• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Krytonosek chilijski

    Przeczytaj także...
    Chile (Republika Chile, hiszp. República de Chile) – państwo w Ameryce Południowej, ciągnące się długim pasem na zachodnim wybrzeżu kontynentu nad Oceanem Spokojnym. Stolicą Chile jest Santiago. Graniczy z Peru, Boliwią i Argentyną. Do Chile należą liczne wyspy przybrzeżne i wyspy na otwartym oceanie (w sumie ok. 3 tys.): Juan Fernández, Wyspa Wielkanocna (najbardziej oddalona od innych wysp i lądów zamieszkana wyspa na świecie), Sala y Gómez, San Ambrosio, San Félix, Chiloé, Campana, Santa Inés, Chonos.Atakama (Atacama, hiszp. Desierto de Atacama) – pustynia mglista w Ameryce Południowej. Należy do najsuchszych obszarów na świecie. Leży w północnej części Chile, między Kordylierą Nadbrzeżną a Kordylierą Zachodnią. Znajduje się w obrębie dwóch chilijskich prowincji Norte Chico i Norte Grande.
    Krytonosy, krytonoski, tapakolowate, tapakole (Rhinocryptidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes). Obejmuje gatunki zamieszkujące łąki i lasy Ameryki Południowej i Środkowej.

    Krytonosek chilijski (Scytalopus fuscus) – gatunek małego ptaka z rodziny krytonosowatych. Występuje endemicznie w centralnym Chile. Niezagrożony wyginięciem. Monotypowy.

    Taksonomia[]

    Gatunek opisał po raz pierwszy John Gould w roku 1837 pod akceptowaną obecnie przez IOC nazwą Scytalopus fuscus. Holotyp pochodził z Chile, lecz nie podano dokładnej lokacji. Początkowo uznawany za podgatunek krytonoska andyjskiego (S. magellanicus). Oba te gatunki mają ze sobą kontakt w południowej części zasięgu krytonoska chilijskiego. Monotypowy.

    Biobío (hiszp. VIII Región del Biobío) – jeden z 15 regionów Chile. Jego stolica to Concepción. Składa się z 4 prowincji i jest najważniejszym regionem w kraju po aglomeracji Santiago. Na zachodzie graniczy z Oceanem Spokojnym, na wschodzie z Argentyną, od północy z regionem Maule, na południe z regionem Araukania.John Gould (ur 14 września 1804 w Lyme Regis, zm. 3 lutego 1881 w Londynie) – angielski ornitolog. Zapoczątkował specjalistyczne badania ptaków z grupy tzw. "zięb Darwina", których zmienność dostarczyła późniejszym badaczom z XX wieku licznych dowodów ugruntowujących teorię ewolucji Darwina drogą doboru naturalnego, choć w książce Karola Darwina – O powstawaniu gatunków poświęcono tym ptakom niewiele uwagi.

    Morfologia[]

    Długość ciała wynosi około 11 cm. Dla samców długość skrzydła wynosi 51-58 mm, dla samic 49-55 mm. Długość dzioba samców waha się między 12,5 a 13,5 mm, natomiast u samic pomiędzy 11,5 a 12 mm. Ogon mierzy u samców 39-44 mm, u samic 38-40 mm. Długość skoku samców mieści się w granicach 17-20 mm, zaś u samic 19-20 mm.

    Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (ang. : International Ornithological Committee, IOC) – grupa zrzeszająca około 200 ornitologów z całego świata, odpowiedzialna za organizację Międzynarodowego Kongresu Ornitologicznego i inną działalność ornitologiczną na świecie, prowadzoną przez stałe grupy robocze.Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (ang. International Union for Conservation of Nature, w skrócie IUCN) – międzynarodowa organizacja zajmująca się ochroną przyrody założona w 1948 roku jako pierwsza światowa organizacja skupiona na problemach środowiska naturalnego. Jej siedziba mieści się w Gland w Szwajcarii.

    Dorosły ciemnoszary, ciemniejszy z przodu głowy. Niższa część grzbietu i kuper mają brązowawy odcień. Spód ciała jasnoszary, boki niekiedy płowobrązowe i gęsto czarno prążkowane. Dziób czarniawy, jasny u nasady. Nogi różowe do jasnoróżowych. Osobnika młodego nie opisano.

    Holotyp – pojedynczy typ nomenklatoryczny wskazany przez autora nazwy taksonu, na podstawie którego wyróżniono i opisano nowy gatunek lub podgatunek, ewentualnie także takson w randze gatunku wzorcowy dla rodzaju i rodzaj dla rodziny.

    Zasięg występowania[]

    Zasięg występowania krytonoska chilijskiego rozciąga się od południowej Atakamy do regionu Biobío. Środowisko życia stanowią gęsto zarośnięte dna dolin. Spotykany na wysokości od poziomu morza do 800 m n.p.m.

    Behawior[]

    Pieśń wykonywana przez samca trwa 0,2-0,3 sekundy. Składa się na nią gwałtowny tryl, wzrastający z 2-3 kHz do 4-5 kHz. Takich trylów przypada średnio 1,2-1,5 na sekundę. Pozostałe głosy nie są znane. Brak również informacji na temat pożywienia.

    Lęgi[]

    Nie jest znany okres lęgów. Jedno znane gniazdo miało kształt kulisty, tworzyły je kawałki korzeniu i mech, zaś wyściółkę włosie końskie. Mieściło się na końcu długiego na 0,6 m tunelu. Zniesienie liczy 2-3 jaja o wymiarach około 22x17,5 mm.

    Status zagrożenia[]

    Przez IUCN gatunek klasyfikowany jest jako najmniejszej troski (LC, Least Concern). Lokalnie pospolity. Występuje w rezerwacie biosfery La Campana-Peńuelas. Wymaga dalszych badań, by potwierdzić status; środowisko życia zostało silnie zniszczone i pofragmentowane.

    Linki zewnętrzne[]

  • Materiały audiowizualne i zdjęcia dot. gatunku w serwisie IBC
  • Przypisy

    1. Scytalopus fuscus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
    2. BirdLife International 2012. Scytalopus fuscus. W: IUCN 2015. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2014.3. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-03-15]
    3. del Hoyo, J.; Elliot, A. & Christie, D.A.: Handbook of the Birds of the World. T. 8. Broadbills to Tapaculos. Lynx Edicions, 2003, s. 782. ISBN 84-87334-50-4.
    4. Frank Gill, David Donsker (red.): Antthrushes, antpittas, gnateaters, tapaculos & crescentchests (ang.). IOC World Bird List: Version 5.1. [dostęp 2015-03-15].
    5. Charles E. Hellmayr: The Birds of Chile. 1909, s. 228.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.033 sek.