• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kształtka

    Przeczytaj także...
    Redukcja – rodzaj kształtki rurowej. Element rurociągu, który zmniejsza rozmiar rury z większej do mniejszej średnicy (średnica wewnętrzna). Złączka redukcyjna jest stosowana do rur, urządzeń, kolan, itp. Proces wytwarzania jest zautomatyzowany na tokarko – frezarkach. Do produkcji używa się mosiądzu, mosiądzu niklowanego, stali nierdzewnej, stali zwykłej, miedzi oraz tworzywa sztucznego. Zakres zastosowania to: połączenia rurowe, instalacje pneumatyczne, sprężone powietrze, gazy obojętne, wody użytkowe, instalacje przemysłowe, instalacje olejowe, przewody ciśnieniowe, instalacje ściekowe, budownictwo okrętowe, przeciw pożarowe instalacje tryskaczowe, centralne ogrzewanie.Pneumatyka – nauka, będąca działem inżynierii mechanicznej, zajmująca się konstruowaniem i praktycznym wykorzystaniem urządzeń, w których przekazywanie energii i sterowanie realizowane jest za pomocą sprężonego powietrza (bądź innego gazu o podobnych właściwościach) jako czynnika roboczego.
    Konstrukcja budowlana – sposób powiązania elementów budowli w sposób poprawny pod względem zasad fizyki i ekonomii. Najważniejsze elementy konstrukcyjne budynku to: fundamenty, ściany nośne, filary, (także słupy, kolumny), belkowania, belki i stropy lub sklepienia, wiązary lub więźby dachowe. Oprócz konstrukcji podstawowych, w budynkach występują także konstrukcje drugoplanowe, czyli: ściany działowe, schody, posadzki, pokrycie dachów oraz konstrukcje uzupełniające, czyli: drzwi, okna, instalacje (wody, kanalizacji, grzewcze, wentylacji, klimatyzacji, gazu, elektryczne, teletechniczne itp.)

    Kształtka - gotowy element mechanizmu, urządzenia lub prefabrykat o kształcie nie wymagającym dalszej obróbki mechanicznej lub chemicznej. Kształtki - zwykle w zależności od stosowanego materiału i zastosowania - otrzymuje się w procesach odlewania, kucia, wykrawania, tłoczenia, wtrysku i in.

    Hydraulika - nauka o praktycznych zastosowaniach cieczy a w szczególności wykorzystywaniu ich ruchu (przepływu). Jest powiązana z mechaniką płynów, która stanowi jej teoretyczną podbudowę.Izolacja – sposób zabezpieczenia dwóch sąsiadujących układów, elementów itp. w celu utrudnienia wzajemnego oddziaływania.

    Kształtki wykorzystywane są w wielu dziedzinach techniki, między innymi:

    Śrubunek – rodzaj kształtki rurowej gwintowanej, którą wykorzystuje się do instalowania łatworozłącznych połączeń rur w instalacjach hydraulicznych (wodnych, gazowych, sprężonego powierza, centralnego ogrzewania i innych) łączonych na gwinty. Na rynku występuje wiele rodzajów śrubunków, które nazywa się także dwuzłączkami (przy czym nazwa ta jest dwuznaczna, gdyż odnosi się ona też do tzw. nypli).Trójnik – rodzaj kształtki rurowej używanej przy pracach kanalizacyjnych, wodociągowych itp.składającej się z trzech wylotów. Za pomocą trójnika możliwe jest wykonanie odgałęzienia bocznego sieci. Instalacje ze stali czarnej, ocynku, mosiądzu łączy się gwintami. Istnieją trójniki z gwintami wewnętrznymi, zewnętrznymi i ich kombinacje. W instalacjach hydraulicznych wykonanych z miedzi nie stosuje się połączeń gwintowanych. Elementy miedziane łączy się ze sobą lutowaniem miękkim bądź przy użyciu kształtek zaciskowych (na dołączonym zdjęciu pierwsza z prawej).
  • kształtki mosiężne, miedziane, żeliwne i plastikowe - w hydraulice do montowania instalacji wodnych i w pneumatyce do instalacji gazowych oraz systemach wentylacyjnych (kominowych lub nawiewnych);
  • kształtki stalowe (półfabrykaty) - do montowania konstrukcji nośnych;
  • kształtki styropianowe - do izolacji termicznej;
  • kształtki ścierne - do obróbki ściernej,
  • kształtki cegłowe - do tradycyjnego budowania.
  • Przykłady kształtek hydraulicznych[]

