• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Książęta Conti

    Przeczytaj także...
    Stworzenie zestawienia władców Francji może nastręczać problemy ze względu na wątpliwości w ustaleniu początku państwa francuskiego. Zwykle przyjmuje się, iż był nim początek dynastii Kapetyngów w 987 roku.Franciszek I Burbon-Conti, fr. François de Bourbon (19 sierpnia 1558, w La Ferté-sous-Jouarre - 3 sierpnia 1614, w Paryżu) - trzeci syn Ludwika I Burbona, księcia de Condé, i Eleanory de Roye. W latach 1581-1597 był markizem Conti, a następnie został podniesiony do rangi księcia Conti.
    Kondeusze (fr. de Condé) – francuski ród arystokratyczny, spokrewniony z królewską dynastią Burbonów. Przedstawiciele tego rodu odgrywali znaczącą rolę we Francji w XVI i XVII wieku.
    Blason Condé-Conti.svg

    Książęta Conti (fr. de Conti) – francuski ród arystokratyczny, stanowiący młodszą gałąź rodu książąt de Condé (oni sami zaś stanowili gałąź królewskiej dynastii Burbonów).

    Tytuł ten nadany został najmłodszemu synowi Ludwika I Burbona, pierwszego księcia de Condé, i Eleonory de Roye. Nazwa Conti pochodziła od nazwy małego miasteczka Conti-sur-Selles, położonego pod Amiens. Najpierw był to tytuł markiza Conti, później został podniesiony do rangi księcia.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Władcy Polski – lista obejmuje książąt i królów Polski. Pierwszą dynastią panującą w Polsce byli Piastowie, którzy rządzili od powstania państwa polskiego (około 900) do 1370, z krótką przerwą na panowanie Przemyślidów (1291–1306). W latach 1138–1320 miało miejsce rozbicie dzielnicowe, kiedy władza nad ziemiami polskimi należała równocześnie do wielu niezależnych książąt piastowskich. Od 1370 do 1399 panowali dwaj monarchowie z dynastii Andegawenów, zaś od 1386 do 1572 monarchowie z dynastii Jagiellonów.

    Przedstawiciele tego rodu odgrywali w XVI i XVII wieku, we Francji znaczącą rolę:

  • Franciszek I, markiz (1581-1597), a następnie pierwszy książę Conti (1597-1614),
  • po jego bezpotomnej śmierci tytuł przepadł, a został przywrócony w 1629
  • Armand I, drugi książę Conti (1629-1666),
  • Ludwik Armand I, trzeci książę Conti (1666-1685),
  • Franciszek Ludwik, czwarty książę Conti (1685-1709),
  • Ludwik Armand II, piąty książę Conti (1709-1727),
  • Ludwik Franciszek I, szósty książę Conti (1727-1776),
  • Ludwik Franciszek II, siódmy książę Conti (1776-1814)
  • Wielokrotnie pretendowali na królów Francji i Polski np. Franciszek Ludwik Burbon, czwarty książę Conti (1664-1709). Linia książąt Conti wygasła w 1814, podobny los spotkał też ich starszą linię - Kondeuszy (linię Burbon-Condé), która wygasła w 1830.

    Armand Burbon-Conti, fr. Armand de Bourbon, prince de Conti (11 października 1629 – 21 lutego 1666) – drugi syn Henryka II Burbona, księcia de Condé, młodszy brat Ludwika II Burbona, księcia de Condé.Ludwik Burbon, książę de Condé, fr. Louis de Bourbon, prince de Condé (ur. 7 maja 1530 w Vendôme, zm. 13 marca 1569 w Jarnac) – dowódca i generał hugenotów, pierwszy książę de Condé – założyciel domu Kondeuszy.

    Zobacz też[]

  • fronda
  • historia Francji
  • wojna trzydziestoletnia



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.
    Historia Francji. W starożytności tereny obecnej Francji były pod panowaniem Rzymian. Początki niepodległej Francji sięgają czasów rozpadu państwa Franków. Pierwszym władcą terenów francuskich został Karol II Łysy. Jego panowanie zapoczątkowało ponad tysiącletni okres monarchii w historii Francji. Pierwszy raz panowanie monarchii skończyło się wraz z wybuchem Rewolucji Francuskiej, w 1792 roku. A po jej upadku kilkunastoletnim panowaniem cesarza Napoleona Bonaparte. Po jego upadku doszło na krótko do restauracji monarchii i ogłoszenia II Republiki, która trwała do czasu obalenia Napoleona III. Po którego obaleniu proklamowano III republikę. Istniała ona do 1946 roku gdy wprowadzono nową konstytucję. Po kolejnej zmianie konstytucji w 1958 roku Francja istnieje jako V Republika Francuska.
    Fronda (z franc. fronde, pol. proca) – francuski ruch polityczny w latach 1648–1653. Nazwa fronda pochodzi od procy - broni nierozważnych dzieci, do których porównywano buntowników. Rozróżnia się dwie frondy - parlamentarną i książęcą.
    Ludwik Armand I Burbon-Conti, fr. Louis Armand I de Bourbon (ur. 4 kwietnia 1661 w Paryżu, zm. 9 listopada 1685) - książę de Conti od 1666 do swojej śmierci. Starszy syn Armanda Burbona, księcia de Conti, i Anny Marii Martinozzi (siostrzenicy kardynała Mazarin). Jego młodszym bratem był Franciszek Ludwik Burbon, późniejszy książę de Conti.
    Ludwik Franciszek II Burbon-Conti, także Ludwik Franciszek Józef Burbon-Conti, fr. Louis François Joseph de Bourbon (ur. 1 września 1734, zm. 13 marca 1814) – hrabia de La Marche, książę de Mercoeur i książę Conti od 1776 do swojej śmierci.
    Wojna trzydziestoletnia – konflikt trwający od 23 maja 1618 do 24 października 1648 pomiędzy protestanckimi państwami Rzeszy niemieckiej wspieranymi przez inne państwa europejskie (takie jak Szwecja, Dania, Republika Zjednoczonych Prowincji, Francja) a katolicką dynastią Habsburgów. Mimo że wojna spowodowana była przyczynami natury religijnej, jednym z powodów jej długotrwałości stało się również dążenie mocarstw europejskich (nie tylko protestanckich) do osłabienia potęgi Habsburgów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.