• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Księga Ozeasza

    Przeczytaj także...
    Samaria (hebr. שומרון) − ruiny starożytnego miasta położonego w Samarii, w środkowej części Izraela. Miejsce wykopalisk archeologicznych znajduje się pod administracją Autonomii Palestyńskiej.Ozeasz (hebr. הוֹשֵׁעַ) — imię męskie pochodzenia hebrajskiego, zaliczające się do zbioru imion teoforycznych. Powstało ono poprzez skrócenie imienia Yehoshua (Hoshea) — „Jahwe wybawił", por. Jezus i Jozue. Mimo podobieństwa brzmieniowego, nie jest to imię tożsame z imieniem Ozjasz.
    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    Księga Ozeasza – jedna z ksiąg Pisma Świętego, stanowi część ksiąg prorockich Starego Testamentu. W kanonie hebrajskim stanowiła część Księgi Dwunastu Proroków Mniejszych.

    Doświadczenia miłości i cierpienia, gdy żona opuściła Ozeasza dla innego mężczyzny, stały się dla niego inspiracją do wyrażenia w tej księdze miłości Boga do Izraela i Jego smutku z powodu odrzucenia tej miłości przez ludzi.

    Bóg w judaizmie – pojmowanie Boga w judaizmie, mimo różnorodności składających się na niego tradycji, obecnych także w samej Biblii hebrajskiej, jest spójne i nieporównywalne z innymi wierzeniami (łac. sui generis). Aby poprawnie poznać żydowską koncepcję Boga, należy podejść do poszczególnych, różniących się czasem tradycji jako do elementów całości. Heterogeniczne elementy należy odczytywać w ramach jednolitej, spójnej kanonicznej doktryny, którą kierowali się ostateczni redaktorzy Biblii.Jozue (hebr. יהושׁע – „Jahwe jest wybawieniem”) – imię noszone przez tytułową postać biblijnej Księgi Jozuego.

    Treść[]

    Część 1: Smutek Ozeasza z powodu jego żony, oraz smutek Boga z powodu Izraela 1–3

  • Żona i dzieci Ozeasza 1–2,1
  • Niewierny Izrael 2,2–23
  • Ozeasz odzyskuje swoją żonę 3
  • Część 2: Bóg Jahwe kocha Izraela, ale będzie jego sędzią 4–13

    Epilog: Obietnica odnowy, jeśli Izrael okaże skruchę 14

    2Tm2,3 (zastępcza nazwa potoczna: Tymoteusz) – polska grupa muzyczna grająca muzykę rockową z przesłaniem chrześcijańskim (współczesną muzykę chrześcijańską, CCM). Teksty zespołu w większości zostały zaczerpnięte z Biblii.Jahwe (hebr. יהוה) – imię własne Boga czczonego w judaizmie i chrześcijaństwie. Odnosi się do bóstwa pojmowanego na sposób monoteistyczny. Przynajmniej do czasów Mojżesza (ok. XIII w. p.n.e.), któremu, według Biblii, imię to miało zostać objawione, Żydzi oddawali mu cześć jedynie na sposób monolatrii – czcząc jedno bóstwo Jahwe, lecz nie przecząc istnieniu innych bóstw. Niektórzy uczeni podają hipotezę, jakoby kult Jahwe został przejęty z wierzeń ugaryckich. Przeczy temu tradycja elohistyczna. Imię Jahwe występuje w tekście masoreckim Starego Testamentu 6828 razy. W 25 przypadkach występuje w skróconej, późniejszej formie Jāh. Poza Biblią hebrajską znaleziono je na przykład na steli króla Meszy z IX/VIII w. p.n.e. oraz w korespondencji z Lakisz z ok. 589 r. p.n.e. Imię to jest częścią występujących w Biblii wielu imion nadawanych ludziom, jak Eliasz (hebr. Eliyyáhu), Izajasz etc.

    Czas i miejsce[]

    Wydarzenia z Księgi Ozeasza dzieją się równolegle z początkową dzia­łalnością Izajasza. Prorok Ozeasz pochodził z Północnego Królestwa. Jego służba rozpoczęła się w czasie panowania ostatniego liczącego się króla Izraela, Jeroboama II, i trwała przez dwadzieścia lat załamania świetności państwa, w okresie panowania sześciu królów i zdobycia stolicy Izraela, Samarii, przez Asyryjczyków w 721 r. przed Chr.

    Ozeasz – (hebr. הושע, „Oszua” skrót od Jehoszua, Hoszea, które znaczy: Jahwe jest zbawieniem) – prorok Starego Testamentu, znany z księgi Ozeasza; syn Beeriego. Jest jednym z dwunastu proroków Biblii, znanych jako tzw. „prorocy mniejsi". Według Talmudu był największym prorokiem swojego pokolenia.Biblia, Pismo Święte (z greckiego βιβλίον, biblion – zwój papirusu, księga, l.m. βιβλία, biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku (w formie koinè (gr. κοινὴ)), uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach obejmuje księgi Starego Testamentu. Poszczególne tradycje chrześcijańskie mają nieco inny kanon ksiąg biblijnych.

