• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Księstwo legnickie



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. starożytna Viadua, Suevus, łac. średniowiecza Oddera (w Dagome iudex), Odera; łac. renesansowa Viadrus (od 1543)) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie).Królestwo Prus (niem. Königreich Preußen) – oficjalny tytuł państwa prusko-brandenburskiego po 1701, wraz z pozostałymi domenami dynastii Hohenzollernów w latach 1701-1918, od 1871 wchodzące w skład Cesarstwa Niemieckiego. Terytorium Królestwa Prus obejmowało dwie trzecie całego obszaru Cesarstwa Niemieckiego.

    Księstwo Legnickie (niem. Herzogtum Liegnitz) – dawne księstwo śląskie ze stolicą w Legnicy, istniejące w latach 1248-1675.

    Księstwo znajdowało się w środkowym Dolnym Śląsku, wraz ze swą częścią wołowską obejmowało znaczną część terytorium plemienia Trzebowian, którego zresztą Legnica była naczelnym grodem.

    Baronowie i hrabia Legnicki – boczna linia Piastów legnicko-brzeskich. Potomkowie księcia Jana Chrystiana i jego drugiej, morganatycznej małżonki Anny Jadwigi Sitsch.Wierzbiak (niem. Weidelache) – rzeka w województwie dolnośląskim (powiaty: świdnicki, jaworski, Legnica oraz legnicki), prawy dopływ Kaczawy, źródła na Wzgórzach Strzegomskich ok. 4 km od Strzegomia, ujście do Kaczawy ok. 7,5 km poniżej Legnicy, na pewnym odcinku stanowi wschodnią granicę administracyjną miasta, rzeka płynie głównie przez tereny rolnicze. Długość rzeki wynosi: 46 km.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 1.1 1248-1459
  • 1.2 1459-1618
  • 1.3 Księstwo wobec wojny 30-letniej
  • 1.4 Schyłek istnienia
  • 1.5 Dzieje po 1675
  • 2 Sztuka w Księstwie
  • 2.1 Romanizm
  • 2.2 Gotyk
  • 2.3 Renesans
  • 3 Kultura umysłowa księstwa legnickiego
  • 4 Stosunki społeczne
  • 5 Ludność księstwa
  • 6 Zamki i twierdze w Księstwie
  • 7 Podział administracyjny
  • 8 Granice księstwa
  • 9 Zobacz też
  • 10 Przypisy
  • Ścinawa (niem. Steinau an der Oder) – miasto leżące na Śląsku (Dolnym Śląsku), w woj. dolnośląskim, w powiecie lubińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Ścinawa.Ludwik I brzeski (Sprawiedliwy, Roztropny, Prawy) (ur. pomiędzy 1313 a 1321, zm. w grudniu 1398) – książę namysłowski w latach 1338-1342 i legnicki w latach 1342-1345 z bratem Wacławem I, w latach 1345-1346 w wyniku podziału Legnica, w latach 1346-1348/1349 bez przydziału, od 1348/1349 w Lubinie, od 1358 na połowie Brzegu i Oławy, od 1359 w Chojnowie, w latach 1364-1373 regent w Legnicy, od 1368 całość księstwa brzesko-oławskiego, od 1373 w Kluczborku, w latach 1392-1395 w Niemczy.

    Historia[]

    1248-1459[]

    Założyciel państwa, Bolesław II podczas jednego ze słynnych objazdów ziem Księstwa
    Księstwo Legnickie w 1248 roku
    Dzielnica Bolesława II Rogatki (kolor fioletowy)
    Księstwo Legnickie po podboju ziem ks. wrocławskiego przez Henryka V Brzuchatego (kolor pomarańczowy)

    Jego założycielem był Bolesław II Rogatka, syn Henryka II Pobożnego.

