• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski

    Przeczytaj także...
    Komitet Badań Naukowych (KBN) – zgodnie z zapisem ustawy z 12 stycznia 1991 był to naczelny organ administracji rządowej do spraw polityki naukowej i naukowo-technicznej Polski. Ustawa z dnia 8 października 2004 o zasadach finansowania nauki przekazała jego zadania w zakresie finansowania ministrowi właściwemu dla spraw nauki.Flora (z łac. Flora – rzymska bogini kwiatów) – ogół gatunków roślin występujących na określonym obszarze w określonym czasie. Ze względu na odniesienie czasowe wyróżnia się flory współczesne lub flory dawnych okresów geologicznych, zwane florami kopalnymi (np. flora trzeciorzędu). Zakres flory może być ograniczany także do określonego biotopu (np. flora górska) lub określonej formacji roślinnej (np. flora lasu deszczowego). Flora może być ogólna lub ograniczona do wybranej grupy taksonomicznej lub ekologicznej (np. flora chwastów, flora roślin naczyniowych, flora mchów). Określenie flora bakteryjna oznacza ogół bakterii żyjących w organizmie ludzkim (flora fizjologiczna człowieka) lub w określonym jego miejscu (np. flora bakteryjna jamy ustnej). Ogół grzybów występujących na danym obszarze określano dawniej mianem flory grzybów lub mikoflory, współcześnie stosowany jest termin mikobiota podkreślający brak pokrewieństwa grzybów i roślin.
    Takson – jednostka zdefiniowana w systematyce organizmów jako grupa organizmów (populacja lub grupa populacji) zwykle uznawanych za filogenetycznie spokrewnione, wyróżniających się konkretną cechą różniącą je od innych jednostek taksonomicznych. Takson obejmuje wszystkie zawarte w nim taksony niższego poziomu. Kryterium pokrewieństwa stosowane jest w systemach filogenetycznych, mimo że taksonem w zasadzie może być dowolna grupa organizmów.

    Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski – całościowa, krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Opracowana została przez Instytut Botaniki im. prof. W. Szafera PAN w Krakowie. Składa się z dwóch wydań.

    1. Vascular plants of Poland. A checklist • Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Opracowanie z 1995. Zostało udostępnione również w internecie. Opracowanie zawiera w porządku alfabetycznym ok. 6 000 nazw łacińskich i ponad 4000 nazw polskich wszystkich gatunków (ok. 2750) roślin naczyniowych występujących w Polsce .
    2. Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist • Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Opracowanie z 2002, poprawione i uzupełnione w stosunku do poprzedniej edycji. Jest dostępne tylko w formie książkowej. Zawiera ok. 7000 nazw łacińskich i ok. 5000 nazw polskich wszystkich gatunków i podgatunków roślin naczyniowych występujących w Polsce. Jest to ponad 4800 taksonów, z czego 2500 to taksony rodzime, a 480 trwale zadomowione w naszej florze. Ponadto ujęte zostały efemerofity oraz gatunki częściej uprawiane w gruncie.

    Publikacja ta jest źródłową pozycją do wykorzystania we wszystkich publikacjach biologicznych, z zakresu ochrony przyrody, rolnictwa, leśnictwa, kwiaciarstwa, w pracach naukowych i tłumaczeniach, a także źródłem wiedzy dla studentów. Druga edycja z 2002 to rezultat prac finansowanych przez Komitet Badań Naukowych. Głównymi jej autorami są: Zbigniew Mirek, Halina Pięknoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając. Napisana jest w języku angielskim i polskim. Jej działy to:

    Rośliny naczyniowe (Tracheophyta) – grupa roślin o różnej randze systematycznej w zależności od systemu klasyfikacji. W nomenklaturze filogenetycznej jest wyróżniana jako klad, siostrzany dla jednej z linii rozwojowych mszaków (najprawdopodobniej mchów Bryophyta). W tradycyjnych systemach hierarchicznych grupa ze względu na zróżnicowanie i bogactwo form tworzących ją roślin, podnoszona jest do rangi podkrólestwa Tracheobionta lub nie jest w ogóle określana za pomocą rang systematycznych.Polska Akademia Nauk (PAN) – państwowa instytucja naukowa będąca z jednej strony placówką skupiającą najwybitniejszych polskich uczonych, na wzór Francuskiej Akademii Nauk, a z drugiej - siecią wspólnie zarządzanych państwowych instytutów naukowych, których celem jest prowadzenie badań naukowych o możliwie najwyższym poziomie naukowym.
  • Lista gatunków. Przed nazwą taksonu symboliczne oznaczenia oznaczające jego status we florze polskiej:
  • antropofit zadomowiony we florze polskiej
  • takson o niepewnym statusie we florze polskiej
  • efemerofit
  • takson uprawiany
  • są wątpliwości, czy takson jest składnikiem flory polskiej
  • takson wymarły na terenie Polski
  • takson prawdopodobnie wymarły na terenie Polski
  • Przypisy do listy gatunków
  • Zarys systematyki zastosowanej w publikacji
  • Indeks nazw rodzajowych wraz z ich przynależnością do rodzin
  • Indeks polskich nazw roślin wraz z odsyłaczami do nazw łacińskich
  • Indeks nazwisk autorów
  • Literatura
  • Wszystkie nazwy gatunków flory Polski (zarówno polskie, jak i łacińskie) w polskiej Wikipedii oparte są właśnie na Krytycznej liście roślin naczyniowych Polski. Prezentuje ona jednak bardzo wąskie ujęcie gatunków. Według nowszych ujęć taksonomicznych wiele z taksonów podanych w tym opracowaniu jako gatunki – to podgatunki, odmiany lub synonimy innych taksonów. W tym przypadku na Wikipedii przedstawiona została ich alternatywna naukowa nazwa w oparciu o aktualizowane opracowanie Germplasm Resources Information Network (GRIN).

    Odmiana (łac. morpha) – kategoria systematyczna niższa od podgatunku, wyższa od formy. Wyróżniana na podstawie zbioru cech stanowiących odchylenie od wzorca gatunku, występującego u dużej grupy osobników. Jako odmianę klasyfikuje się grupę osobników tworzących mniej lub bardziej wyraźny wariant lokalny gatunku, ukształtowany zwykle pod specyficznym wpływem środowiska (za odmianę może zatem zostać uznana rasa ekologiczna, ekotyp lub ekodem). Odmiany danego gatunku mogą się swobodnie krzyżować między sobą.Efemerofit (łac. ephemerophyta, ang. ephemerophyte) – gatunek roślin obcego pochodzenia, który przypadkowo został zawleczony i – zwykle przejściowo – występuje we florze danego kraju lub obszaru. Stosunkowo często efemerofity pojawiają się wokół miejsc przeładunku towarów, np. wokół portów, dworców kolejowych lub innych stacji przeładunkowych, a także wokół szkółek ogrodniczych i ogrodów botanicznych, w których uprawia się gatunki obce. Efemerofity zwykle nie mają szans na przejście całego cyklu rozwojowego w klimacie, w jakim się znalazły, i w krótkim czasie zanikają.

    Przypisy

    Bibliografia[]

    1. Vascular plants of Poland • Checklist. [dostęp 2013-10-26].
    2. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Biodiversity of Poland. Vol. 1. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2002. ISBN 8385444831.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.