    Prorok[]

    Imię „Ozeasz" jest skrótem imienia Jehoshua (hebr. „Jahwe jest zbawieniem"), co ma pewną wymowę zważywszy na treść całej księgi.

    Niewiele wiadomo o pochodzeniu proroka. Był on synem niejakiego Beeriego, o której to postaci nie posiadamy na kartach Pisma Świętego żadnych informacji.

    Ozeasz był mężczyzną o dużej wrażliwości. Smutne przeżycia osobiste wzmogły w nim jeszcze zdolność współczucia. Jego proroctwa dotyczą przeważnie sądu, lecz wyrażone są słowami wiernej miłości i troski.

    Stary Testament, Biblia Hebrajska – starsza część Biblii, przyjęta przez chrześcijaństwo z judaizmu. Judaistyczna (a za nią protestancka) wersja obejmuje 39 ksiąg (tylko hebrajskich), katolicka zawiera 46, a prawosławna w sumie 50-53 (księgi hebrajskie i greckie z Septuaginty oraz niekiedy apokryfy).dementi – akustyczny album zespołu 2Tm2,3 wydany w 2008 roku. Płyta różni się od pozostałych studyjnych albumów grupy brakiem przesterowanych gitar, ale przede wszystkim skład rozszerzono o kwartet smyczkowy i instrumenty dęte. Album promowała akustyczna, wielkopostna trasa koncertowa (18-21 marca, 28-30 marca, 1-4 kwietnia 2009: Śrem-Jeziorany, Nowa Sól, Wrocław, Chorzów, Kraków, Poznań, Szczecin, Gdańsk, Warszawa, Puławy, Lublin i Kielce). Teksty, jak zawsze w przypadku 2Tm2,3, oparte zostały na Biblii.

    Przesłanie[]

    Ludzie zaczęli zwracać się do kananejskiego boga płodności – Baala. Korupcja religijnego i społecznego życia Izraela sprawiła, że upadek był nieuchronny. Prorok głosi jednak głęboką miłość Boga do niewiernego Izraela i Jego pragnienie, aby lud powrócił do Niego i mógł się cieszyć Jego błogosławieństwem.

    Jezus (łac. Iesus, gr. Ἰησοῦς) – imię męskie pochodzenia hebrajskiego. Polska forma imienia wywodzi się z formy łacińskiej i greckiej. Forma grecka jest przekształceniem imienia hebrajskiego, ישוע ,ישו Jehoszua, w formie skróconej Jeszua. Imię hebrajskie oznacza „Jahwe jest zbawieniem”. Forma aramejska ma postać ܝܫܘܥ ,ܝܫܘ Jeszua. W niektórych kulturach używane jako imię własne, głównie w kręgu kulturowym języka hiszpańskiego. W Kościołach chrześcijańskich imię Jezus otoczone jest szczególną czcią jako imię własne wcielonego Syna Bożego.Jeroboam II (zm. 753 r. p.n.e.) – władca królestwa Izraela panujący w latach 793-753 p.n.e., syn i następca Joasza.

    Księga Ozeasza w kulturze[]

  • Swoją interpretację fragmentu Księgi Ozeasza (Oz 11, 1–11) stworzyła polska grupa 2Tm2,3 w utworze „Kiedy Izrael był dziecięciem" na albumie dementi (2008).
  • W oparciu o księgę Ozeasza powstała książka Potęga Miłości, której autorką jest Rivers Francine
  • Zobacz też[]

  • 4Q166
  • Ozeasz
  • Jozue
  • Jezus
  • Bibliografia[]

    Biblia.net.pl

    Baal (ugar. 𐎁𐎓𐎍, fenic. 𐤁𐤏𐤋, hebr. בעל Ba`al, akad. Bēlu, arab. بعل) – semickie bóstwo, którego ośrodkiem kultu było miasto Ugarit.Język hebrajski (hebr. עִבְרִית, trb. iwrit) – język z grupy kananejskiej języków semickich, należący do afroazjatyckiej rodziny językowej, zapisywany alfabetem hebrajskim.

    Linki zewnętrzne[]

  • Księga Ozeasza w przekładzie Biblii Tysiąclecia
  • Księga Ozeasza w przekładzie Biblii Warszawskiej (audio)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    4Q166 oznaczony również 4QpHos – rękopis spisany na pergaminnie zawierający komentarz biblijnej Księgi Ozeasza. Rękopis ten został znaleziony w grocie 4 w Qumran, należy więc do zwojów znad Morza Martwego. Jest on datowany na koniec I wieku p.n.e. Karta ma wymiary 17,5 na 16,8 cm.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.