• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Krystyna Feldman



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Kazimierz Dejmek (ur. 17 maja 1924 w Kowlu, zm. 31 grudnia 2002 w Warszawie) – polski reżyser i aktor teatralny, minister kultury i sztuki, poseł na Sejm II kadencji.Rzeka kłamstwa – polski serial historyczny oparty na cyklu powieściowy Ewy Szelburg-Zarembiny. Bohaterką jest Joanna, sierota szukająca szczęścia. Żyć jej przypadło na przełomie XIX i XX wieku.
    Grób Krystyny Feldman na cmentarzu Komunalnym nr 1 w Poznaniu
    Tablica pamiątkowa poświęcona aktorce w miejscu jej zamieszkania na osiedlu Armii Krajowej w Poznaniu
    Znicze i kwiaty składane przed Teatrem Nowym w Poznaniu po śmierci aktorki

    Krystyna Zofia Feldman (ur. 1 marca 1916 we Lwowie, zm. 24 stycznia 2007 w Poznaniu) – polska aktorka.

    Maszyna zmian. Nowe przygody – polski serial dla młodzieży, kontynuacja przygód wychowanków sanatorium oraz ich opiekunów z serialu Maszyna zmian.Jerzy Kawalerowicz (ur. 19 stycznia 1922 w Gwoźdźcu koło Kołomyi, zm. 27 grudnia 2007 w Warszawie) – polski reżyser i scenarzysta ormiańskiego pochodzenia, poseł na Sejm PRL (1985–1989).

    Znana głównie z roli babki Kiepskiej w sitcomie Świat według Kiepskich, malarza Nikifora w filmie Mój Nikifor, a także bardzo wyrazistych ról epizodycznych.

    Spis treści

  • 1 Życiorys
  • 2 Kariera filmowa
  • 3 Filmografia (wybór)
  • 4 Odznaczenia i nagrody
  • 5 Przypisy
  • 6 Bibliografia
  • 7 Linki zewnętrzne
  • Życiorys[]

    Urodziła się w rodzinie polsko-żydowskiej. Była córką aktora specjalizującego się w rolach szekspirowskich, uchodzącego za gwiazdę początku XX wieku Ferdynanda Feldmana i aktorki teatralnej i śpiewaczki operowej Katarzyny Feldman z domu Sawickiej. Grała małe role od piątego roku życia. Po śmierci ojca (zm. 3 czerwca 1919) matka kształciła ją w prywatnym lwowskim studio aktorskim prowadzonym przez aktora Janusza Strachockiego. W 1934 ukończyła gimnazjum im. Królowej Jadwigi we Lwowie; maturę zdała eksternistycznie, aby zdążyć na egzaminy do szkoły teatralnej. Po trzech latach nauki, w 1937, ukończyła Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej w Warszawie. Niedługo potem debiutowała w Teatrze Miejskim we Lwowie. W 1939 została zaangażowana do teatru w Łucku, jednak po wybuchu II wojny światowej wróciła do Lwowa. W 1942 została zaprzysiężona jako żołnierz Armii Krajowej. Pełniła w niej funkcję łączniczki.

    Postacie z serialu Świat według Kiepskich – artykuł przedstawia bohaterów serialu telewizyjnego Świat według Kiepskich.Mistrz i Małgorzata – wyreżyserowany przez Macieja Wojtyszkę i liczący cztery odcinki serial produkcji polskiej, będący ekranizacją powieści rosyjskiego pisarza Michaiła Bułhakowa pod tym samym tytułem. Powstał w 1988, natomiast jego premiera miała miejsce w 1990. Produkcja ta łączy w sobie elementy filmu dramatycznego, fantastyki, dramatu politycznego, filmu psychologicznego oraz romansu. Podobnie jak w literackim pierwowzorze obecny jest w niej także wątek religijny. Ze względu na niski budżet, którym dysponowali twórcy, bardziej niż na efekty specjalne postawili oni na grę aktorską.

    Na scenę teatru lwowskiego powróciła po wyzwoleniu miasta w 1944. Zagrała wówczas męską rolę Staszka w Weselu Wyspiańskiego, reżyserowanym przez Aleksandra Bardiniego. Po wojnie występowała w teatrach, między innymi Łodzi (przez kilkanaście lat była aktorką i pomocnikiem reżysera oraz reżyserem u Kazimierza Dejmka w Teatrze Nowym, występowała również w tamtejszym Teatrze Powszechnym), Katowic, Szczecina, Opola, Krakowa (w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie) i Poznania (w Teatrze Polskim oraz – od 1983 – w Teatrze Nowym.

    Pokój 107 – polski serial komediowy w reżyserii Mirosława Dembińskiego wyprodukowany przez Telewizję Polską w 1997 roku. Fabuła przedstawia losy studentów, mieszkańców warszawskiego akademika.Krzysztof Krauze (ur. 2 kwietnia 1953 w Warszawie) – polski reżyser i scenarzysta filmowy. Twórca filmów dokumentalnych i fabularnych. Wielokrotnie nagradzany na polskich i zagranicznych festiwalach.

    Zagrała również kilkanaście ról w spektaklach Teatru Telewizji, między innymi u Jerzego Antczaka, Andrzeja Barańskiego, Rudolfa Zioły, Olgi Lipińskiej i trzykrotnie u Izabelli Cywińskiej.

    W 1980 roku Służba Bezpieczeństwa wszczęła wobec aktorki sprawę operacyjnego rozpoznania o kryptonimie „Aranżerka”. Krystynę Feldman zaczęto nękać po tym, jak podpisała list w obronie autonomii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Mimo kontroli korespondencji, częstych rewizji w mieszkaniu i wielu utrudnień w rozwoju kariery, aktorka nie dała się złamać.

