• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Księstwo Achai

    Przeczytaj także...
    Robert I z Tarentu (1319-1364) – książę Tarentu w latach 1332-1346, książę Albanii 1332-1364, książę Achai 1333-1346, tytularny cesarz łaciński jako Robert II 1346-1364.Wasal (łac. vassus, z celt. gwas, sługa) – we wczesnym średniowieczu osoba wolna oddająca się pod opiekę seniora w akcie komendacji. W zamian za lenno wasal zobowiązywał się służyć wiernie seniorowi radą i pomocą orężną. Uroczystą ceremonią przekazania lenna była inwestytura. Później wasal to osoba, która złożyła hołd lenny i przysięgę na wierność. Wasal sam mógł mieć wasala, dla którego był seniorem. Czyli oddawał mu w opiece fragment ziemi, którą sam otrzymał od własnego seniora. Z uwagi na popularność zasady w feudalizmie europejskim wasal mojego wasala nie jest moim wasalem stosunki lenne tworzyły skomplikowaną strukturę społeczną.
    IV wyprawa krzyżowa – wyprawa wojenna, która odbyła się w latach 1202-1204. Jej celem było wsparcie zbrojne państw łacińskich na Bliskim Wschodzie, jednak zakończyła się zdobyciem i złupieniem Konstantynopola, a następnie utworzeniem Cesarstwa Łacińskiego, które miało przetrwać do roku 1261.

    Księstwo Achai – jedno z państw powstałych na ziemiach Cesarstwa Bizantyjskiego po jego upadku w wyniku IV krucjaty w 1204 r. Księstwo Achai istniało w latach 12051432. W 1432 Achaja powróciła do Cesarstwa Bizantyjskiego.

    Hisoria[]

    Księstwo, położone na terenie Peloponezu, do 1224 r. było wasalem królestwa Tessaloniki. Po upadku królestwa, podbitego przez władcę Epiru, Teodora Komnena, księstwo Achai zyskało względną niezależność, zyskując sobie nawet rangę dominującej siły na terenie Grecji. W latach 1256-1258 księstwo było stroną wojny o sukcesję eubejską. W 1262 r. na znacznej powierzchni księstwa powstał podległy Cesarstwu Bizantyjskiemu despotat Morei, w którym panowali przedstawiciele cesarskiego rodu z Konstantynopola (zwykle następcy tronu bizantyjskiego).

    Teodor Angelos Dukas Komnen – (ur. 1180/1185, zm. po 1252, gr. Θεόδωρος Άγγελος Δούκας Κομνηνός, Theodōros Angelos Doukas Komnēnos) kuzyn cesarzy bizantyjskich Izaaka II i Aleksego III Angelosów, władca Epiru od 1214 do 1227 roku, cesarz Tesaloniki od 1227 do 1230 roku.Izabela Villehardouin – (ur. 1260/1263, zm. 1312). Księżna Achai, w latach 1289 – 1297 i 1301 - 1306. Córka Wilhelma II Villehardouin i Anny Angeliny, córki Michała II Angelosa, władcy Epiru.

    W 1278 księstwo Achai znalazło się we władzy włoskiej arystokracji (początkowo królów Neapolu).

    Władcy księstwa Achai[]