    Jerzy Rudolf (ur. 22 stycznia 1595 w Oławie - zm.14 stycznia 1653 we Wrocławiu) – książę legnicki z dynastii Piastów, syn księcia legnicko-brzeskiego Joachima Fryderyka i księżniczki askańskiej, Anny Marii, humanista, mecenas sztuki, kompozytor i poeta. Starosta generalny Śląska w latach 1621-1628 i od 1641 r.Śląsk (śl. Ślunsk, Ślůnsk, niem. Schlesien, dś. Schläsing, czes. Slezsko, łac. Silesia) – kraina historyczna położona w Europie Środkowej, na terenie Polski, Czech i Niemiec. Dzieli się na Dolny i Górny Śląsk. Historyczną stolicą Śląska jest Wrocław.

    Księstwo osiągnęło największą potęgę za rządów Henryka V Brzuchatego. Po tym jak rozgromił swoich wrogów w Bitwie pod Stolcem stał się on najpotężniejszym księciem w pd-zachodniej Polsce. Po tajemniczej śmierci wrocławskiego księcia Henryka IV Prawego, większość Dolnego Śląska po zbrojnym zaborze ziem wrocławskich znalazła się pod rządami książąt Legnicy.

    Wzgórza Strzegomskie (niem. Striegauer Berge, 332.11) – wzgórza w południowo-zachodniej Polsce na Przedgórzu Sudeckim.Kaczawa (niem. Katzbach, dawniej Kacbacha) – rzeka w południowo-zachodniej Polsce, na Śląsku, lewy dopływ Odry. Przepływa przez województwo dolnośląskie. Swoje źródła ma w Górach Kaczawskich (Góry Ołowiane – pn. stok zalesionej góry Turzec), powyżej Kaczorowa.

    W roku 1327, król czeski Jan, zdołał nakłonić Henryka VI Dobrego władającego wtedy Wrocławiem, syna Henryka V Otyłego do uczynienia dziedzicem księstwa wrocławskiego króla czeskiego, z zagwarantowaniem dożywocia i wydziedziczeniem Bolesława III radzącego na Legnicy i jego potomków. W tej sytuacji legnicki brat Henryka Dobrego podjął na przełomie 1327 i 1328 próbę opanowania Wrocławia. Książę legnicki korzystając z nieobecności Jana w Czechach wtargnął na ziemię brata, nie odniósł jednak sukcesu powstrzymany przez wrocławskie mury. W 1329 na Śląsk przybył brat Bolesława Władysław; trzeci syn Henryka Otyłego; pozbawiony w 1312 należnego mu księstwa legnickiego. Na wieść o tym Jan Luksemburski nakłonił go do złożenia mu hołdu lennego i zrzeczenia się na rzecz korony czeskiej Legnicy (która teoretycznie mogła do niego należeć). Fakt ten postawił w krytycznej sytuacji Bolesława III faktycznie przecież rządzącego księstwem. Nie mogąc sprostać potędze władcy czeskiego, dysponującego dodatkowo pretekstem do wojny (jako zadość uczynienie stratom swego wasala Henryka wrocławskiego), Książę Legnicy złożył 9 maja 1329 we Wrocławiu, hołd lenny.

    Lubin (niem. Lüben) – miasto i gmina w południowo-zachodniej Polsce, na Śląsku (Dolnym Śląsku), w województwie dolnośląskim, siedziba powiatu lubińskiego, gminy miejskiej i gminy wiejskiej Lubin. Jest to drugie miasto pod względem liczby mieszkańców (po Legnicy) w Legnicko-Głogowskim Okręgu Miedziowym, piąte w województwie dolnośląskim i pięćdziesiąte w Polsce.Księstwo śląskie – księstwo, forma organizacji państwowej i jednostka podziału terytorialnego istniejąca na Śląsku od XII do XX wieku. Na przestrzeni wieków przynależały do Polski, Czech i Świętego Cesarstwa Rzymskiego, później do Prus oraz Rzeszy.

    Księstwo przez całe średniowiecze było obiektem walk o władzę przepychanek pomiędzy stronnictwami, walk o spadek jak np. w latach 1352–1359 doszło w księstwie do wojny domowej między Wacławem I a jego bratem Ludwikiem.

