• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kryteria rzymskie III

    Przeczytaj także...
    Trzustka (łac. pancreas) – narząd gruczołowy położony w górnej części jamy brzusznej. Ma nieregularny, wydłużony i spłaszczony w wymiarze grzbietowo-brzusznym kształt. Wymiar podłużny w rzucie poprzecznym porównywany do kształtu młotka lub haczyka (wygięty częścią środkową do przodu). W rzucie czołowym kształt przypomina literę S. U osoby żywej jest szaroróżowa, a na zwłokach szarobiała. Budowa zrazikowa dobrze zaznacza się na powierzchni gruczołu i nadaje mu wygląd guzkowaty. Na powierzchni trzustki może gromadzić się tkanka tłuszczowa, która wygładza jej powierzchnię i nadaje zabarwienie bardziej żółtawe. Miąższ narządu jest spoisty i miękki. Pod względem funkcjonalnym trzustka składa się z części wewnątrzwydzielniczej (hormonalnej, odpowiedzialnej za wytwarzanie kilku hormonów m.in. insuliny i glukagonu) i zewnątrzwydzielniczej (trawiennej, produkującej zawierający enzymy trawienne sok trzustkowy (łac. succus pancreaticus), zwany śliną brzucha ze względu na podobieństwo konsystencji i barwy do śliny).Zespół wymiotów cyklicznych (ang. cyclical vomiting syndrome, cyclic vomiting syndrome (USA), CVS) – zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego o nieokreślonej przyczynie, objawiające się nawracającymi epizodami nasilonych wymiotów i nudności, które trwają od kilku godzin do kilku dni i powtarzają się przez kilka tygodni do kilku miesięcy. Przerwy między atakami są bezobjawowe.
    Biegunka (łac. diarrhoea; potocznie rozwolnienie) – objaw kliniczny polegający na zwiększonej częstotliwości wypróżnień (według WHO ≥3/24h) lub zwiększonej ilości stolca (≥200g/24h), wraz ze zmianą konsystencji na płynną bądź półpłynną. Biegunce może towarzyszyć stan ogólnego osłabienia, gorączka czy też kurczowe bóle brzucha. Objaw ten trwający do 14 dni określany jest jako biegunka ostra, natomiast utrzymanie się objawów chorobowych ponad 4 tygodnie kwalifikuje do rozpoznania biegunki przewlekłej (niektórzy autorzy wyróżniają biegunkę uporczywą – trwającą 2-4 tygodnie).

    Kryteria rzymskie III, wytyczne rzymskie III – opublikowana w 2006 klasyfikacja zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego określająca zasady ich rozpoznawania oraz wytyczne dotyczące leczenia. Zasady te oparte są wynikiem konsensusu przyjętego przez międzynarodową grupę ekspertów.

    Nudności (stgr. ναυτεία, łac. nausea, vomitus, ang. nausea) – nieprzyjemne, niebolesne, subiektywne odczucie silnej potrzeby zwymiotowania. Mogą mu towarzyszyć: ślinotok, tachykardia, zblednięcie skóry i potliwość. Nudności zazwyczaj poprzedzają wymioty i odruchy wymiotne, chociaż mogą występować niezależnie.Zespół przeżuwania (zespół ruminacji, ang. rumination syndrome) – przewlekłe zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego o nieokreślonej precyzyjnie etiologii i patogenezie, objawiające się występującym bez prowokowania wymiotów oraz powtarzalnym cofaniem się z żołądka do jamy ustnej porcji ostatnio spożytego pokarmu (tzw. regurgitacje), a następnie ponownym jej przeżuwaniem i połykaniem bądź wypluwaniem. Zaliczane także do zaburzeń odżywiania.

    Podstawę kryteriów rozpoznania poszczególnych zaburzeń czynnościowych stanowią objawy zgłaszane przez chorego oraz brak odchyleń w badaniach dodatkowych wskazujących na chorobę organiczną.

    Podział zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego według kryteriów rzymskich III[ | edytuj kod]

    A. Choroby czynnościowe przełyku[ | edytuj kod]

  • A1. Zgaga czynnościowa
  • A2. Czynnościowy ból w klatce piersiowej o przypuszczalnie przełykowym pochodzeniu
  • A3. Dysfagia czynnościowa (czynnościowe zaburzenia połykania)
  • A4. Gałka (globus)
  • B. Choroby czynnościowe żołądka i dwunastnicy[ | edytuj kod]

  • B1. Dyspepsja (niestrawność) czynnościowa
  • B1a. Zespół zaburzeń poposiłkowych
  • B1b. Zespół bólowy nadbrzusza
  • B2. Zespół zaburzeń odbijania
  • B2a. Aerofagia (nadmierne przełykanie powietrza)
  • B2b. Nieokreślone intensywne odbijanie
  • B3. Nudności i wymioty czynnościowe
  • B3a. Przewlekłe nudności idiopatyczne
  • B3b. Wymioty czynnościowe
  • B3c. Zespół cyklicznych wymiotów czynnościowych
  • B4. Zespół przeżuwania u dorosłych
  • C. Choroby czynnościowe jelit[ | edytuj kod]

  • C1. Zespół jelita nadwrażliwego
  • C2. Wzdęcie czynnościowe
  • C3. Zaparcie czynnościowe
  • C4. Biegunka czynnościowa
  • C5. Nieokreślone zaburzenia czynnościowe jelit
  • D. Czynnościowe bóle brzucha[ | edytuj kod]

