• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kubrat



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Herakliusz (łac. Flavius Heraclius, gr. Ηρακλειος – Herakleios, ur. ok. 574, zm. 11 lutego 641) – cesarz wschodniorzymski (bizantyjski) panujący w latach 610–641. Syn Herakliusza – egzarchy afrykańskiego z Kartaginy, założyciel dynastii heraklijskiej.Wielka Bułgaria (t. Stara Bułgaria-Byzantine Greek: Παλαιά Μεγάλη Βουλγαρία, Palaiá Megálē Boulgaría) – ziemie między Dnieprem a Kubaniem, zamieszkane przez plemiona bułgarskie.

    Kubrat (także: Kuwrat, Kurt, bułg. Кубрат) – król (chagan) tureckojęzycznego ludu Protobułgarów, z rodu Dulo. Twórca największej potęgi Wielkiej Bułgarii. Panował w I połowie VII wieku.

    Życie[ | edytuj kod]

    Daty życia Kubrata są bardzo niepewne i sporne. Wedle Imiennika chanów protobułgarskich rządził 60 lat, co pozwala ustalić okres jego panowania, cofając się od daty śmierci syna Asparucha na lata od ok. 580 do ok. 640 roku. Liczby lat panowania pierwszych chanów podane w Imienniku mają jednak charakter symboliczny (są bardzo wysokie: Awitochol – 300 lat, Irnik – 108; i dzielą się przez 12). Nie jest wykluczone, że taki sam charakter ma liczba dotycząca Kubrata. Powoduje to przesuwanie panowania Kubrata, np. przez D. Langa, na lata 592 do 642.

    Chorezm – historyczna kraina nad dolną Amu-darią, obejmująca obszar dzisiejszego Uzbekistanu, Turkmenistanu i Iranu.Konstans II Brodaty (Constans II Pogonatus, ur. 7 listopada 630, zm. 15 września 668) – cesarz bizantyński od 641 roku do śmierci.

    Historycy, którzy przyjmują tak wczesną datę objęcia władzy przez Kubrata, uznają, że to on był owym bezimiennym władcą bułgarskim opisywanym w źródłach bizantyjskich, który w 619 roku przybył do Konstantynopola wraz z rodziną i licznym orszakiem, został uroczyście przywitany przez cesarza Herakliusza, przyjął chrzest i tytuł patrycjusza rzymskiego i powrócił do swego kraju jako sprzymierzeniec Bizancjum w walce z Awarami.

    Wołga (ros. Волга, mar. Jul, tat. Idel, łac. Rha) – wielka rzeka w Rosji przeduralskiej. Długość – 3531 km, powierzchnia zlewni – 1380 tys. km², średni roczny przepływ u ujścia 8060 m³/s (254,35 km³ rocznie). Największa i najdłuższa rzeka Europy i Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa na świecie rzeka uchodząca do jeziora. Płynie wyłącznie przez Rosję, tylko skrajne wschodnie ramię delty – Kigacz wyznacza granicę z Kazachstanem. W wyniku prowadzonej w czasach radzieckich budowy licznych zbiorników retencyjnych i regulacji koryta, bieg Wołgi został skrócony o ponad 160 km.Protobułgarzy również Prabułgarzy – lud koczowniczy pochodzenia huńskiego, który pomiędzy V a VII wiekiem zamieszkiwał stepy nadczarnomorskie. Nazwa Bułgar pochodzi od tureckiego bulgha i oznacza "mieszać się".

    Przeciw tak wczesnemu datowaniu panowania Kubrata świadczy przede wszystkim tradycja, wedle której Kubrat spędził młodość w Konstantynopolu na dworze cesarskim, prawdopodobnie jako zakładnik, i tam przyjął chrzest. Historycy uznający tę tradycję, przyjmują, że to stryj Kubrata, Orchan, który dokonał zjednoczenia wschodnich plemion protobułgarskich – Onogurów, udał się w 619 roku na dwór cesarski, przyjął chrzest i zawarł sojusz przeciw Awarom. Być może wtedy właśnie Kubrat został zakładnikiem w Konstantynopolu i przyjął chrzest czym tłumaczy się jego późniejszą konsekwentnie probizantyjską politykę. Po śmierci stryja Kubrat przejął władzę w państwie. Imiennik wymienia jako jego bezpośredniego poprzednika niejakiego Gostuna, syna namiestnika z rodu Ermi, który miał sprawować władzę przez dwa lata.

    Asparuch (czasem podaje się formę Isperych, bułg. Аспарух, Исперих) – chan protobułgarski, trzeci syn Kubrata, z rodu Dulo. Twórca Bułgarii naddunajskiej, którą władał w latach 681 – 701.Teofanes Wyznawca, Teofanes Homologetes, również Teofanes Confessor, cs. Prepodobnyj Fieofan, ispowiednik Sigrianskij, naczertannyj (ur. ok. 760 w Konstantynopolu, zm. 817 lub 818) – bizantyjski duchowny, historyk, kronikarz oraz święty katolicki i prawosławny.