    2 grudnia 1372 książę Ruprecht I syn Wacława zawarł młodszymi braćmi Wacławem II, Bolesławem IV i Henrykiem VIII układ o niedzieleniu księstwa przez okres dziesięciu lat. Porozumienie to było w następnych latach przedłużane i umożliwiło Rupertowi sprawowanie rzeczywistej władzy kosztem rodzeństwa (chociaż formalnie bracia byli jego współrządcami). Rupert uczestniczył w polityce dynastycznej stryja Ludwika brzeskiego, zawierając w Pradze 21 maja 1379 układ z królem czeskim Wacławem IV o wzajemnym dziedziczeniu posiadłości przez wszystkich potomków Bolesława III Rozrzutnego.

    Domena (łac. dominium, posiadłość, prawo własności) – w systemie feudalnym były to posiadłości ziemskie należące w całości do pana feudalnego (np. rycerza, możnowładcy, monarchy).Chełm (biał., ukr., ros. Холм [Chołm]) – miasto na prawach powiatu we wschodniej Polsce. Znajduje się w odległości 50 km od granicy z Białorusią i 25 km od granicy z Ukrainą w pobliżu przejścia granicznego w Dorohusku. Leży nad rzeką Uherką, lewym dopływem Bugu. Chełm jest po Lublinie drugim co do liczby ludności miastem w województwie lubelskim.

    W niesprzyjających okolicznościach politycznych 6 stycznia 1383 Rupert musiał wyrazić zgodę na rezygnację Legnicy z pretensji do księstw: wrocławskiego, świdnickiego i jaworskiego.

    Gdy uwięziono króla Wacława IV na Śląsku zaczęły szerzyć się niepokój i anarchia. Jako najznaczniejsze księstwa Legnica i Brzeg wystawiły oddziały zbrojne które odegrały znaczną rolę w utrzymaniu porządku publicznego. Aby poskromić bandytów drogowych i rycerzy rabusiów z inicjatywy księstwa Legnickiego,Brzeskiego i miast powołano Ogólnośląski Związek Obronny, na którego dowódcę 17 lipca 1402 we Wrocławiu wybrany został książę Rupert,

    Jerzy IV Wilhelm, niem. Georg Wilhelm I (ur. 29 września 1660 w Oławie, zm. 21 listopada 1675 w Brzegu) – książę legnicko-wołowsko-brzeski. Był ostatnim księciem ze śląskiej linii Piastów i całej dynastii, synem księcia Chrystiana i jego żony Ludwiki Anhalckiej.Uszewnica – potok o dość szybkim przepływie znajdujący się na terenie gminy Mściwojów i gminy Legnickie Pole, lewy dopływ Wierzbiaka.

    Problemem w sytuacji wewnętrznej księstwa za panowania Ruprechta była konieczność spłacenia olbrzymich odziedziczonych jeszcze po rozrzutnym dziadku Bolesławie III, a także po części ojcowskich długów. Młody książę jako że był dobrym zarządcą wywiązywał się tego obowiązku, co jednak nie znaczy, że te wydatki nie były obciążeniem dla kasy państwowej.

    Henryk II Pobożny (ur. 1196/1207, zm. 9 kwietnia 1241) – książę śląski, krakowski i wielkopolski 1238–1241 (do 1239 tylko w południowej Wielkopolsce po linię rzeki Warty). Przez cały okres panowania nad ziemią kaliską i wieluńską (rudzką) sprawował wyłącznie opiekę nad małoletnimi książętami. W latach 1238–1239 rządził w księstwie opolskim i był regentem w sandomierskim. W 1238 odziedziczył po ojcu księstwo krakowskie. Kontynuował starania o koronę królewską. W czasie najazdu mongolskiego w 1241 stanął na czele koalicji wojsk wielu księstw polskich. Poległ w bitwie pod Legnicą. W diecezji legnickiej rozpatruje się możliwość jego beatyfikacji.Warmątowice Sienkiewiczowskie (niem. Eichholz do lutego 1998 Warmątowice) – mała wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Krotoszyce, na południe od Legnicy, niedaleko Autostrady A-4.

    1459-1618[]

    Ziemie księstwa legnickiego z przyległymi okolicami w 1561 roku
    Ziemie Korony Czeskiej z zaznaczonym księstwem legnickim (od XIV w. do 1742 r.)