    E. Choroby czynnościowe pęcherzyka żółciowego i zwieracza Oddiego[ | edytuj kod]

  • E1. Zaburzenia czynnościowe pęcherzyka żółciowego
  • E2. Zaburzenia czynnościowe dróg żółciowych związane z dysfunkcją zwieracza Oddiego
  • E3. Zaburzenia czynnościowe trzustki związane z dysfunkcją zwieracza Oddiego
  • F. Choroby czynnościowe odbytu i odbytnicy[ | edytuj kod]

  • F1. Czynnościowe nietrzymanie stolca
  • F2. Czynnościowy ból odbytu i odbytnicy
  • F2a. Przewlekły ból odbytu
  • F2a1. Zespół dźwigaczy odbytu
  • F2a2. Nieokreślony ból czynnościowy odbytu i odbytnicy
  • F2b. Napadowy ból odbytu
  • F3. Czynnościowe zaburzenia oddawania stolca
  • F3a. Defekacja dyssynergiczna
  • F3b. Nieodpowiednia siła propulsywna podczas defekacji
  • G. Choroby czynnościowe u noworodków, niemowląt i młodszych dzieci[ | edytuj kod]

  • G1. Ulewania (regurgitacje) u niemowląt
  • G2. Zespół przeżuwania (ruminacji) u niemowląt
  • G3. Zespół wymiotów cyklicznych
  • G4. Kolka niemowlęca
  • G5. Biegunka czynnościowa
  • G6. Dyschezja niemowlęca
  • G7. Zaparcie czynnościowe
  • H. Choroby czynnościowe u starszych dzieci i młodzieży[ | edytuj kod]

  • H1. Wymioty i aerofagia
  • H1a. Zespół przeżuwania u młodzieży dojrzewającej
  • H1b. Zespół wymiotów cyklicznych
  • H1c. Aerofagia
  • H2. Zaburzenia czynnościowe związane z bólem brzucha
  • H2a. Dyspepsja czynnościowa
  • H2b. Zespół jelita drażliwego
  • H2c. Migrena brzuszna
  • H2d. Czynnościowy ból brzucha okresu dziecięcego
  • H2d1. Zespół czynnościowego bólu brzucha okresu dziecięcego
  • H3. Zaparcie i nietrzymanie stolca
  • H3a. Zaparcie czynnościowe
  • H3b. Nieretencyjne nietrzymanie stolca
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. Leszek Paradowski: Klasyfikacja zaburzeń czynnościowych według III Kryteriów Rzymskich. W: Leszek Paradowski (red.): Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego. Wrocław: Cornetis sp. z o.o., 2007, s. 19–20. ISBN 83-919540-8-0.
    2. Choroby czynnościowe przewodu pokarmowego. Wytyczne rzymskie III.. „Medycyna Praktyczna”. 8/2007 (wydanie specjalne), 2007. Kraków: Medycyna Praktyczna. ISSN 0867-499X (pol.). 
    3. Rome III Diagnostic Criteria for Functional Gastrointestinal Disorders (ang.). romecriteria.org, 2006. s. 885–897. [dostęp 2009-08-31].

    Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Dyschezja niemowlęca (ang. Infant dyschezia) – zaburzenie defekacji stwierdzane u niemowląt przed ukończeniem 6 miesiąca życia, należące do zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, objawiające się występowaniem nagłego krzyku przed oddaniem stolca.Wzdęcie, bębnica (stgr. τύμπανο) – objaw chorobowy związany z obecnością nadmiernej ilości gazów w jelitach.




    Warto wiedzieć że... beta

    Globus, gałka (łac. globus hystericus) – zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego objawiające się wrażeniem obecności ciała obcego albo ściskania w gardle, które ustępuje podczas spożywania pokarmów lub picia płynów. Objawom tym nie towarzyszy utrudnione lub bolesne przełykanie i nie można ich tłumaczyć chorobą organiczną. Globus jest jednym z zaburzeń konwersyjnych.
    Przewlekły ból odbytu (zespół dźwigaczy odbytu, kurcz dźwigaczy, zespół mięśnia łonowo-odbytniczego, zespół mięśnia gruszkowatego, bolesne napięcie mięśni miednicy) – zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego objawiające się występującym głównie w pozycji siedzącej tępym bólem lub wrażeniem ucisku umiejscowionym w górnej części odbytnicy.
    Brodawka Vatera, brodawka większa dwunastnicy (łac. papilla Vateri, papilla duodeni major) – miejsce, w którym żółć i sok trzustkowy dostają się do dwunastnicy. Jest to małe, bańkowate uwypuklenie wnętrza dwunastnicy, w którym przewód żółciowy wspólny i przewód trzustkowy łączą się, tworząc krótkie rozszerzenie – bańkę wątrobowo-trzustkową, inaczej bańkę Vatera (łac. ampula hepatopancreatica).
    Napadowy ból odbytu (łac., ang. proctalgia fugax) – choroba z grupy zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego objawiająca się napadowym, krótkotrwałym bólem w okolicy odbytu, występującym głównie w nocy, po narażeniu na stres oraz po defekacji.
    Pęcherzyk żółciowy (łac. vesica fellea) (zwany też niepoprawnie woreczkiem żółciowym) – gruszkowaty narząd służący do magazynowania i zagęszczania żółci do czasu, aż będzie potrzebna do emulgacji tłuszczu.
    Migrena brzuszna (ang. abdominal migraine) – zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego występujące u dzieci w wieku 3–15 lat, objawiające się nagłym, nasilonym bólem brzucha umiejscowionym w okolicy pępka.
    Zaparcie (potocznie: zatwardzenie, obstrukcja) – utrudniona lub nieczęsta (≤2/tydz) defekacja. W skrajnych przypadkach może być śmiertelne. Zaparcie ciężkie to ≤2 wypróżnienia na miesiąc.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.