niedostępne, takie jak: kawior, gałka muszkatołowa. Ryby nadal stanowiły istotną część diety. Kuchnia grecka chętnie wykorzystała uprzywilejowaną pozycję Konstantynopola w handlu przyprawami. Niektóre współczesne dania sięgają tradycją starożytności, np.: skordalia (orzechy włoskie, migdały, miażdżony czosnek i oliwa) czy zupa z soczewicy, niektóre czasów hellenistycznych i rzymskich, jak np.: loukaniko (suszona kiełbasa wieprzowa) lub bizantyjskich: feta, wędzona ikra czy tradycyjny chleb wypiekany z kukurydzy, jęczmienia i żyta. Wiele dań pochodzi z kuchni osmańskiej i zdradza korzenie arabskie, perskie lub tureckie, m.in.: moussaka (warstwy mielonej jagnięciny, bakłażana i pomidorów pieczonych w piecu), tzatziki (jogurt z czosnkiem i ogórkiem).

    Biedrzeniec anyż (anyż, anyżek) (Pimpinella anisum L.) – gatunek jednorocznej rośliny z rodziny selerowatych. Prawdopodobnie pochodzi z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego. Prawdopodobnym jego przodkiem rośliny uprawnej jest biedrzeniec kretycki (Pimpinella cretica Poir) pochodzący z wyżyn Iranu. Obecnie biedrzeniec anyż występuje wyłącznie w uprawie. W Polsce jest uprawiany (rzadko) i czasami przejściowo dziczejący (efemerofit).Kreta (gr. Κρήτη od słowa krateia – silna, łac. Creta, tur. Kirid, wen. Candia) – grecka wyspa położona na Morzu Śródziemnym. Jest ona największą grecką wyspą i piątą co do wielkości wyspą śródziemnomorską. Linia brzegowa ma długość ok. 1040 km. Największym miastem jest Heraklion (Iraklion).


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Mastyks (gr. Μαστίχα) - "Łzy Chios" - miękka, aromatyczna żywica naturalna, pozyskiwana z balsamu wyciekającego z drzewa Pistacia lentiscus, rosnącego na greckiej wyspie Chios, w Turcji na półwyspie Çeşme, w Afganistanie, Beludżystanie, zachodniej i północnej Afryce, a także w Meksyku.
    Cielęcina – mięso cieląt w wieku od 2 tygodni do 6 miesięcy. Większość zwierząt zabijanych na cielęcinę to buhajki ras mlecznych, zatem nieprzydatne w produkcji mleka. Najlepszej jakości mięso pochodzi ze zwierząt 4-8 tygodniowych, karmionych głównie mlekiem, jednakże większość cieląt w wielkoprzemysłowych hodowlach karmi się ubogą w żelazo karmą zastępczą. Wywołana w ten sposób anemia zapewnia atrakcyjny wizualnie, blady kolor mięsa.
    Bałkany – region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego. Jednak nazwa ta mniej odnosi się do geografii, a bardziej do wspólnoty historyczno-kulturowej. Przy takim podejściu o przynależności danego kraju do Bałkanów decydują cechy kulturowe (np. język należący do ligi bałkańskiej, pewne elementy kultury ludowej), społeczne (np. wieloetniczność, współwystępowanie katolicyzmu, prawosławia i islamu) oraz historyczne (np. dawna przynależność do Cesarstwa Bizantyjskiego, zasiedlenie przez Słowian w VI wieku naszej ery, a przede wszystkim doświadczenie panowania tureckiego).
    Kebab – potrawa kuchni orientalnej. Określenie obejmuje ponad dwadzieścia odmian tej potrawy (m.in. iskender kebab, adana kebabı czy şiş kebabı) i nie jest jednoznaczne. W Polsce słowo kebab oznacza zazwyczaj döner kebap (po turecku ‘obracające się pieczone mięso’), czyli danie kuchni tureckiej w postaci baraniny (może być to również mięso cielęce lub drobiowe, nigdy wieprzowe) skrawanej z pionowego rożna z surówką i owczym serem, współcześnie przekształcone w danie typu fast food, podawane w przaśnym chlebie, picie lub bułce z surówką warzywną oraz różnymi sosami – łagodnymi lub ostrymi. W Niemczech potrawę tę określa się najczęściej jako döner (po turecku ‘obraca się’), odmianę w placku lawasz zaś jako dürüm döner (‘zawinięty döner’), turecka pizza (Türkische Pizza) lub yufka, przy czym ostatnie określenie dotyczy niekiedy jedynie kebabu z mięsa drobiowego. Powszechne jest jedzenie kebabu razem z ayranem.
    Ser – produkt spożywczy wytwarzany z mleka poprzez wytrącenie z mleka tłuszczu i białka w postaci skrzepu, który zostaje poddany dalszej obróbce. Istnieje wiele gatunków sera i dzieli się je np. ze względu na gatunek mleka, zawartość tłuszczu, konsystencję, proces produkcyjny i czas dojrzewania. Ser zawiera wiele składników odżywczych. Technologią produkcji serów zajmuje się serowarstwo.
    Cacyki (tzatziki, tzadziki, dzadzyki, nwgr. τζατζίκι) – przybranie greckie, podawane jako dodatek do dań z grilla, smażonych, pieczonych lub podawane oddzielnie jako dip (najpopularniejsza przystawka w kuchni greckiej). Można je też spożywać z zapieczonym pieczywem.
    Frytki (franc. pommes de terre frites, czyli ziemniaki smażone) – rozdrobnione, pokrojone w kształt słupków, ziemniaki smażone w głębokim tłuszczu (tradycyjnie, w kraju pochodzenia – Belgii, stosowano do smażenia łój wołowy). Stosowane jako dodatek do potraw pieczonych lub smażonych, np. ryb.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.035 sek.