    W roku 1459 w czasie rosnącej potęgi Macieja Korwina rozbuchany w swych ambicjach patrycjat miejski krótkotrwale zdetronizował książąt, jednak lud księstwa a w szczególności lud stolicy wprowadził z powrotem księżnę Jadwigę na tron. W drugiej połowie XV w. na tle szybko rozwijających się dysproporcji społecznych powodowanych bardzo szybkim rozwojem miast księstwa, zaczęła pojawiać się niechęć ludu do lepiej uposażonych mieszczan i rycerstwa. Na taki podatny grunt padło ziarno buntu. Na południu w lasach pogórza jak i na północy za Kaczawą i Czarną w niedostępnych ostępach leśnych lub wśród bagien swoje siedziby urządzili rozbójnicy, ludzie biedni pozbawieni znaczenia. Nie byli oni uciążliwi dla ludu a jedynie dla kupców, patrycjatu i szlachty. To właśnie rzutowało na postawę władzy wobec poczynań tej grupy niezadowolonych sięgających po argument siły w walce z rosnąca biedą wielu zwykłych poddanych.

    Góry Kaczawskie (niem. Bober-Katzbach-Gebirge, czes. Kačavské hory) (332.35) – pasmo górskie położone w południowo-zachodniej Polsce, na Śląsku, w północno-zachodniej części Sudetów, w Sudetach Zachodnich.Fryderyk II (ur. 12 lutego 1480, zm. 17 października 1547) − książę legnicki, brzeski, ścinawski i głogowski, przedstawiciel śląskiej gałęzi dynastii Piastów, zwany w tradycji legnickiej "wielkim", syn Fryderyka I legnickiego.

    W XVI wieku księstwo po raz kolejny przeżywało rozkwit, tym razem za panowania księcia Fryderyka II od którego rządów rozpoczyna się epoka nowożytna w księstwie. Powiększył on obszar państwa,włączając księstwo w obręb państwa legnicko-wołowsko-brzeskiego. Fryderyk II dbał o porządek i obronność miast, a także założył Uniwersytet w Legnicy. W 1621 r. książę Jerzy Rudolf został mianowany Starostą Śląska

    Weichbild magdeburski (łac. Ius municipale magdeburgense) – pomocniczy spis praw, który razem z Zwierciadłem saskim kształtował całokształt życia prawnego w ramach prawa magdeburskiego, potocznie zwanego magdeburgią lub Saxonem. Prawo to mówiło o obywatelstwie miejskim, o założeniu miasta, o sądach w mieście, o radzie miejskiej, o administracji przestrzennej miasta, o długach i targach itp., dotyczyło więc tylko specyficznych stosunków prawnych panujących w mieście.Złotoryja (łac. Aureus Mons, niem. Goldberg) – miasto w południowo-zachodniej Polsce, w województwie dolnośląskim, siedziba powiatu złotoryjskiego, nad rzeką Kaczawą.

    Księstwo wobec wojny 30-letniej[]

    Rządzący w księstwie Jerzy Rudolf nie zezwalał na bytność walczących stron na obszarze księstwa. Na początku lat 30. odmówił wejścia na ziemie piastowskie wojskom saskim dowodzonym przez gen. Arnima. Około roku 1633 pod wpływem presji władca wydał zgodę na wejście do księstwa wojsk szwedzkich i habsburskich. W maju 1634, na zachodnich przedpolach stolicy, przy trakcie do Chojnowa, w pobliżu Ulesia, między płaskowyżem nadkaczawskim a bagnami Czarnej rozegrała się bitwa pomiądy wojskami protestanckimi a katolickimi.