    Mariusz Treliński (ur. 28 marca 1962 w Warszawie) – reżyser operowy, filmowy i teatralny. Studiował reżyserię w Szkole Filmowej w Łodzi.Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM) – powstały w 1919 państwowy uniwersytet z siedzibą w Poznaniu. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 3. miejsce w Polsce wśród uniwersytetów, a na świecie 393. pośród wszystkich typów uczelni.

    Jej mężem był 30 lat od niej starszy Stanisław Bryliński, zmarły w 1953 roku.

    Zmarła w swoim poznańskim mieszkaniu 24 stycznia 2007. Pochowano ją w alei Zasłużonych na cmentarzu Miłostowskim w Poznaniu. Zgodnie z życzeniem, złożono ją do grobu w kostiumie z ostatniego spektaklu – monodramu I to mi zostało.

    Rola epizodyczna – drugoplanowa rola aktorska z co najmniej jednym zdaniem dialogu. W telewizji mianem tym określa się rolę, w której aktor wypowiada mniej niż 6 zdań. Aktorzy epizodyczni wymieniani są w napisach końcowych danej produkcji, w przeciwieństwie do statystów, którzy nie wypowiadają żadnych kwestii i ich nazwiska nie widnieją w napisach końcowych. Wyjątkiem jest pojawienie się w filmie znanego aktora lub innej znanej osobistości. Jej nazwisko odnotowywane jest w obsadzie, aby przydać filmowi splendoru.Świat według Kiepskich – telewizyjny serial komediowy (sitcom) w reżyserii Okiła Khamidowa, a następnie Patricka Yoki, produkowany przez ATM dla Telewizji Polsat, wymyślony w 1997 przez Aleksandra Sobiszewskiego, Janusza Sadzę, Igora Nurczyńskiego i Romana Regę. Pierwsze 3 odcinki powstały zimą na przełomie 1998 i 1999 roku, premiera pierwszego z nich miała miejsce 16 marca 1999. Serial piętnuje wady takie jak lenistwo czy egoizm oraz stereotypowy model życia polskiej rodziny, posługując się prostym humorem i zabawnym językiem bohaterów. Obecnie jest drugim po telenoweli Klan najdłużej emitowanym polskim serialem. Zarówno premierowe odcinki jak i powtórki serialu gromadzą przed telewizorami 2,5-3 mln widzów.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Łagodna (ros. Кроткая) – opowiadanie Fiodora Dostojewskiego z 1876 traktujące o toksycznym małżeństwie, w którym żona pchnięta do ostatecznych kroków, popełnia samobójstwo.
    Lwowski Narodowy Akademicki Teatr Opery i Baletu im. Salomei Kruszelnickiej, (ukr. Львівський національний академічний театр опери та балету імені Соломії Крушельницької; dawniej Teatr Miejski, w dwudziestoleciu międzywojennym Teatr Wielki) – teatr we Lwowie zaprojektowany przez prof. Zygmunta Gorgolewskiego. Jest to nie tylko dzieło sztuki architektonicznej, ale także rzeźby i malarstwa. Reprezentuje eklektyzm w sztuce.
    Teatr Ludowy – krakowski teatr, znajdujący się w Nowej Hucie na osiedlu Teatralnym 34, działający od 3 grudnia 1955 roku.
    Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.
    Karlowe Wary (czes. Karlovy Vary, niem. Karlsbad) – miasto statutarne w zachodnich Czechach, stolica kraju karlowarskiego. Leży w Zagłębiu Sokołowskim, u podnóża szczytów Lasu Sławkowskiego, u zbiegu rzek Ochrzy i Ciepłej.
    Nagroda za pierwszoplanową rolę kobiecą na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku i (od 1987 roku) w Gdyni jest przyznawana w konkursie głównym od pierwszej edycji festiwalu, czyli od 1974 roku. Trzykrotnie (w roku 1976, 1978 i 2002) jurorzy zdecydowali nie nagradzać nią żadnej z aktorek. Najmłodszą laureatką jest Magdalena Cielecka, która w 1995 roku w wieku dwudziesu trzech lat została wyróżniona za rolę w filmie Pokuszenie. Najstarszymi zaś: Danuta Szaflarska (Pora umierać) i Krystyna Feldman (Mój Nikifor); w momencie, w którym odbierały nagrodę miały odpowiednio dziewięćdziesiąt dwa (2007) i osiemdziesiąt cztery lata (2004). Ponadto Feldman jest jedyną aktorką, która została nagrodzona za postać mężczyzny. W 1992 roku wygrała Teresa Budzisz-Krzyżanowska, która wcieliła się w filmie Odjazd w podwójną rolę córki i matki. Katarzyna Figura, Krystyna Janda, Jadwiga Jankowska-Cieślak, Maja Komorowska, Maja Ostaszewska i Dorota Stalińska dwukrotnie wygrywały rywalizację o nagrodę za pierwszoplanową rolę kobiecą i jest to rekord w historii festiwalu. W ciągu ponad trzydziestu lat istnienia festiwalu dwa razy w konkursie triumfowała artystka zza granicy. W 1974 roku, w pierwszej edycji, wygrała Rosjanka Ludmiła Kasatkina. Trzydzieści cztery lata później nagrodę otrzymała jej rodaczka Swietłana Chodczenkowa. Nagrodą dla laureatki jest 15 tysięcy złotych.
    Aleksander Bardini (ur. 17 listopada 1913 w Łodzi, zm. 30 lipca 1995 w Warszawie) – polski aktor, reżyser teatralny i filmowy oraz pedagog.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.041 sek.