• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Księga zaginionych opowieści

    Przeczytaj także...
    Legendarium Tolkiena – fikcyjne uniwersum stworzone przez J.R.R. Tolkiena, przedstawione w dziełach o Śródziemiu (Ardzie), m.in. we Władcy Pierścieni, Hobbicie i Silmarillionie, w którym Tolkien wykorzystał swoją wiedzę o wierzeniach Anglosasów. W rozumieniu tolkienistycznym nazwa legendarium Tolkiena (mitologia Tolkiena) może oznaczać także część uniwersum Tolkiena poświęconą wierzeniom i legendom elfów, czyli w myśl świata przedstawionego: historycznym wydarzeniom, które przeszły do świata legend z perspektywy bohaterów Władcy Pierścieni.Valarowie (qya. Valar, Potęgi, lp. Vala) – fikcyjne postaci stworzone przez J. R. R. Tolkiena w mitologii Śródziemia, najpotężniejsi Ainurowie. Ludzie nazywali ich czasem bogami. Od początku mieli określoną płeć, mimo że byli istotami duchowymi.
    Christopher John Reuel Tolkien (ur. 21 listopada 1924 w Leeds) redaktor wydanych pośmiertnie dzieł angielskiego filologa i pisarza J.R.R. Tolkiena, prywatnie jego syn. Ojciec pisarza Simona Tolkiena.

    Księga zaginionych opowieści – tytuł zbioru wczesnych opowiadań J.R.R. Tolkiena oraz dwóch pierwszych tomów wydanej przez Christophera Tolkiena wielotomowej Historii Śródziemia, w której prezentuje i analizuje manuskrypty tych opowiadań, będące najwcześniejszymi formami zespołu mitów, które później stworzyły Silmarillion. Po każdej z opowieści następują notatki i szczegółowy komentarz autorstwa Christophera Tolkiena.

    Niedokończone opowieści (ang. Unfinished Tales of Númenor and Middle-earth) – zbiór tekstów J. R. R. Tolkiena dotyczących stworzonej przez niego mitologii Śródziemia, których nie zdążył dokończyć za życia, zredagowanych przez jego syna, Christophera Tolkiena i wydanych w 1980 roku.Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.

    Główne ramy książki wyznacza historia człowieka, który przybywa na Tol Eressëę zamieszkaną przez elfów. We wcześniejszych wersjach Zaginionych opowieści człowiek ten nazywał się Eriol i pochodził z północnej Europy, w późniejszych wersjach miał na imię Ælfwine i żył w Anglii w czasach średniowiecza. W książce Eriol przychodzi do Chaty Utraconej Zabawy, w której goszczą go Lindo i Vaire - Eldarowie. Od nich i od innych mieszkańców dowiaduje się Eriol o początkach świata, od Muzyki Ainurów do przybycia Ludzi. (Jest to więc pierwsza połowa historii opisanych w Silmarilionie).

    Valinor – polski zespół muzyczny założony w 1993 roku w Dębicy, wykonujący muzykę z gatunku melodic black metal. Muzycy mają na swoim koncie dwia albumy studyjne, demo i split z deathmetalowym zespołem Dira Mortis.Anglia (ang. England, język staroangielski Englaland) – w przeszłości samodzielne królestwo, obecnie największa i najludniejsza część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Anglię zamieszkuje 83% całkowitej populacji państwa. Region zajmuje dwie trzecie wyspy Wielkiej Brytanii i posiada granice lądowe z Walią na zachodzie i Szkocją na północy. Wyspa oblewana jest przez Morze Północne, Morze Irlandzkie, Ocean Atlantycki i kanał La Manche. Stolicą Anglii jest Londyn.

    Rozdziały w Księdze Zaginionych Opowieści (pomijając przypisy, zmiany dokonane w każdym z rozdziałów i komentarze):

    1. Chata Utraconej Zabawy
    2. Muzyka Ainurów
    3. Przybycie Valarów i wzniesienie Valinoru
    4. Uwięzienie Melka
    5. Przybycie elfów i wzniesienie Kôru
    6. Kradzież Melka i mrok nad Valinorem
    7. Ucieczka Noldolian
    8. Opowieść o Słońcu i Księżycu
    9. Ukrycie Valinoru
    10. Opowieść Gilfanona: Znój Noldolian i przybycie Ludzi

    Wiele imion i nazw w książce jest identycznych lub bliskich późniejszym wersjom, niektóre z nich jednak nie przypominają swych ostatecznych form. J.R.R. Tolkien dość często zmieniał nazwy, czasem tworzył kilka nowych wariantów w jednym manuskrypcie, następnie po kolei je odrzucając. Mylący bywa fakt, że czasem nazwa odnosząca się do jednej rzeczy jest następnie stosowana do innej, tracąc pierwotne znaczenie.

    Historia Śródziemia (ang. The History of Middle-earth) to dwunastotomowy cykl książek, będący zbiorem tekstów J. R. R. Tolkiena, wraz z gruntowną analizą jego syna, Christophera Tolkiena i pod jego redakcją. Książki te są niezwykle szczegółowe i dokumentują wszelkie notatki pozostawione przez Tolkiena, dotyczące jego mitologii Śródziemia. Cały cykl pokazuje krok po kroku etapy tworzenia tego fikcyjnego świata, od pierwszych tekstów z 1916 roku, aż po ostatnie teksty z lat 70. XX wieku. Jedynie dwa pierwsze tomy Historii Śródziemia zostały wydane w języku polskim.

    Tolkien porzucił redagowanie tych opowieści, lecz później zostały one wykorzystane jako część szkiców o mitologii Śródziemia, które przerodziły się w Silmarillion.

    Zobacz też[]

  • Niedokończone opowieści



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.