    Bolesław I Wysoki (ur. w 1127, zm. 7 lub 8 grudnia 1201) – książę śląski w latach 1163-1201 (do 1166 bez głównych grodów prowincji, Dolny Śląsk w podziale 1173, w 1201 ponownie Opole, w latach 1177-ok. 1185 strata Głogowa); w latach 1146-1163, 1172-1173, 1177 na wygnaniu.Henryk IV Prawy, także Henryk IV Probus (ur. 1257 lub 1258, zm. 23 czerwca 1290) – książę wrocławski w latach 1270-1290, książę krakowski w latach 1288-1290.
    Księstwo zalicza się do obszarów które doznały największych strat podczas wojny

    Wojna przyniosła dewastację miasta i straty w jego zabudowie, do takich przypadków zaliczyć można chociażby Kościół pw. Św. Mikołaja w Legnicy. Tak jak wiele zabudowań które wynikiem wojny mocno ucierpiały tak i wspomniana świątynia powstała w XIV wieku została zrujnowana do tego stopnia, że nie doczekała czasów współczesnych

    Bitwa pod Stolcem - bitwa ta odbyła się niedaleko wsi Stolec koło Ząbkowic Śląskich dnia 24 kwietnia 1277 r. pomiędzy wojskami księcia legnickiego Bolesława Rogatki i jego syna księcia jaworskiego Henryka V Brzuchatego z jednej strony, oraz rycerstwem z księstwa wrocławskiego (wiernego Henrykowi IV Probusowi), z ks. wielkopolskiego Przemysła II (raczej tylko z części zachodniej tj. z ks. poznańskiego) i ks. głogowskiego Henryka III Głogowczyka z drugiej.Księstwo jaworskie – zostało utworzone ok. 1274 przez Bolesława Rogatkę, który wydzielił najstarszemu synowi Henrykowi Grubemu własną dzielnicę obejmującą takie miasta jak Jawor, Bolków, Kamienna Góra, Lubawka, Lwówek Śląski i Świerzawa.

    Stacjonowanie i okupacja księstwa przez wrogie wojska, szczególnie szwedzkie, przyniosło wielkie straty, liczone w setkach tysięcy talarów. Ofiary ludzkie także należy liczyć w tysiącach.

    Schyłek istnienia[]

    Ostatnim księciem był 15-letni nowator, absolwent Uniwersytetu we Frankfurcie nad Odrą Jerzy Wilhelm, lecz jego wielkie plany nie zostały zrealizowane. Zmarł wskutek przeziębienia, którego nabawił się na polowaniu. Zakończyło to egzystencję księstwa, gdyż księstwo stało się częścią domeny cesarskiej. O jego dalsze istnienie zabiegali baronowie legniccy, lecz ze względu na opór cesarza, z mizernym skutkiem.

    Wacław IV Luksemburski (ur. 26 lutego 1361, zm. 16 sierpnia 1419) – król niemiecki 1378-1400 i czeski 1378-1419, książę Luksemburga 1383–1419. Syn Karola IV Luksemburskiego.Wacław I legnicki (ur. pomiędzy 1310 a 1318, zm. 2 czerwca 1364) – książę namysłowski w latach 1338-1342 i legnicki w latach 1342-1345 wraz z bratem Ludwikiem I, w latach 1345-1346 w wyniku podziału księstwa legnickiego w Chojnowie i Złotoryi, w latach 1346-1349 całość księstwa legnickiego, w 1348 lub 1349 strata Lubina, w 1358 uzyskana połowa księstwa brzesko-oławskiego, Namysłów i Byczyna, sprzedana następnie linii świdnickiej, w 1359 w wyniku nowego podziału Legnica i Złotoryja.

    Dzieje po 1675[]

    W latach 1705-1711 nastąpił szybki rozwój gospodarczy ziem księstwa. Zwiększyły się parametry produkcji rolnej co skutkowało zwiększono produktywnością rzemieślników. Prosperity w rolnictwie wpłynęło na rosnącą zamożność miast księstwa. Miasta rozbudowywały się, przykładowo w Legnicy pojawiła se znaczna liczba domów na przedmieściach.