    Objąwszy władzę Kubrat zerwał więzy zależności swojego ludu od Türkütów. W 635 roku pokonał Awarów i rozszerzył obszar swego państwa o plemiona zależnych dotąd od Awarów Kutigurów. Stworzone przez niego państwo objęło ziemie zamieszkane przez Bułgarów od Kubania po Dniepr. W okresie samodzielnych rządów Kubrat prowadził w stosunku do Bizancjum politykę pokojową, występując zwykle jako sojusznik cesarzy bizantyjskich, Herakliusza i jego syna Konstansa II. Współczesny wielkiego króla z dynastii Sassanidów Jezdegerda III (632–651) utrzymywał też żywe kontakty polityczne i kulturalne z Iranem. O rozmachu jego polityki świadczą stosunki handlowe i dyplomatyczne z wielkimi stolicami Chorezmu i Sogdiany w Azji Centralnej.

    Kutigurowie – (również Kutrigurowie) plemię bułgarskie zamieszkujące w VI i VII wieku ziemie położone nad Morzem Czarnym na zachód od Donu. Część historyków odróżnia ich od Bułgarów, uznając Kutigurów za plemię huńskie. Wobec niejasnej genealogii Protobułgarów, którzy również uważani są za związek plemion huńskich, kwestia nie jest łatwa do wyjaśnienia. Nazwa Kutigurów wywodzi się ze starotureckiego körtűrgűr, co oznacza: „wyróżniający się”, „dostojny”.Kama (Ка́ма) (tatar. Çulman) – rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi (i największy z nich, w rzeczywistości większy także od Wołgi w miejscu połączenia obu rzek). Wypływa w republice autonomicznej Udmurcja (ros. Удму́ртия) płynąc najpierw na wschód, potem skręca na południe i zachód w obwodzie permskim, przepływa ponownie przez Udmurcję a następnie przez republikę autonomiczną Tatarstan, gdzie spotyka się z Wołgą.

    Po śmierci Kubrata, która mogła nastąpić nawet około 660 roku, jego wielkie państwo rozpadło się około 660 lub 665 roku pod uderzeniem Chazarów. Istnieją spory co do datacji śmierci Kubrata i rozpadu jego państwa. Niektóre źródła wskazują tu rok 660 jako przybliżoną datę upadku Wielkiej Bułgarii, według innych Kubrat miał panować jeszcze przez kilka lat aż do 665 lub nawet 668 roku.

    Bułgarzy Kamscy – lud pochodzenia tureckiego, który po rozpadzie Wielkiej Bułgarii w połowie VII wieku osiadł na lewym brzegu Wołgi, gdzie stworzył państwo, Bułgarię Wołżańsko-Kamską. W początkach X wieku Bułgarzy Kamscy przyjęli Islam. Utrzymali oni niezależność do XIII wieku, kiedy to zostali podbici przez Mongołów. Potomkami ich są obecnie Czuwasze.Rawenna (wł. Ravenna) – miasto i gmina w północnych Włoszech w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna. Według danych na rok 2007 gminę zamieszkuje 151 055 osób, 228 os./km².


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Chazarowie, Kozarowie (turecki: Hazarlar) – lud koczowniczy pochodzenia tureckiego, o którym pierwsze wzmianki pochodzą z VI wieku n.e. Tereny zajmowane przez Chazarów rozciągały się na Stepie Pontyjsko-Kaspijskim między północnym Kaukazem, Krymem, Morzem Kaspijskim a rzeką Jaik i Samarą. Trudnili się głównie pasterstwem i handlem, a bogacili na łupieskich wyprawach. Przez ich ziemie prowadziły największe szlaki handlowe z Chin do Europy (jedwabny szlak) oraz szlak północ-południe (od Waregów do Greków).
    Pliska (bułg. Плиска) – niewielkie (ok. 1 062 mieszkańców) miasteczko w północno-wschodniej Bułgarii, w okolicach Szumenu.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Bułgaria, Republika Bułgarii (България, Република България) – państwo położone w południowo-wschodniej Europie, na Bałkanach. Graniczy z Serbią oraz Macedonią od zachodu, Grecją i Turcją od południa, Morzem Czarnym od wschodu i Rumunią od północy.
    Dulo – protobułgarski ród arystokratyczny i dynastia władająca Wielką Bułgarią oraz Bułgarią naddunajską w pierwszym okresie jej istnienia, jako niezależnego państwa (VII w.-VIII w.).
    Panonia (łac. Pannonia) – w starożytności prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem; dzisiejsze tereny zachodnich Węgier, wschodniej Austrii, Chorwacji, Słowenii oraz Serbii.
    Onogurowie - (zwani też Hunno-Gundurami) plemię bułgarskie zamieszkujące w VI i VII wieku ziemie położone nad Morzem Czarnym nad Kubaniem. Turecka nazwa plemienia wywodzi się od słowa on-yghur i oznacza „10 sprzymierzonych plemion”.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.