    kształtki z PVC
  • Kolano
  • Nypel
  • Trójnik
  • Mufa
  • Redukcja
  • Śrubunek
  • Przedłużka
  • Mimośród
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Żeliwo – stop odlewniczy żelaza z węglem, krzemem, manganem, fosforem, siarką i innymi składnikami, zawierający od 2,11 do 4,3% węgla w postaci cementytu lub grafitu. Występowanie konkretnej fazy węgla zależy od szybkości chłodzenia i składu chemicznego stopu. Chłodzenie powolne sprzyja wydzielaniu się grafitu. Także i dodatki stopowe odgrywają tu pewną rolę. Według obowiązującej normy żeliwo definiuje się jako tworzywo, którego głównym składnikiem jest żelazo i w którym zawartość węgla przekracza 2% (obecność dużych zawartości składników węglikotwórczych może zmienić podaną zawartość węgla).Tworzywa sztuczne – materiały składające się z polimerów syntetycznych (wytworzonych sztucznie przez człowieka i niewystępujących w naturze) lub zmodyfikowanych polimerów naturalnych oraz dodatków modyfikujących takich jak np. napełniacze proszkowe lub włókniste, stabilizatory termiczne, stabilizatory promieniowania UV, uniepalniacze, środki antystatyczne, środki spieniające, barwniki itp. Termin „tworzywa sztuczne” funkcjonuje obok niepoprawnych często stosowanych żargonowych określeń takich jak np. plastik. Najbardziej poprawnym terminem obejmującym wszystkie materiały zawierające jako główny składnik polimer, bez rozróżniania, czy jest on pochodzenia sztucznego czy naturalnego, jest określenie „tworzywa polimerowe”.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Stal – stop żelaza z węglem, plastycznie obrobiony i obrabialny cieplnie, o zawartości węgla nieprzekraczającej 2,10%, co odpowiada granicznej rozpuszczalności węgla w żelazie (dla stali stopowych zawartość węgla może być dużo wyższa). Węgiel w stali najczęściej występuje w postaci perlitu płytkowego. Niekiedy jednak, szczególnie przy większych zawartościach węgla, cementyt występuje w postaci kulkowej w otoczeniu ziaren ferrytu.
    Miedź (Cu, łac. cuprum) – pierwiastek chemiczny, z grupy metali przejściowych układu okresowego. Nazwa miedzi po łacinie (a za nią także w wielu innych językach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w starożytności wydobywano ten metal. Początkowo nazywano go metalem cypryjskim (łac. cyprum aes), a następnie cuprum. Posiada 26 izotopów z przedziału mas 55-80. Trwałe są dwa: 63 i 65.
    Instalacja – w technice zestaw urządzeń wewnątrz budynku, pojazdu, statku lub innego obiektu, służących do przesyłania mediów takich jak prąd elektryczny, woda, gaz ziemny, paliwo, ścieki, czy inne substancje. Na instalację składają się zwykle elementy liniowe odpowiednie do transportu danego medium takie jak rury czy przewody elektryczne, oraz dodatkowe elementy służące do monitorowania i sterowania przepływem medium, takie jak pompy, zawory, liczniki, bezpieczniki i inne.
    Mufa (inaczej złączka prosta) – łącznik w połączeniu śrubowym do łączenia głównie rur. Jest to tuleja z naciętym na całej długości jednorodnym gwintem. W mufach stosuje się gwinty walcowe oraz rozwiązania termokurczliwe, zachowujące pamięć kształtu. Mufy hydrauliczne wykonane z miedzi nie posiadają gwintu. Rury miedziane łączy się taką mufą lutowaniem miękkim.
    Mosiądz – stop miedzi i cynku, zawierający do 40% cynku. Może zawierać dodatki innych metali, takich jak ołów, aluminium, cyna, mangan, żelazo, chrom oraz krzem. Topi się w temp. poniżej 1000 °C (zależnie od gatunku). Powyżej temperatury 907 °C główny składnik stopowy mosiądzu tj. cynk zaczyna parować powodując tworzenie się zgaru.
    Obróbka ścierna – rodzaj obróbki skrawaniem, w której narzędziem skrawającym są ziarna ścierne luźne albo w postaci pasty, tarczy, osełki, papieru lub płótna ściernego. Liczba ostrzy skrawających i ich geometria są niezdefiniowane.
    Obróbka mechaniczna - ogólna nazwa obróbki, przy której następuje zmiana wymiarów zewnętrznych obrabianego elementu lub materiału poprzez oddzielanie fragmentów lub wywieranie nacisku mechanicznego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.