    Uniwersytet Legnicki - uczelnia założona w roku 1526 przez księcia Fryderyka II legnickiego jako pierwszy protestancki uniwersytet w świecie. Książę Fryderyk II, którego ambicją było być protektorem protestanckiego humanizmu, polecił utworzyć uczelnię w oparciu o potencjał intelektualny legnickiej szkoły Św. Piotra i Pawła. Do nowo powstałej uczelni przybywali znani wykładowcy z cesarstwa, dzięki czemu szkoła szybko zyskała nowych studentów i zaczęła się liczyć w tej części Europy. W uczelni zaczęli uczyć znani już wykładowcy jak: Bernard Ziegler, Kaspar Schwenkfeld, Werner, Valentin Trotzendorf. Studenci zajęcia odbywali prawdopodobnie przy kościele św. Jana w dawnych pomieszczeniach klasztornych; na trzech wydziałach: teologicznym, filozoficznym, i prawniczym.Bolesław (Bolko) III Rozrzutny (Hojny) (ur. 23 września 1291, zm. 21 kwietnia 1352) – książę na Legnicy, Brzegu i Wrocławiu w latach 1296-1311 (samodzielne rządy od 1306, formalnie razem z młodszymi braćmi), 1306-1307 w Kaliszu, 1308-1311 w Opawie, od 1311 książę brzeski, 1312-1342 legnicki, 1323-1338 w Namysłowie, od 1329 dziedziczny lennik czeski.

    W luterańskich do tej pory miastach zaczęła dominować polityka habsburskiej kontrreformacji. W większych ośrodkach w związku z tym władza inwestowała duże środki w nowe katolickie kościoły i klasztory, miało to sprzyjać konwersjom mieszkańców księstwa na religię państwową.

    Po zajęciu Śląska przez Królestwo Prus, księstwo przestało istnieć jako jednostka administracji państwowej.

    Powiat średzki – powiat w Polsce (w środkowej części województwa dolnośląskiego), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Środa Śląska.Księstwo Legnicko-Wołowsko-Brzeskie - państwo historyczne istniejące od roku 1523 do roku 1675 na obszarze Dolnego Śląska po obu stronach Odry.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wojna domowa między synami Bolesława Rozrzutnego – konflikt zbrojny w latach 1353–1359 pomiędzy synami księcia legnickiego Bolesława III Rozrzutnego: Wacławem I i Ludwikiem I o panowanie w Księstwie Legnickim.
    Dolny Śląsk (niem. Niederschlesien, śl-niem. Niederschläsing, czes. Dolní Slezsko, śl. Dolny Ślůnsk, łac. Silesia Inferior) – część historycznej krainy Śląska, położona w południowo-zachodniej Polsce nad środkową Odrą oraz w północnej części Czech.
    Trzebowianie (w napisanym łaciną Dokumencie praskim Trebouane, współczesne czeskie Třebované) to plemię zachodniosłowiańskie z grupy lechickiej zamieszkujące na Dolnym Śląsku na zachód i północ od siedzib Ślężan. Nazwa plemienia dała początek nazwie miasta Trzebnica. Środkiem ziemi Trzebowian płynęły Nysa Szalona i Kaczawa.
    Witelon, inne formy nazwiska: Witelo, Witello, Vitellio, Vitelo, Vitello, Vitello Thuringopolonis, Erazm Ciołek, (ur. około 1230 na Śląsku legnicko-wrocławskim, zm. pomiędzy 1280 a kwietniem 1314) – mnich, polski fizyk, matematyk, filozof, optyk, twórca podstaw psychologii spostrzegania.
    Powiat legnicki – powiat w Polsce (województwo dolnośląskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Legnica, które jednak samo stanowi osobne miasto na prawach powiatu i w skład powiatu legnickiego nie wchodzi. Powiat położony jest w centralnej części województwa dolnośląskiego.
    Mierczyce (niem. Mertschütz, po wojnie Mierożyce) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Wądroże Wielkie, w dolinie rzeki Wierzbiak.
    Średzka Woda, niewielka rzeka w województwie dolnośląskim, lewy dopływ Odry, o długości ok. 32 km. Wypływa na zachód od miejscowości Piersno, w gminie Kostomłoty. Początkowo płynie na północ, a następnie skręca na wschód i od południa opływa wieś Ciechów. Dalej znowu przyjmuje północny kierunek i mija wieś Chwalimierz, a potem przepływa przez Środę Śląską, gdzie przecina drogę krajową nr 94. Mija jeszcze wieś Szczepanów, przyjmuje swój prawy dopływ Jeziorkę i w Malczycach wpada do Odry.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.036 sek.