  • 12051209 : Wilhelm I z Champlitte
  • 12091228 : Gotfryd I Villehardouin
  • 12281246 : Gotfryd II Villehardouin
  • 12461278 : Wilhelm II Villehardouin
  • 12781285 : Karol I Andegaweński
  • 12851289 : Karol II Andegaweński
  • 12891307 : Izabela z Villehardouin
  • 12891297 : Florens z Hainaut
  • 13011307 : Filip Sabaudzki
  • 13071313 : Filip I z Tarentu
  • 13131318 : Matylda z Hainaut
  • 13131316 : Ludwik Burgundzki
  • 13181322 : Robert z Tarentu
  • 13221333 : Jan de Gravina
  • 13331364 : Robert z Tarentu
  • 13641373 : Filip II z Tarentu
  • 13731381 : Joanna
  • 13811383 : Jakub de Baux
  • 13831386 : Karol III
  • 13961402 : Piotr z St. Superan
  • 14021404 : Maria Zaccaria
  • 14041430 : Centurion II Zaccaria
  • Wilhelm II Villehardouin (zm. 1 maja 1278) – władca Księstwa Achai, zwanego też Moreą, w latach 1246 – 1278. Syn Godfryda I Villehardouin, brat Godfryda II Villehardouin, władców Achai.Jakub de Baux, fr. Jacques des Baux (ur. ?, zm. 7 lipca 1383) – książę Andrii, książę Tarentu i ostatni tytularny cesarz Konstantynopola w latach 1374-1383, książę Achai w latach 1382-1383.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Joanna I, wł. Giovanna I di Napoli, Giovanna d’Angiò (ur. 1326, zm. 27 lipca 1382 w Muro Lucano) – królowa Neapolu 1343-1382, hrabina Prowansji, księżna Achai, tytularna królowa Jerozolimy.
    Wojna o sukcesję eubejską toczyła się w latach 1256-1258. Był to konflikt między księstwem Achai a koalicją złożoną z innych łacińskich panów feudalnych, którzy czuli się zagrożeni aspiracjami Wilhelma II do hegemonii. Bezpośrednią przyczyną wybuchu wojny była podjęta przez Wilhelma próba objęcia bezpośredniej władzy nad jedną z triarchii na Eubei. Pozostali triarchowie, nominalnie będący poddanymi władcy Achai, przeciwstawili się tym działaniom i pozyskali dla siebie pomoc Wenecji. Po ich stronie stanął władca Aten i Teb, Guy I de la Roche, nominalnie również lennik Wilhelma (jako baron Argos i Nauplionu). Później do walk po stronie triarchów stanęli również władcy Salony i Bodonitzy. Koalicja poniosła decydującą klęskę w bitwie pod Karydi, do której doszło w maju lub czerwcu 1258 roku. Bitwa ta w zasadzie oznaczała zakończenie działań wojennych ale formalny pokój zawarto dopiero w 1262 roku. Mimo zwycięstwa pokój nie był jednak korzystny dla księstwa Achai. Był to efekt tego że w międzyczasie znacząco zmieniła się sytuacja strategiczna w Grecji.
    Peloponez (Półwysep Peloponeski, nwgr. Πελοπόννησος, Peloponnisos, w średniowieczu znany pod nazwą Morea, gr. Μωρέας lub Μωριάς) – półwysep i kraina historyczna w Grecji. Stanowi najdalej na południe wysuniętą część Półwyspu Bałkańskiego i kontynentalnej Grecji. Znajduje się między Morzem Jońskim a Egejskim. Połączony jest z lądem Przesmykiem Korynckim przeciętym Kanałem Korynckim. Od północy Peloponez ograniczony jest Zatoką Koryncką i Patraską. Silnie rozczłonkowana linia brzegowa tworzy liczne mniejsze półwyspy: Argolidzki, Lakoński, Mani, Mesyński i zatoki: Sarońską, Argolidzką, Meseńska, Kiparysyjską. Powierzchnia Peloponezu wynosi 21,4 tys. km².
    Jan de Gravina (ur. 1294, zm. 5 kwietnia 1336) – hrabia Graviny 1315–1336, książę Durazzo 1332–1336 (władca Albanii, bez tytułu królewskiego), hrabia Kefalenii 1325–1336, książę Achai w 1322-1333.
    Królestwo Tesaloniki – jedno z państw założonych przez krzyżowców po rozbiciu Cesarstwa Bizantyjskiego przez IV krucjatę w 1204 r. Jego twórcą był markiz Montferratu, Bonifacy I. Państwo przestało istnieć krótko po jego śmierci, podbite przez despotę Teodora z Epiru.
    Karol III z Durazzo, zw. Małym (ur. w 1345, zm. 24 lutego 1386 w Wyszehradzie) – król Neapolu w latach 1382-1386, w latach 1383-1386 książę Achai, król Węgier (jako Karol II) w latach 1385-1386 z dynastii Andegawenów. Syn Ludwika z Durazzo, hrabiego Gravina i Małgorzaty Sanseverino, córki hrabiego Corigliano Roberta Sanseverino. Po mieczu prawnuk króla Sycylii i Neapolu Karola II.
    Filip II z Tarentu (1329-25 listopada 1374) – tytularny cesarz łaciński jako Filip III, książę Tarentu i król Albanii w latach 1364-1374, książę Achai 1364-1373.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.